19 research outputs found
Wstęp
Oddajemy do rąk Czytelnika kolejny tom z serii „Podstawowe idee i koncepcje w geografii” pt. Dorobek polskiej geografii po konferencji w Rydzynie. Ocena krytyczna. [...] Właśnie minęło 30 lat od przełomowej dla polskiej geografii konferencji w Rydzynie (1983 r.). Miała ona duże znaczenie dla przemian teorii i praktyki geografii. W Rydzynie zwrócono uwagę na odmienne od dotychczasowych możliwości interpretacyjne rzeczywistości badawczej geografii rozwijane zwłaszcza w krajach anglosaskich. W kontekście tym przedstawiono nowe pola badawcze naszej dyscypliny zwłaszcza nieistniejącą wcześniej geografię społeczną jej podejścia radykalne i behawioralne oraz zaprezentowano perspektywę humanistyczną w badaniach geograficznych. Mimo trudności instytucjonalnych w przebijaniu się efektów tej innowacyjnej konferencji do teorii i empirii polskiej geografii, czas pokazał, że jej dorobek nie został zaprzepaszczony. Niniejszy tom składa się z 13 prac, w których autorzy podjęli teoretyczną refleksję nad rolą konferencji w Rydzynie dla polskiej geografii oraz krytyczny namysł nad dorobkiem geografii po konferencji
Studia regionalne. Społeczeństwo-region-miejsce
Pozwolenie Wydawnictwa UŁ na umieszczenie w repozytorium BUŁ (nakład papierowy wyczerpany).Głównym celem, który przyświeca opracowaniu tomu, jest nie tylko przedstawienie poglądów pracowników Katedry Geografii Regionalnej i Społecznej odnoszących się do kluczowych idei i koncepcji geograficznych. Treść tu zawarta ma pełnić przede wszystkim funkcje dydaktyczne, tzn. ideą jest zebranie istotnych prac służących studentom, doktorantom i innym zainteresowanym. Powołanie nowego kierunku studiów (Studia Regionalne) wymaga opracowania monografii problemowych, w których umieszczone zostaną kluczowe prace teoretyczne i empiryczne z zakresu Studiów Regionalnych powstałe na Wydziale Nauk Geograficznych Uniwersytetu Łódzkiego.
Wybór prac zamieszczony w tym tomie obejmuje fragmenty prac na stopień, artykuły zamieszczane w czasopismach naukowych i w materiałach pokonferencyjnych, których autorami są pracownicy Katedry Geografii Regionalnej i Społecznej. Studia te reprezentują najważniejsze nurty badawcze Katedry, j tj. problem syntezy w geografii, kulturę i społeczeństwo w badaniach geograficznych, koncepcję regionu i miejsca. Tom otwierają dwie prace, które zawierają ukształtowane (dojrzałe) koncepcje teoretyczno-metodologiczne, będące zapisem wizji dyscypliny, tj. predyspozycji geografii do tworzenia syntez naukowych oraz możliwości integracji wiedzy geograficznej w obrębie podejść kulturowych. Kolejne części odpowiadają głównym nurtom refleksji teoretycznej w pracach Katedry, tj. geograficznej interpretacji procesów społecznych, regionu oraz miejsca
Dyskusja generalna – osiągnięcia, zaniedbania i perspektywy polskiej geografii po konferencji w Rydzynie
Oddajemy do rąk Czytelnika kolejny tom z serii „Podstawowe idee i koncepcje w geografii” pt. Dorobek polskiej geografii po konferencji w Rydzynie. Ocena krytyczna. [...] Właśnie minęło 30 lat od przełomowej dla polskiej geografii konferencji w Rydzynie (1983 r.). Miała ona duże znaczenie dla przemian teorii i praktyki geografii. W Rydzynie zwrócono uwagę na odmienne od dotychczasowych możliwości interpretacyjne rzeczywistości badawczej geografii rozwijane zwłaszcza w krajach anglosaskich. W kontekście tym przedstawiono nowe pola badawcze naszej dyscypliny zwłaszcza nieistniejącą wcześniej geografię społeczną jej podejścia radykalne i behawioralne oraz zaprezentowano perspektywę humanistyczną w badaniach geograficznych. Mimo trudności instytucjonalnych w przebijaniu się efektów tej innowacyjnej konferencji do teorii i empirii polskiej geografii, czas pokazał, że jej dorobek nie został zaprzepaszczony. Niniejszy tom składa się z 13 prac, w których autorzy podjęli teoretyczną refleksję nad rolą konferencji w Rydzynie dla polskiej geografii oraz krytyczny namysł nad dorobkiem geografii po konferencji
Panel dyskusyjny: „Rydzyna we wspomnieniach i refleksji”
Oddajemy do rąk Czytelnika kolejny tom z serii „Podstawowe idee i koncepcje w geografii” pt. Dorobek polskiej geografii po konferencji w Rydzynie. Ocena krytyczna. [...] Właśnie minęło 30 lat od przełomowej dla polskiej geografii konferencji w Rydzynie (1983 r.). Miała ona duże znaczenie dla przemian teorii i praktyki geografii. W Rydzynie zwrócono uwagę na odmienne od dotychczasowych możliwości interpretacyjne rzeczywistości badawczej geografii rozwijane zwłaszcza w krajach anglosaskich. W kontekście tym przedstawiono nowe pola badawcze naszej dyscypliny zwłaszcza nieistniejącą wcześniej geografię społeczną jej podejścia radykalne i behawioralne oraz zaprezentowano perspektywę humanistyczną w badaniach geograficznych. Mimo trudności instytucjonalnych w przebijaniu się efektów tej innowacyjnej konferencji do teorii i empirii polskiej geografii, czas pokazał, że jej dorobek nie został zaprzepaszczony. Niniejszy tom składa się z 13 prac, w których autorzy podjęli teoretyczną refleksję nad rolą konferencji w Rydzynie dla polskiej geografii oraz krytyczny namysł nad dorobkiem geografii po konferencji
Dyskusja
Oddajemy do rąk Czytelnika kolejny tom z serii „Podstawowe idee i koncepcje w geografii” pt. Dorobek polskiej geografii po konferencji w Rydzynie. Ocena krytyczna. [...] Właśnie minęło 30 lat od przełomowej dla polskiej geografii konferencji w Rydzynie (1983 r.). Miała ona duże znaczenie dla przemian teorii i praktyki geografii. W Rydzynie zwrócono uwagę na odmienne od dotychczasowych możliwości interpretacyjne rzeczywistości badawczej geografii rozwijane zwłaszcza w krajach anglosaskich. W kontekście tym przedstawiono nowe pola badawcze naszej dyscypliny zwłaszcza nieistniejącą wcześniej geografię społeczną jej podejścia radykalne i behawioralne oraz zaprezentowano perspektywę humanistyczną w badaniach geograficznych. Mimo trudności instytucjonalnych w przebijaniu się efektów tej innowacyjnej konferencji do teorii i empirii polskiej geografii, czas pokazał, że jej dorobek nie został zaprzepaszczony. Niniejszy tom składa się z 13 prac, w których autorzy podjęli teoretyczną refleksję nad rolą konferencji w Rydzynie dla polskiej geografii oraz krytyczny namysł nad dorobkiem geografii po konferencji
Modern humanism and its impact on changes in geography
Humanism is a new theoretical and methodological approach in modern human
geography, which puts a premium on man as an existential and cognitive subject. Its
philosophical background is to be found in phenomenology and existentialism. The
principles and methodology of humanism exert a marked impact on objectives of
geographical researches and basic geographical notions and categories. It not only offers
the most profound model of man in the whole geographical tradition, but also modifies
the meaning of such fundamental categories as space and environment. The principal
geographical category of humanism is the ‘place’ regarded as a core of meaning. Owing
to humanism geographers are able also to redefine the meaning of human environment.
Furthermore, humanism became a theoretical basis of ‘new’ geography of culture and
‘cultural’ turn in geography.Zadanie pt. „Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki” nr 885/P-DUN/2014 zostało dofinansowane ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej nauk
Explanations to be used in geography of culture
Human geography comprises two coexisting concepts of culture and man’s role in it
- holism and individualism. Supporters of holism maintain that scientific explanations must
refer to social integrity rather than individuals’, whereas individualistic approach assumes that
more elementary explanations should be addressed to individuals.
Holism prevailed in the former concept of human geography comprising both deterministic
and possibilistic approaches. Superorganic concept of culture, as one of the forms of holism
in geography of culture, exerted great influence on Carl Sauer’s American model of geography
of culture.
The article presents ontological and methodological implications of the use of this concept
in geographical research on culture. In contrast to the presented reductionism and mechanicism
of holistic approach there stands humanistic trend in geography which offers different
theoretical and methodological approaches.Artykuł poświęcony jest dyskusji toczącej się w obrębie geografii kultury i geografii
człowieka w ogóle nad holistycznym i indywidualistycznym podejściem do rzeczywistości społeczno-
-kulturowej. Egzemplifikacją podejścia holistycznego w tym wypadku jest superorganiczna
koncepcja kultury, powstała w obrębie amerykańskiej antropologii kulturowej i przejęta przez
amerykańską geografię kultury. Przeciwstawiony jej został nurt humanistyczny w obrębie geografii.Zadanie pt. „Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki” nr 885/P-DUN/2014 zostało dofinansowane ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej naukę
Post modern city. Perspective of geographical researches
Miasto postindustrialne jest wypadkową różnorodnych wpływów, stąd konieczna jest
rekonstrukcja całościowej jego wizji. Jednocześnie jest ono w stanie płynności i niezrównowa-
żenia, co podważa statystyczne i ilościowe ujęcie zjawisk miejskich. Współczesne miasto jest
wielokulturowe – kluczową jego figurą jest „obcy”. Obliguje to geografów do zmiany modelu
badań ludności miejskiej.
Nie da się dzisiejszego miasta zrozumieć bez jego głównego atrybutu – ruchu. Wymaga to
przejścia od koncepcji miasta statycznego do wizji miasta kinetycznego. Pewne zdarzenia miejskie
mają przypadkową naturę i kreują „miejsca”, które stają się kluczową kategorią opisującą
wydarzeniowy charakter miasta. Trzeba więc częściowo zrezygnować z zasady organizowania
przestrzeni jako funkcji lub z punktu widzenia norm ekonomicznych, estetycznych, techniczno-
-użytkowych.Post-industrial city is a product of various influences hence the reconstruction of
holistic vision is needed. At the same time city is in constant state of fluctuation and is in
unsustainable form. These conditions impose rejection of static, quantitative approach to
urban phenomena. Contemporary city is multicultural – the main actor is “a stranger”.
That obliges geographers to change of the model of researches of urban population.
It is impossible to understand city without its main feature – movement. It requires
change from the static city concept to concept of kinetic city. Urban events are incidental
but creates “places”, which become significant for the image of the city. One needs to
renounce the rule of functional organization of space and recode its economical,
technical and aesthetic meanings