38 research outputs found
Współczesny algorytm diagnostyczny mikroangiopatii zakrzepowych (zespołu hemolityczno-mocznicowego oraz zakrzepowej plamicy małopłytkowej)
Mikroangiopatie zakrzepowe (TMA) stanowią stosunkowo rzadką, ale niezwykle istotną grupę chorób obejmujących zarówno zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), jak i zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP). W ostatnim dziesięcioleciu dokonał się ogromny postęp w poznaniu etiologii oraz patofizjologii tej zróżnicowanej grupy chorób. Pojawienie się skutecznych leków (ekulizumabu dla atypowego HUS związanego z genetycznymi zaburzeniami układu dopełniacza, rytuksymabu dla nabytego TTP) znacznie zmieniło rokowanie dla tych rzadkich, ale dramatycznie przebiegających i dewastujących chorób. Szybkie rozpoznanie oraz klasyfikacja patofizjologiczna są obecnie podstawą wdrożenia odpowiedniego leczenia. Warunkiem szybkiej diagnostyki jest dostęp do nowoczesnych metod laboratoryjnych i mikrobiologicznych
Synthesis and Properties of High Tilted Antiferroelectric Esters with Partially Fluorinated Alkoxyalkoxy Terminal Chains
Novel chiral esters with partially fluorinated alkoxyalkoxy terminal chains are described. Their phase transition temperatures, enthalpies, and electrooptical properties are reported. A helical pitch in pure compounds and their mixtures based on selective reflection of light is also characterized
Europejskie Sieci Referencyjne dla rzadkich chorób nerek
European Reference Network for Kidney diseases(ERKNet) jest Europejską Siecią Referencyjną dlarzadkich chorób nerek, jedną z 24 sieci powołanychprzez Komisję Europejską 1 marca 2017 roku.Obejmuje ona 38 ośrodków europejskich, w tym2 z Polski. Jej koordynatorem, mianowanym naokres 5 lat, jest Prof. Franz Schaefer z Uniwersytetuw Heidelbergu. Rzadkie choroby nerek obejmują10 grup tematycznych: dziedziczne glomerulopatie,glomerulopatie immunologiczne, tubulopatie, chorobymetaboliczne i kamica nerkowa, zakrzepowemikroangiopatie, autosomalnie dominujące dysplazjenerek (ADTKD, TSC, VHL, ADPKD), malformacjenerek (w tym ciliopatie), nefropatie zaporowe, dziecięcąprzewlekłą chorobę nerek stadia 3–5 z dializoterapiąoraz dziecięcą transplantację nerek. Celemdziałania ERKNet jest poprawa dostępności chorychz rzadkimi chorobami nerek do właściwej diagnostykioraz opieki medycznej, opracowanie zaleceńoptymalnego postępowania dla poszczególnychchorób, inicjowanie badań klinicznych oraz organizacjaszkoleń dla pracowników medycznych. Siecireferencyjne mają połączyć obecnie rozproszonąwiedzę europejskich specjalistycznych ośrodkówklinicznych w zakresie chorób rzadkich.(ERKNet) jest Europejską Siecią Referencyjną dla rzadkich chorób nerek, jedną z 24 sieci powołanych przez Komisję Europejską 1 marca 2017 roku. Obejmuje ona 38 ośrodków europejskich, w tym 2 z Polski. Jej koordynatorem, mianowanym na okres 5 lat, jest Prof. Franz Schaefer z Uniwersytetu w Heidelbergu. Rzadkie choroby nerek obejmują 10 grup tematycznych: dziedziczne glomerulopatie, glomerulopatie immunologiczne, tubulopatie, choroby metaboliczne i kamica nerkowa, zakrzepowe mikroangiopatie, autosomalnie dominujące dysplazje nerek (ADTKD, TSC, VHL, ADPKD), malformacje
nerek (w tym ciliopatie), nefropatie zaporowe, dziecięcą przewlekłą chorobę nerek stadia 3–5 z dializoterapią oraz dziecięcą transplantację nerek. Celem działania ERKNet jest poprawa dostępności chorych z rzadkimi chorobami nerek do właściwej diagnostyki oraz opieki medycznej, opracowanie zaleceń optymalnego postępowania dla poszczególnych
chorób, inicjowanie badań klinicznych oraz organizacja szkoleń dla pracowników medycznych. Sieci referencyjne mają połączyć obecnie rozproszoną wiedzę europejskich specjalistycznych ośrodków klinicznych w zakresie chorób rzadkich
Molecular, spectroscopic, and magnetic properties of cobalt(II) complexes with heteroaromatic N(O)-donor ligands
New [Co(SCN)2(L)4/2] complexes, where
L = b-pic (1), pyCH2OH (2), py(CH2)3OH (3), 1,2,4-
triazolo[1,5-a]pyrimidine (4), [CoCl2(urotrop)2] (5), and
[Co(DMIM)3]Cl2 H2O (6) where urotrop = hexamethylenetetramine
and DMIM = 2,20-bis(4,5-dimethylimidazolyl)
were synthesized in simple reactions of CoCl2 6H2O
with ammonia thiocyanate and pyridine type ligands or
urotropine and diimidazolyl ligands with cobalt(II) chloride
in methanol solutions. The orthorhombic crystallization
for (1), (2), and (4), the monoclinic one for (3) and (5)
as well as the hexagonal one for (6) were found. The plots
of the overlap population density-of-states indicated nonbonding
character of the interactions between pyridine
derivatives ligands and cobalt(II) ions in the complexes
(1)–(4). The electronic spectra showed almost perfect
octahedral complex in the case of (6). The magnetic susceptibility
measurements revealed paramagnetic behavior
with low values of the Curie–Weiss temperature, positive
for complex (5) and negative for the other ones, although
the transition to collective magnetic state at low temperatures
for (4) and (5) was evidenced by an observation of
antiferromagnetic coupling with Ne´el temperature of 4.5 K
and the ferromagnetic one with Curie temperature of 10 K,
respectively
Hypertension treatment preferences in long-term dialysed children in Poland : a survey of pediatric nephrologists
Wstęp Przewlekła choroba nerek prowadzi do rozwoju nadciśnienia tętniczego u większości chorych. Leczenie nadciśnienia towarzyszącego niewydolności nerek jest utrudnione przez ograniczenia w stosowaniu wielu preparatów i brak wystarczających doświadczeń klinicznych, a ponadto istniejące obecnie rekomendacje nie obejmują w ogóle chorych ze schyłkową niewydolnością nerek. Wybór terapii hipotensyjnej ogranicza też młody wiek chorych, gdyż wielu leków nie można stosować u dzieci. Celem badania była analiza jakości leczenia przeciwnadciśnieniowego u dzieci ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych przewlekłej dializoterapii. Materiał i metody Analizą objęto wszystkie dzieci dializowane w Polsce w dniu 30 listopada 2004 roku (n = 134). Uzyskano informacje dotyczące grup stosowanych leków oraz dawek preparatów, a także opinie lekarzy na temat doboru leków stosowanych przy nagłym wzroście ciśnienia tętniczego oraz tych, których dzieciom dializowanym nie powinno się podawać. Wyniki Nadciśnienie tętnicze stwierdzono u 74 (55%) dzieci (47 chłopców, 27 dziewczynek). Najczęstszą przyczyną niewydolności nerek w grupie dzieci z nadciśnieniem było kłębuszkowe zapalenie nerek (27/74). W badanej grupie 65% dzieci leczono za pomocą kilku leków hipotensyjnych, 32% za pomocą jednego leku, a 3% jedynie metodami niefarmakologicznymi. Mimo aktywnego leczenia, zaledwie u 58% dializowanych dzieci prowadziło ono do obniżenia wartości ciśnienia tętniczego poniżej 95 percentyla dla wzrostu i wieku. Najmniejszą skuteczność kontroli ciśnienia tętniczego obserwowano w przypadku leczenia skojarzonego, zwłaszcza wielolekowego. Najczęściej stosowanymi lekami byli antagoniści wapnia, które podawano u ogółem 73% dzieci, w tym u 43/48 w politerapii, a 11/24 w monoterapii. Inhibitory konwertazy angiotensyny były najczęściej stosowane w monoterapii (50%). Mimo znanych kontrowersji, przy nagłym wzroście ciśnienia tętniczego stosowano najczęściej nifedipinę. Wnioski Badanie wykazało, że w Polsce odsetek dializowanych dzieci wymagających leczenia nadciśnieniowego sięga 55%, w tym większość z nich wymaga podawania kilku leków. Pomimo że zasady leczenia są podobne we wszystkich ośrodkach, skuteczność leczenia pozostaje niezadowalająca (58%).Background Chronic kidney disease is associated with the development of arterial hypertension in a vast majority of patients. The treatment of hypertension in these subjects is difficult and challenging due to a limited clinical experience with most drugs and no widely recognised recommendations for patients with end-stage renal disease. A choice of antihypertensive drugs is further narrowed by the young age of the patients since almost all drugs are not recommended in children with renal failure. The aim of this nationwide retrospective analysis was to assess the hypertension treatment patterns in the population of children with chronic kidney diseases (CKD) undergoing hemodialysis or peritoneal dialysis in Poland. Material and methods Among all 134 children dialysed on 30th November 2004 in 13 pediatric dialysis centres in Poland seventy four (55%; 47M, 27F) children were hypertensive. For each patients the treating physicians filled a questionnaire that allowed to collect the following data: the primary kidney disease, chronic dialysis treatment, diagnostic criteria of hypertension and present antihypertensive medication if any. Additionally we asked of the doctors’ preference for a therapy for the acute rise in blood pressure and suggestions which drugs, in their opinion, should not be used in dialysed children. Results In the hypertensive dialysed patients the most frequent causes of chronic kidney disease were chronic glomerulopathies (27/74). Thirty two percent of children were on monotherapy whereas 65% required combined treatment. The therapy was adequate only in 58% of subjects. The lowest rate of efficacy was detected in patients requiring a combined antihypertensive therapy. Among antihypertensive drug classes calcium channel blockers were administered most frequently (in 73% of children, in 11/24 cases in monotherapy and in 43/48 patients in combination). Angiotensin converting enzyme inhibitors were most frequently administered in monotheraphy (50%). Nifedipine was preferred in acute blood pressure rise in children. Conclusion We conclude that incidence of hypertension in dialysed children in Poland is relatively high. The pattern of the treatment was quite uniform, although the efficacy was relatively low (58%)
Hypertension treatment preferences in long-term dialysed children in Poland - a survey of pediatric nephrologists
Wstęp Przewlekła choroba nerek prowadzi do rozwoju
nadciśnienia tętniczego u większości chorych.
Leczenie nadciśnienia towarzyszącego niewydolności
nerek jest utrudnione przez ograniczenia w stosowaniu
wielu preparatów i brak wystarczających doświadczeń
klinicznych, a ponadto istniejące obecnie
rekomendacje nie obejmują w ogóle chorych ze
schyłkową niewydolnością nerek. Wybór terapii hipotensyjnej
ogranicza też młody wiek chorych, gdyż
wielu leków nie można stosować u dzieci. Celem
badania była analiza jakości leczenia przeciwnadciśnieniowego
u dzieci ze schyłkową niewydolnością
nerek poddawanych przewlekłej dializoterapii.
Materiał i metody Analizą objęto wszystkie dzieci dializowane
w Polsce w dniu 30 listopada 2004 roku (n = 134).
Uzyskano informacje dotyczące grup stosowanych leków
oraz dawek preparatów, a także opinie lekarzy na
temat doboru leków stosowanych przy nagłym wzroście
ciśnienia tętniczego oraz tych, których dzieciom
dializowanym nie powinno się podawać.
Wyniki Nadciśnienie tętnicze stwierdzono u 74 (55%)
dzieci (47 chłopców, 27 dziewczynek). Najczęstszą
przyczyną niewydolności nerek w grupie dzieci z nadciśnieniem
było kłębuszkowe zapalenie nerek (27/74).
W badanej grupie 65% dzieci leczono za pomocą kilku
leków hipotensyjnych, 32% za pomocą jednego
leku, a 3% jedynie metodami niefarmakologicznymi.
Mimo aktywnego leczenia, zaledwie u 58% dializowanych
dzieci prowadziło ono do obniżenia wartości
ciśnienia tętniczego poniżej 95 percentyla dla wzrostu
i wieku. Najmniejszą skuteczność kontroli ciśnienia
tętniczego obserwowano w przypadku leczenia skojarzonego,
zwłaszcza wielolekowego.
Najczęściej stosowanymi lekami byli antagoniści
wapnia, które podawano u ogółem 73% dzieci, w tym
u 43/48 w politerapii, a 11/24 w monoterapii. Inhibitory konwertazy angiotensyny były najczęściej stosowane
w monoterapii (50%). Mimo znanych kontrowersji,
przy nagłym wzroście ciśnienia tętniczego stosowano
najczęściej nifedipinę.
Wnioski Badanie wykazało, że w Polsce odsetek dializowanych
dzieci wymagających leczenia nadciśnieniowego
sięga 55%, w tym większość z nich wymaga
podawania kilku leków. Pomimo że zasady leczenia
są podobne we wszystkich ośrodkach, skuteczność
leczenia pozostaje niezadowalająca (58%).Background Chronic kidney disease is associated with the
development of arterial hypertension in a vast majority of
patients. The treatment of hypertension in these subjects is
difficult and challenging due to a limited clinical experience
with most drugs and no widely recognised recommendations
for patients with end-stage renal disease. A choice of
antihypertensive drugs is further narrowed by the young age
of the patients since almost all drugs are not recommended
in children with renal failure. The aim of this nationwide
retrospective analysis was to assess the hypertension treatment
patterns in the population of children with chronic
kidney diseases (CKD) undergoing hemodialysis or peritoneal
dialysis in Poland.
Material and methods Among all 134 children dialysed on
30th November 2004 in 13 pediatric dialysis centres in Poland
seventy four (55%; 47M, 27F) children were hypertensive.
For each patients the treating physicians filled a questionnaire
that allowed to collect the following data: the primary
kidney disease, chronic dialysis treatment, diagnostic
criteria of hypertension and present antihypertensive medication
if any. Additionally we asked of the doctors’ preference
for a therapy for the acute rise in blood pressure and
suggestions which drugs, in their opinion, should not be
used in dialysed children. Results In the hypertensive dialysed patients the most frequent
causes of chronic kidney disease were chronic
glomerulopathies (27/74). Thirty two percent of children
were on monotherapy whereas 65% required combined treatment.
The therapy was adequate only in 58% of subjects.
The lowest rate of efficacy was detected in patients requiring
a combined antihypertensive therapy.
Among antihypertensive drug classes calcium channel blockers
were administered most frequently (in 73% of children, in 11/24 cases in monotherapy and in 43/48 patients in combination).
Angiotensin converting enzyme inhibitors were most
frequently administered in monotheraphy (50%). Nifedipine
was preferred in acute blood pressure rise in children.
Conclusion We conclude that incidence of hypertension
in dialysed children in Poland is relatively high. The pattern
of the treatment was quite uniform, although the efficacy
was relatively low (58%)
Polymorphism, Composition, and Structural Variability in Topology in 1D, 2D, and 3D Copper Phosphonocarboxylate Materials
Influence of molecular structure on helicoidal structure and NMR spectra of chiral liquid crystalline esters
Przedmiotem badań były trójpierścieniowe chiralne związki ciekłokrystaliczne tworzące fazę antyferroelektryczną, różniące się budową łańcucha alkilowego oraz podstawieniem pierścienia benzenowego atomami fluoru. Wykonano pomiary skoku helisy metodą opartą na zjawisku selektywnego odbicia światła oraz zarejestrowano widma 1H i 13C NMR w temperaturze 25°C. Zaobserwowano wpływ budowy molekularnej na przesunięcie chemiczne sygnałów pochodzących od centrum chiralnego.Three-ring chiral liquid crystalline compounds, forming antiferroelectric phase, differing in the structure of alkyl chain and in the substitution of benzene ring by fluorine atoms were studied. The measurements of helical pitch, based on the selective light reflection phenomenon, were performed as well as 1H and 13C NMR spectra at room temperature were registered. The influence of molecular structure as well as the type of helicoidal structure on the chemical shift of signals coming from chiral center was observed
New antiferroelectric liquid crystal for use in LCD
In this work, the physical properties of newly synthesized liquid crystalline compound exhibiting two liquid crystalline phases (ferroelectric and antiferroelectric) were studied. Based on the results of differential scanning calorimetry, polarizing microscopy, and photoelastic modulator methods, the temperature dependences of spontaneous polarization, tilt angle, switching time, and birefringence in the ferroelectric, as well as antiferroelectric phases were determined. Furthermore, the influence of the external electric field on the liquid crystalline textures was studied and the phase sequences at heating and cooling were revealed. The temperature dependence of spontaneous polarization was analysed by means of Landau mean-field theory, and the critical parameter β obtained for ferroelectric liquid crystalline and isotropic liquid transition was 0.21 which is close to 0.25, the value characteristic for tri-critical point