9 research outputs found
Peritonitis karsinomatozayı taklit eden abdominal tüberküloz olgusu
Abdominal tüberküloz nadir bir durumdur ve bulguları çoğu zaman nonspesifiktir. Birçok değişik patolojik durumu taklit edebilir. Abdominal tüberküloz tüm gastrointestinal sistemi, mezenteri ve peritonu tutmasının yanı sıra, solid organlar olan dalak, karaciğer ve pankreasıda tutabilmektedir. Karın içinde kitle nedeniyle ameliyat edilen ve ameliyat sırasında makroskopik olarak peritonitis karsinomatoza tanısı düşünülen 42 yaşındaki kadın hastaya ilişkin olgu literatür bilgileri eşliğinde sunuldu.Abdominal tuberculosis is a rare disease, with non-specific findings. Abdominal tuberculosis can mimic different pathologies. Abdominal tuberculosis could affect the entire gastrointestinal tract, peritoneum, mesentery as well as the solid organs like liver, spleen and pancreas. We present a 42-year-old woman with intra-abdominal mass of unknown origin which was interpreted as peritoneal carcinomatosis intraoperatively
Rectal foreign bodies: A report of three cases
Yaşları 25, 66 ve 67 olan üç erkek hastada rektumda yabancı cisim saptandı. Yabancı cisimler; demir çubuk, ağaçtan şekillendirilmiş özel çubuk ve çay bardağı idi. Cisimler, iki olguda genel anestezi altı nda litotomi pozisyonunda, birinde lokal anestezi ve sedasyon desteği altında diz dirsek pozisyonunda anal dilatasyon sonrası dışarı çıkarıldı. iki olguda uygulanan tedavi yöntemiyle ilgili komplikasyon gözlenmezken, bir olguda rektum mukozası nda yüzeysel laserasyonlar meydana geldi. Hastalar 24 saat süreli gözlemden sonra sorunsuz taburcu edildi. Rektum ve sigmoid kolonda yerleşen yabancı cisimler son yıllarda giderek artan oranda görülmekte ve yol açtığı komplikasyonlar nedeniyle önemli acil cerrahi sorunlardan birini oluşturmaktadı r.Different foreign bodies were found in rectum in three male patients, whose ages were 25, 66 and 67. These foreign materials were iron stick, special wooden stick and tea cup. In two patients, materials were taken out under general anesthesia in lithotomy position and the other one in knee-elbow position by anal dilatation under local anesthesia with sedation. In two patients there were not any complications related with the treatment method but one of them had superficial lacerations on rectal mucosa. All of the patients were discharged after 24 hours observation. Foreign bodies in rectum and sigmoid colon is increasingly being seen recently and is one of the significant surgical emergency problems due to the complications it may cause
Benign pneumoperitoneum: A case report
Fleksibl kolonoskopi kolon patolojilerinin tanı, tedavi ve takibinde kullanılan en iyi yöntem olarak kabul edilmektedir. Kolonoskopi sonrası karın ağrısından yakınan her hastada, perforasyondan şüphelenilmelidir. Kolonoskopi sonrası perforasyon sıklığı tanısal amaçlı yapılan kolonoskopide %0.01 ile %0.4 arasında değişmektedir. Yaygın peritoneal irritasyon bulguları olması durumunda cerrahi girişim şarttır. Erken cerrahi girişim birçok yazar tarafından mortalite ve morbiditeyi azaltan en iyi stratejik yaklaşım olarak görülmektedir. Seçilmiş olgularda, peritoneal irritasyon bulguları olmaması durumunda ameliyatsız (non-operative) yaklaşım denenebilir. Geniş olgu çalışmaları incelendiğinde ameliyatsız yaklaşılan olguların tüm kolonik perforasyon olgularının ortalama %1 ila %5'ini oluşturduğu görülmektedir. Bu yazıda, kolonoskopi sonrasında intraperitoneal alanda serbest gaz tespit edilen ve ameliyatsız tedavi edilen olgu sunuldu.Flexible colonoscopy is the gold standard in diagnosis, treatment, and follow-up of colonic pathologies. The acute onset of abdominal pain after colonoscopy may be a clinical sign of colonic perforation. Perforation rate after diagnostic colonoscopies varies between 0.01%-0.4%. If the patient develops signs of peritoneal irritation, the surgical intervention is obligatory. According to the literature, early surgical treatment is the best strategic approach that decreases the morbidity and mortality. Nonoperative treatment could be a choice in selected patients without signs of peritoneal irritation. In large colonoscopy series, only 1-5% of the cases with colonic perforation secondary to the colonoscopy were treated conservatively. We reported a case with colonic perforation after diagnostic colonoscopy which we successfully treated nonoperatively without further need of surgery
Perforated primary small bowel lymphoma: A case report
İnce bağırsak malign tümörleri nadir görülen ve tanı aşamasındaki güçlükler nedeniyle ileri evrelerde tanı konan tümörlerdir. Lenfoma gastrointestinal sistem malign tümörlerinin %1'ini oluşturur. Primer gastrointestinal lenfoma ender görülür ve ameliyat öncesi tanı konması oldukça zordur. Primer gastrointestinal lenfoma tanısı genellikle laparotomi ile konur. Bu yazıda, subileus tanısı ile takip edilmekteyken akut karın kliniği gelişen ve acil cerrahi eksplorasyona alınarak ince bağırsak tümör perforasyonu saptanan 77 yaşında erkek hasta sunuldu. Hastaya geniş ince bağırsak rezeksiyonu ve uç uca çift kat ince bağırsak anastomozu yapıldı. Histopatolojik inceleme sonucu indolent B-hücreli non-Hodgkin lenfoma olarak bildirildi. İnce bağırsak tümörlerinin nadiren subileus tablosu ile karşımıza çıkabileceği ve tanının çoğu zaman gecikebileceği unutulmamalıdırMalignant tumors of the small bowel are rarely seen and are usually diagnosed in advanced stages because of the difficulties in diagnosis. Lymphomas account for %1 of malignant gastrointestinal system tumors. Primary gastrointestinal lymphoma is very rare and its preoperative diagnosis is difficult. Its diagnosis is usually made through laparotomy. A 77-year-old male patient developed acute abdomen during observation for partial mechanic intestinal obstruction. Emergent explorative laparotomy revealed perforation of a small bowel tumor. A wide small bowel resection was performed with a double-layer end-to-end anastomosis. Histopathological examination of the surgical specimen was reported as indolent B-cell non–Hodgkin's lymphoma. It should be kept in mind that small bowel tumors can present as mechanic intestinal obstruction, resulting in delayed diagnosis
Combined Effects of Tauroursodeoxycholic Acid and Glutamine on Bacterial Translocation in Obstructive Jaundiced Rats:
Background: Bacterial Translocation is believed to be an important factor on mortality and morbidity in Obstructive Jaundiced. .Aims: We investigated the probable or estimated positive effects of tauroursodeoxycholic acid, which has antibacterial and regulatory effects on intestinal flora, together with glutamine on BT in an experimental obstructive jaundiced rat model. Study Design:Animal experimentation.Methods: Forty adult, male, Sprague Dawley rats were used in this study. Animals were randomised and divided into five groups of eight each: sham (Sh); control (common bile duct ligation, CBDL); and supplementation groups administered tauroursodeoxycholic acid (CBDL+T), glutamine (CBDL+G), or tauroursodeoxycholic acid plus glutamine (CBDL+TG). Blood and liver, spleen, MLN, and ileal samples were taken via laparotomy under sterile conditions for investigation of bacterial translocation and intestinal mucosal integrity and hepatic function tests on the tenth postoperative day. Results: There were statistically significant differences in BT rates in all samples except the spleen of the CBDL+TG group compared with the CBDL group (p=0.041, p=0.026, and p=0.041, respectively). Conclusion: It is essential to protect hepatic functions besides maintaining intestinal mucosal integrity in the active struggle against BT occurring in obstructive jaundice. The positive effect on intestinal mucosal integrity can be increased if glutamine is used with tauroursodeoxycholic acid, which also has hepatoprotective and immunomodulatory features
Karaciğer kist hidatik olgularımız
Amaç: Kist hidatik hastalığı halen bölgemiz ve ülkemiz için yaygın bir sağlık sorunu olarak önemini korumaktadır. Bu klinik geriye dönük çalışmada intraperitoneal rüptür nedeniyle acil cerrahi uygulanan dört olgu ile birlikte aynı dönemde tedavi edilen tüm karaciğer kist hidatik olguları incelendi. Hastalar ve Yöntemler: Ocak 2004 ve Haziran 2007 tarihleri arasında kliniğimizde karaciğer kist hidatiği nedeniyle tedavi edilen toplam 44 hastanın (24 kadın, 20 erkek; ort. yaş 47.5; dağılım 16-83) tıbbi kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Hastalar yaş, cinsiyet, kistin yerleşim yeri, uygulanan cerrahi yöntem, hastanede kalış süresi, meydana gelen ameliyat öncesi ve sonrası komplikasyonlar ve komplikasyonlara yönelik uygulanan tedavi yöntemleri açısından irdelendi. Bulgular: İntraperitoneal rüptür nedeniyle dört hasta (%9) acil olarak ameliyat edildi. Olguların 15’inde (%34) ameliyat sonrası dönemde kist poşuna safra kaçağı oluştu. Bu hastaların altısında (%40) kaçak herhangi bir müdahaleye gerek kalmadan kapandı, sekizinde (%53) ise 10 günden fazla sürdü ve günlük debi 100 cc’nin üzerinde idi. Bu olgulara endoskopik sfinkterotomi uygulandı. Mortalite oranı %4 (n=2) olarak tespit edildi. Sonuç: Hidatik kist rüptürü karaciğerde kistik kitlesi olan ve intraperitoneal serbest sıvısı bulunan travma hastalarında akılda bulundurulması gereken bir durumdur. Bu hastalarda anaflaktik reaksiyon riski olduğu göz önüne alınarak hızla müdahale edilmelidir. Karaciğer kist hidatik cerrahisi sonrasında safra fistülü gelişen hastalarda endoskopik sfinkterotomi etkin bir tedavi yöntemidir
Analysis of 57 colorectal cancer cases
Amaç: Mart 1995 ve mayıs 1999 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Kliniğinde efektif olarak ameliyat edilen kolorektal kanserli olgular tanı yöntemleri, uygulanan ameliyatlar, postoperatif morbidite ve mortalite yönünden değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: 57 kolorektal kanserli olgu tanı, tanı koyabilmek için başvurulan inceleme yöntemleri, uygulanan cerrahi tedavi ve ameliyat sonrası erken dönem sonuçları açısından retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Olguların 40 (% 70) erkek, 17' si (% 30) kadın olup, yaş ortalaması 61.9 olarak bulundu. Olgularda görülen semptomlar sıklık sırasına göre, dışkılama alışkanlığında değişiklik, rektal kanama, kilo kaybı, karın ağrısı ve tenezmdi. Olgulara preoperatif tanı amacıyla radyolojik görüntüleme yöntemleri yanında endoskopik yöntem olarak olguların tümüne rektoskopi, 23 olguya da kolonoskopi uygulandı ve biyopsiler alındı. Tümör lokalizasyonu sırası ile; rektosigmoid bölge % 66, çekum % 14, assendan kolon % 10, transvers kolon % 8 olarak bulundu. Bir olguda familyal adenomatöz. polipozis zemininde gelişen sigmoid kolon tümörü saptandı. Olgularımızdan non-rezektabl olarak kabul edilen sekiz olguya eksploratif laparotomi ve kolostomi, 12' sine sağ hemikolektomi, 18' sine primer rezeksiyon anastamoz, yedisine Miles operasyonu ve birine de total kolektomi ve ileoanal pouch ameliyatları uygulandı. Sonuç: Günümüzde halen yüksek insidansa sahip kolorektal kanserlerde erken teşhis ve tedavi prognozda etkilidir. Ayrıca etkin antibiyoterapi yanında preoperatif, postoperatif nutrisyonel destek sağlanmasının kolorektal cerrahide başarıyı arttırdığı düşüncesindeyiz.Purpose: Patients with colorectal cancer operated upon electively in Trakya University Medical Faculty, Department Of General Surgery between March 1995 and May 1999, were evaluated for diagnostic methods, operations performed, postoperative morbidity and mortality. Materials and Methods: 57 cases with colorectal cancer were evaluated retrospectively on the basis of diagnosis, diagnostic procedures, surgical procedures and postoperative early results. Results: Forty of patients (70%) were male, 17 were (30%) female and the mean age was 61.9 (32-81) years. Symptoms seen among the cases in the order of frequency were alteration in their habitude of enternalising, rectal bleeding, weight loss, abdominal pain, and tenesmus. Rectoscopic examination was applied in all patients and colonoscopy in 23 of the cases. Biopsies were obtained besides radiographic screening methods. Tumour localization of was respectively, in recto-sigmoid region (66%), caecum (14%), ascending colon (10%) and transverse colon (8%). Sigmoid colon tumour developed on the base of familial adenomatous polyposis was found in one case. Explorative laparotomy and colostomy were performed in 8 cases who have non-resectable tumour. Right hemicolectomy in 12 patients, tumour resection and anastomose was performed to the 18 of the patients who have tumour in transverse colon, descending colon or the sigmoid colon. Total colectomy and ileo-anal pouch operation in I and Miles operation in 7 patients were performed. Conclusion: Early diagnose and treatment are effective in prognose of colorectal cancer that has a high incidence yet. In addition preoperative and postoperative nutritional support besides antibiotherapy increases success in colorectal surgery