6 research outputs found
Wska藕niki rutynowego elektrokardiogramu w ocenie 偶ywotno艣ci mi臋艣nia sercowego u os贸b z dysfunkcj膮 lewej komory kwalifikowanych do zabieg贸w rewaskularyzacji
Wst臋p: W niniejszej pracy retrospektywnej ocenie poddano parametry elektrokardiogramu
rutynowego w celu okre艣lenia ich korelacji z wynikiem echokardiograficznego testu dobutaminowego
u chorych z dysfunkcj膮 skurczow膮 lewej komory.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 16 kolejnych pacjent贸w (13 m臋偶czyzn, 3 kobiety, 艣r. wieku
59 ± 11 lat), u kt贸rych wykonano echokardiograficzn膮 pr贸b臋 dobutaminow膮 przed kwalifikacj膮 do
zabieg贸w rewaskularyzacji. Badane parametry obejmowa艂y ilo艣ciowy pomiar czasu trwania (d)
i amplitudy (A) odcink贸w, odst臋p贸w i za艂amk贸w opisuj膮cych okres depolaryzacji i repolaryzacji
mi臋艣nia kom贸r — odpowiednio: zespo艂u QRS, odst臋pu QT, odcinka ST i za艂amka T.
Wyniki: Jedynie parametry opisuj膮ce zesp贸艂 komorowy istotnie r贸偶nicowa艂y chorych z dodatnim
i ujemnym testem dobutaminowym. Najbardziej znamienne r贸偶nice dotyczy艂y 艣redniej
amplitudy zespo艂u QRS i sumy amplitud wszystkich zespo艂贸w komorowych. U 7 os贸b bez
istotnej poprawy w zakresie wska藕nika zaburze艅 kurczliwo艣ci lewej komory (WMSI) w te艣cie
dobutaminowym oba wymienione wska藕niki by艂y istotnie ni偶sze (0,79 ± 0,15 mV i 9,5 ± 1,8 mV)
ni偶 u 9 pacjent贸w, u kt贸rych WMSI uleg艂 poprawie o co najmniej 0,25 pkt (odpowiednio: 1,17 ± 0,25 mV i 14,0 ± 3,0 mV). Przyj臋cie progu 0,9 mV dla 艣redniej amplitudy zespo艂u
QRS z 12 odprowadze艅 EKG pozwala na zgodne przewidywanie zmiany WMSI w 13/16
przypadk贸w (81,25%) przy czu艂o艣ci r贸wnej 86%, swoisto艣ci — 78%, dodatniej warto艣ci prognostycznej
— 75% i ujemnej warto艣ci prognostycznej — 87,5%. Podobn膮 warto艣膰 diagnostyczn膮
obserwowano dla sumy QRS przy progu 10,5 mV i 艣redniej po艂owy iloczynu czasu
trwania i wolta偶u wszystkich zespo艂贸w QRS przy progu 525 ms 脳 mm.
Wnioski: Wybrane parametry rutynowego elektrokardiogramu koreluj膮 z wynikami echokardiograficznego
testu dobutaminowego. Sugeruje to, 偶e ich ocena pozwoli przewidywa膰 obecno艣膰
偶ywotnego mi臋艣nia sercowego u chorych z niedokrwienn膮 dysfunkcj膮 lewej komory
Wska藕niki rutynowego elektrokardiogramu w ocenie 偶ywotno艣ci mi臋艣nia sercowego u os贸b z dysfunkcj膮 lewej komory kwalifikowanych do zabieg贸w rewaskularyzacji
Wst臋p: W niniejszej pracy retrospektywnej ocenie poddano parametry elektrokardiogramu
rutynowego w celu okre艣lenia ich korelacji z wynikiem echokardiograficznego testu dobutaminowego
u chorych z dysfunkcj膮 skurczow膮 lewej komory.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 16 kolejnych pacjent贸w (13 m臋偶czyzn, 3 kobiety, 艣r. wieku
59 ± 11 lat), u kt贸rych wykonano echokardiograficzn膮 pr贸b臋 dobutaminow膮 przed kwalifikacj膮 do
zabieg贸w rewaskularyzacji. Badane parametry obejmowa艂y ilo艣ciowy pomiar czasu trwania (d)
i amplitudy (A) odcink贸w, odst臋p贸w i za艂amk贸w opisuj膮cych okres depolaryzacji i repolaryzacji
mi臋艣nia kom贸r — odpowiednio: zespo艂u QRS, odst臋pu QT, odcinka ST i za艂amka T.
Wyniki: Jedynie parametry opisuj膮ce zesp贸艂 komorowy istotnie r贸偶nicowa艂y chorych z dodatnim
i ujemnym testem dobutaminowym. Najbardziej znamienne r贸偶nice dotyczy艂y 艣redniej
amplitudy zespo艂u QRS i sumy amplitud wszystkich zespo艂贸w komorowych. U 7 os贸b bez
istotnej poprawy w zakresie wska藕nika zaburze艅 kurczliwo艣ci lewej komory (WMSI) w te艣cie
dobutaminowym oba wymienione wska藕niki by艂y istotnie ni偶sze (0,79 ± 0,15 mV i 9,5 ± 1,8 mV)
ni偶 u 9 pacjent贸w, u kt贸rych WMSI uleg艂 poprawie o co najmniej 0,25 pkt (odpowiednio: 1,17 ± 0,25 mV i 14,0 ± 3,0 mV). Przyj臋cie progu 0,9 mV dla 艣redniej amplitudy zespo艂u
QRS z 12 odprowadze艅 EKG pozwala na zgodne przewidywanie zmiany WMSI w 13/16
przypadk贸w (81,25%) przy czu艂o艣ci r贸wnej 86%, swoisto艣ci — 78%, dodatniej warto艣ci prognostycznej
— 75% i ujemnej warto艣ci prognostycznej — 87,5%. Podobn膮 warto艣膰 diagnostyczn膮
obserwowano dla sumy QRS przy progu 10,5 mV i 艣redniej po艂owy iloczynu czasu
trwania i wolta偶u wszystkich zespo艂贸w QRS przy progu 525 ms 脳 mm.
Wnioski: Wybrane parametry rutynowego elektrokardiogramu koreluj膮 z wynikami echokardiograficznego
testu dobutaminowego. Sugeruje to, 偶e ich ocena pozwoli przewidywa膰 obecno艣膰
偶ywotnego mi臋艣nia sercowego u chorych z niedokrwienn膮 dysfunkcj膮 lewej komory
Aktywacja uk艂adu kinin i pobudzenie proliferacji kom贸rek 艣r贸db艂onka naczyniowego u pacjent贸w z wielopoziomow膮 mia偶d偶yc膮 poddanych operacyjnemu leczeniu t臋tniaka aorty brzusznej
Background. Cellular proliferation plays an important role in the formation
of neointima in the setting of coronary artery disease (CAD). Increased expression
and acetylation of the H3 histone may be one of the pivotal factors in this process.
The inflammatory response in acute coronary syndrome is associated with activation
of the kininogen leading to increased production of bradykinin and expression
of its receptors. The goal of our study was to evaluate the expression of mRNA
for bradykinin BR1 and BR2 receptors, kallistatin (inhibitor of kallikrein) and
H3 histone in samples of aortic intima in patients with generalized atherosclerosis
operated on abdominal aortic aneurysms.
Material and methods. Fifty one patients (age 63.0 ± 6.7 years) were enrolled.
The total mRNA was isolated from tissue samples removed during surgical repair
of aortic aneurysms. Quantitative RT-PCR technique was used to analyze the expression
of mRNA for BR1, BR2, kallistatin and H3 histone. The results are expressed as
the concentration of mRNA for the tested genes per 1 μg of total mRNA (tmRNA).
The expression of β-actin gene was used as the control.
Results. In all tissue samples, the expression of mRNA for BR1 and BR2
receptors was found. Subsequently, based on the relative level of expression,
patients were divided into two groups: I - expression of BR2 < BR1 (n = 31) and
II - BR2 > BR1 (n = 20). In group I, the mean number of BR1 mRNA copies was 3325
± 754/ug tmRNA and in group II 2426 ± 267/ug tmRNA (p = NS). The mean number of
BR2 copies was 818 ± 131/ug tmRNA in group I and 4021 ± 456/ug tmRNA in group
II (p < 0.001). In group II there was also a higher number of mRNA copies for
kallistatin (3634 ± 204 vs 1198 ± 968/ug tmRNA; p < 0.0001) and H3 histone (7795
± 532 vs 3869 ± 366/ug tmRNA; p = 0.0063) in comparison to group I. The expression
of gene encoding for β-actin was comparable in both groups. A positive correlation
between the ratio of BR1/BR2 mRNA copies and number of mRNA copies for kallistatin
(r = 0.6571; p < 0.001) and H3 histone (r = 0.3519; p = 0.0131) was found.
Conclusion. In tissue samples of aortic intima of patients with generalized
atherosclerosis and aortic aneurysm the increased expression of bradykinin BR2
receptor is associated with the higher expression of kallistatin and H3 histone
genes.Wst臋p. Podstawowe znaczenie w etiopatogenezie i rozwoju mia偶d偶ycy odgrywa
upo艣ledzenie czynno艣ci 艣r贸db艂onka naczyniowego. Aktywacja kininogenezy w odpowiedzi
na czynnik zapalny powoduje wzrost produkcji bradykininy j jej metabolit贸w, co
w konsekwencji prowadzi do nasilenia miejscowego procesu zapalnego. Aktywno艣膰
proliferacyjn膮 kom贸rek 艣r贸db艂onka ocenia si臋 na podstawie ekspresji gen贸w koduj膮cych
bia艂ka histonowe. Celem pracy by艂a ocena ekspresji gen贸w koduj膮cych mRNA receptora
bradykininowego BR1 i BR2 oraz kalistatyny i histonu H3 w 艣cianie aorty u pacjent贸w
z wielopoziomow膮 mia偶d偶yc膮, leczonych operacyjnie z powodu t臋tniaka aorty brzusznej.
Materia艂 i metody. Do badania w艂膮czono 51 os贸b (艣redni wiek 63,9 ± 6,7
roku) operowanych z powodu t臋tniaka aorty brzusznej. Materia艂em badanym by艂y fragmenty
t臋tniak贸w aorty brzusznej wycinane w trakcie zabiegu operacyjnego, z kt贸rych izolowano
mRNA do dalszych bada艅 genetycznych z wykorzystaniem reakcji QRT-PCR. Wszystkie
wyniki por贸wnywano z aktywno艣ci膮 transkrypcyjn膮 genu dla β-aktyny stanowi膮c膮 kontrol臋
endogenn膮. St臋偶enie mRNA badanych gen贸w przedstawiano w przeliczeniu na 1 μg RNA.
Wyniki. We wszystkich badanych fragmentach t臋tniak贸w aorty stwierdzono
obecno艣膰 obu receptor贸w BR1 i BR2 w b艂onie wewn臋trznej naczynia. 艢rednia liczba
kopii mRNA BR2 w ca艂ej grupie badanej wynosi艂a 2721 ± 980, a BR1 - 3040 ± 449.
Nast臋pnie w zale偶no艣ci od stosunku liczby kopii mRNA BR2 do BR1 pacjent贸w podzielono
na dwie grupy: I (31 os贸b) - BR2:BR1 1,0. 艢rednia
liczba kopii mRNA receptora BR2 w grupie I wynosi艂a 818 ± 131, a w grupie II -
4021 ± 456 (p < 0,001). 艢rednia liczba kopii mRNA receptora BR1 w grupie I wynosi艂a
3325 ± 754, a w grupie II -2426 ± 267 (NS). 艢rednia liczba kopii mRNA kalistatyny
w grupie I wynosi艂a 1198 ± 968, a w grupie II - 3634 ± 204 (p < 0.0001), za艣 histonu
H3: w grupie I - 3869 ± 366, a w grupie II - 7795 ± 532 (p = 0.0063). 艢rednie
st臋偶enie genu β-aktyny nie r贸偶ni艂o si臋 istotnie pomi臋dzy grupami i wynosi艂o: grupie
I - 11 944 ± ± 6463, a w grupie II - 13 710 ± 1010. Ponadto stwierdzono dodatni膮
korelacj臋 mi臋dzy stosunkiem liczby kopii mRNA gen贸w BR2 do BR1 a liczb膮 kopii
mRNA genu kalistatyny (r = 0,6571; p < 0,001) oraz histonu H3 (r = 0,3519; p =
0,0131).
Wnioski. W 艣r贸db艂onku naczyniowym fragment贸w t臋tniak贸w aorty brzusznej
zaobserwowano obecno艣膰 obu receptor贸w bradykininowych BR1 i BR2. Zwi臋kszeniu aktywno艣ci
proliferacyjnej kom贸rek 艣r贸b艂onka naczyniowego 艣ciany aorty towarzyszy wzrost
ekspresji receptora bradykininowego BR2. Aktywacja kininogenezy i wzrost st臋偶enia
kalistatyny s膮 istotnie wi臋ksze w przypadku zwi臋kszenia ekspresji receptora BR2
w por贸wnaniu z BR1
Cytomegalovirus infection in acute myocardial infarction. Is there a causative relationship?
Background: Cytomegalovirus (CMV) infection has been suggested to play an important role in the pathogenesis of atherosclerosis. Whether CMV may be involved in the development of acute myocardial infarction (MI) has not yet been established.Aim: To asses the prevalence of active or latent CMV infection in patients with angina or acute MI.Methods: The study group consisted of 158 subjects divided into three groups: group I - 70 patients (49 males, mean age 57.1±10.4 years) with acute MI, group II - 40 patients (21 males, mean age 59.1±7.9 years) with stable angina, and group III - 48 healthy controls (18 males, mean age 54.9±12.1 years). Anti-CMV IgM and IgG antibody titre in blood serum was measured in all subjects. In those in whom anti-CMV antibodies were present, quantitative polimerase chain reaction (Q-PCR) was performed in order to detect DNA of CMV in peripheral blood mono-nuclear cells (PBMC) and in serum.Results: Anti-CMV IgM antibodies were not detected in any of the subjects. A positive result of anti-CMV IgG test was present in 60 (85.7%) patients from group I, 34 (85%) patients from group II, and 15 (31.5%) control subjects. The mean IgG antibody concentration was 72.2±13.6 aU/ml, 74.23±12.8 aU/ml and 19.57±3.56 aU/ml, respectively (