19 research outputs found
Retroperitoneal hematoma after use of oral anticoagulants in the postoperative period complicated by atrial fibrillation - A case report
One of the elements of therapeutic conduct aimed at avoiding the most severe cardiovascular events such as: heart attack or brain ischemic stroke is the treatment against thrombosis with the use of low molecular weight heparin, anticoagulants and anti - platelet drugs. This therapy is related with bleeding complications, occurring 2 -20% of the patients during treatment with anticoagulants. The aim of this study is to analyze the complications of anticoagulation with oral anticoagulants and low molecular weight heparin in the treatment of cardiac event in the early postoperative period after total hip replacement In 5 day after right THA an event of atrial fibrillation (AF) occurred in 69 year old patient. According to cardiologist recommendation oral anticoagulant was administered to accompany previously used low molecular heparin on the 14th day after surgery. At the moment when the therapeutic dose was achieved the patient presented severe pain which was localized in a right inguinal region and also in a surgically treated hip. The next day it was observed further increase in pain intensity as a right - sided femoral neuralgia accompanied by neurological deficits such as: progressive disorder of sensation on the front surface of the right thigh, weakness right knee reflex muscle, weakness in the active hip flexion and knee extension. In CT and ultrasonography examination the huge retroperitoneal hematoma in a right lumbar-illiac muscle was imaged. Severe hip pain after total hip replacement with progressive symptoms of peripheral nerve lesion obligated to do additional examination in the field of diagnostic imaging of the abdomen and requires a multidisciplinary evaluation. Taking into consideration indications and contraindications and an extensive clinical and laboratory monitoring are crucial conditions to prevent bleeding during anticoagulant therapy.Jednym z elementów postępowania terapeutycznego mającym zapobiec najcięższym incydentom sercowonaczyniowym, takim jak zawał serca lub udar niedokrwienny mózgu jest leczenie przeciw zakrzepowe. Leczenie to wiąże się jednak z ryzykiem powikłań krwotocznych, występujących u 2-20% chorych w czasie leczenia antykoagulantami. Celem pracy jest analiza powikłania leczenia przeciw zakrzepowego z zastosowaniem doustnych antykoagulantów i heparyny drobnocząsteczkowej w terapii incydentu sercowego we wczesnym okresie pooperacyjnym po endoprotezoplastyce stawu biodrowego. U chorej lat 69 po incydencie migotania przedsionków w 5 dobie pooperacyjnej, od 14 doby rozpoczęto leczenie p/ zakrzepowe z wykorzystaniem heparyny drobnocząsteczkowej i antykoagulantów doustnych. W momencie uzyskania dawki terapeutycznej chora zgłosiła silne dolegliwości bólowe zlokalizowane w okolicy prawej pachwiny i operowanego stawu biodrowego. W kolejnym dniu obserwowano dalsze narastanie natężenia bólu o charakterze rwy udowej prawostronnej z towarzyszącymi deficytami neurologicznymi: postępującym zaburzeniem czucia na przedniej powierzchni uda prawego, osłabieniem odruchu kolanowego prawego, osłabieniem siły mięśniowej w zakresie czynnego zgięcia stawu biodrowego i wyprostu stawu kolanowego. W wykonanych badaniach TK i USG stwierdzono duży krwiak zaotrzewnowy prawego dołu biodrowego. Silny ból stawu biodrowego w okresie pooperacyjnym po endoprotezoplastyce stawu biodrowego z postępującymi objawami uszkodzenia nerwu obwodowego obliguje do wykonania badań dodatkowych w zakresie diagnostyki obrazowej jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej oraz wymaga spojrzenia wielospecjalistycznego. Uwzględnienie wskazań i przeciwwskazań oraz dokładna kontrola kliniczna i laboratoryjna są nieodzownymi warunkami zapobiegania krwawienia w czasie leczenia antykoagulantami
Krwiak zaotrzewnowy po zastosowaniu doustnych antykoagulantów w okresie pooperacyjnym powikłanym migotaniem przedsionków – opis przypadku.
One of the elements of therapeutic conduct aimed at avoiding the most severe cardiovascular events such as: heart attack or brain ischemic stroke is the treatment against thrombosis with the use of low molecular weight heparin, anticoagulants and anti - platelet drugs. This therapy is related with bleeding complications, occurring 2 -20% of the patients during treatment with anticoagulants. The aim of this study is to analyze the complications of anticoagulation with oral anticoagulants and low molecular weight heparin in the treatment of cardiac event in the early postoperative period after total hip replacement In 5 day after right THA an event of atrial fibrillation (AF) occurred in 69 year old patient. According to cardiologist recommendation oral anticoagulant was administered to accompany previously used low molecular heparin on the 14th day after surgery. At the moment when the therapeutic dose was achieved the patient presented severe pain which was localized in a right inguinal region and also in a surgically treated hip. The next day it was observed further increase in pain intensity as a right - sided femoral neuralgia accompanied by neurological deficits such as: progressive disorder of sensation on the front surface of the right thigh, weakness right knee reflex muscle, weakness in the active hip flexion and knee extension. In CT and ultrasonography examination the huge retroperitoneal hematoma in a right lumbar-illiac muscle was imaged. Severe hip pain after total hip replacement with progressive symptoms of peripheral nerve lesion obligated to do additional examination in the field of diagnostic imaging of the abdomen and requires a multidisciplinary evaluation. Taking into consideration indications and contraindications and an extensive clinical and laboratory monitoring are crucial conditions to prevent bleeding during anticoagulant therapy.Jednym z elementów postępowania terapeutycznego mającym zapobiec najcięższym incydentom sercowonaczyniowym, takim jak zawał serca lub udar niedokrwienny mózgu jest leczenie przeciw zakrzepowe. Leczenie to wiąże się jednak z ryzykiem powikłań krwotocznych, występujących u 2-20% chorych w czasie leczenia antykoagulantami. Celem pracy jest analiza powikłania leczenia przeciw zakrzepowego z zastosowaniem doustnych antykoagulantów i heparyny drobnocząsteczkowej w terapii incydentu sercowego we wczesnym okresie pooperacyjnym po endoprotezoplastyce stawu biodrowego. U chorej lat 69 po incydencie migotania przedsionków w 5 dobie pooperacyjnej, od 14 doby rozpoczęto leczenie p/ zakrzepowe z wykorzystaniem heparyny drobnocząsteczkowej i antykoagulantów doustnych. W momencie uzyskania dawki terapeutycznej chora zgłosiła silne dolegliwości bólowe zlokalizowane w okolicy prawej pachwiny i operowanego stawu biodrowego. W kolejnym dniu obserwowano dalsze narastanie natężenia bólu o charakterze rwy udowej prawostronnej z towarzyszącymi deficytami neurologicznymi: postępującym zaburzeniem czucia na przedniej powierzchni uda prawego, osłabieniem odruchu kolanowego prawego, osłabieniem siły mięśniowej w zakresie czynnego zgięcia stawu biodrowego i wyprostu stawu kolanowego. W wykonanych badaniach TK i USG stwierdzono duży krwiak zaotrzewnowy prawego dołu biodrowego. Silny ból stawu biodrowego w okresie pooperacyjnym po endoprotezoplastyce stawu biodrowego z postępującymi objawami uszkodzenia nerwu obwodowego obliguje do wykonania badań dodatkowych w zakresie diagnostyki obrazowej jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej oraz wymaga spojrzenia wielospecjalistycznego. Uwzględnienie wskazań i przeciwwskazań oraz dokładna kontrola kliniczna i laboratoryjna są nieodzownymi warunkami zapobiegania krwawienia w czasie leczenia antykoagulantami
TP53 polymorphism in plasma cell myeloma
Introduction. Significant and accessible predictive factors for bortezomib treatment in plasma cell myeloma (PCM) are still lacking. TP53 codon 72 polymorphism (P72R) results in proline (P) or arginine (R) at 72 amino acid position, which causes synthesis of proteins with distinct functions. The aims of our study were to: 1) analyze whether this polymorphism is associated with an increased risk of PCM; 2) study whether the P72R polymorphism affects overall survival (OS) among PCM patients; 3) assess the possible association of the P72R polymorphism with sensitivity to bortezomib in cell cultures derived from PCM patients.
Material and methods. Genomic DNA from newly diagnosed 59 patients (without IgVH gene rearrangements and TP53 deletions) and 50 healthy blood donors were analyzed by RFLP-PCR to identify TP53 polymorphism. Chromosomal aberrations were detected by use of cIg-FISH. The lymphocyte cell cultures from a subgroup of 40 PCM patients were treated with bortezomib (1, 2 and 4 nM).
Results. The P allele of the P72R polymorphism was more common than the R allele in PMC patients compared to controls (39% vs. 24%), and the difference was significant (p = 0.02). The PP and PR genotypes (in combination) were more frequent among cases than in controls (65% vs. 42%, OR = 2.32, p = 0.04). At the cell culture level and 2 nM bortezomib concentration the PP genotype was associated with higher necrosis rates (10.5%) compared to the PR genotype (5.7%, p = 0.006) or the RR genotype (6.3%, p = 0.02); however, no effect of genotypes was observed at bortezomib concentrations of 1 and 4 nM. The shortest OS (12 months) was observed in patients with the PP genotype compared to patients with the PR or RR genotypes (20 months) (p = 0.04).
Conclusions. The results suggest that P72R polymorphisms may be associated with an increased PCM risk and may affect OS of PCM patients. However, we saw no consistent results of the polymorphism effect on apoptosis and necrosis in cell cultures derived from PCM patients. Further studies are need in this regard
Erratum: Author Correction: A multi-country test of brief reappraisal interventions on emotions during the COVID-19 pandemic (Nature human behaviour (2021) 5 8 (1089-1110))
A multi-country test of brief reappraisal interventions on emotions during the COVID-19 pandemic.
The COVID-19 pandemic has increased negative emotions and decreased positive emotions globally. Left unchecked, these emotional changes might have a wide array of adverse impacts. To reduce negative emotions and increase positive emotions, we tested the effectiveness of reappraisal, an emotion-regulation strategy that modifies how one thinks about a situation. Participants from 87 countries and regions (n = 21,644) were randomly assigned to one of two brief reappraisal interventions (reconstrual or repurposing) or one of two control conditions (active or passive). Results revealed that both reappraisal interventions (vesus both control conditions) consistently reduced negative emotions and increased positive emotions across different measures. Reconstrual and repurposing interventions had similar effects. Importantly, planned exploratory analyses indicated that reappraisal interventions did not reduce intentions to practice preventive health behaviours. The findings demonstrate the viability of creating scalable, low-cost interventions for use around the world
Ocena tolerancji i wpływu zastosowania drobnocząsteczkowego kwasu hialuronowego na jakość preparatyki podczas zabiegów pochwowych oraz przebieg pooperacyjny u pacjentek operowanych drogą pochwową z powodu zaburzeń statyki narządu płciowego
Zmiany zachodzące w narządzie płciowym kobiet po menopauzie prowadzą do występowania wielu dolegliwości,uciążliwych objawów i znacznego dyskomfortu. Problem zaburzeń statyki narządu płciowego dotyczy około50% kobiet po menopauzie. Skuteczne leczenie operacyjne zależy między innymi od warunków operacyjnych,a w przypadku zabiegów pochwowych od jakości błony śluzowej pochwy. Wśród medykamentów poprawiającychjakość śluzówki wymienia się preparaty kwasu hialuronowego. W niniejszej pracy oceniano wpływ zastosowaniadrobnocząsteczkowego kwasu hialuronowego na przebieg operacji oraz pooperacyjny u pacjentek z obniżeniemścian pochwy, poddawanych zabiegom ich plastyki. Obserwacja dotyczyła 40 operowanych kobiet, z którychu 20 zastosowano dopochwowo drobnocząsteczkowy kwas hialuronowy porównując następnie przebieg operacjii pooperacyjny. Uzyskane dane wskazują, iż zastosowanie drobnocząsteczkowego kwasu hialuronowego przedplanowanymi zabiegami pochwowymi może pozytywnie wpłynąć na jakość preparatyki i przebieg pooperacyjny