Prawne i finansowe mechanizmy wspierania dochodów producentów rolnych wobec kryzysów w rolnictwie

The subject of the article is issues related to the attitude of the legislator to the occurrence of certain deformations in the agricultural market, which reduce the financial security of agricultural producers. These deformations are associated with the appearance of negative economic phenomena, such as risks, crisis situation or crisis. They disrupt the profitable operation of farms and, in extreme cases, lead to the extinction of agricultural activities. The purpose of the article was to try to answer the question of whether the normative solutions proposed at the EU level protect the income of agricultural producers in the face of the occurrence of crises in agriculture. The article concludes that the legal and economic instruments adopted within the framework of the Common Agricultural Policy for 2023–2027 largely do not meet the current needs arising from the protection of the livelihoods of EU agricultural producers. This is due to the fact that they are not adequate to deal with the effects of the current multiple crises in the agricultural market, related to the war in Ukraine, the occurrence of large-scale negative climatic phenomena. and the still felt effects of the COVID-19 pandemic crisis. This causes agricultural producers to fail to cope with its negative effects.Przedmiotem artykułu są zagadnienia związane z podejściem ustawodawcy do występowania pewnych zmian na rynku rolnym, które obniżają bezpieczeństwo finansowe producentów rolnych. Deformacje te są związane z pojawieniem się negatywnych zjawisk gospodarczych, takich jak ryzyko, sytuacja kryzysowa lub kryzys. Zakłócają one rentowność gospodarstw rolnych, a w skrajnych przypadkach prowadzą do zaniku działalności rolniczej. Celem artykułu była próba odpowiedzi na pytanie, czy rozwiązania normatywne proponowane na szczeblu Unii Europejskiej chronią dochody producentów rolnych w obliczu wystąpienia kryzysów w rolnictwie. W artykule stwierdzono, że instrumenty prawne i ekonomiczne przyjęte w ramach Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027 w dużej mierze nie odpowiadają aktualnym potrzebom wynikającym z ochrony środków bytowania producentów rolnych w Unii Europejskiej. Wynika to z faktu, że nie są one adekwatne do skutków obecnych wielorakich kryzysów na rynku rolnym, związanych z wojną w Ukrainie, występowaniem zjawisk klimatycznych na dużą skalę oraz nadal odczuwanymi skutkami kryzysu pandemii COVID-19. Powoduje to, że producenci rolni nie są w stanie poradzić sobie z jego negatywnymi skutkami

‘Your Kind Ain’t Welcome Here’: The Boundaries of Human, Post-human and Subhuman in the Fallout Video Game Franchise and Television Series

Science fiction has long grappled with the question of what it means to be human, evident in the is cross-media fascination with both establishing and deconstructing the line between what is human and what is not in worlds where technology has allowed the creation of ‘posthumans’. However, as much as this question extends forward to the world of androids, cyborgs and robots, so too does it reach back to the realm of the monstrous, the degenerated human, or the ‘subhuman’. The Fallout series (1997-present) attempts to tackle this question head on in both directions, itself now a cross-media franchise that spans both video games and television. Incorporating both the ‘post-human’ and the ‘subhuman’ in their ‘synths’ (technologically advanced androids) and ‘ghouls’ (irradiated humans that slowly turn into what are essentially zombies) respectively, Fallout attempts to show that the line between what is human and what is not is not so easily drawn. Drawing on critical posthumanist theory alongside US American cultural theory this article analyses the portrayal of (and discrimination against) sub- and post- human characters in the Fallout series and how this can have broader implication in contemporary media when deconstructing the concept of ‘human’

Hellenizm na wschód od Eufratu

Hellenism, as understood by the ancients, was a set of cultural characteristics that set the Greeks apart from others. In the Hellenistic period, it was fundamentally defined by a commonality of language, worship of the gods, lifestyle and sport, and with the latter the related spread of gymnasia. Beyond the Euphrates, there is little trace of Greek settlement; acculturation into Greek culture of the settlers' children was not served by a tenuous network of gymnasia. The cities of the Hellenistic East were oriental in character and their polity was generally shaped according to oligarchic Macedonian models. The Seleukid rulers were eager to endow Greek temples, but rarely participated in Greek agonies. The Arsakids shunned – probably deliberately - both activities. The weakness of Hellenism beyond the Euphrates is also evidenced by the low involvement of subjects of both dynasties in Greek sports. The promotion of Greek culture beyond the Euphrates, already weak in the Seleukid era, came to an end under the Arsakids, and Hellenism quickly lost its vitality.Hellenizm, w rozumieniu starożytnych, był zespołem cech kulturowych odróżniających Greków od innych. W epoce hellenistycznej wyznaczały go w zasadniczym stopniu wspólnota języka, kultu bogów, stylu życia i sport oraz powiązane z tym ostatnim upowszechnienie gimnazjonów. Za Eufratem ślady osadnictwa greckiego są niewielkie, akulturacji w kulturze greckiej dzieci osadników nie służyła wątła sieć gimnazjonów. Miasta hellenistycznego Wschodu miały charakter orientalny, a ich ustrój kształtowano na ogół według oligarchicznych wzorców macedońskich. Władcy seleukidzcy chętnie obdarowywali greckie świątynie, ale z rzadka uczestniczyli w greckich agonach. Arsakidzi stronili – zapewne celowo – od obu tych aktywności. O słabości hellenizmu za Eufratem świadczy też małe zaangażowanie poddanych obu dynastii w sport grecki. Promocja kultury greckiej za Eufratem, słaba już w epoce selukidzkiej, w czasach arskidzkich dobiegła końca, a hellenizm szybko utracił żywotność

Początki drogi naukowej Ludwika Ćwiklińskiego (1853–1942) w świetle lwowskiego archiwalium z 1876 r.

The aim of this article is twofold: first, to provide a brief overview of the life of the eminent Polish classical philologist Ludwik Ćwikliński, now almost forgotten; and second, to offer a critical edition of the ‘Bericht’ (i.e. report) on Ćwikliński’s early academic and professional achievements, which was prepared in January 1876 in connection with the scholar’s planned employment at the chair of classical philology at Lviv University (including its translation into Polish). This document, written in German by Professor Ksawery Liske and currently stored in the Lviv Region State Archive in Lviv, has not been used by researchers to date. It provides us with extremely interesting and, above all, hitherto unknown information about the beginnings of Ludwik Ćwikliński’s academic path. In addition, it offers invaluable insights into the scholar’s life and, from a broader research perspective, the history of classical philology in Poland.Celem artykułu jest z jednej strony przypomnienie postaci zapomnianego dziś wybitnego polskiego filologa klasycznego Ludwika Ćwiklińskiego, a z drugiej strony – krytyczna edycja „Berichtu” (tj. raportu) na temat wczesnych osiągnięć naukowych i zawodowych Ćwiklińskiego, przygotowanego w styczniu 1876 r. w związku z planowanym zatrudnieniem uczonego w katedrze filologii klasycznej na Uniwersytecie Lwowskim (wraz z jego tłumaczeniem na język polski). Dokument ten, sporządzony w języku niemieckim przez prof. Ksawerego Liskego i przechowywany dziś w Państwowym Archiwum Obwodu Lwowskiego we Lwowie, nie był dotychczas wykorzystywany przez badaczy. Jego lektura dostarcza nam niezwykle interesujących i przede wszystkim nieznanych dotąd informacji na temat początków drogi naukowej Ludwika Ćwiklińskiego. Są one zarazem cennym świadectwem dla lepszego poznania biogramu uczonego, a w szerszej perspektywie badawczej również dziejów filologii klasycznej w Polsce

Znaczenie Commiusa w Cezariańskim systemie klientelnym na terenie Galii w latach 57–52 przed Chr.

In 57–52 BC, the Atrebate king Commius played an important role in Caesar’s clientage system established in Gaul, stabilizing the northern border and protecting it against Germans and other Belgic tribes. Commius’ cooperation with Caesar was mainly diplomatic, because the Atrebates’ military involvement in the Roman conquests remained entirely symbolic. The wide range of political freedom given to Commius meant that he gradually strengthened his own position and that of his family, trying to avoid open conflicts with neighbors. At the same time, he maintained good relations with the peoples of Britain, which resulted from the ongoing settlement of the Atrebates on the other side of the English Channel. When Commius abandoned Caesar’s case in 52 BC, the proconsul had to deal with the former client who had serious diplomatic and military potential, and was respected among many Gallic tribes.W latach 57–52 przed Chr. król Atrebatów Commius odgrywał istotną rolę w Cezariańskim systemie klientelnym ustanowionym na obszarze Galii, stabilizując północną granicę i chroniąc ją przed atakami Germanów i innych plemion belgijskich. Współpraca Commiusa z Cezarem przebiegała przy tym głównie na niwie dyplomatycznej, ponieważ zaangażowanie militarne Atrebatów w rzymskie podboje pozostawało symboliczne. Szeroki zakres politycznej swobody pozostawiony Commiusowi sprawił, że sukcesywnie wzmacniał pozycję własną i własnego rodu, starając się unikać otwartych konfliktów z sąsiadami. Równocześnie utrzymywał dobre relacje z ludami Brytanii, co wynikało z trwającego osadnictwa Atrebatów po drugiej stronie kanału La Manche. Kiedy więc Commius porzucił sprawę Cezara w 52 r. przed Chr., prokonsul stanął przed koniecznością mierzenia się z byłym klientem, który dysponował poważnym potencjałem dyplomatycznym i militarnym, a do tego cieszył się szacunkiem wśród wielu plemion galijskich

Chrystologia Liberatusa z Kartaginy (stosunek do neochalcedonizmu)

Liberatus – archdeacon of the Carthaginian Church lived in the 6th century through the intensification of Christological controversies during the reign of Emperor Justinian and the theological dominance of neo-Chalcedonism in Constantinople and other centers of the empire. In his only known contemporary work, Breviarium, he attempted to defend the so-called „Three Chapters”, condemned by the imperial edict and the decision of the Second Council of Constantinople, showing the issue of their orthodoxy against the background of the development of radical Christological movements: nestorianism and eutychanism. The following article analyzes the work of the African priest in terms of his Christology, focusing on his attitude to neo-Chalcedonism, through the prism of the reception of Cyrillic Christology, the figures of Antiochian theologians from the 5th century and the theopaschite formula.Liberatus – archidiakon Kościoła kartagińskiego – żył w VI w. w okresie nasilenia się kontrowersji chrystologicznych za panowania cesarza Justyniana i dominacji teologicznej neochalcedonizmu w Konstantynopolu i innych ośrodkach imperium. W swoim jedynym znanym współcześnie dziele pt. Breviarium podjął próbę obrony tzw. „Trzech Rozdziałów”, potępionych cesarskim edyktem oraz decyzją II soboru konstantynopolitańskiego, ukazując zagadnienie ich ortodoksyjności na tle rozwoju radyklanych ruchów chrystologicznych: nestorianizmu i eutychanizmu. W poniższym artykule została przeprowadzona analiza dzieła afrykańskiego duchownego pod kątem wyznawanej przez niego chrystologii, skupiając się na jego stosunku do neochalcedonizmu przez pryzmat recepcji chrystologii cyryliańskiej, postaci antiocheńskich teologów z V w. oraz formuły teopaschickiej

Wiara w życie pozagrobowe i świadomość religijna w społeczeństwie rzymskim (I p.n.e. – II n.e.)

This article explores the belief of Roman society in the afterlife. It is well-established that Roman society lacked a single consensus on the nature of life and death, the soul’s existence in the afterlife, and related matters. For instance, some believed that the soul perished alongside the body. However, the everyday religious consciousness of Roman society embraced the idea of an afterlife as a physical realm that provided shelter for the souls of the dead and could, under certain circumstances, be accessed by the living. Evil deeds committed during life were believed to be repaid with punishment in the afterlife. Properly conducted funeral rites were thought to aid the soul of the deceased in its journey from the world of the living to the realm of the dead, ensuring its peace in the afterlife. The widespread belief in the soul’s continued existence paved the way for Roman society to embrace the ideas of Christianity.W tym artykule zbadano wiarę w życie pozagrobowe w społeczeństwie rzymskim. Przedstawiono brak jednolitego konsensusu co do natury życia i śmierci, istnienia duszy w życiu pozagrobowym oraz związanych z tym kwestii w społeczeństwie rzymskim. Na przykład, niektórzy wierzyli, że dusza umiera wraz z ciałem, jednak codzienna świadomość religijna społeczeństwa rzymskiego przyjmowała ideę życia pozagrobowego jako fizycznego świata, który zapewniał schronienie duszom zmarłych i do którego, w pewnych okolicznościach, mogli mieć dostęp żywi. Wierzono, że złe uczynki popełnione za życia były okupione karą w życiu pozagrobowym. Uważano, że prawidłowo przeprowadzone obrzędy pogrzebowe pomagały duszy zmarłego w jej podróży ze świata żywych do świata zmarłych, zapewniając jej spokój w życiu pozagrobowym. Powszechne przekonanie o ciągłym istnieniu duszy utorowało drogę społeczeństwu rzymskiemu do przyjęcia idei chrześcijaństwa

Rozwój buddyjskiego symbolu wadźry

Der Artikel unternimmt den Versuch, die Hauptentwicklungsrichtungen des Symbols Vajra im vor-tantrischen Buddhismus zu identifizieren. Um dieses Ziel zu erreichen, wurde eine kritische Synthese der Ergebnisse zeitgenössischer Forschungen vorgenommen und durch Verweise auf ausgewählte Quellentexte ergänzt. Es scheint, dass im vor-tantrischen Buddhismus Vajra, verstanden als Blitz, vor allem zum Symbol für die Fähigkeit wurde, alles vorsätzliche oder moralische Böse abzuwehren, während Vajra, identifiziert mit einem Diamanten, hauptsächlich die Unabhängigkeit vom natürlichen Bösen (einschließlich der eigenen bösen Neigungen) repräsentierte. Diese beiden Entwicklungslinien verschmolzen im Symbol des Vajra, das für den tantrischen Buddhismus charakteristisch ist.This article attempts to identify the main lines of development of the vajra symbol in pre-Tantric Buddhism. To accomplish this task, a critical synthesis of contemporary research findings is conducted, supplemented by references to selected source texts. It appears that the vajra understood as a thunderbolt became primarily a symbol of the ability to ward off all intentional or moral evil, while the vajra identified with a diamond mainly represented the independence from natural evil (including one's own evil inclinations). These two lines of development converged in the vajra symbol characteristic of Tantric Buddhism.W artykule podjęto próbę identyfikacji głównych kierunków rozwoju symbolu wadźry w buddyzmie przedtantrycznym. By osiągnąć ten cel, dokonano krytycznej syntezy rezultatów współczesnych badań i uzupełniono ją odniesieniami do wybranych tekstów źródłowych. Wydaje się, że w buddyzmie przedtantrycznym wadźra rozumiana jako piorun stała się przede wszystkim symbolem zdolności do odparcia wszelkiego zła intencjonalnego czy moralnego, zaś wadźra identyfikowana z diamentem reprezentowała głównie uniezależnienie się od zła naturalnego (obejmującego własne złe skłonności). Te dwie linie rozwojowe zbiegły się w symbolu wadźry charakterystycznym dla buddyzmu tantrycznego

Kierowanie urzędem jako narzędzie realizacji dobra wspólnego. Wybrane zagadnienia

This article aims to determine how the head of the office can influence the effectiveness of the implementation of the common good. The concepts of management, office, organizational justice, common good, and organizational structure are defined, indicating those adopted for the purposes of this study. Selected management theories are presented. The article explains what managerial functions are in organizations, considering those encompassing planning, organizing, motivating, and controlling as appropriate for office management. The concepts of management styles in administration are discussed, indicating the classic and currently dominant ones. Attention is drawn to the office manager’s ability to influence the organizational structure of the office itself and its employees. The conclusions emphasize that the effectiveness of the implementation of the common good, manifested in the implementation of substantive administrative law norms, depends on the awareness of the head of the office as to the tasks performed by the authority with the help of the office, the creation of an appropriate organizational structure, and the fair personnel policy applied.Celem artykułu jest próba określenia, w jaki sposób kierownik urzędu może wpływać na skuteczność realizacji dobra wspólnego. Zdefiniowano pojęcia zarządzania, urzędu, sprawiedliwości organizacyjnej, dobra wspólnego oraz struktury organizacyjnej, wskazując te przyjęte na potrzeby opracowania. Przedstawiono wybrane teorie zarządzania. Wyjaśniono, czym są funkcje kierownicze w organizacjach, biorąc pod uwagę te, które obejmują planowanie, organizowanie, motywowanie i kontrolowanie jako właściwe w zarządzaniu urzędem. Omówiono koncepcje stylów zarządzania w administracji, wskazując klasyczne i obecnie dominujące. Zwrócono uwagę na możliwości kierownika urzędu w zakresie jego wpływu na strukturę organizacyjną samego urzędu i zatrudnionych w nim osób. W podsumowaniu podkreślono, że skuteczność realizacji dobra wspólnego, przejawiająca się w realizacji norm prawa administracyjnego materialnego, zależy od świadomości kierownika urzędu co do zadań realizowanych przez organ przy pomocy urzędu, stworzenia odpowiedniej struktury organizacyjnej oraz stosowanej uczciwej polityki personalnej