15 research outputs found
Biodegradation of Pig Manure by the Housefly, Musca domestica: A Viable Ecological Strategy for Pig Manure Management
The technology for biodegradation of pig manure by using houseflies in a pilot plant capable of processing 500–700 kg of pig manure per week is described. A single adult cage loaded with 25,000 pupae produced 177.7±32.0 ml of eggs in a 15-day egg-collection period. With an inoculation ratio of 0.4–1.0 ml eggs/kg of manure, the amount of eggs produced by a single cage can suffice for the biodegradation of 178–444 kg of manure. Larval development varied among four different types of pig manure (centrifuged slurry, fresh manure, manure with sawdust, manure without sawdust). Larval survival ranged from 46.9±2.1%, in manure without sawdust, to 76.8±11.9% in centrifuged slurry. Larval development took 6–11 days, depending on the manure type. Processing of 1 kg of wet manure produced 43.9–74.3 g of housefly pupae and the weight of the residue after biodegradation decreased to 0.18–0.65 kg, with marked differences among manure types. Recommendations for the operation of industrial-scale biodegradation facilities are presented and discussed
Can wet airscrubbers spread Legionella to the environment?
Industrieën en veehouderijen gebruiken luchtwassers om ongewenste chemische of organische stoffen, gassen of geuren te verwijderen uit lucht of gas. Onder bepaalde condities (temperatuur en zuurgraad), kan legionella in bepaalde typen natte luchtwassers uitgroeien. Als waternevel het systeem kan verlaten, is niet uit te sluiten dat legionella zich naar de omgeving kan verspreiden. Of legionella daadwerkelijk bij deze luchtwassers groeit en zich verspreidt, moet nader worden onderzocht. Dit blijkt uit literatuuronderzoek en interviews, uitgevoerd door het RIVM. Aanleiding zijn vragen van GGD-en en milieudiensten over mogelijke gezondheidsrisico's voor omwonenden door verspreiding van legionella via natte luchtwassers. Met deze installaties worden ongewenste componenten in de lucht verwijderd door de lucht in contact te brengen met verneveld water. Ook worden hiervoor in sommige typen wassers chemicaliën (zure en basische wassers) of bacteriën (biowassers) aan het waswater toegevoegd. Het waswater wordt vaak opgevangen en hergebruikt. Legionella kan groeien in water als dat een neutrale zuurgraad heeft en een temperatuur van tussen de 20 en 50 graden Celsius. Stofwassers, biowassers en biofilters hebben een neutrale zuurgraad. De temperatuur kan onbedoeld stijgen als de luchtwassers bijvoorbeeld worden opgewarmd door apparaten in de directe omgeving of door een hoge buitentemperatuur. Bij zure luchtwassers met een zuurgraad onder de 4 en basische luchtwassers met een zuurgraad boven de 9 is legionellagroei niet waarschijnlijk. Van de ongeveer 1.500 luchtwassers in de veehouderij bestaat circa 90 procent uit zure wassers met een zuurgraad van 4 of lager, waarin legionellagroei niet waarschijnlijk is. De overige 10 procent bestaat voornamelijk uit biowassers. In deze wassers is groei van legionella niet uit te sluiten als de watertemperatuur in de wassers hoger dan 20 graden Celsius wordt. In de industrie wordt ook gebruikgemaakt van biowassers en stofwassers, waarbij legionella-groei en - verspreiding niet uit te sluiten is. Uit het uitgevoerde onderzoek, kon niet worden vastgesteld bij hoeveel industriële luchtwassers dit het geval is. Dit rapport biedt handvatten voor GGD-en en milieudiensten bij de beantwoording van vragen over legionellarisico's van luchtwassers.Industrial plants and cattle farms use scrubber units to remove inorganic or organic substances, gasses or odours from air or gas. In theory, certain conditions of temperature and pH can favour the growth of Legionella in some types of wet air and gas scrubbers. If water droplets can leave the scrubber system, there is a possibility that Legionella will be able to spread to the environment. Further research is needed to determine if this can occur in practice. These facts were revealed by a literature survey and interviews performed by the Dutch National Institute for Public Health and the Environment (RIVM) in response to questions from municipal health services and environmental services on possible health risks to people living in the vicinity of wet air or gas scrubber units due to the spread of Legionella bacteria from such units. These scrubbers remove unwanted substances from air or gas by treating it with fine water spray. Certain chemicals or bacteria may be added to the water in some types of scrubbers (e.g. acidic, caustic and bioscrubbers), and the scrubber water is often collected and reused. Legionella can grow in water if it has a neutral pH and a temperature of between 20°C and 50°C, even for relatively short periods. Dust scrubbers, bioscrubbers and biofilters use water at a neutral pH, and the temperature may rise to within the 20-50°C range for example due to heating by nearby equipment or due to high ambient temperature. Legionella are unlikely to grow in acidic air scrubbers with a pH below 4 or caustic air scrubbers with a pH above 9. About 90 per cent of the roughly 1,500 air scrubber units used in Dutch cattle husbandry is of the acidic type, with a pH of 4 or less, which are unlikely to represent a health hazard. The remaining 10 per cent consists of mainly bioscrubbers, which use bacteria to remove undesirable substances. Growth of Legionella in scrubbers of this kind cannot be excluded if their water temperature rises to above 20°C. The bioscrubbers and dust scrubbers used in Dutch industry could also act as sources of Legionella. From the literature survey and interviews it was not possible to determine how many of these types of air scrubbers are used in the various branches of industry. This report serves as guidance for municipal health services and environmental services to answer questions about Legionella risks of air scrubbers