68 research outputs found
Estimation of micronutrient intake distributions: development of methods to support food and nutrition policy making
Introduction Adequate and safe micronutrient intake is important. Both insufficient and excessive intakes should be prevented as these can be associated with negative health effects. Therefore, the population intake distribution will ideally lay between insufficient and excessive intakes. For the development and evaluation of nutrition and food policy a good estimation of dietary micronutrient intake is of great importance. Aim Three challenges were addressed to improve the estimation of population micronutrient intake distributions: 1) how to estimate current habitual micronutrient intake when (detailed) data are lacking or data from different sources should be combined, 2) how to predict future intakes in order to support policy making, and 3) how to estimate a maximum safe fortification level per food item. The aim of this PhD-thesis is to further develop and apply statistical models which can cope with these challenges. Methods & Results Data from the Dutch National Food Consumption Surveys (DNFCSs) were used to develop and apply statistical models which can cope with the defined challenges. In addition, data from the Dutch food composition database (NEVO) and the Dutch dietary supplement database (NES) were used. Three main methodological improvements have been made. First, the combination of a deterministic approach with probabilistic approaches to be able to take into account uncertainty and variability were needed. This method was applied to estimate habitual iodine and salt intake distributions. From DNFCSs no detailed information was available on the discretionary use of (iodized) salt and no up to date information was available on the use of iodized salt in industrially processed foods. Estimates of the proportion of the population discretionarily using (iodized) salt and the proportion of industrially processed foods applying iodized salt were obtained from other data sources. The model accurately estimates habitual iodine and salt intake distributions when compared with studies measuring urinary iodine and sodium excretion. Additionally a framework was developed to simulate the habitual intake distribution for potential scenarios of future fortification strategies. Within this framework, deterministic and probabilistic approaches were combined when uncertainty or variability had to be taken into account. This framework was illustrated by the estimation of habitual folate-equivalent intake for different scenarios of mandatory or voluntary fortification with folic acid. Further this framework was applied to estimate the habitual iodine intake for several potential changes in the Dutch iodine policy and also for several scenarios of salt reduction strategies. A second methodological improvement was the development of a new statistical model to estimate habitual total micronutrient intake aggregated from food and dietary supplements. Within this 3-part model, habitual intake is estimated separately for a) intake from food for non-users of dietary supplements, b) intake from food for users of dietary supplements, and c) intake from dietary supplements for users only. Habitual total intake for the whole population was obtained by combination of the three separate habitual intake distributions (‘first shrink then add’). This 3-part model was illustrated by vitamin D intake for young children. With a more simple ‘first add then shrink’ approach the estimation of habitual total vitamin D intake distribution may give inconsistent results for the distribution of intake from foods and dietary supplements combined as compared to the intake from food only. In addition, this more simple approach may not be able to cope with multi modal distributions. With the newly developed model this inconsistency problem was solved and the multi-modal shape of the distribution as observed in the ‘raw’ data was preserved. Third, a model calculating the maximum safe fortification level per 100 kcal of a food was developed for the Dutch situation. By considering the tolerable upper intake level and reasonable high micronutrient intakes from food and dietary supplements, the ‘free space’ for voluntary fortification was calculated. This amount was divided over the amount of energy intake that can and may be fortified. The model was applied to derive safe maximum fortification levels for vitamin A, D, and folic acid. Based on these results the risk manager decided to legally allow voluntary fortification with vitamin D and folic acid up to a maximum level of 4.5 and 100 μg/100 kcal respectively. Conclusion The methodological improvements have resulted in higher accuracy for estimations of habitual intake distributions, which are essential for nutritional and food policy making. Furthermore, scenario analyses provide (under specific conditions) quantitative insight into proposed changes or areas such as maximum safe fortification levels. Several results and methods described are currently being used in research to assist Dutch and European food and nutrition policy making, which shows these methodologies are of immediate value to the practice of policy development and support. </p
Reduction of salt: will iodine intake remain adequate in The Netherlands?
Salt is the main vehicle for iodine fortification in The Netherlands. A reduction in salt intake may reduce the supply of iodine. Our aim was to quantify the effect of salt reduction on the habitual iodine intake of the Dutch population and the risk of inadequate iodine intake. We used data of the Dutch National Food Consumption Survey (1997–8) and an update of the food composition database to estimate habitual salt and iodine intake. To take into account uncertainty about the use of iodised salt (industrial and discretionary) and food supplements, a simulation model was used. Habitual iodine and salt intakes were simulated for scenarios of salt reduction and compared with no salt reduction. With 12, 25 and 50 % salt reduction in industrially processed foods, the iodine intake remained adequate for a large part of the Dutch population. For the extreme scenario of a 50 % reduction in both industrially and discretionary added salt, iodine intake might become inadequate for part of the Dutch population (up to 10 %). An increment of the proportion of industrially processed foods using iodised salt or a small increase in iodine salt content will solve this. Nevertheless, 8–35 % of 1- to 3-year-old children might have iodine intakes below the corresponding estimated average requirement (EAR), depending on the salt intake scenario. This points out the need to review the EAR value for this age group or to suggest the addition of iodine to industrially manufactured complementary food
Vitamins and minerals: issues associated with too low and too high population intakes
There is an ongoing increase in the availability of foods fortified with micronutrients and dietary supplements. This may result in differing intakes of micronutrients within the population and perhaps larger differences in intakes. Insight into population micronutrient intakes and evaluation of too low or too high intakes is required to see whether there are potential problems regarding inadequacy or excessive intakes. Too low population intakes are evaluated against an estimated average requirement; potential too high population intakes are evaluated against a tolerable upper intake level (UL). Additional health effects, seriousness, and incidence of these health effects are not considered but these can be taken into account in a benefit-risk assessment. Furthermore, authorities would like to regulate food fortification and supplementation in such a way that most of the population is not at risk of potentially high intakes. Several models are available for estimating maximum levels of micronutrients for food fortification and dietary supplements. Policy makers and risk managers need to decide how to divide the ‘free space’ between food fortification and/or dietary supplements, while protecting populations from adverse health effects
Safe maximum daily dosage retinol in dietary supplements
Alleen digitaal verschenenMensen die te veel retinol (de actieve vorm van vitamine A) binnenkrijgen, kunnen problemen krijgen aan hun lever. Zwangere vrouwen lopen het risico dat er problemen ontstaan bij de ontwikkeling van hun ongeboren kind. Daarom is voor verschillende leeftijdsgroepen een maximum bepaald voor de hoeveelheid retinol die ze mogen binnenkrijgen, de zogeheten aanvaardbare bovengrens. Retinol zit in bepaalde voedingsmiddelen, zoals producten die lever bevatten, maar kan ook via supplementen worden ingenomen. Het RIVM heeft voor de verschillende leeftijdsgroepen berekend hoeveel retinol zij via voeding binnenkrijgen. Op basis hiervan is vervolgens geschat hoeveel retinol deze leeftijdsgroepen maximaal via supplementen kunnen innemen totdat de aanvaardbare bovengrens wordt bereikt. Afhankelijk van de leeftijd ligt bij 5 tot 33 procent van de kinderen tot en met 3 jaar de retinolinname boven de aanvaardbare bovengrens; zij eten vaak producten die veel retinol bevatten, zoals smeerleverworst. Bij meer dan 95 procent van de kinderen van 4 tot en met 14 jaar blijft de retinolinname uit de voeding onder de bovengrens. Zij zouden, afhankelijk van de leeftijd, naast de voeding nog circa 100 tot 950 microgram retinol per dag kunnen binnenkrijgen uit supplementen totdat de bovengrens wordt bereikt. Voor jongens en mannen vanaf 15 jaar is deze 'ruimte' circa 1450 microgram per dag. Voor vrouwen die de overgang hebben doorgemaakt, is een lagere maximale inname vastgesteld vanwege het risico op botontkalking. Hun veilige maximale 'ruimte' uit supplementen komt op circa 400 microgram per dag. Voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd is er 'ruimte' voor maximaal 1200 microgram per dag. Voor zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven zijn te weinig voedselconsumptiegegevens bekend om deze 'ruimte' vast te stellen. Aanbevolen wordt om deze gegevens ook voor deze groepen regelmatig te verzamelen. Hetzelfde geldt voor kinderen onder de twee jaar, waarvoor geen recente voedselconsumptiegegevens beschikbaar zijn.Too high intake of vitamin A (retinol) may result in toxicity of liver and during pregnancy, in problems in the development of an unborn child. Therefore a tolerable upper intake limit has been set. Vitamin A is present in foods, but also in some dietary supplements. The RIVM calculated the vitamin A intake from food sources in the Dutch population. Based on this information the maximum amount that can be consumed from dietary supplements was estimated. About 5-33% of the children aged 0-3 years old had retinol intakes above the tolerable upper intake level. They often consume foods with a relatively high retinol level, like liver sausage. For children aged 4-14 years old more than 95% had retinol intakes below the upper intake limit. Depending on age, their maximum daily dosage is circa 100 to 950 microgram retinol, besides the intake from food. For boys and men aged 15 years and older the safe maximum is circa 1450-1500 microgram retinol per day. For postmenopausal women there is a lower advised maximum intake due to the risk of osteoporosis. Their safe maximum daily dosage retinol from supplements is circa 400 microgram. For women of childbearing age the safe maximum is circa 1200 microgram per day. Too little food consumption data are available for pregnant and breastfeeding women to calculate a specific safe maximum daily dosage. It is recommended to collect these data regularly for these groups. Similar is recommended for young children aged 2 years or younger, as no recent food consumption data is available in the Netherlands.Ministerie van VW
Advice general dispensation fortification of food with zinc
Het is in Nederland niet toegestaan om zink aan levensmiddelen toe te voegen. Dat is verboden omdat de hoeveelheid zink die mensen nodig hebben dicht bij de hoeveelheid ligt die als veilig maximum wordt gezien. De Europese Food and Safety Authority (EFSA) heeft bepaald hoeveel zink mensen maximaal via voeding mogen binnenkrijgen. Onder deze hoeveelheid zijn er zeker geen schadelijke effecten voor de gezondheid. Daarboven zou dat misschien kunnen. Dat hangt onder andere af van de hoeveelheid die mensen binnenkrijgen en of dat korte of langere tijd duurt. Het RIVM heeft in 2018 onderzocht of een algemene ontheffing op het verbod mogelijk was. Anders gezegd: of het mogelijk is om toe te staan dat producenten zink mogen toevoegen aan voedingsmiddelen die door de hele Nederlandse bevolking kunnen worden gegeten. Dit blijkt niet het geval te zijn. Een deel van de Nederlandse bevolking, zowel kinderen als volwassenen, krijgen meer zink binnen via voeding en eventuele supplementen dan het maximum dat EFSA hieraan stelt. Dit komt het vaakst voor bij kinderen. Het is daarom gerechtvaardigd om het verbod te laten bestaan. Het onderzoek is in opdracht van het ministerie van VWS uitgevoerd. Het ministerie neemt het besluit of zij verrijking van voedingsmiddelen met zink in het algemeen zal toestaan, of eventueel onder bepaalde voorwaarden. Zink zit van nature in heel veel voedingsmiddelen. Doordat zink en koper op een zelfde manier worden opgenomen in het lichaam, zijn ze elkaars ‘concurrent’. Daarom kan door een te veel aan zink in het lichaam een tekort aan koper ontstaan. Dit zou de werking van bijvoorbeeld het immuunsysteem kunnen verminderen. Bijschrift In 2018 is het advies van het RIVM over de algemene ontheffing van het verbod op verrijking van voedingsmiddelen met zink gedeeld met het ministerie van VWS. Tegelijkertijd is er een specifiek advies gegeven over een ontheffingsverzoek dat een fabrikant had aangevraagd. Dit specifieke advies bevat bedrijfsgevoelige informatie. Er is toen voor gekozen om zowel het algemene advies als het specifieke advies over het ontheffingsverzoek van een fabrikant niet op de website te plaatsen. Achteraf gezien was dat niet nodig geweest voor het advies over de mogelijkheden voor een algemene ontheffing. Daarom wordt deze publicatie alsnog openbaar gemaakt.Adding zinc to food is not permitted in the Netherlands. It is prohibited on the grounds that the quantity of zinc that people require is close to the quantity regarded as the tolerable upper limit. The European Food Safety Authority (EFSA) has calculated the maximum amount of zinc that people should be consuming through food. There will definitely not be any adverse effects on health if consumption is kept below this level. Adverse effects are possible if exceeding the maximum, however this will depend on factors such as the quantity consumed and whether this is over the short term or the long term. In 2018, the National Institute for Public Health and the Environment (RIVM) studied whether a general dispensation on the ban might be possible. In other words, whether it might be possible to allow food producers to add zinc to foods eaten by the general Dutch population. It turns out that this will not be possible. A proportion of the Dutch population, both children and adults, are consuming higher quantities of zinc through food and any supplements they may be taking, than the maximum set by the EFSA. This is most common among children. As a result, keeping the ban in place is justified. The study was commissioned by the Ministry of Health, Welfare and Sport. The Ministry is deciding whether or not to allow fortification of foods with zinc in general or subject to certain conditions. Zinc is naturally found in a wide array of foods. Because zinc and copper are absorbed by the body in a similar way, they are ‘competitors’. As a result, excessive consumption of zinc can lead to a copper deficiency. This could dampen the immune system’s functioning. Caption The RIVM shared its advice on general dispensations to the ban on fortification foods with zinc with the Ministry of Health, Welfare and Sport in 2018. It simultaneously issued a specific advice on a dispensation request submitted by a producer. This specific advice contains sensitive commercial information. At that juncture, a decision was made not to publish both the general advice and the specific advice on the producer’s dispensation request on the website. With hindsight, there was no need to refrain from publishing the advice on the possibility of a general dispensation. Hence, the advice is now being published
jodiuminname van de Nederlandse bevolking na verdere zoutverlaging in brood
Recent is het zoutgehalte in brood verder verlaagd, wat ook invloed zal hebben op de jodiuminname. In voorliggende studie is daarom de huidige jodiuminname (2013) van de Nederlandse bevolking berekend en beoordeeld of deze nog adequaat is. Daarnaast zijn twee mogelijke risicogroepen nader bekeken, namelijk personen die weinig brood consumeren en personen die brood zonder gejodeerd zout consumeren (zoals veel biologisch brood en deel van het thuisgebakken brood)
De jodiuminname van de Nederlandse bevolking na verdere zoutverlaging in brood
Dit rapport bevat een erratum na blz. 37 Nederlanders tussen 7 en 69 jaar krijgen over het algemeen voldoende jodium binnen. Doordat brood een belangrijke bron van jodium is, krijgen mensen die weinig brood eten mogelijk te weinig jodium binnen. Mensen die maximaal 1 snee brood per dag eten, krijgen gemiddeld 35 tot 40 procent minder jodium binnen dan mensen die minstens 4 sneden brood per dag eten. Jodium is van belang voor een normale groei en ontwikkeling en voor een goede stofwisseling. Een tekort aan jodium kan de werking van de schildklier verstoren. Tijdens de zwangerschap en in de eerste levensjaren kan een tekort aan jodium een verminderde cognitieve ontwikkeling veroorzaken. Door de toevoeging van gejodeerd bakkerszout is brood een belangrijke bron van jodium in Nederland. Sinds 2009 is de hoeveelheid zout in brood een aantal keer verlaagd in verband met de inspanningen om het productaanbod gezonder te maken. Op verzoek van het ministerie van VWS heeft het RIVM berekend wat het effect van deze verlaging is op de jodiuminname in de Nederlandse bevolking en twee mogelijke risicogroepen. Mensen die brood zonder gejodeerd (bakkers)zout consumeren, zoals een deel van het biologische brood of het zelfgebakken brood, zijn mogelijk een risicogroep om te weinig jodium binnen te krijgen. Het is onbekend of deze personen via andere voedingsmiddelen hun jodiuminname op peil houden. De huidige gegevens over de Nederlandse voedselconsumptie geven namelijk geen inzicht in de mate waarin mensen brood zonder gejodeerd zout consumeren, en dus ook niet in het voedingspatroon van deze consumenten. Zwangeren en vrouwen die borstvoeding geven hebben meer jodium nodig in vergelijking met vrouwen van dezelfde leeftijd. Er is onvoldoende bekend over het voedingspatroon van zwangeren en vrouwen die borstvoeding geven in Nederland. Gezien de effecten van onvoldoende jodium op het (ongeboren) kind is het van belang om inzicht te krijgen in de jodiumstatus van deze vrouwen en in hun voedingsgewoonten.The iodine intake of the Dutch population aged 7 to 69 years is generally sufficient. People who consume little bread might be at risk for a low iodine intake, since bread is an important source of iodine. People who consume 0 to 1 slices of bread per day have a 35-40% lower iodine intake compared to people who consume at least 4 slices of bread. Iodine is an essential nutrient for the normal growth and development and for a healthy metabolism. Iodine deficiency can cause malfunctioning of the thyroid. Iodine deficiency during pregnancy and infancy can even result in impaired brain development. In the Netherlands, bread contains iodized salt and is therefore an important source of iodine. The amount of salt in bread has been reduced several times since 2009, to increase the healthiness of products. Ordered by the ministry of Health, Welfare and Sport, RIVM investigated the effect of these salt reductions on the iodine intake in the Dutch population. People who consume bread without iodized salt (e.g. organic bread or homemade bread) might also be at risk for low iodine intake. It is unknown whether people who consume bread without iodized salt use other iodine-rich foods to meet the iodine requirement. In the most recent food consumption survey no information was obtained on the consumption of organic or homemade bread and thus not on the dietary habits of these consumers. The iodine requirement for pregnant and lactating women is higher compared to women of the same age. There is a lack of information about the dietary pattern of pregnant women in the Netherlands. If the dietary pattern of pregnant women resembles that of women of childbearing age, about 10% of the pregnant women and about 50% of the lactating women do not have a sufficiently high iodine intake. It is important to gain insight in the iodine status of pregnant and lactating women and their dietary habits, especially considering the consequences of insufficient iodine intake for their (unborn) child.Ministerie van VW
Vitamin K prophylaxis in newborns : Policy preparation analysis
Vitamine K zorgt voor een goede bloedstolling. Een tekort kan bij pasgeboren baby's bloedingen veroorzaken. Deze bloedingen kunnen ernstig zijn, vooral als ze in de hersenen ontstaan. Om een tekort te voorkomen, krijgen baby's direct na de geboorte vitamine K-druppels toegediend. Kinderen die flesvoeding krijgen, zijn hiermee genoeg beschermd. Voor borstgevoede zuigelingen is deze dosering genoeg voor een week. Hun ouders wordt daarom geadviseerd om hen daarna drie maanden lang elke dag vitamine K-druppels te geven. Een deel van de zuigelingen blijkt de vitamine K-druppels niet goed in het lichaam op te nemen. Ze zijn daardoor niet genoeg beschermd tegen bloedingen door een vitamine K-tekort. Bij welke zuigelingen dit zo is, is bij de geboorte niet te bepalen. Daarom heeft de Gezondheidsraad in 2017 geadviseerd om vitamine K voor zuigelingen die borstvoeding of hypoallergene flesvoeding krijgen in een andere vorm te geven. En wel via een eenmalige injectie in de spier vlak na de geboorte. Op deze manier wordt vitamine K beter in het lichaam opgenomen. In buitenlandse studies zijn hier goede resultaten mee gehaald. Het ministerie van VWS heeft om aanvullende informatie gevraagd om een afgewogen besluit te kunnen nemen. Het RIVM heeft deze informatie over bijvoorbeeld kosten, de uitvoerbaarheid en draagvlak onder professionals bij elkaar gezet. Het is aan het ministerie om te beslissen of het vitamine K-beleid voor zuigelingen wordt herzien en op welke manier.Vitamin K ensures adequate blood clotting. A shortage can cause bleeding in newborns. This bleeding can be serious, especially if it occurs in the brain. Vitamin K drops are administered to babies immediately after birth in order to prevent any shortage. Infants who are bottle-fed are sufficiently protected in this regard. For infants who are breastfed, the initial administration of vitamin K is sufficient for one week. After that, their parents are therefore advised to give them vitamin K drops each day for three months. However, some infants are not able to effectively absorb the vitamin K drops. As a result, they are not sufficiently protected against bleeding resulting from a vitamin K shortage. It is not possible to identify these infants at birth. In 2017, The Health Council of the Netherlands therefore recommended administering vitamin K via a different method to infants who are breastfed or fed with hypoallergenic baby formula: namely via a one-time intramuscular injection soon after birth. This method results in a better absorption of the vitamin K by the body. Studies carried out outside the Netherlands have demonstrated good results using this method.Ministerie van VW
Foliumzuur rondom de zwangerschap, gegevens in Nederland vanaf 2008 : Technische rapportage
Foliumzuur verkleint de kans op aangeboren afwijkingen bij het ongeboren kind zoals een open ruggetje. Daarom wordt vrouwen aanbevolen om foliumzuursupplementen te slikken vanaf 4 weken voor tot 8 weken na de bevruchting. Op basis van beschikbare data blijkt dat een groot deel van de vrouwen, dit niet doet, en dan vooral vrouwen met een lagere opleiding. Meer en actuele informatie is nodig over het gebruik van het foliumzuursupplement, de redenen waarom vrouwen het wel of niet gebruiken, en hoe vaak een open ruggetje voorkomt. Volgens de Voedselconsumptiepeiling 2012-2016 krijgt circa een derde tot een kwart van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd onvoldoende foliumzuur binnen. Dit percentage is ongeveer even hoog als in de peiling van 2007-2010. Uit een studie over het gebruik van supplementen blijkt dat minder dan 40 procent van de vrouwen met een lager opleidingsniveau in 2009 foliumzuur slikt tijdens de aanbevolen periode. Voorlichting lijkt de kennis en de bereidheid om foliumzuur te gebruiken, te vergroten. Het is onduidelijk hoeveel vrouwen met de voorlichting worden bereikt en of ze hierdoor daadwerkelijk foliumzuur zijn gaan slikken. Sinds 2008 zijn verschillende projecten opgezet om de voorlichting over het gebruik van foliumzuur te verbeteren, onder andere met speciale websites. Ook is er meer aandacht voor voorlichting over foliumzuur voor vrouwen met een lager sociaaleconomische status die zwanger willen worden. Het aantal afwijkingen bij de geboorte is tussen 2014 en 2016 afgenomen. Het is niet duidelijk of dit komt door het beleid op foliumzuur of door een (tijdelijke) verslechterde registratie
Implementation plan for vitamin K prophylaxis for infants
Baby’s krijgen vlak na de geboorte vitamine K, omdat een tekort aan vitamine K bloedingen kan veroorzaken. De gevolgen van deze bloedingen kunnen heel ernstig zijn, vooral als dat in de hersenen gebeurt. Zuigelingen krijgen vitamine K nu in de vorm van druppels. De Gezondheidsraad gaf in 2017 aan dat druppels vitamine K sommige kinderen niet genoeg beschermen en een andere vorm nodig is. Het gaat om kinderen die borstvoeding krijgen en een verstoorde vetopname hebben. Bij de geboorte is niet te zien bij welke kinderen dit het geval is. Uit internationale studies blijkt dat toediening bij hen via een prik beter werkt. Om een keuze te kunnen maken heeft het ministerie van VWS eerder aan het RIVM gevraagd aanvullende informatie te verzamelen, over bijvoorbeeld de uitvoerbaarheid en kosten van de verschillende toedieningsvormen en het draagvlak onder professionals daarvoor. Naar aanleiding daarvan denkt VWS erover om baby's na de geboorte vitamine K via een prik te geven. Daarna heeft het RIVM in opdracht van VWS een plan gemaakt wat nodig is om de toedieningsvorm te veranderen (implementatieplan). Het RIVM heeft dit plan met zorgprofessionals uit de geboortezorg en belangenorganisaties van ouders gemaakt. Het plan is nodig omdat de toediening via een prik gevolgen heeft voor verschillende processen in de geboortezorg. Zo moeten het voorlichtingsmateriaal voor ouders en de digitale dossiers van het kind worden aangepast. Het is namelijk belangrijk om bij te houden welke baby’s de prikvorm krijgen en of dat inderdaad goed werkt. Verschillende beroepsgroepen in de geboortezorg en organisaties die ouders vertegenwoordigen, steunen allemaal de andere aanpak. Baby’s krijgen hierbij direct na de geboorte een prik met vitamine K. Eén prik is dan genoeg. Als ouders dit niet willen, kan hun baby de vitamine via de mond krijgen. Dan zijn er drie doses nodig.Newborns are given vitamin K immediately after birth because a vitamin K deficiency can cause haemorrhages. The consequences of these haemorrhages can be very serious, particularly if they occur in the brain. Infants are currently given vitamin K in the form of drops. In 2017, the Health Council of the Netherlands indicated that oral vitamin K drops do not provide all children with sufficient protection and that another form of the vitamin is required. This is because oral vitamin drops are not effective enough in children who are breastfed and have fat malabsorption, a disorder that cannot be detected at birth. International studies show that administration via an injection is more effective in these children. The Dutch Ministry of Health, Welfare and Sport (VWS) asked RIVM earlier for additional information, e.g. about feasibility, costs and support among professionals, to help it choose the method of administration. As a result, the VWS is now considering the postnatal administration of vitamin K to baby's via an injection. The VWS asked RIVM to draw up a plan for a possible change (implementation plan) to enable it to make a definitive decision. RIVM has done so in cooperation with perinatal professionals and organisations that speak on behalf of parents. The plan is needed because administration via an injection has consequences for different processes in perinatal care. Educational material is necessary, for example, and electronic medical files must be updated because it is important that records are kept of which babies are given the injection and whether it is indeed effective. Various perinatal professional groups and organisations that represent parents all support the new approach, which advocates the administration of a vitamin K injection to babies immediately after birth. A single injection is sufficient. If parents do not agree with this, their baby can be treated orally with the vitamin. In this case, three doses are necessary.ministerie van VW
- …