78 research outputs found
Integration of palliative care with other medical specialties - opinions of nephrologists
The palliative and hospice care in Poland is offered mostly to patients with cancer in its terminal stages.
According to the modern definition of palliative care, it should include patients with other chronic and
advanced diseases. The goal of the study was to evaluate the knowledge and awareness in Polish nephrology
specialists, concerning the problems of palliative care in patients with chronic renal failure. Anonymous
surveys were carried out among 59 nephrologists (30 men and 29 women, with an average age of 42). Sixty
percent of the respondents claimed that the quality of life is the criteria for effective treatment, while only
25% put biochemical parameters in the first position. Almost 80% of the respondents believe that dialysis
patients do not receive proper psychological care and almost 90% state the same in relation to social care.
Similar answers are given in relation to satisfying the spiritual needs and family support. More than 66% of
nephrologists believe that doctors and nephrology nurses should be involved in the palliative care. More than
half of nephrologists were forced to make the decision to abandon the dialysis therapy in patients with
chronic haemodialysis and most of them think that there should be clear rules of conduct for such situations.
More than 96% of the respondents believe that palliative care can be applied in nephrology, albeit 40% of
nephrologists objected to putting palliative care training in the nephrology specialisation programme. After
a presentation aimed at introducing the aspects of palliative care in nephrology, the percentage of specialists
with a critical attitude was reduced to 16%.
Palliative hospice care is not offered to chronic renal failure patients, although they would most probably
benefit from it. Nephrologists acknowledge the necessity of training in the aspects concerning such care, as
well as defining the ethical and legal guidelines concerning the withdrawal of dialysis therapy.The palliative and hospice care in Poland is offered mostly to patients with cancer in its terminal stages.
According to the modern definition of palliative care, it should include patients with other chronic and
advanced diseases. The goal of the study was to evaluate the knowledge and awareness in Polish nephrology
specialists, concerning the problems of palliative care in patients with chronic renal failure. Anonymous
surveys were carried out among 59 nephrologists (30 men and 29 women, with an average age of 42). Sixty
percent of the respondents claimed that the quality of life is the criteria for effective treatment, while only
25% put biochemical parameters in the first position. Almost 80% of the respondents believe that dialysis
patients do not receive proper psychological care and almost 90% state the same in relation to social care.
Similar answers are given in relation to satisfying the spiritual needs and family support. More than 66% of
nephrologists believe that doctors and nephrology nurses should be involved in the palliative care. More than
half of nephrologists were forced to make the decision to abandon the dialysis therapy in patients with
chronic haemodialysis and most of them think that there should be clear rules of conduct for such situations.
More than 96% of the respondents believe that palliative care can be applied in nephrology, albeit 40% of
nephrologists objected to putting palliative care training in the nephrology specialisation programme. After
a presentation aimed at introducing the aspects of palliative care in nephrology, the percentage of specialists
with a critical attitude was reduced to 16%.
Palliative hospice care is not offered to chronic renal failure patients, although they would most probably
benefit from it. Nephrologists acknowledge the necessity of training in the aspects concerning such care, as
well as defining the ethical and legal guidelines concerning the withdrawal of dialysis therapy
Płyny dializacyjne z obniżoną zawartością sodu w leczeniu chorych dializowanych otrzewnowo
W niewydolności nerek nieskuteczne usuwanie sodu i wody jest jedną z przyczyn nadciśnienia tętniczego, obciążenia układu krążenia, a w konsekwencji — niewydolności serca i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. U chorych poddawanych dializie otrzewnowej z udziałem płynów o stężeniu sodu około 132–134 mmol/l sód jest usuwany z dializatem głównie na drodze konwekcji i w bardzo niewielkim stopniu na drodze dyfuzji. W artykule omówiono historię badań nad płynami dializacyjnymi ze zmniejszonym stężeniem sodu, wskazania, zalety i ograniczenia
Ocena właściwości błony otrzewnowej - wskazania grupy European Renal Best Practice 2010. Wolny transport otrzewnowy - postępowanie i rokowanie
W marcu 2010 roku ukazały się kliniczne zalecenia
grupy roboczej European Renal Best Practice dotyczące
oceny właściwości błony otrzewnowej. Opisano
własności transportowe błony otrzewnowej,
upraszczając podział i zmieniając mianownictwo
trzech rodzajów transportu otrzewnowego. Zwrócono
uwagę na inne właściwości błony otrzewnowej: transport
wolnej wody, osmotyczną konduktancję dla glukozy
oraz transport dużych cząstek. Przedstawiono
testy służące ocenie poszczególnych właściwości błony
otrzewnowej, ich zalety i ograniczenia. Wskazano
na konieczność wykonywania badań czynnościowych
błony otrzewnowej i wykorzystywania ich wyników
dla właściwego przepisu dializy. W drugiej części artykułu
omówiono kliniczne problemy pacjentów z wolnym
transportem otrzewnowym oraz przedstawiono
możliwości skutecznej dializy otrzewnowej w przypadku
takiego rodzaju transportu.
Forum Nefrologiczne 2010, tom 3, nr 3, 154-16
Recommendations for exit site care of peritoneal catheter in light of recent publications
Zakażenia ujścia cewnika otrzewnowego stanowią jedno z liczniejszych powikłań infekcyjnych dializoterapii otrzewnowej. Infekcje te mogą zwiększać ryzyko zapalenia otrzewnej i bywają powodem konieczności usunięcia cewnika i rezygnacji z tej metody leczenia nerkozastępczego. W opracowaniu zwrócono uwagę na najważniejsze elementy optymalnej opieki nad ujściem. Należą do niech: właściwa technika implantacji cewnika otrzewnowego, profilaktyczna antybiotykoterapia, optymalna technika zmiany opatrunku mająca na celu zapobieganie kontaminacji, stała ocena ujścia i tunelu cewnika z wczesnym wdrożeniem postępowania w razie infekcji, unieruchomienie cewnika oraz skuteczna edukacja i reedukacja. Omówiono zalety i wady miejscowo stosowanych antybiotyków oraz najnowsze badania wykorzystujące miód i inne środki antyseptyczne w opiece nad ujściem cewnika otrzewnowego.Exit site infections are one of the most frequent infective complications of peritoneal dialysis. These infections may increase risk of peritonitis and be the reason for catheter removal and technique failure. This paper reviews the most important elements of optimal exit site care. These are: appropriate implantation technique of peritoneal catheter, institution of antibiotic prophylaxis, optimal technique of change of dressing aiming at preventing contamination, ongoing assessment of the exit site and tunnel with early identification and treatment of exit-site problems, immobilization of the catheter to protect from trauma and effective education and reeducation. Benefits and drawbacks of topical antibiotics are reviewed as well as recent studies with use of honey and other antiseptics in care of peritoneal catheter exit site
Czy i jak rozwijać dializoterapię otrzewnową w Polsce?
Dializoterapia otrzewnowa (DO) stanowi alternatywną
w stosunku do hemodializy (HD) formę dializoterapii.
W Polsce jej rozwój obserwowano w latach
90. ubiegłego wieku, i to zarówno w postaci
ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO),
jak i automatycznej dializy otrzewnowej (ADO). Niestety,
tak w Polsce, jak i na świecie przełom wieków
przyniósł regres tej metody leczenia. Do przyczyn
regresu na świecie należą: starzejąca się populacja
pacjentów dializowanych (> 40%), inwalidyzacja
chorych, brak wsparcia w środowisku (opieka środowiskowa,
domy pomocy, hospicja), większa dostępność
i rozwój miejsc hemodializacyjnych
(udział prywatyzacji) oraz brak wiedzy wśród nefrologów
na temat DO, bądź fałszywe przekonanie
o niższości tej metody. Dodatkowymi przyczynami
regresu DO w Polsce są: brak procedur i standardów
opieki nad chorym dializowanym otrzewnowo
umocowanych w realiach, brak programów edukacji przeddializacyjnej dla chorego i rodziny, niejasny
opis świadczenia DO w Narodowym Funduszu Zdrowia
(NFZ) oraz niechęć płatników do kontraktowania
DO jako metody droższej od HD.
Wyniki badań oraz doświadczenia środowisk nefrologicznych
innych krajów wskazują, że udział
DO wśród metod dializoterapii powinien wynosić
20–30%, a koncepcja zintegrowanego leczenia
nerkozastępczego zakłada oferowanie metody domowej
terapii wszystkim chorym bez przeciwwskazań
do tego typu leczenia. Nowoczesna DO
z opieką może stworzyć pozytywną alternatywę
terapii dla starszych chorych, z licznymi chorobami
towarzyszącymi oraz inwalidztwem fizycznym
i psychicznym. Niezbędne są aktywne działania
obejmujące ustawiczną edukację personelu i pacjentów
oraz aktywizację opieki ze strony zespołów
lekarza rodzinnego
Przestrzeganie zaleceń przez pacjentów dializowanych otrzewnowo
Nieprzestrzeganie zaleceń przez chorych dializowanych otrzewnowo w domu ma znaczenie dla wyników leczenia, jakości życia i przeżycia chorych. W opracowaniu omówiono aktualne ogólne nazewnictwo, częstość, przyczyny i metody oceny tego zjawiska wśród pacjentów dializowanych otrzewnowo. Zwrócono uwagę na konieczność stosowania tradycyjnych i nowoczesnych metod wspierania chorych w domu oaz prowadzenia dalszych badań nad interwencjami w tym zakresie, które pozwolą zmniejszyć odsetek chorych nieprzestrzegających schematu procedur dializy otrzewnowej, przyjmowania leków, diety i płynów
Leki niezbędne w opiece paliatywnej 2013
Artykuł omawia aktualności związane z farmakoterapią w opiece paliatywnej. Przedstawia Listę leków niezbędnych w opiece paliatywnej opublikowaną przez Światową Organizację Zdrowia w 2013 roku oraz omawia badanie przeprowadzone metodą delficką wśród ekspertów medycyny paliatywnej dotyczące stosowania leków u kresu życia. Publikacja zwraca uwagę na konieczność przekazywania umiejętności postępowania objawowego pracownikom ochrony zdrowia zaangażowanym w opiekę nad umierającymi oraz postuluje potrzebę badań klinicznych udowadniających właściwe sposoby farmakoterapii w tej grupie pacjentów
Organizational Issues and Major Problems of Palliative Care Concerning Treatment of End-Stage Renal Disease in Polish Residential Hospices and Hospital-Based Palliative Medicine Wards
Background. Patients diagnosed with end-stage renal disease experience a significant level of symptom burden, including pain, nausea and vomiting, inability to urinate, fatigue etc. At this point in disease progression, it is important to establish what types and choices of therapy are most suitable for these patients, in particular, the value of continuing dialysis treatment.
Material and methods. A self-administered questionnaire was distributed among Polish residential hospices and hospital based palliative medicine wards. All responses obtained underwent statistical analysis using Pearson’s Chi Square test.
Results. Permanent palliative care facilities, from which 73 out of 166 registered in Poland, took part in the survey. ESRD patients were identified to be cared by 81% of the aforementioned institutions. The most common treatment approach for these patients was highlighted as conservative treatment (68%), followed by hemodialysis (47%), whereas merely 11% provided peritoneal dialysis. Differences between facilities were identified relating to therapeutic recommendations for terminal ESRD patients with residential hospices more likely to recommend dialysis in conjunction with palliative care, whereas palliative wards advocated a withdrawal from dialysis followed by the initiation of palliative care.
Conclusion. All surveyed facilities considered ESRD patients eligible for guaranteed hospice and palliative care services. However, certain changes are needed to improve care for ESRD patients, including: the development of collaborative partnerships between hospices, dialysis centers and nephrologists, development of guidelines for withdrawing dialysis and applying conservative treatment, introducing better renal-based training for medical personnel as well as the introduction of transparency within rules relating to the financing of these services.Background:Patients diagnosed with end-stage renal disease (ESRD) experience a significant level of symptom burden, including pain, nausea and vomiting, inability to urinate, fatigue etc. At this point in disease progression, it is important to establish what types and choices of therapy are most suitable for these patients, in particular, the value of continuing dialysis treatment. Material and methods:A self-administered questionnaire was distributed among Polish residential hospices and hospital based palliative medicine wards. All responses obtained underwent statistical analysis using Pearson’s Chi Square test.Results:73 of 166 permanent palliative care facilities registered in Poland took part in the survey. 81% of the aforementioned institutions identified that they cared for ESRD patients. The most common treatment approach for these patients was highlighted as conservative treatment (68%), followed by hemodialysis (47%), whereas merely 11% provided peritoneal dialysis. Differences between facilities were identified relating to therapeutic recommendations for terminal ESRD patients with residential hospices more likely to recommend dialysis in conjunction with palliative care, whereas palliative wards advocated a withdrawal from dialysis followed by the initiation of palliative care.Conclusion:All surveyed facilities considered ESRD patients eligible for guaranteed hospice and palliative care services. However, certain changes are needed to improve care for ESRD patients, including: the development of collaborative partnerships between hospices, dialysis centers and nephrologists, development of guidelines for withdrawing dialysis and applying conservative treatment, introducing better renal-based training for medical personnel as well as the introduction of transparency within rules relating to the financing of these services
Opieka paliatywna w Polsce - od idei do praktyki (również lekarza rodzinnego)
Opieka paliatywna jest zespołową, wielodyscyplinarną i dynamiczną opieką, w centrum
której znajdują się pacjent i jego rodzina. Oczywistym celem szeroko pojętej opieki nad
przewlekle chorym, wobec niemożności jego wyleczenia, jest poprawa funkcjonowania
i przedłużenie życia przez zastosowanie nowoczesnych technik i sposobów terapii. We
współczesnym „społeczeństwie życia” często jednak zapomina się o drugim aspekcie
postępowania z człowiekiem chorym, czyli o uldze w cierpieniu, zapewnieniu dobrej
jakości życia oraz właściwej opieki w okresie umierania.
W niniejszym opracowaniu przedstawiono formy opieki paliatywnej dostępnej w Polsce
oraz praktyczne aspekty związane z jej funkcjonowaniem dotyczące bezpośrednio
lekarza rodzinnego i jego podopiecznych
Zabieg przęsłowania tętnic wieńcowych u chorego dializowanego otrzewnowo - opis przypadku i omówienie postępowania
Co roku do programu leczenia nerkozastępczego
kwalifikuje się coraz więcej osób w podeszłym wieku
obciążonych licznymi chorobami współistniejącymi,
w tym wieńcową. Chorzy ci coraz częściej
wymagają rewaskularyzacji tętnic wieńcowych zarówno
metodą angioplastyki, jak i przęsłowania naczyń
wieńcowych. Liczba takich zabiegów u chorych
dializowanych jest w Polsce nadal znikoma.
Praca przedstawia przypadek pacjenta z chorobą
wieńcową wymagającego wdrożenia inwazyjnych
metod leczenia dializowanego otrzewnowo. U chorego
wykonano koronaroplastykę z implantacją stentu, a następnie w związku z progresją zmian zabieg
przęsłowania naczyń wieńcowych z dobrym efektem.
Przez cały okres okołozabiegowy chory nie wymagał
zmiany formy leczenia nerkozastępczego.
Omówiono najważniejsze aspekty leczenia inwazyjnego
choroby wieńcowej w grupie chorych dializowanych.
Zwrócono uwagę na czynniki ryzyka mogące
wpływać na zwiększoną śmiertelność okołozabiegową
i wyniki leczenia w tej grupie chorych
- …