122 research outputs found
Rozwój zrównoważony (1987-2005) – oksymoron czasu dorastania
In the wake of the Brundtland report (1987) it was argued that ‘development’ ought to be able to accommodate ‘sustainability’. The discussion of ‘development’ needed to be enlarged and a ‘long view’ taken of society/nature relations. During the last two decades this formulation has increasingly been called into question: critics of ‘sustainable development’ have argued that it is an oxymoron, and that development cannot accommodate sustainability, and there has been criticism from the skeptical Right and the Deep Green Left. Others have argued that both the scientific evidence of global environmental change and increasing globalization (both economic and cultural) suggest that it is possible to “re-tune” development along lines that are less energy and material intensive. However, the political and social implications of employing the idea of ‘sustainability’ have rarely been thought through. There has little attention to the implications of re-thinking sustainability for governance, security or ideas of justice. During the 1970s and 1980s environmental policy and regulation identified external risks (wildlife, effluents etc) which could be contained and repaired. The risks were seen as controllable. There was strong modernist impulse at work in delineating human responsibilities for nature. Since 1992, however, this confident, regulatory modernist impulse has been undermined. Floods, storms, habitat loss and droughts can be seen as immanent to the system (especially the climate system). They are internal risks. These doubts about control extend to new areas, notably the new genetics.
This paper examines the direction of current thinking on sustainable development in the light of the intellectual inheritance prior to 1992, the date of the first Earth Summit, when ‘sustainability’ entered mainstream thinking about development.Od czasu raportu Brundtland (1987) sugeruje się, że „rozwój” powinien być „zrównoważony”, a dyskusja odnosząca się do rozwoju powinna uwzględniać szersze spojrzenie na relacje zachodzące pomiędzy poszczególnymi społecznościami a naturą. Podczas ostatnich dwóch dekad coraz silnie zaznacza się jednak krytyka tego stanowiska. Przeciwnicy „zrównoważonego rozwoju” twierdzą, że jest to oksymoron. Krytycyzm wyrażali również sceptycy z prawicowych i lewicowych organizacji Zielonych podkreślając, że zarówno dowody naukowe dotyczące globalnych zmian środowiskowych, jak i rosnąca globalizacja (zarówno ekonomiczna jak i kulturowa) dopuszczają możliwość „wyregulowania” rozwoju, poprzez wspieranie jedynie energio- i materiałooszczędności. Polityczne i społeczne implikacje wprowadzenia idei „zrównoważoności” rozpatrywane są znacznie rzadziej. Niewiele uwagi przykładano do kwestii zrównoważenia w odniesieniu do sfery rządzenia, bezpieczeństwa czy idei sprawiedliwości. W latach 70. i 80. polityka środowiskowa i regulacje określały ryzyko zewnętrzne (dzika przyroda, ścieki, etc.), które można powstrzymać czy zmienić. Ryzyko to postrzegano jako kontrolowane. Pojawił się silny modernistyczny impuls odnośnie nakreślenia odpowiedzialności człowieka za naturę, który jednak od 1992 roku został osłabiony. Powodzie, sztormy, degradacja środowiska naturalnego i susze można postrzegać jako immanentne dla systemu (szczególnie w układzie klimatycznym). Jest to ryzyko wewnętrzne. Te wątpliwości dotyczące kontroli rozprzestrzeniają się na inne obszary, szczególnie na współczesną genetykę.
Artykuł przedstawia obecny stan refleksji prowadzonej wokół rozwoju zrównoważonego, prezentowany w świetle dziedzictwa intelektualnego sprzed 1992 roku – daty pierwszego Szczytu Ziemi, na którym pojęcie „zrównoważenia” wkroczyło do głównego nurtu myślowego dotyczącego kwestii rozwoju
Das Kaugummi: Geschmack, Raum und die ‘Schattenländer
Michael R. Redclif t: Chewing gum: taste, space and the ‘shadow-lands’. The history of chewing gum is significant for our understanding of changing boundaries between local and metropolitan cultures, and processes through which consumer cultures have become globalized. It also bears on current thinking about environmental issues, levels of personal consumption and international political economy. Behind the mass advertising and sophisticated marketing that characterised chewing gum’s early history, lay the invisible process of chicle tapping in Mexico and the colonization of the tropical forests of Yucatan. The traditional chicle provided the raw material for the mass consumption of a novel product in the first half of the 20th century. The invention of synthetic gum and its widespread use in the second half of the century turned turned this product into the iconic artefact and globaly consumed commodity as we know it today Michael R. Redclif t: Chewing gum: taste, space and the ‘shadow-lands’. The history of chewing gum is significant for our understanding of changing boundaries between local and metropolitan cultures, and processes through which consumer cultures have become globalized. It also bears on current thinking about environmental issues, levels of personal consumption and international political economy. Behind the mass advertising and sophisticated marketing that characterised chewing gum’s early history, lay the invisible process of chicle tapping in Mexico and the colonization of the tropical forests of Yucatan. The traditional chicle provided the raw material for the mass consumption of a novel product in the first half of the 20th century. The invention of synthetic gum and its widespread use in the second half of the century turned turned this product into the iconic artefact and globaly consumed commodity as we know it today 
Colonial refractions: the 'Gypsy camp' as a spatio-racial political technology
Camps for civilians first appeared in the colonies. Largely drawing on the literature on colonialism and race, this article conceptualizes the 'Gypsy camp' in Western European cities as a spatio-racial political technology. We first discuss the shift, starting with decolonization, from colonial to metropolitan technologies of the governance of social heterogeneity. We then relate this broad historical framing to the ideas and ideologies that since the 1960s have been underpinning the planning and governance of the ‘Gypsy camp' in both the UK and Italy. We document the 1970s emergence of a new and distinctive type of camp that was predicated upon a racially connoted tension between policies criminalizing sedentarization and ideologies of cultural protection. Given that the imposition of the ‘Gypsy camp' was essentially uncontested, we argue that the conditions of possibility for it to emerge and become institutionalized were both a spatio-racial similarity with typically colonial technologies of governance, and the fact that it was largely perceived as a self-evident necessity for the governance and control of one specific population. We conclude by calling for more analyses on this and other forms of urban confinement in both the Global North and South, in order to account for the increasingly disquieting mushrooming of confining and controlling governance devices, practices and ideologies
El Chicle: Sombras Detrás del Consumo
La historia del chicle ha recibido escasa atención en la bibliografía académica sobre México y Centroamérica. La ausencia de investigaciones relativas a un producto tan significativo para Estados Unidos y para México contrasta con la célebre literatura sobre el henequén en Yucatán. Asimismo, la historia del chicle en México es notablemente distinta de la de la goma de mascar en la cultura popular norteamericana. El chicle, la materia prima de la cual se deriva la goma de mascar, era extraído de la resina del árbol del chicozapote, que crecía en los bosques de la península de Yucatán y América Central. Este artículo revisa el pensamiento actual sobre las relaciones entre productor y consumidor y resalta las cambiantes fronteras entre las culturas locales y metropolitanas y los procesos por los cuales las culturas de consumo se globalizan, dejando a los productores marginados en una tierra de sombras
- …