21 research outputs found
Mimarlık eğitimi ulusal yeterlikler çerçevesi için bir tasarım stratejisi - ön proje
TÜBİTAK SBB10.12.200
Escher Tarzı Bezemelerde, Hesaplamalı Simetriye Özgün Bir Bakışla, Otomatik Stil/İçerik Ayrışımı ve İlgili Matematiksel Görüntü Analizi Problemlerinin Adreslenmesi
TÜBİTAK EEEAG Proje01.01.2017Bezemelerin matematiksel dili grup-kuramına dayanır; temel motif(ler)in öteleme, yansıma,kayma yansıması ve rotasyon olmak üzere dört temel işlem aracılığıyla bir düzlemi tekrarlarile nasıl kaplayabileceğini tanımlar. Bir bezemede biri matematiğe diğeri sanata ait iki seviyevardır. Temel motifin olası tekrarları (yani simetri seçenekleri) sonlu olduğu halde, tekrarünitesinin içinde artistik özgürlük başlar. Bezemelerin analizleri en küçük tekrar ünitesininbulunabilmesini gerektirirken, oluşturdukları algıyı matematiksel (tekrar yapısı) ve artistik(tekrar ünitesi) bileşenlerin etkileşimi belirler. Projemiz, artistik özgürlüğün son derece dahicekullanıldığı M.C. Escher Bezemeleri üzerinedir. İslam Sanatının doruklarından, EndülüsBölgesi Alhambra Sarayı bezemelerinden de ilham almış olan 20.yy dehası sanatçı tekrarlarile oluşturulan klasik grup kuramsal modellemeyi zorda bırakacak görsel sürprizleryaratmıştır.Projede, temel modelleme aracımız ya da paradigmamız olarak, yürütücü S. Tarı veöğrencileri tarafından geliştirilip yaygınlaştırılmakta olan imge düzeyi analizi kavram düzeyianalize bağlayan köprü rolü üstlenen kodlamalar kullanılmıştır. Bu kodlamaların temel rolü,artistikbileşenlerinfiltrelenmesidir.Böylelikle,atılmayanbilgigürbüzbirbiçimdematematiksel bileşeni kodlamaktadır. İleri sürdüğümüz paradigmayı projenin bütünadımlarında kullanarak, ilginç renk permütasyonları ve form seçimleri sayesinde simetriyikırarak ve/veya hipersimetri yaratarak klasik düzlem simetri gruplarının dışına çıkan Eschertarzı bezemelerde en küçük tekrar ünitelerini ve tekrar yapılarını başarı ile hesaplayabildik.Literatürden oldukça farklı olarak, tekrar eden birimlerin bulunması sürecini global tekraryapısının aranmasına gerek duymadan gerçekleştirdik. Gerek bağlama bağlı karmaşıkalgının modellenmesi, gerek matematik bileşenin ortaya konması yani tekrar yapısınınbulunması, gerekse tekrar ünitesinin elde edilmesi süreçleri boyunca bütün kararlar imaligösterimlerinortayakoyduğuilişkilerinlokalincelenmesiilealınmaktadır.Ortayakoyduğumuz yaklaşımda, bugüne dek izlenen yöntemin aksine, global organizasyonaranmamaktadır. Proje kapsamında iç içe geçen şekiller içeren bezeme veri setlerioluşturulmuş ve destekleyici çalışmalar olarak renkli görüntü işlemeye yönelik çözümlergeliştirilmiştir. Son olarak da proje çalışmaları sonucu kazanılan bilgi ve tecrübe sonucuüretim alanına yönelik olarak dijital üretimde şekil örüntüleri üzerine yeni bir projekurgulanmıştır.Mathematical language for ornaments is based on group theory. It describes how repeatingunits via four basic operations can fill a plane. An ornament has two components, repetitionstructure and repetition unit, one being the mathematical side the other the artistic side. Eventhough there are only finite possibilities for repeating a unit, they are enough to createinfinitely many ornaments, due to the artistic freedom inside the basic unit. While analysis ofan ornament means finding the smallest repetition unit and the rules of repetition (separatingmathematical and artistic components), perception is influenced by the interaction of therespective components. In our project, the focus is Escheresque ornaments where theartistic freedom is used to create ornaments full of visual surprises that compellinglydemonstrate the inadequacy of the classical group theoretical approach.Throughout the project special intermediate-level codings introduced and widely spread bythe Principal Investigator and her students are used as the modeling paradigm. The key ideais to transform finite extent ornament images to new images that code high level connectionsand interactions in implicit manner. Our methods are able to cope with ornament withcomplex color permutations and asymmetric interlocking forms. Our studies extend in twodirections. In the first, we are able to extract the minimum fragment that is sufficient to createthe analyzed ornament as well as the respective rules of repetition. In the second, withoutanalyzing the ornament, we are able to define context dependent proximity relations amonga group of ornaments. Not seeking for a global order is our main departure point from theexisting literature on symmetry. Instead of directly searching for a global repetition lattice, werely on continuous suppressing the artistic component via proposed codings.In the report, we also summarize our future plans initiated with stakeholders
A Reading of the Effects of Material and Craft Techniques on the Application of Geometric Patterns with a Focus on the Tile-Mosaic
##nofultext##ÖZ
Geometrik desenlerin Anadolu coğrafyasındaki çeşitliliği, desenlerin sadece geometri bilgisinin görsel uygulamaları değil, farklı malzeme ve zanaat ile farklılaştırılabilen ürünler olduklarını ortaya koymaktadır. Türkçe sanat tarihi literatüründe ismi Mehmet olarak geçen Tus’lu bir yapı ustasına atfedilen eserlerde malzeme ve yapıma ilişkin çeşitli öğelerin tasarım üzerindeki etkilerini görmek mümkündür. Tus’lu ustanın yönettiği ve on üçüncü yüzyılda Konya’da faaliyet gösteren çini atölyesinde çalışan zanaatkarlar, geometrik desen üretimlerinde, on ikinci yüzyıl sonu ve on üçüncü yüzyılın başında İç Anadolu topraklarında ortaya çıkmış benzersiz bir malzeme olan çini mozaik kullanmışlardır. Çalışma kapsamında, zanaatkarların desen tasarımlarını çini mozaik ile düzlemsel ve eğrisel yüzeylere nasıl uyarlamış olabilecekleri teknik çizimler aracılığı ile incelenmektedir.
ABSTRACT
The diversity of the patterns seen in Anatolia reveals that these patterns are not merely the visual applications of the geometrical knowledge, but instead are design products that diverge based on different material and craft usage. We report on how diverse parameters related to making and material result in conceivable differences between pattern designs through the example of the works attributed to a master builder from Tus, namely Muhammad Al Tusi (Mehmet in Turkish art history literature). Muhammad Al Tusi was the owner of a ceramic atelier active in the thirteenth century Konya. The craftsmen working in this atelier materialized geometric patterns with tile-mosaic, a novel technique initially developed in Anatolia but seen across other geographies later on. This innovative material, which was developed at the turn of thirteenth century by ceramic artisans who migrated from Iran to Anatolia, played an important role in the stylistic alteration of geometric patterns. Based on analysis of the design processes and outcomes of the tile-mosaic craft applications on flat and curved surfaces, we show that artisans shaped pattern designs by considering material and spatial qualities in addition to the geometric rules