Local Hidden Variable Theories for Quantum States

While all bipartite pure entangled states violate some Bell inequality, the relationship between entanglement and non-locality for mixed quantum states is not well understood. We introduce a simple and efficient algorithmic approach for the problem of constructing local hidden variable theories for quantum states. The method is based on constructing a so-called symmetric quasi-extension of the quantum state that gives rise to a local hidden variable model with a certain number of settings for the observers Alice and Bob.Comment: 8 pages Revtex; v2 contains substantial changes, a strengthened main theorem and more reference

Budget Feasible Mechanisms for Experimental Design

In the classical experimental design setting, an experimenter E has access to a population of $n$ potential experiment subjects $i\in \{1,...,n\}$, each associated with a vector of features $x_i\in R^d$. Conducting an experiment with subject $i$ reveals an unknown value $y_i\in R$ to E. E typically assumes some hypothetical relationship between $x_i$'s and $y_i$'s, e.g., $y_i \approx \beta x_i$, and estimates $\beta$ from experiments, e.g., through linear regression. As a proxy for various practical constraints, E may select only a subset of subjects on which to conduct the experiment. We initiate the study of budgeted mechanisms for experimental design. In this setting, E has a budget $B$. Each subject $i$ declares an associated cost $c_i >0$ to be part of the experiment, and must be paid at least her cost. In particular, the Experimental Design Problem (EDP) is to find a set $S$ of subjects for the experiment that maximizes V(S) = \log\det(I_d+\sum_{i\in S}x_i\T{x_i}) under the constraint $\sum_{i\in S}c_i\leq B$; our objective function corresponds to the information gain in parameter $\beta$ that is learned through linear regression methods, and is related to the so-called $D$-optimality criterion. Further, the subjects are strategic and may lie about their costs. We present a deterministic, polynomial time, budget feasible mechanism scheme, that is approximately truthful and yields a constant factor approximation to EDP. In particular, for any small $\delta > 0$ and $\epsilon > 0$, we can construct a (12.98, $\epsilon$)-approximate mechanism that is $\delta$-truthful and runs in polynomial time in both $n$ and $\log\log\frac{B}{\epsilon\delta}$. We also establish that no truthful, budget-feasible algorithms is possible within a factor 2 approximation, and show how to generalize our approach to a wide class of learning problems, beyond linear regression

BOPO-Review: Kwaliteitszorg, innovatie en schoolontwikkeling

Managementsamenvatting Ter afsluiting van de BOPO-periode 2005-2008 is per onderzoekslijn een review verricht. In deze review staan twee onderzoekslijnen centraal: ‘kwaliteitszorg, schoolontwikkeling en innovatie’ en ‘bestuurlijke verhoudingen en ondersteuning’. Het review kent drie onderdelen: (1) beleidsreconstructie, (2) internationale ontwikkelingen en (3) uitkomsten van BOPO-studies en additioneel Nederlands onderzoek. Beleidsreconstructie In het eerste hoofdstuk wordt duidelijk dat onderwijsvernieuwing een complex proces is. Onderzoeken en evalueren van onderwijsvernieuwing betekent het zorgvuldig analyseren van de invloed van verschillende actoren en domeinen (doelstellingen, onderwijsmethoden, leraar, directeur, school, ondersteuning, externe beoordeling, nationaal en lokaal beleid) op de realisatie van vernieuwingen. Het tweede hoofdstuk brengt belangrijke kenmerken van het vernieuwingsbeleid voor het voetlicht. Uit de analyse blijkt dat er beleidsintenties worden aangekondigd, flankerende activiteiten worden opgezet en resultaten worden verzameld en geëvalueerd die betrekking hebben op alle genoemde domeinen en de interacties daartussen. Voor actoren op het lokale niveau is het wellicht niet altijd duidelijk waarom in de loop van een korte periode aanpassingen worden doorgevoerd (minder kerndoelstellingen), nieuwe voorstellen gelanceerd worden (leerlijnen), thema’s meer centraal worden gesteld (kwaliteitszorg, professionalisering van leraren en directeuren), enzovoorts. Het derde hoofdstuk gaat in op het huidige (vernieuwings)beleid voor het Primair Onderwijs. Dit kan worden beschreven aan de hand van drie algemene vaststellingen. Allereerst is er de vaststelling dat het huidige onderwijsbeleid wordt gekenmerkt door deregulering en versterken van de autonomie van scholen én door de verwachting dat scholen de kwaliteit van hun onderwijs bewijzen, verantwoorden en borgen. Dergelijk beleid kan negatieve effecten hebben als te veel of uitsluitend wordt gewerkt vanuit een strategie die gekenmerkt is door vooral of uitsluitend (extern) toevoegen van technische oplossingen aan de bestaande praktijk. Sturen door de overheid vanuit (meetbare) doelen moet gepaard gaan met het creëren van maatregelen gericht op permanente professionele ontwikkeling van alle actoren die verantwoordelijk zijn voor het realiseren van de beleidsdoelen. Een tweede vaststelling is dat toekennen van autonomie aan de scholen en dus verruimen van de lokale beslissingsruimte, een verdeling van macht en verantwoordelijkheden impliceert over verschillende niveaus. Een permanente analyse en onderzoek van deze “policy alignment” moet vooral gericht zijn op het verbeteren van het handelen van professionals op meso- en microniveau. Elke beleidsmaatregel zou (vooraf) moeten worden beoordeeld op een eventuele bijdrage aan het verbeteren van het handelen van actoren die een centrale invloed hebben op de kwaliteit van primaire processen (onderwijzen van leraren, leren van leerlingen). Een derde vaststelling, is dat de afstand tussen beleidsmaatregelen en kernactiviteiten op scholen moet worden verkleind en dat dit een opgave is zowel voor beleidsverantwoordelijken op alle niveaus, als ook voor ondersteuners en onderzoekers. Zaken als datafeedback, leerlingvolgsystemen, docentnetwerken, professionalisering moeten op hun waarde worden onderzocht vanuit het criterium wat hun bijdrage is aan het versterken van de kwaliteit van activiteiten die rechtstreeks invloed hebben op de leeropbrengsten.

The sequence of the 5.8 S ribosomal RNA of the crustacean <i>Artemia salina</i>. With a proposal for a general secondary structure model for 5.8 S ribosomal RNA

We report the primary structure of 5.8 S rRNA from the crustacean Artemia salina. The preparation shows length heterogeneity at the 5′-terminus, but consists of uninterrupted RNA chains, in contrast to some insect 5.8 S rRNAs, which consist of two chains of unequal length separated in the gene by a short spacer. The sequence was aligned with those of 11 other 5.8 S rRNAs and a general secondary structure model derived. It has four helical regions in common with the model of Nazar et al. (J. Biol. Chem. 250, 8591–8597 (1975)), but for a fifth helix a different base pairing scheme was found preferable, and the terminal sequences are presumed to bind to 28 S rRNA instead of binding to each other. In the case of yeast, where both the 5.8 S and 26 S rRNA sequences are known, the existence of five helices in 5.8 S rRNA is shown to be compatible with a 5.8 S - 26 S rRNA interaction model

A Study of the Formation of Single- and Double-Walled Carbon Nanotubes by a CVD Method

The reduction in H2/CH4 atmosphere of aluminum-iron oxides produces metal particles small enough to catalyze the formation of single-walled carbon nanotubes. Several experiments have been made using the same temperature profile and changing only the maximum temperature (800-1070 °C). Characterizations of the catalyst materials are performed using notably 57Fe Mo¨ssbauer spectroscopy. Electron microscopy and a macroscopical method are used to characterize the nanotubes. The nature of the iron species (Fe3+, R-Fe, ç-Fe-C, Fe3C) is correlated to their location in the material. The nature of the particles responsible for the high-temperature formation of the nanotubes is probably an Fe-C alloy which is, however, found as Fe3C by postreaction analysis. Increasing the reduction temperature increases the reduction yield and thus favors the formation of surface-metal particles, thus producing more nanotubes. The obtained carbon nanotubes are mostly single-walled and double-walled with an average diameter close to 2.5 nm. Several formation mechanisms are thought to be active. In particular, it is shown that the second wall can grow inside the first one but that subsequent ones are formed outside. It is also possible that under given experimental conditions, the smallest (<2 nm) catalyst particles preferentially produce double-walled rather than single-walled carbon nanotubes

Evaluating the adequacy of social-emotional measures in early childhood

Technical adequacy and usability are important considerations in selecting early childhood social-emotional (SE) screening and assessment measures. As identification of difficulties can be tied to programming, intervention, accountability, and funding, it is imperative that practitioners and decision makers select appropriate and quality measures from the plethora of measures available. This study systematically reviewed and evaluated the technical adequacy and usability of 10 commonly used SE assessment and screening measures, using a framework for evaluating selected properties of measures (e.g., reliability, validity). Through this review, it was found that there are inadequacies in many commonly used SE measures, deserving the attention of both users and developers

Characterizing the universal rigidity of generic frameworks

A framework is a graph and a map from its vertices to E^d (for some d). A framework is universally rigid if any framework in any dimension with the same graph and edge lengths is a Euclidean image of it. We show that a generic universally rigid framework has a positive semi-definite stress matrix of maximal rank. Connelly showed that the existence of such a positive semi-definite stress matrix is sufficient for universal rigidity, so this provides a characterization of universal rigidity for generic frameworks. We also extend our argument to give a new result on the genericity of strict complementarity in semidefinite programming.Comment: 18 pages, v2: updates throughout; v3: published versio