38 research outputs found
Immobilization of Bacillus Subtilis E6-5 Protease and Commercial Protease in Nanofibrils Containing Different Amino Acids
DergiPark: 633788trkjnatBu çalışmada, elektrospin yöntemiyle yüksek yüzey alanına sahip, glisin, tirozin ve glutamik asit aminoasitleri ile oluşturulmuş poliamid 6 polimer yüzeyler üretilmiş ve liyofilize Bacillus subtilis E6-5 proteaz ve ticari proteaz enzimleri nanofibriller üzerinde immobilize edilmiştir. Enzimlerin yeniden kullanılabilirliği araştırıldı. Enzimlerin immobilizasyon verimlilikleri yaklaşık olarak % 50-55 arasındaydı. Liyofilize Bacillus proteazı ile yapılan çalışmalarda glutaraldehitle aktifleştirilmiş PA6 nanolifler ve glutaraldehitle aktifleştirilmeyen PA6 nanoliflerde glutamik asit aminoasidi varlığında immobilizasyonun daha başarılı olduğu saptanmıştır. Glutaraldehit ile aktifleştirilmemiş ve aktifleştirilmiş yüzeylerde immobilize edilen liyofilize proteaz enziminin 4 kez kullanımı olmasına rağmen, en iyi işlevsel stabilite 2 kez kullanım ile elde edilmiştir. Saf PA6/glutamik asit nanoliflerinde iki tekrarlı kullanım sonucu enzimin immobilizasyon verimi % 38 olarak bulunmuştur. Glutaraldehitle aktifleştirilmiş PA6 nanoliflerde de PA6/glutamik asit nanolif yüzeyleri iki tekrarlı kullanım sonucu enzimin immobilizasyon verimi % 65 olarak bulunmuştur. Nanoliflerin glutaraldehitle aktifleştirmesi sonucu enzim immobilizasyon verimi iki kat arttırılmıştır. Ticari proteaz ile yapılan çalışmalarda ise glutaraldehitle aktifleştirilmemiş nanolif yüzeylerde enzimin 6 kez kullanımı olmasına rağmen en işlevsel stabilite 3 tekrarlı kullanımda elde edilmiştir. En başarılı immobilizasyon verimi PA6 nanoliflerde % 58 olarak bulunmuştur. Glutaraldehitle aktifleştirilmiş PA6 nanoliflerde de enzim 6 kez kullanım bulmuş fakat işlevsel stabilite 4 tekrarlı kullanıma kadar korunmuştur.In this study, polyamide 6 polymer surfaces that have a high surface area were produced by electrospinning method with the participation of Glycine, Tyrosine and Glutamic acid amino acids, and lyophilized Bacillus subtilis E6-5 protease and commercial protease enzymes were immobilized on nanofibrils. Enzyme reusability were investigated. The immobilization efficiencies of the enzymes were approximately between 50-55 %. In studies with lyophilized Bacillus protease, glutaraldehyde activated PA6 nanofibrils and glutaraldehyde unactivated PA6 nanofibrils were found to be more immobilized in the presence of Glutamic acid. Although the lyophilized protease enzyme immobilized on non-glutaraldehyde activated and activated surfaces has been used 4 times, the best functional stability has been achieved with 2 times use. In pure PA6/Glutamic acid nanofibrils, the immobilization yield of the two times used enzymes was found to be 38 %. In glutaraldehyde-activated PA6 nanofibrils, the PA6/Glutamic acid nanofibril surfaces were found to have 65 % immobilization yield of the two repetitive used enzymes. The enzyme immobilization efficiency has been doubled by glutaraldehyde activation of the nanofibrils. In studies with commercial protease, the most functional stability was obtained for 3 repeated uses, although the enzyme was used 6 times on the non-glutaraldehyde activated nanofibril surfaces. The most successful immobilization was found in 58 % of PA6 nanofibrils. In glutaraldehyde-activated PA6 nanofibrils, the enzyme was found to be used 6 times, but the functional stability was maintained as much as 4 times of repeated use
Expanding the clinical and immunological phenotypes of PAX1-deficient SCID and CID patients
Paired box 1 (PAX1) deficiency has been reported in a small number of patients diagnosed with otofaciocervical syndrome type 2 (OFCS2). We described six new patients who demonstrated variable clinical penetrance. Reduced transcriptional activity of pathogenic variants confirmed partial or complete PAX1 deficiency. Thymic aplasia and hypoplasia were associated with impaired T cell immunity. Corrective treatment was required in 4/6 patients. Hematopoietic stem cell transplantation resulted in poor immune reconstitution with absent naïve T cells, contrasting with the superior recovery of T cell immunity after thymus transplantation. Normal ex vivo differentiation of PAX1-deficient CD34+ cells into mature T cells demonstrated the absence of a hematopoietic cell-intrinsic defect. New overlapping features with DiGeorge syndrome included primary hypoparathyroidism (n = 5) and congenital heart defects (n = 2), in line with PAX1 expression during early embryogenesis. Our results highlight new features of PAX1 deficiency, which are relevant to improving early diagnosis and identifying patients requiring corrective treatment
Corrigendum to “Expanding the clinical and immunological phenotypes of PAX1-deficient SCID and CID patients” [Clinical Immunology 255 (2023) 109757]
Açık kalp cerrahisi sonrası yaşlılarda deliryum
1.
Açık kalp cerrahisi sonrası yaşlılarda sık görülen sorunlardan biri olan deliryumun, hastaları, aileleri ve sağlık sistemini duygusal, fonksiyonel ve finansal yönden olumsuz etkilemesi sebebiyle erken tanılanması ve ilerlemesinin önlenmesi önemlidir. Bu çalışma, açık kalp cerrahisi sonrası yaşlılarda deliryumun tanılanması ve ilerlemesini önlemeye yönelik uygulanan girişimlerin değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapıldı. Araştırmaya, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Kalp Damar Cerrahisi Anabilim Dalı‘nda, 1 Haziran 2012-31 Ocak 2013 tarihleri arasında 57 hasta alındı. Araştırmanın verileri, “Bireysel Özellikler Formu”, “Yoğun Bakım Ünitesinde Konfüzyon Değerlendirme Ölçeği” (YBÜ-KDÖ) ve “Deliryum Tanılanan Hastalarda Uygulanan Girişimler Kontrol Listesi” aracıyla elde edildi. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerin (frekans, yüzde, ortalama, standart sapma) yanı sıra niteliksel verilerin karşılaştırılmasında Pearson ki-kare testi ve Fisher’s exact testi kullanıldı. Niceliksel verilerin gruplar arası karşılaştırmalarında bağımsız örneklemlerde (Independent samples) t testi kullanıldı. Çalışma sonucunda, deliryum gelişen hastaların yaş ortalamalarının (73±6.6) deliryum gelişmeyenlere göre (68.7±4.7) daha yüksek olduğu ve aralarında istatiksel olarak anlamlı fark bulunduğu (p0.05). Elde edilen sonuçlar, yaş artışıyla deliryum gelişiminin arttığını, ameliyattan sonra geçen süre arttıkça deliryum tanılanan hasta sayısının azaldığını göstermektedir. Çalışmanın yürütüldüğü kurumda deliryumun önlenmesine yönelik olarak girişimlerin hastaların tümünde her zaman uygulanmadığı da belirlendi. Konuyla ilgili kapsamlı çalışmaların yapılması önerilmektedir.
Anahtar Sözcükler: Açık kalp cerrahisi, deliryum, yaşlı hasta, yoğun bakım.
2. SUMMARY
Delirium In Elderly Patients After Open Heart Surgery
Due to delirium, which has been experienced on elderly patients after open heart surgeries, has affected negatively the patients, families and the health system in terms of emotionally, functionally and financially; therefore, its early diagnosis and prevention of the progression is very important. This study was conducted as a descriptive research for the purpose of diagnosis and evaluation of efforts implemented to prevent delirium progress on elderly patients, after open heart surgeries. This research was performed in the period of 1st June 2012-31st January 2013 at İstanbul University Cerrahpaşa Medical Faculty, the Cardiovascular Surgery Department 57 patients’ participation. The data of the research were reached through “Personal Characteristics Form”, “Confusion Assessment Method for the Intensive Care Unit (CAM-ICU) and “Applied Efforts Control List for Delirium Diagnosed Patients”. Data were evaluated by descriptive statistical methods (frequency, percent, mean, standard deviation) as well as qualitative comparison of data Pearson's chi-square test and Fisher's exact test was used. For inter comparison of quantitative groups t- test was used with Independent samples. As a result of the study, delirium developed patients’ age average (73 ± 6.6) is higher than no delirium developed (68.7 ± 4.7) patients and between the data a significant difference (p 0.05). The obtained results show that depending on age increase, the development of delirium has been increased; however, after the surgery as the time passes the number of diagnosed patient is degreased. It is found that at the institute where the study was conducted the initiatives for the prevention of delirium have not been applied for all patients every time. For this reason, it is recommended to conduct related studies on the subject.
Key Words: Delirium, elderly, intensive care unit, open heart surgery
Bir Direniş Biçimi Olarak Sinema
In the study, effects by various resistance practicals and dynamics of cinema, which is the seventh art, have been dealt. Cultural hegemony can use art by making instrumentalisation toward the profit of potency. None the less, art can be produced inventively and rakishly with the opponent stance of the artist; thus can be autonomous. Free art products can be symbols of resistance.
Cinema represents social images. Therefore, cinema can intensify the connection between the spectator and the world by making contact with the spectator. This connection can be set up with historical, cultural and social background of the spectator, so this can be resistance practical against the system which pacifies and isolates the individuals. On the other hand, cinema can occur vagrantly without depending on any potency or any kind of language, religion,race or nation. Cinema, in addition has a great role of the construction and sharing of social memory which is an alternative for the history produced by formal ideology and it protects social memory as well. In the light of these, cinema is a creation of resistance. This kind of resistance, which is evaluated directly or indirectly, gives an alternative power to the artists for constructing their products, despite potency's presssure on them and manipulations of the media which is a tool of political views. On the purpose of understanding what kind of resistance the cinema has create, this research has been carried out with semi-structured question form, 13 people have been interviewed and the acquired data has been interpreted by analyzing. At this point, this study is a qualitative reseach in the point of movie directors' sharing of discourse and interpretations as agents and it contributes social memory as well.Bu çalışmada yedinci sanat olan sinemanın çeşitli direnme pratikleri ile yarattığı etki ve dinamikler ele alınmıştır. Kültürel hegemonya iktidarın çıkarı doğrultusunda sanatı araçsallaştırarak kullanabilmektedir. Ancak buna karşın sanatçının muhalif duruşuyla, sanat özgün ve özgür bir şekilde üretilerek, özerk kalabilmektedir. Özgür sanat üretimleri ise, birer direniş biçimi olabilmektedirler.
Sinema toplumsal imgelerin temsilidir. Bu sebeple sinema izleyici ile ilişki kurarak, izleyicinin dünya ile bağını kuvvetlendirebilmektedir. Bu bağ izleyicinin tarihsel, kültürel ve toplumsal arka planı ile ilişkilenerek kurulabilmektedir, bu da bireyi yalnızlaştırarak, pasifleştiren sisteme karşı bir direniş pratiği olabilmektedir. Diğer yandan, sinema iktidarın veya herhangi bir dil, din, ırk ya da milletin çıkarları doğrultusunda üretilmeden yersizyurtsuz bir şekilde vuku bulabilmektedir. Sinema aynı zamanda resmi ideoloji tarafından üretilen tarihe alternatif olan toplumsal belleği inşası ve paylaşılmasında da önemli bir rol oynayabilmekte ve toplumsal belleğe sahip çıkabilmektedir. Bütün bunların ışığında sinema bir direniş yaratabilmektedir. Böylesi bir direniş, ister doğrudan ister dolaylı olarak değerlendirilsin sanatçılara, üzerlerindeki iktidar baskılarına ve ideolojik bir aygıt olan medyanın manipüle etme gücüne karşı, alternatif bir üretim inşa edebilme kudreti sağlayabilmektedir. Sinemanın nasıl bir direniş yaratacağını anlamak amacıyla bu araştırmada, yarı – yapılandırılımış soru formu kullanılarak, 13 kişi ile mülakat yapılmıştır ve ardından elde edilen veriler analiz edilerek, yorumlanmıştır. Bu noktada bu çalışma, resmi anlatılara karşı, birer fail olarak sinema yönetmenlerinin söylemlerini paylaşması ve yorumlaması bakımından nitel bir çalışma olup, toplumsal belleğe katkı sağlamaktadır
Wegener Granulomatosis Complicated by Brain Abscess Caused by Nocardia spp.
Wegener granulomatosis is a multisystemic disease associated with high mortality rate and characterized by necrotizing granulomatous vasculitis predominantly in the respiratory tract and kidneys. Presence of kidney failure at the time of diagnosis describes a poor prognostic marker. We presented a Wegener granulomatosis case complicated with brain abscess caused by Nocardia
Economic fast synthesis of olive leaf extract and silver nanoparticles and biomedical applications
In this study, silver nanoparticles (AgNPs) were synthesized economically and simply using an environmentally friendly method with the extract obtained from agricultural waste olive leaves. AgNPs synthesized according to the analysis data were determined to have maximum absorbance at 433.5 nm wavelength, spherical appearance, 7.2 nm crystal nano size and -19.9 mV zeta potential. It was determined by the microdilution method with Minimum Inhibition Concentration (MIC) that AgNPs exert a suppressive effect on the growth of pathogen gram-negative, positive bacteria and yeast at very low concentrations. The cytotoxic effects of the particles were investigated on healthy cell lines (HDF) and cancerous cell lines (U118, CaCo-2, Skov-3). AgNPs showed up to 70% suppression in cancer cell lines
Ecofriendly/Rapid Synthesis of Silver Nanoparticles Using Extract of Waste Parts of Artichoke (Cynara scolymus L.) and Evaluation of their Cytotoxic and Antibacterial Activities
Recycling wastes and providing their use in useful fields attract attention every day. In our study, with the extract prepared from the parts of the Cynara scolymus L. (artichoke) plant that is not suitable for human consumption, silver nanoparticles were easily synthesized in an ec-friendly, energy-free way. Characterization of the obtained nanoparticles was done with a UV-visible spectrophotometer (UV-Vis.), fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), X-ray diffraction diffractometer (XRD), scanning electron microscope (SEM), transmission electron microscopy (TEM), and zeta potential analysis data. In these data, it was determined that AgNPs have a maximum absorbance at 458.8 nm wavelength, a crystal nanosize of 28.78 nm, and a spherical appearance. The zeta potential of (-) 16.9 mV indicates that silver nanoparticles exhibit a stable structure. Particles show antimicrobial effects on pathogenic species at concentrations of 0.03-0.25 μg/ml, and it was determined by using the minimum inhibition concentration (MIC) microdilution method. By examining their cytotoxic effects on U118, CaCo-2, and Skov-3 cancer cell lines and healthy HDF cell lines by the MTT method, concentrations of inhibitive effects on survival were determined
METASTATİK MESANE KİTLESİNDE NADİR GÖRÜLEN BİR ORİJİN; PRİMER MEME KANSERİNİN MESANEYE METASTAZI
OLGU SUNUMUPrimeri bilinmeyen metastatik mide andiferansiye karsinomu nedeniyle tetkik edilen 66 yaş kadın hasta, yapılan FDG-PET görüntülemesinde kemik, mide, ve memede FDG tutulumunun yanı sıra mesane sağ lateral duvarda artmış FDG tutulumunun eşlik ettiği kalınlık artışı ve sağ hidroüreteronefroz varlığı nedeniyle tarafımıza yönlendirildi. Öykü ve fizik muayenesinde hematüri, dizüri semptomları olmayan hastanın iki yıldır devam eden urgency, hesitancy, mikst tip inkontinans ve yeni başlayan sağ yan ağrısı şikayeti mevcuttu. İdrar incelemesinde mikroskopik hematüri gözlenmedi ancak mikroskopik proteinüri mevcuttu. Yapılan sistoskopisinde mesane sağ lateral duvarda üreter orifisini içine alan alanda dıştan bası ile uyumlu görünüm ve papiller olmayan ödematöz değişiklikler gözlendi. Tanımlanan alana transüretral rezeksiyon yapıldı ve hastaya sağ üreteral stent takıldı. Patoloji sonucu primer meme tümörü metastazı ile uyumlu andiferansiye adenokarsinom (GCDFP ile diffüz boyanma PR ile fokal boyanma, %95 üzerinde ER ile (+++ ) boyanma) olarak sonuçlandı. Yapılan fizik muayenesinde sol memede 4 cm çapında kitlesel lezyon saptanan hastanın meme MR görüntülemesinde BI-RADS 5 lezyon saptanması üzerine hastaya tru-cut biyopsi yapıldı. Biyopsi patolojisi derece 2 invaziv lobüler karsinom olarak sonuçlandı. Hastaya doksorubisin, 5 floro-urasil ve siklofosfamid kemoterapisi başlandı. Hastanın üreteral kateteri çıkartıldı ve hastanın takip ve tedavisi devam ediyor.TARTIŞMAMeme kanseri kadınlarda en yüksek insidans (2.2 milyon/yıl) ve mortalite (yaklaşık 700 bin / yıl) hızına sahip kanserdir (1). Meme kanseri en sık metastazını akciğer, karaciğer ve kemiklere yapar ancak diğer birçok organ metastazı da bildirilmiştir (2). Başvuru anında meme kanserinin %3-10 kadarı metastatiktir. Ancak mesane metastazı son derece nadir görülen bir durum olup literatürde otopsi verileri dahil 65 vaka bildirilmiştir (3,4). Mesane metastazı genellikle tek metastaz alanı değildir ancak soliter mesane metastazı bildirilen vakalar da mevcuttur (5). Mesane metastazının soliter metastatik odak olmadığı durumlarda beklenen sağkalım 1 ay ile 2 yıl arasındadır (4). Olgumuzda olduğu gibi tanı anında mesane metastazı mevcut olabileceği gibi primer kansere yönelik tedaviden 30 yıl sonra mesaneye metastaz bildirilmiştir (3). Memenin mesaneye metastazı durumunda en sık gözlenen semptom hematüridir, bunun yanında stress veya urge inkontinans, frequency, noktüri ve yan ağrısı da görülebilir (4). Ancak semptom başlangıcı için genellikle metastatik lezyonun mukozal yüzeyi aşmış olması gerekmektedir ve bu durum metastazın geç bulgu vermesine yol açar (4).Memede en sık invaziv duktal adenokarsinom görülse de mesane metastazını daha sık invaziv lobüler adenokarsinom yapar (3). Son derece nadir görülen bir durum olduğu için akla gelmediği takdirde patolojik olarak mesanenin primer adenokarsinomundan ayrımı güçtür. Hormon pozitifliği ayırıcı tanıda değerlidir ve ER, PR, GATA-3 and GCDFP-15’den oluşan bir panelin boyamada kullanılması ayırıcı tanıda yardımcı olacaktır (6).SONUÇMemenin mesaneye metastazı son derece nadir görülen bir durumdur. Hematüri, işeme semptomları ve obstrüksiyona sekonder yan ağrısı ile kendisini gösterebilir. Patolojik örneğinin detaylı incelenmesi tanının konulması için önemlidir.</p