346 research outputs found
How to “Expand Popular Capacities”? Some Critical Observations on Political Culture in the Western Balkans
Social Engagement and Personal Activism: Some Research Reflection and Fieldnotes from Conversations with Activists in Two Belgrade Protest Initiatives
Promišljanje principa i problema solidarnosti: Kritički osvrt na zbornike Solidarity (prir. Laitinen and Pessi) i The Strains of Commitment (prir. Banting and Kymlicka)
his review essay takes a critical look at two recently published edited
volumes, both focusing on the notion and problems of solidarity.
Solidarity: Theory and Practice (Laitinen and Pessi, eds.) attempts to unpack the complex idea of solidaristic practice by looking at a whole range of related concepts, such as the social brain, collective intentionality, empathy, work, and voluntary organizations. The Strains of Commitment: The Political Sources of Solidarity in Diverse Societies (Banting and Kymlicka, eds.), on the other hand, focuses on a concrete problem: the generation and maintenance of redistributive solidarity within societies marked by diversity. Still, both volumes take a thorough and systematic look at existing scholarship on solidarity, and by encompassing both the theoretical and
the empirical, mark a significant step forward in deepening our understanding
of the role and place of solidarity in general social theory.Ovaj tekst donosi kritički osvrt na dva recentna zbornika koji se fokusiraju na
problemske aspekte pojma solidarnosti. Solidarity: Theory and Practice (prir. Laitinen
and Pessi) razmatra kompleksnu ideju solidarnih praksi kroz čitav niz pojmova
kao što su društveni mozak (social brain), kolektivna intencionalnost, empatija,
rad, dobrovoljne organizacije. The Strains of Commitment: the Political Sources of
Solidarity in Diverse Societies (prir. Banting and Kymlicka) se, pak, usredsređuje
na konkretan problem: kako kreirati i održati redistributivnu solidarnost unutar
diverzifikovanih društava. Ono što je zajedničko za oba zbornika jeste temeljan
i sistematski pregled postojećeg naučnog znanja o solidarnosti, kao i nastojanje
da se, obuhvatanjem kako teorijskih tako i empirijskih istraživanja, načini značajan korak ka boljem razumevanju uloge i mesta pojma solidarnosti u društvenoj i političkoj mis
Predstavljanje projekta Spinning out of control: rhetoric and violent conflict. Representations of ’self’ – ’other’ in the Yugoslav succesor states
U ovom tekstu ukratko se predstavlja i donekle problematizuje projekat cija je realizacija u toku, a koji se ostvaruje kroz saradnju izmedju Univerziteta u Oslu, Instituta za filozofiju i društvenu teoriju u Beogradu i Mediacentra u Sarajevu. Spinning out of control ispituje i poredi razlicite medjuetnicke sukobe na prostorima bivše Jugoslavije s posebnim osvrtom na nacine predstavljanja sebe i drugog u medijskoj retorici koja je date sukobe pratila. U fokusu njegovog istraživanja je dinamika odnosa izmedju konflikata i njihove medijske propracenosti, pri cemu se priroda ove veze poredi kroz slucajeve sukoba razlicitog intenziteta
Ideje građanstva i politike državljanstva – izazovi antropološkoj imaginaciji
Even though the terms citizenship and nationality, with their wide range of meanings, relate to the problems in constituting human communities, managing the social relationships within them as well as defining borders towards the Others – some of the defining anthropological issues – these terms are often not recognized as relevant frameworks for anthropological researches. In this paper it is my intention to point out possible uses of the-se terms as frameworks for some anthropological researches as well as the important contributions anthropology can offer for the better understanding of their political operationalization
(Nova) Razmišljanja o solidarnosti: od etike zajedništva do političkog principa zajednice
Kakva je priroda odnosa između zajednice i solidarnosti; da li solidarnost konstituiše zajednicu ili, obrnuto, zajednica stvara solidarne veze; ima li solidarnost antagonizujućeg Drugog (solidarna borba protiv) i kako solidarnost konstituiše granice/zidove/mostove između nas i drugih/drugačijih; u čemu se sastoji politička priroda solidarnosti (za razliku od drugih društvenih odnosa pomoći, podrške, saradnje)? Inspirisana stalnom i gorljivom tematizacijom ovih pitanja unutar feminizma, u ovom tekstu ću se pak fokusirati na sam pojam-problem solidarnosti u društvenoj teoriji generalno, uverena da svaka teorijska refleksija o njemu, a naročito o njegovoj podrazumevanoj političkoj dimenziji, mora imati visoku relevantnost i za feministički teorijski i praktični angažman. U tekstu ću se prvo kratko osvrnuti na savremeni kontekst koji je reaktuelizovao interesovanje za solidarnost, te ukazati na pristupe ovoj temi koje lično smatram najproduktivnijim. Taj će me put neminovno dovesti i do problema adekvatne definicije, tj. do razloga zbog kojih je teško precizno definisati solidarnost. Potom ću se opet vratiti na savremenost i neke skorašnje pokušaje teoretisanja i problematizovanja solidarnosti – kao ideje, kao ponašanja, i kao stavova – te pokušati da uočim spone među njima, kao i da ukažem na neka otvorena pitanja i teme za čija dublja istraživanja snažno pledira
Culture and citizenship - an anthropological perspective
Obnovljeno interesovanje za pojam građanstva i njegovo povezivanje sa pitanjima
identiteta, kulture, i pripadnosti otvorilo je nove mogućnosti za plodna interdisciplinarna
istraživanja i povezivanje prava, političke teorije i antropologije. Antropološki pogledi i
odgovori na spojeve i problematizaciju kulture i građanstva, zanimljivi su kako u smislu
važnog istraživačkog doprinosa toj temi tako i kao svojevrsan uvid u stanje i razvoj
same discipline.
Pitanje postoji li antropologija građanstva – kao i treba li je konstituisati kao posebnu
subdisciplinu (ili je reč o nečemu što pripada domenu političke antropologije ili
antropologije prava) – ostavila bih otvorenim i dodala da se u ovom radu niti zalažem za
takvo omeđavanje disciplinarno-predmetnog usmerenja niti takve podele smatram
nužnim. Prevashodno sam zainteresovana da pokažem kako građanstvo može biti
smatrano posebnom temom za (interdiscilinarno) istraživanje, sa visokom relevancijom
za antropološku disciplinu, te kako je antropologija znatno doprinela savremenim
debatama o kulturi i građanstvu, ali i kako se ta polemika ugradila u disciplinarnu
autorefleksiju.
Ovaj rad strukturno je podeljen u tri radne celine, ne računajući uvod i zaključak. Prvi
radni odeljak u celosti je posvećen problemu građanstva; njegovo prvo poglavlje
ponudiće pregled istorijskog razvoja ove institucije, dok će u drugom poglavlju biti
razmatrane najvažnije teorijske i problemske postavke. Naredni, i najduži odeljak će na
suštinski način odgovoriti na naslov ovog rada – pokazaće kako je kultura postala
relevantna za pitanja građanstva, šta sve spoj građanstva i kulture podrazumeva, i kako
se antropologija, ali i šira društvena teorija, odredila prema „kulturnom zaokretu“ u
politici i pravu. Taj odeljak je podeljen u četiri poglavlja. Prvo donosi generalni
(istorijski i pojmovni) kontekst potreban za razumevanje kulturalizacije građanstva. U
drugom poglavlju razmatraju se ključne teorije kulturno rekonceptualizovanog
građanstva, kao što su ideje grupnodiferenciranih prava i multikulturalizma. Treće
5
poglavlje donosi kritiku ovih teorija i njihovog okvira koji počiva na identitetskim
politikama, uključujući tu i kritički osvrt antropološke discipline. Četvrto poglavlje se
nastavlja na prethodno iznete debate fokusiranjem na srodnu problematiku ljudskih
prava, te odnosa ljudskih prava spram kulturnih i građanskih prava. Konačno, poslednji
radni odeljak predstavlja iskorak iz teorije i interdisciplinarnih polemika u jedan vid
studije slučaja koja razmatra politike građanstva na primeru savremene Srbije. U tom
odeljku ispituje se heuristički potencijal građanstva kao interpretativnog okvira za
razumevanje širih društvenih, simboličkih i kulturnih procesa u našem društvu.
Oslanjanjem na pristup antropologije javnih politika, analiza se fokusira na ključne
elemente transformacije politika građanstva i državljanstva u Srbiji, s naročitim
interesom za period od devedesetih godina XX veka naovamo.A renewed interest in the notion of citizenship in relation to identity, culture and
membership has opened up new possibilities for productive interdisciplinary research,
bringing together political theory, law and anthropology. Anthropological perspectives
on and responses to problematization of culture and citizenship are noteworthy both as
parts of the research contribution to the subject matter and as an insight into the
discipline itself.
The question of whether we should constitute an anthropology of citizenship – or
whether these inquiries should be seen as integral part of anthropology of law or
political anthropology – is not of primary concern here. I am mostly interested in
showing how citizenship constitutes a subject on its own, invoking fertile
interdisciplinary research, and how anthropology has contributed to contemporary
debates about culture and citizenship, simultaneously incorporating them into its own
disciplinary autoreflection.
This study is structurally divided into three parts, in addition to introduction and
conclusion. The first part is entirely dedicated to the problem of citizenship. Chapter 1
offers a historical overview of the development of citizenship as institution and practice,
whereas in Chapter 2 I discuss the most relevant theoretical approaches to citizenship.
The following and the longest part treats directly the main focus of my thesis and
focuses on questions of how culture became relevant for citizenship, what the nature of
the relationship between citizenship and culture is, and finally, how anthropology, but
wider social theory as well, responded to ‘cultural turn’ in politics and law. That part is
divided into four chapters. The first chapter looks at the general (historical and
theoretical) context necessary for understanding the culturalization of citizenship. The
second chapter discusses the key approaches to culturally reconceptualized citizenship,
such as group-differentiated rights theory and multiculturalism. Chapter 3 brings a
critique of these identity politics based theories, with special emphasis put on
anthropological critique. Chapter 4 draws upon this criticism but this times focuses on
7
the problem of human rights in their relationship to cultural and citizenship rights.
Finally, the third part of my dissertation brings a case study of citizenship politics in
contemporary Serbia. In this part I examine the heuristic potential of citizenship as an
interpretative framework for understanding the wider social, symbolic and cultural
processes in Serbian society. I draw upon anthropology of policy approach in order to
analyse the key elements of the transformations of citizenship, both as status and as
(cultural) membership in Serbia, with special focus on the period after the disintegration
of socialist Yugoslavia
- …