71 research outputs found
Growth, nutrition and yield of eggplant as affected by doses of cattle manure and magnesium thermophosphate plus cow urine
Calibração da adubação fosfatada e potássica para beterraba na região do Vale do Itajaí
Expression and function of G-protein-coupled receptorsin the male reproductive tract
This review focuses on the expression and function of muscarinic acetylcholine receptors (mAChRs), α1-adrenoceptors and relaxin receptors in the male reproductive tract. The localization and differential expression of mAChR and α1-adrenoceptor subtypes in specific compartments of the efferent ductules, epididymis, vas deferens, seminal vesicle and prostate of various species indicate a role for these receptors in the modulation of luminal fluid composition and smooth muscle contraction, including effects on male fertility. Furthermore, the activation of mAChRs induces transactivation of the epidermal growth factor receptor (EGFR) and the Sertoli cell proliferation. The relaxin receptors are present in the testis, RXFP1 in elongated spermatids and Sertoli cells from rat, and RXFP2 in Leydig and germ cells from rat and human, suggesting a role for these receptors in the spermatogenic process. The localization of both receptors in the apical portion of epithelial cells and smooth muscle layers of the vas deferens suggests an involvement of these receptors in the contraction and regulation of secretion.Esta revisão enfatiza a expressão e a função dos receptores muscarínicos, adrenoceptores α1 e receptores para relaxina no sistema reprodutor masculino. A expressão dos receptores muscarínicos e adrenoceptores α1 em compartimentos específicos de dúctulos eferentes, epidídimo, ductos deferentes, vesícula seminal e próstata de várias espécies indica o envolvimento destes receptores na modulação da composição do fluido luminal e na contração do músculo liso, incluindo efeitos na fertilidade masculina. Além disso, a ativação dos receptores muscarínicos leva à transativação do receptor para o fator crescimento epidermal e proliferação das células de Sertoli. Os receptores para relaxina estão presentes no testículo, RXFP1 nas espermátides alongadas e células de Sertoli de rato e RXFP2 nas células de Leydig e germinativas de ratos e humano, sugerindo o envolvimento destes receptores no processo espermatogênico. A localização de ambos os receptores na porção apical das células epiteliais e no músculo liso dos ductos deferentes de rato sugere um papel na contração e na regulação da secreção.Fundação de Amparo à Pesquisa do Estado de São Paulo (FAPESP)Conselho Nacional de Desenvolvimento Científico e Tecnológico (CNPq)Universidade Federal de São Paulo (UNIFESP) Escola Paulista de Medicina Departamento de FarmacologiaUNIFESP, EPM, Depto. de FarmacologiaSciEL
Deposição de nutrientes pela serapilheira em um fragmento de Floresta Estacional Decidual no Rio Grande do Sul
Purinergic signalling and immune cells
This review article provides a historical perspective on the role of purinergic signalling in the regulation of various subsets of immune cells from early discoveries to current understanding. It is now recognised that adenosine 5'-triphosphate (ATP) and other nucleotides are released from cells following stress or injury. They can act on virtually all subsets of immune cells through a spectrum of P2X ligand-gated ion channels and G protein-coupled P2Y receptors. Furthermore, ATP is rapidly degraded into adenosine by ectonucleotidases such as CD39 and CD73, and adenosine exerts additional regulatory effects through its own receptors. The resulting effect ranges from stimulation to tolerance depending on the amount and time courses of nucleotides released, and the balance between ATP and adenosine. This review identifies the various receptors involved in the different subsets of immune cells and their effects on the function of these cells
Effective and safe proton pump inhibitor therapy in acid-related diseases – A position paper addressing benefits and potential harms of acid suppression
Een twee-mutatie carcinogenese model; applicatie op longtumoren door toepassing van experimentele rattendata
Een twee-staps carcinogenese model werd beschouwd om de ontwikkeling van longtumoren veroorzaakt door radon en uraniumertsstof te beschrijven. Een tumor werd verondersteld via twee mutaties te ontstaan, een van een normale cel naar een intermediaire cel, en een van een intermediaire cel naar een kwaadaardige cel. De snelheid van de stappen is afhankelijk van de mate van blootstelling aan radon en uraniumstof. Ook werd er verondersteld dat een intermediaire cel zichzelf vermenigvuldigt naar twee intermediaire cellen met een snelheid die afhankelijk is van de radon en uranium concentraties. Een aantal verschillende biologisch realistische mogelijkheden van deze afhankelijkheden werd beschouwd. Ook werd de link tussen de aanwezigheid van tumoren en het overlijden van een dier onderzocht. Tumoren kunnen als incidenteel, als fataal, of soms als incidenteel en soms als fataal worden behandeld. De invloed van deze mogelijke keuzes is hier onderzocht. Tenslotte werd er een vergelijking gemaakt tussen een veelgebruikte benadering en de exacte oplossing van dit model. Voor de tumorontwikkeling in de onderzochte ratten bleek dat de snelheid van de intermediaire-malignant mutatie onafhankelijk van de radonconcentratie was. Ook bleek dat de groei van de intermediaire cellen groter werd bij grotere radonconcentraties. Tenslotte is gevonden dat verschillende waarden van de modelparameters de data even goed kunnen beschrijven maar verschillende risicoschattingen geven in andere dan de onderzochte stralingsomstandigheden.In this report a two stage carcinogenesis model is used to describe the development of lung tumours in rats exposed to radon and uranium ore dust. A tumour was taken to develop in two mutations steps, one from a normal cell to an intermediate cell, and one from an intermediate cell to a tumourous cell. The rates of these steps were influenced by radon and uranium dust exposure levels. Furthermore, the intermediate cell population experienced a net growth whose rate was also dependent on the radon and uranium concentrations. The relationship between mutation rate and the concentrations was investigated, and several biologically realistic possibilities were explored. The difficulties of incorporating the link between tumour incidence and death of the animal were considered. Tumours can be considered as incidental, fatal, or sometimes incidental and sometimes fatal. The effect of using these different interpretations was explored. Finally, a comparison between a much used approximation to this model, and the exact solution was made. For the tumour development in the rats examined, it was found that the normal-intermediate mutation rate is dose rate dependent, and that the intermediate-malignant mutation rate is dose rate independent. Further, it was found that the intermediate cell growth rate increases with increasing radon concentrations. Finally, it was found that different sets of parameters values are able to describe the data equally well, but give different predictions of tumour incidence for radiation exposure patterns different to those found in the data.EU
RIV
Een twee-mutatie carcinogenese model; applicatie op longtumoren door toepassing van experimentele rattendata
In this report a two stage carcinogenesis model is used to describe the development of lung tumours in rats exposed to radon and uranium ore dust. A tumour was taken to develop in two mutations steps, one from a normal cell to an intermediate cell, and one from an intermediate cell to a tumourous cell. The rates of these steps were influenced by radon and uranium dust exposure levels. Furthermore, the intermediate cell population experienced a net growth whose rate was also dependent on the radon and uranium concentrations. The relationship between mutation rate and the concentrations was investigated, and several biologically realistic possibilities were explored. The difficulties of incorporating the link between tumour incidence and death of the animal were considered. Tumours can be considered as incidental, fatal, or sometimes incidental and sometimes fatal. The effect of using these different interpretations was explored. Finally, a comparison between a much used approximation to this model, and the exact solution was made. For the tumour development in the rats examined, it was found that the normal-intermediate mutation rate is dose rate dependent, and that the intermediate-malignant mutation rate is dose rate independent. Further, it was found that the intermediate cell growth rate increases with increasing radon concentrations. Finally, it was found that different sets of parameters values are able to describe the data equally well, but give different predictions of tumour incidence for radiation exposure patterns different to those found in the data.Een twee-staps carcinogenese model werd beschouwd om de ontwikkeling van longtumoren veroorzaakt door radon en uraniumertsstof te beschrijven. Een tumor werd verondersteld via twee mutaties te ontstaan, een van een normale cel naar een intermediaire cel, en een van een intermediaire cel naar een kwaadaardige cel. De snelheid van de stappen is afhankelijk van de mate van blootstelling aan radon en uraniumstof. Ook werd er verondersteld dat een intermediaire cel zichzelf vermenigvuldigt naar twee intermediaire cellen met een snelheid die afhankelijk is van de radon en uranium concentraties. Een aantal verschillende biologisch realistische mogelijkheden van deze afhankelijkheden werd beschouwd. Ook werd de link tussen de aanwezigheid van tumoren en het overlijden van een dier onderzocht. Tumoren kunnen als incidenteel, als fataal, of soms als incidenteel en soms als fataal worden behandeld. De invloed van deze mogelijke keuzes is hier onderzocht. Tenslotte werd er een vergelijking gemaakt tussen een veelgebruikte benadering en de exacte oplossing van dit model. Voor de tumorontwikkeling in de onderzochte ratten bleek dat de snelheid van de intermediaire-malignant mutatie onafhankelijk van de radonconcentratie was. Ook bleek dat de groei van de intermediaire cellen groter werd bij grotere radonconcentraties. Tenslotte is gevonden dat verschillende waarden van de modelparameters de data even goed kunnen beschrijven maar verschillende risicoschattingen geven in andere dan de onderzochte stralingsomstandigheden
- …