Study of Doctoral Students' Satisfaction in Greek Universities

Περίληψη: Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι ο εντοπισμός των κύριων παραγόντων που επηρεάζουν την ακαδημαϊκή εμπειρία των διδακτορικών φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια. Μέσω της διεξαγωγής πανελλήνιας εμβέλειας έρευνας, η εργασία επιδιώκει να αποκαλύψει κρίσιμα πεδία που συμβάλλουν στην ικανοποίηση ή στη δυσαρέσκεια των διδακτορικών φοιτητών. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα θα καλύπτει, ενδεικτικά, τα αντικείμενα: ακαδημαϊκή υποστήριξη, πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, προσωπικοί στόχοι, ψυχολογική ευημερία, κ.λπ. Τα δεδομένα ανά Ίδρυμα θα αναλυθούν με τη μέθοδο Πολυκριτήριας Ανάλυσης Ικανοποίησης MUSA (Multicriteria Satisfaction Analysis), με στόχο τον προσδιορισμό της βαρύτητας κάθε κριτηρίου και την εξαγωγή αποτελεσμάτων ανά Ίδρυμα. Επιπλέον, μέσω στατιστικής ανάλυσης θα αξιολογηθούν οι σχέσεις μεταξύ διαφόρων παραγόντων και θα ανιχνευτούν τυχόν σημαντικές διαφορές στις απαντήσεις. Συνεπώς, μέσω της διαμόρφωσης μίας ολοκληρωμένης εικόνας των στοιχείων που καθορίζουν την ικανοποίηση των διδακτορικών φοιτητών στην Ελλάδα, η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει να συνεισφέρει σε ένα υπό διερεύνηση πεδίο στη διεθνή βιβλιογραφία

Thermal insulating panels with local bio-produced materials

Προπτυχιακή Διατριβή που υποβλήθηκε στη σχολή ΧΗ.ΜΗ.ΠΕΡ. του Πολυτεχνείου Κρήτης για την πλήρωση προϋποθέσεων λήψης Προπτυχιακού Διπλώματος.Περίληψη: Αυτή η διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην ανάπτυξη θερμομονωτικών πάνελ από φυσικά οργανικά υλικά, με σκοπό την προώθηση λύσεων για τη θερμομόνωση κτιρίων που είναι βιώσιμες και φιλικές προς το περιβάλλον. Τα κύρια υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των δειγμάτων ήταν τα φύκια ποσειδωνία, άγριο καλάμι Arundo Donax και φύλλα ελιάς. Ως συνδετικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν ασβεστοπολτός, ποζολάνη, γύψος, νερό και άργιλος. Οι θερμικές ιδιότητες των παραγόμενων πάνελ αξιολογήθηκαν με τη χρήση της συσκευής Hot Disk TPS 1500, εφαρμόζοντας τις μεθόδους Standard Analysis και Fine Tune Analysis. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα πάνελ αυτά έχουν ικανοποιητικές θερμομονωτικές ιδιότητες, που μπορούν να ανταγωνιστούν τα συμβατικά θερμομονωτικά υλικά της κατασκευαστικής βιομηχανίας. Επιπλέον, οι μηχανικές δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι τα πάνελ διαθέτουν επαρκή αντοχή για διάφορες εφαρμογές σε κτίρια. Η επιλογή αυτών των υλικών βασίστηκε στη δυνατότητα εύρεσης με ευκολία καθώς στην ανανεώσιμη φύση τους, συμβάλλοντας στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των θερμομονωτικών υλικών. Η ευρεία διαθεσιμότητα και το χαμηλό κόστος παραγωγής των φυκιών Ποσειδωνίας, του καλαμιού Arundo Donax και των φύλλων ελιάς καθιστούν τα πάνελ αυτά οικονομικά αποδοτικά και ελκυστικά για ευρεία χρήση. Ωστόσο, προέκυψαν κάποιες προκλήσεις κατά τη διάρκεια της έρευνας. Η ποικιλία στις περιβαλλοντικές συνθήκες και η διαφορετική προέλευση των φυσικών υλικών μπορεί να επηρεάσουν τις ιδιότητες των τελικών προϊόντων. Αυτή η μεταβλητότητα απαιτεί επιπλέον έρευνα και βελτιστοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας για να εξασφαλιστεί η ομοιογένεια και η ποιότητα των παραγόμενων πάνελ. Συνοψίζοντας, η έρευνα αυτή δείχνει ότι τα θερμομονωτικά πάνελ από φυσικά οργανικά υλικά αποτελούν μια βιώσιμη, οικολογική, αποδοτική και οικονομικά συμφέρουσα λύση για τη θερμομόνωση κτιρίων. Η χρήση αυτών των υλικών μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της κατασκευαστικής βιομηχανίας, ενώ προσφέρει υψηλή απόδοση και χαμηλό κόστος παραγωγής. Παρά τις προκλήσεις που προέκυψαν, τα θετικά αποτελέσματα υπογραμμίζουν τη δυναμική και τη δυνατότητα ευρείας υιοθέτησης αυτής της τεχνολογίας στο μέλλον.Summarization: This thesis focuses on the development of thermal insulation panels using natural organic materials, aiming to promote sustainable and environmentally friendly solutions for building insulation. The main materials used for the sample production were Posidonia oceanica seagrass, wild reed Arundo Donax, and olive leaves. The binding materials included lime plaster, pozzolana, gypsum, water, and clay. The thermal properties of the produced panels were evaluated using the Hot Disk TPS 1500 device, applying the Standard Analysis and Fine Tune Analysis methods. The results showed that these panels have satisfactory thermal insulation properties, capable of competing with conventional insulation materials used in the construction industry. Additionally, mechanical tests confirmed that the panels possess sufficient strength for various building applications. The choice of these materials was based on their abundance and renewable nature, contributing to the reduction of the environmental footprint of insulation materials. The wide availability and low production cost of Posidonia Ooceanica seagrass, wild reed Arundo Donax, and olive leaves make these panels economically affordarble and attractive for widespread use. However, some challenges were encountered during the research. The variability in environmental conditions and the different origins of the natural materials can affect the properties of the final products. This variability requires further research and optimization of the production process to ensure the homogeneity, quality and performance of the produced panels. In conclusion, this research demonstrates that thermal insulation panels made from natural organic materials are a sustainable, ecological, efficient, and economically viable solution for building insulation. The use of these materials can significantly reduce the environmental footprint of the construction industry while providing high performance and low production costs. Despite the challenges faced, the positive results highlight the potential and feasibility of widespread adoption of this technology in the future

Μηχανική μάθηση για χαμηλού κόστους πρόβλεψη ηλιακής ακτινοβολίας σε ευρεία περιοχή

Διπλωματική εργασία που κατατέθηκε στη σχολή ΗΜΜΥ του Πολυτεχνείου Κρήτης για την πλήρωση των προϋποθέσεων λήψης προπτυχιακού διπλώματος.Summarization: In the past few years, solar radiation prediction has been paramount in a multitude of sectors, from energy production via renewable energy sources, to tracking climate change, among others. So far, work in the area lacks in large area coverage, ease of access, or uses past solar radiation readings, relying on related equipment being already on-site. In this work, we provide insight into the efficacy of neural networks in the area, accompanied with data sourced from varying providers. In order to achieve this, we create and vet a weather reading dataset from a large variety of stations, which are more indicative of what smaller organizations or individuals may have access to, instead of more tailored datasets. We utilize this dataset to train a number of neural networks, each with different architectures, and evaluate their results so as to set a standard to be improved upon in later work utilizing a similar type of dataset. The results indicate that, even utilizing a much broader dataset than what has been used in the past, neural networks show promise in this area, especially with more targeted implementations.Περίληψη: Τα τελευταία χρόνια, η πρόβλεψη ηλιακής ακτινοβολίας έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι πλήθους τομέων, όπως, μεταξύ άλλων, η παραγωγή ενέργειας μέσω ανανεώσιμων πηγών και η παρακολούθηση της κλιματικής αλλαγής. Ως τώρα, οι σχετικές εργασίες γύρω από το θέμα είτε καλύπτουν πολύ μικρό χώρο, είτε είναι δυσπρόσιτες/μη προσβάσιμες από τον περισσότερο κόσμο, είτε χρησιμοποιούν χρονοσειρές μετρήσεων ηλιακής ακτινοβολίας ως εισόδους, βασιζόμενες στην ύπαρξη σχετικού εξοπλισμού στο σημείο-στόχο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, εξετάζουμε την αποδοτικότητα των νευρωνικών δικτύων εκπαιδευμένων με δεδομένα από διάφορες πηγές. Συγκεκριμένα, δημιουργούμε και ελέγχουμε ένα σύνολο μετρήσεων καιρικών συνθηκών από μεγάλο πλήθος σταθμών, ως πιο ενδεικτικό του τύπου δεδομένων στα οποία μπορούν να έχουν πρόσβαση μικρότερες οργανώσεις ή επιμέρους άτομα. Προτεραιοποιούμε τη χρήση τέτοιων μετρήσεων έναντι της χρήσης πιο προσαρμοσμένων δεδομένων. Αξιοποιούμε το σύνολο δεδομένων μας για να εκπαιδεύσουμε ένα πλήθος νευρωνικών δικτύων με διαφορετικές αρχιτεκτονικές, και αξιολογούμε τα αποτελέσματά τους ώστε να θέσουμε ένα πρότυπο προς βελτίωση σε μελλοντικές εργασίες που θα χρησιμοποιούν ένα παρόμοιο σύνολο δεδομένων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ακόμη και με ένα πολύ μεγαλύτερο/ευρύτερο σύνολο δεδομένων από όσα έχουν χρησιμοποιηθεί ως τώρα, συγκεκριμένες στοχευμένες υλοποιήσεις νευρωνικών δικτύων μπορεί να είναι αποτελεσματικές στο συγκεκριμένο πρόβλημα

Ένα βασισμένο στην επιχειρηματολογία σύστημα υποστήριξης αποφάσεων για την εγκατάσταση συστημάτων: μελέτη περίπτωσης στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Περίληψη: Η διαχείριση υποδομών λογισμικού καθίσταται ολοένα και πιο περίπλοκη, ιδιαίτερα στον δημόσιο τομέα, ως προς τις τεχνολογίες cloud που σχετίζονται με την ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων. Οι χειροκίνητες μέθοδοι λήψης αποφάσεων είναι αρκετά πολύπλοκες, δεν προσφέρουν συνέπεια και συχνά οδηγούν σε σπατάλη πόρων. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος, είναι αναγκαία η χρήση αυτοματοποιημένων εργαλείων που υποστηρίζουν κρίσιμες αποφάσεις, όπως το πόσο γρήγορα θα αναπτυχθεί μία εφαρμογή, το είδος της υποδομής που θα χρησιμοποιηθεί, ο τόπος υλοποίησης, οι απαιτούμενοι πόροι και η δυνατότητα κλιμάκωσης του συστήματος. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει ένα νέο σύστημα υποστήριξης αποφάσεων, το οποίο αξιοποιεί την τεχνική της επιχειρηματολογίας για την αυτοματοποίηση επιλογών ανάπτυξης στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Το σύστημα βασίζεται σε διαφορετικά πλαίσια, ώστε να εξισορροπεί αντικρουόμενες ανάγκες, κανόνες και πολιτικές, καθιστώντας τις αποφάσεις τεκμηριωμένες και εύκολα κατανοητές. Συνδυάζει διάφορα εργαλεία, όπως το Gorgias Cloud για λογική βασισμένη σε προτιμήσεις και την γλώσσα Prolog για τυπική αναπαράσταση λογικής. Για την δημιουργία της λογικής με χρήση επιχειρημάτων χρησιμοποιήθηκε το Raison AI, το οποίο επιτρέπει την παραγωγή αρχείων σε γλώσσα Prolog, χωρίς γνώση προγραμματισμού, επικεντρώνοντας έτσι στην πολυπλοκότητα των αποφάσεων. Το backend έχει υλοποιηθεί με το Spring Boot Java-based framework, για να διαχειρίζεται ολόκληρη την web εφαρμογή, δημιουργώντας τόσο την ροή εργασίας, όσο και αρχεία παραμετροποίησης YAML για την αυτοματοποίηση της ανάπτυξης. Οι χρήστες μπορούν να καθορίσουν σημαντικούς παράγοντες, όπως αν θα χρησιμοποιηθεί υποδομή cloud ή on-premise, ποιά θα είναι αυτή η υποδομή, το εύρος της απαιτούμενης κλιμάκωσης, οι αναγκαίοι πόροι και τον βαθμό επείγοντος της ανάπτυξης. Το σύστημα αναλύει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς και προτείνει μία αποδοτικότερη στρατηγική, εξηγώντας παράλληλα με σαφήνεια τις αιτίες των επιλογών του. Μία βασική συνεισφορά του προτεινόμενου συστήματος είναι η ικανότητα να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των τεχνικών υπευθύνων λήψης αποφάσεων και των ενδιαφερόμενων στρατηγικών εταίρων, παρέχοντας μια διαφανή και δομημένη λογική λήψης αποφάσεων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η αυτοματοποίηση με βάση την επιχειρηματολογία, μπορεί να βελτιώσει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί δημόσιας διοίκησης υιοθετούν τεχνολογίες cloud. Στο μέλλον, το σύστημα θα μπορούσε να επεκταθεί, ώστε να ενσωματωθεί σε DevOps pipelines, να μαθαίνει κανόνες αυτόματα και να βρίσκει εφαρμογή σε περιοχές πέραν της διαχείρισης υποδομών cloud.Summarization: The increasing complexity of software infrastructure management, particularly in public sector cloud deployment, necessitates intelligent decision-support mechanisms. Manual ways for decision making are very complex, results are inconsistent, and most of the times they waste resources. Automated solutions are crucial for optimizing key factors, including urgency, determining how quickly an application should be deployed along with infrastructure type, deployment location, resource allocation, and scalability. This diploma thesis introduces a new decision support system that uses argumentation to automate deployment choices for the Ministry of Digital Governance. The system uses different frameworks to balance competing needs, rules, and policies, which makes decisions both justified and easy to understand. The proposed system leverages Gorgias Cloud for reasoning, based on preferences, and Prolog to formally represent arguments. The system also uses Raison AI, which allows the creation of a complex decision policy, using a no-code symbolic interface to produce Prolog files. The backend was built using Spring Boot, a Java-based framework, to manage the entire process, creating both a decision strategy and YAML configuration files that help automate deployment. The proposed system enables users to define key parameters, such as infrastructure type (on-premise vs. cloud), scalability, resource requirements, location constraints, and urgency levels. Based on these inputs, the system evaluates trade-offs and generates optimised, explainable deployment strategies. A key contribution of this work is its ability to bridge the gap between technical decision-makers and policy stakeholders, providing a transparent and structured decision rationale. The results show, that using argumentation-based automation, can really improve the way government organizations adopt cloud technologies. In the future, the system could be expanded to integrate with DevOps pipelines, learn rules on its own, and even be used for things beyond just managing cloud infrastructures

Εφαρμογή των νέων τεχνολογιών στην τουριστική βιομηχανία: μία βιβλιογραφική ανασκόπηση

Περίληψη: Η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών στην τουριστική βιομηχανία αποτελεί κεντρική στρατηγική διαδικασία για τις επιχειρήσεις, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή στον τομέα του τουρισμού. Οι νέες τεχνολογίες έχουν εκ διαμέτρου μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι ταξιδιώτες σχεδιάζουν, κάνουν κρατήσεις, βιώνουν και μοιράζονται τα ταξίδια τους, συνεπώς και οι επιχειρήσεις καλούνται να προσαρμοστούν και να αξιοποιήσουν μια σειρά τεχνολογικών εργαλείων. Στόχος είναι η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και εμπειριών για τον πελάτη και η λήψη των βέλτιστων αποφάσεων που βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα. Η αναγκαιότητά της διαδικασίας αυτής, αυξάνεται περαιτέρω σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικές αγορές, όπως ο ξενοδοχειακός κλάδος. Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας, θα πραγματοποιηθεί βιβλιογραφική ανασκόπηση στην εφαρμογή των νέων τεχνολογιών στην τουριστική βιομηχανία. Μεταξύ άλλων, θα εξεταστεί ο ρόλος των τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης (AI), των chatbots & virtual assistants και της προγνωστικής ανάλυσης (predictive analytics) στον τουριστικό κλάδο, σε τομείς όπως η αποδοτικότητα, η μείωση του κόστους, η ικανοποίηση πελατών και η καινοτομία. Ακόμη θα εξεταστεί η χρησιμότητα των εφαρμογών κινητής τηλεφωνίας, η επίδραση των τεχνολογιών Internet of Things (IoT) και Blockchain στην τουριστική βιομηχανία. Η διπλωματική εργασία θέτει τρεις ερευνητικούς στόχους. Αρχικά, επιχειρεί να καταγράψει τις τελευταίες εξελίξεις όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες στην τουριστική βιομηχανία. Επιπλέον, με την παράλληλη αξιοποίηση της βιβλιογραφίας, δευτερογενούς έρευνας και παρουσίαση πραγματικών case studies, να αναδείξει την επίδραση που έχουν οι νέες τεχνολογίες και τα πλεονεκτήματα που αποφέρουν στον κλάδο τόσο από την πλευρά των ταξιδιωτών όσο και των επιχειρήσεων. Τέλος, να καταγράψει τις προκλήσεις που απορρέουν από την ανάδυση των νέων τεχνολογιών, να επισημάνει τις ανάγκες περαιτέρω βελτίωσης τους και να θέσει επιπρόσθετα ερωτήματα προς μελλοντική έρευνα.Summarization: The application of new technologies in the tourism industry is a key strategic process for businesses, marking a new era in tourism. New technologies have fundamentally transformed the way travellers plan, book, experience and share their travel experiences, thus businesses have to adapt and exploit a range of technological tools. The aim is to improve customer services and experiences and make optimal decisions based on data. The necessity of this process is further increased in highly competitive markets such as the hotel industry. In the context of this thesis, a literature review on the application of new technologies in the tourism industry will be conducted. Among other technologies, the role of artificial intelligence (AI), chatbots & virtual assistants and predictive analytics in the tourism industry will be examined in areas such as efficiency, cost reduction, customer satisfaction and innovation. Furthermore, the usefulness of mobile applications, the impact of Internet of Things (IoT) and Blockchain technologies in the tourism industry will be examined. This thesis sets three research objectives. First, it attempts to document the latest developments in terms of new technologies in the tourism industry. In addition, through the parallel use of literature, secondary research and use of real case studies, it aims to highlight the impact of new technologies and the advantages they bring to the industry both for the guests and enterprises. Lastly, it intends to highlight the challenges arising from the emergence of new technologies, to highlight the needs for further improvement and to raise additional questions for future research

Μελέτη διηλεκτρικής αντοχής καλωδίων υψηλής τάσης

Προπτυχιακή διατριβή που κατατέθηκε στο τμήμα ΗΜΜΥ του πολυτεχνείου κρήτης για τη λήψη προπτυχιακού διπλώματος.Summarization: Reliable dielectric performance of high voltage (HV) cables is critical for power system integrity, yet the outer oversheath can present unexpected weaknesses during lightning transient events. This thesis undertakes a thorough investigation of dielectric strength in two extruded HV cable constructions—a 150 kV AL/XLPE/SWAS/PE design and a 110 kV N2XS(F)2Y variant—focusing on the cables’ oversheath behavior under impulse voltage stress. International test protocols (IEC and ASTM) that guide specimen preparation, measurement, and testing were used. Initial evaluation revealed that factory-applied semiconductive jacket layers often exceed the thin screening film assumed in standards, creating thicknesses on the order of millimeters and resulting in small surface resistances in the kiloohm range. Such oversheath characteristics led to surface conduction and creepage discharge when applying lightning impulses, visibly carbonizing the oversheath and producing distorted waveforms with abnormally rapid tail decay and erratic discharge paths. Mechanical removal of these semiconductive layers—achieved by rasping, after abrasion proved insufficient—restored insulation surfaces to GΩ-range resistivity, eliminating leakage paths and enabling correct 1.2/50 μs waveform generation during oil-immersed impulse tests. Clean electrode installation and controlled immersion protocols ensured reproducible conditions. For the 150 kV cable, only after complete removal of the multi-millimeter semiconductive oversheath did the impulse waveforms conform to IEC tolerances and the insulation exhibit clean puncture breakdown without lateral tracking. Similar findings are true for the 110 kV cable, where surface-resistance verification and targeted layer removal preceded successful impulse withstand tests. Experimental container design also evolved through prototypes to address mechanical failures under high-stress impulses, culminating in a nested, oil-filled assembly that maintained dielectric clearance and structural integrity during repetitive testing. The Marx generator was analyzed, modified to a single-stage impulse voltage generator for lower voltage impulses. The produced waveforms were validated via simulations and measurements. This work studies the dielectric strength, providing detailed procedures for oversheath assessment, mechanical removal techniques, electrode assembly, oil-immersion setup, and impulse voltage application. Finally, this study can contribute empirical dielectric-strength limits under transient stresses, supporting improved testing protocols and cable design and production evaluations.Περίληψη: Τα καλώδια υψηλής τάσης είναι κρίσιμα στοιχεία στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, με το έργο να μεταφέρουν με ασφάλεια μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας σε σημαντικές αποστάσεις. Ένα καθοριστικό αλλά συχνά υποτιμώμενο στοιχείο αυτών των καλωδίων είναι το μονωτικό περίβλημα, το οποίο λειτουργεί ως εξωτερική προστατευτική επένδυση. Αυτό το περίβλημα παρέχει απαραίτητη μηχανική προστασία έναντι εξωτερικών καταπονήσεων, διείσδυσης υγρασίας και περιβαλλοντικών ρύπων, καθώς και συμπληρωματική ηλεκτρική μόνωση. Παρά τη σημασία του, η διηλεκτρική ακεραιότητα του μονωτικού περιβλήματος—ιδιαίτερα υπό συνθήκες κρουστικής τάσης—θεωρείται συχνά ότι είναι επαρκής σύμφωνα με τις υπάρχουσες πρακτικές κατασκευής και τα διεθνή πρότυπα. Ωστόσο, εμπειρικά δεδομένα λειτουργίας έχουν υποδείξει πιθανές αδυναμίες στα μονωτικά περιβλήματα των καλωδίων, ειδικά όταν εκτίθενται σε μεταβατικές τάσεις που μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από εκείνες που προβλέπονται στις τυποποιημένες δοκιμές

Where the "indefinite" is perceived: Centre for the Inclusion of Visually Impaired People, the Importance of Equal Inclusion

Διπλωματική εργασία που υποβλήθηκε στην σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης για την πλήρωση προϋποθέσεων λήψης του προπτυχιακού πτυχίου.Περίληψη: Η διπλωματική εργασία εστιάζει στο σχεδιασμό ενός Κέντρου συμπερίληψης ατόμων με οπτική αναπηρία, στην περιοχή Γεώργιου Σεϊμένη στη Χαλέπα Χανίων. Η πρόταση απαντά στο ζήτημα απουσίας αντίστοιχου χώρου στην περιοχή, που επιδιώκει να συνδυάσει αρχές της προσβασιμότητας και λειτουργικότητας. Το κέντρο, επικεντρώνεται στην συμπερίληψη τους μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον, όπου θα έχουν την δυνατότητα χρήσης κοινωνικών χώρων σχεδιασμένους κατάλληλα για αυτούς. Το κέντρο συμπερίληψης αποτελείται από χώρους προσαρμοσμένους για άτομα με οπτική αναπηρία όπως, θέατρο αρένας με τα δρόμενα να βρίσκονται στο κέντρο για καλύτερη ακουστική εμπειρία. Αίθουσα μουσικής με τους ακροατές να γίνονται πρωταγωνιστές στο κέντρο, περιτριγυρισμένοι από μουσικούς. Βιβλιοθήκη με ειδικά διαμορφωμένα αναγνωστήρια μέσω της υποστηρικτικής τεχνολογίας για διευκόλυνση της μελέτης. Αίθουσα μουσικοθεραπείας με μουσικά όργανα, σχεδιασμένα για άτομα με οπτική αναπηρία. Τέλος η ανεξαρτησία των ατόμων, επιτυγχάνεται μέσω της υποστηρικτικής τεχνολογίας που ενσωματώνεται στο κέντρο, με σημεία αναγνώρισης χώρων με ηχητικά σήματα, αυτόματες πόρτες και τοίχους καθοδήγησης. Σκοπό έχουν να δημιουργηθεί ένας οικείος χώρος, όπου έχουν την ευκαιρία να νιώσουν το αίσθημα της αποδοχής. Ο σχεδιασμός του κέντρου υιοθετεί την οργανική μορφή σε όλα τα τμήματα με γνώμονα την ακουστική συμπεριφορά του χώρου. Η κάτοψη αναπτύσσεται στο επίπεδο του ισογείου, για την αποφυγή της κατακόρυφης κίνησης.Summarization: The thesis focuses on the design of an Inclusion Center for individuals with visual impairments in the Georgios Seimenis area of Chalepa, Chania. The proposal addresses the lack of a similar facility in the area, aiming to combine principles of accessibility and functionality. The center is dedicated to fostering inclusion within a social environment where individuals with visual impairments can access spaces specifically designed for their needs. The Inclusion Center consists of spaces adapted for individuals with visual impairments, such as an arena-style theater where performances take place at the center to enhance the auditory experience. A music hall where listeners become the focal point, surrounded by musicians. A library with specially designed reading areas, utilizing assistive technology to facilitate studying. A music therapy room equipped with instruments designed for individuals with visual impairments. Finally, independence is supported through integrated assistive technology, including space recognition points with auditory signals, automatic doors, and guiding walls. These features aim to create a familiar environment where individuals can experience a sense of belonging and acceptance. The center’s design embraces an organic form throughout its sections, prioritizing the acoustic behavior of the space. The floor plan is developed at ground level to eliminate the need for vertical movement

Architecture as a cinematic narrative tool: When places tell stories

Περίληψη: Η ερευνητική εργασία διερευνά την περίπλοκη και συγκοινωνούσα σχέση αρχιτεκτονικής και κινηματογράφου, δίνοντας έμφαση στην αρχιτεκτονική σκέψη μέσα στην κινηματογραφική διαδικασία. Η εργασία ξεκινά με τη δημιουργία ενός θεωρητικού πλαισίου που συνδέει την αρχιτεκτονική με την κινηματογραφική τέχνη. Διερευνά, το πώς οι σκηνοθέτες και οι παραγωγοί μιας ταινίας, χρησιμοποιούν το χώρο, τη δομή και το σχεδιασμό για να μεταφέρουν θέματα, συναισθήματα και την ανάπτυξη του χαρακτήρα. Η ανάλυση έχει τις ρίζες της στην ιδέα ότι και οι δύο κλάδοι μοιράζονται έναν κοινό στόχο: να δημιουργήσουν συναρπαστικά περιβάλλοντα που εμπλέκουν τον θεατή-χρήστη με τον περίγυρό του. Αρχές της κινηματογραφίας, όπως το καδράρισμα, ο φωτισμός, η προοπτική, η κίνηση και το storyboard (εικονογραφήσεις, αφηγήσεις), μοιάζουν να είναι επηρεασμένοι από μεθόδους του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, όπως και το αντίστροφο. Αναλύοντας τους τρόπους με τους οποίους οι κινηματογραφιστές χρησιμοποιούν την οπτική αφήγηση για να προκαλέσουν συναισθήματα, να μεταδώσουν μηνύματα και να δημιουργήσουν καθηλωτικές και θεαματικές εμπειρίες, η μελέτη αυτή αποκαλύπτει την παράλληλη σχέση των δύο πεδίων, καθώς και οι αρχιτέκτονες εφαρμόζουν παρόμοιες τεχνικές για να ενισχύσουν τη λειτουργικότητα μέσω της προσομοίωσης, αλλά και την αισθητική και συνθετική ευρηματικότητα των σχεδίων και των έργων τους. Μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης βασικών στοιχείων και παραδειγμάτων από τον κινηματογράφο, θα αποκαλυφθούν πιθανές συνέργειες μεταξύ κινηματογράφου και αρχιτεκτονικής στη διαμόρφωση και βελτίωση των ανθρώπινων εμπειριών μέσα στα δομημένα περιβάλλοντα. Σκοπός είναι να αποδειχθεί, ότι η αρχιτεκτονική δεν είναι απλώς ένα σκηνικό, αλλά ένα κρίσιμο στοιχείο που διαμορφώνει την εμπειρία του θεατή και σχηματίζει το όραμα του σκηνοθέτη. Η μελέτη επικεντρώνεται σε πέντε χαρακτηριστικές ταινίες γνωστές για τα ισχυρά αρχιτεκτονικά θέματα: Metropolis (1927), Rear Window (1954), Throne of Blood (1957), The Draughtsman’s Contract (1982), The Lighthouse (2019), Midsommar (2019).Summarization: The research paper explores the complex and interconnected relationship between architecture and cinema, with an emphasis on architectural thinking within the cinematic process. The paper begins by establishing a theoretical framework linking architecture and cinematic art. It explores, how directors and producers of a film, use space, structure and design to convey themes, emotions and character development. The analysis is rooted in the idea that both disciplines share a common goal: to create compelling environments that engage the viewer-user with their surroundings. Principles of filmmaking, such as framing, lighting, perspective, movement and storyboarding (illustrations, narratives), seem to be influenced by methods of architectural design, and vice versa. By analyzing the ways in which filmmakers use visual storytelling to evoke emotions, convey messages, and create immersive and spectacular experiences, this study reveals the parallel relationship between the two fields, as architects apply similar techniques to enhance functionality through simulation, as well as the aesthetic and compositional inventiveness of their designs and projects. Through a comparative analysis of key elements and examples from cinema, possible synergies between cinema and architecture in shaping and improving human experiences within built environments will be revealed. The aim is to demonstrate that architecture is not just a setting, but a critical element that shapes the viewer's experience and forms the director's vision. The study focuses on five distinctive films known for their strong architectural themes: Metropolis (1927), Rear Window (1954), Throne of Blood 1957, The Draughtsman's Contract (1982), The Lighthouse (2019), Midsommar (2019).Presented on

Συνεργατική πλοήγηση με ανοχή σε σφάλματα δικτυωμένων σμηνών UAV για παρακολούθηση δασικών πυρκαγιών

Τα τελευταία χρόνια, ο συντονισμός των σμηνών μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV) έχει παρουσιάσει σημαντική ανάπτυξη λόγω των ευρειών πρακτικών εφαρμογών του, όπως η έρευνα και διάσωση, η συνεργατική εξερεύνηση και η επιτήρηση στόχων. Με κίνητρο την ευελιξία των UAV και την πρόσφατη πρόοδο των στρατηγικών συνεργατικού ελέγχου που βασίζονται σε γραφήματα, αυτή η εργασία στοχεύει να αναπτύξει ένα πλαίσιο συνεργασίας ανεκτικό σε σφάλματα για δικτυωμένα UAV με εφαρμογές για την παρακολούθηση δασικών πυρκαγιών. Κατ’ αρχάς, θα εξετασθεί μια συνεργατική στρατηγική πλοήγησης που βασίζεται στη θεωρία γραφημάτων δικτύου για να συντονίζει όλα τα συνδεδεμένα UAV σε ένα σμήνος παρουσία άγνωστων διαταραχών. Η σταθερότητα του εναέριου συστήματος σμήνους θα καταστεί εγγυημένη χρησιμοποιώντας την προσέγγιση Lyapunov. Σε περίπτωση ζημιάς στους ενεργοποιητές ορισμένων από τα UAV κατά τη διάρκεια της αποστολής, εφαρμόζεται στη συνέχεια ένας αποκεντρωμένος αλγόριθμος εκ νέου ανάθεσης εργασιών, ο οποίος καθιστά το σμήνος UAV πιο εύρωστο σε αβεβαιότητες. Τέλος, θα προταθεί μια προσέγγιση αποφυγής συγκρούσεων βασισμένη σε νέα γεωμετρία η οποία χρησιμοποιεί ενσωματωμένες αισθητηριακές πληροφορίες για την αποφυγή πιθανών συγκρούσεων κατά τη διάρκεια της αποστολής. Η αποτελεσματικότητα και η σκοπιμότητα του προτεινόμενου πλαισίου επαληθεύονται αρχικά με προσομοιώσεις και στη συνέχεια με χρήση πραγματικών στοιχείων από δοκιμές πτήσεων σε υπαίθρια περιβάλλονταΠερίληψη: Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στην ανάπτυξη στρατηγικών πλοήγησης και αποφυγής συγκρούσεων για σμήνη UAVs σε σύνθετα περιβάλλοντα, με ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργατικότητα και την ανθεκτικότητα του συστήματος. Εξετάζονται οι αλγόριθμοι εντοπισμού κινδύνων σύγκρουσης μέσω αισθητήρων, η γεωμετρική προσέγγιση για την αποφυγή συγκρούσεων και η καθοδήγηση σημείων πορείας. Παράλληλα, περιγράφεται η ενσωμάτωση αυτών των στρατηγικών σε ένα ενιαίο σύστημα που βασίζεται στην επικοινωνία και τη ροή δεδομένων μεταξύ UAVs. Επιπλέον, αναλύονται η εφαρμογή του αλγορίθμου Kuhn–Munkres για ανακατανομή εργασιών και οι προσαρμογές του σε δυναμικές συνθήκες, όπως η απώλεια UAVs. Το ολοκληρωμένο σύστημα πλοήγησης προσφέρει αυξημένη αποδοτικότητα, ακρίβεια και ασφάλεια, ενώ παράλληλα προτείνει μεθόδους που ενισχύουν τη δυνατότητα εφαρμογής σε κρίσιμα πεδία, όπως η διαχείριση δασικών πυρκαγιών

Έλεγχος γραμμών παραγωγής με χρήση τεχνικών βαθιάς ενισχυτικής μάθησης

Summarization: Modern production lines are facing challenges, when it comes to maintaining efficiency. These challenges are due to various reasons, including unpredictable machine failures, fluctuating demand, and buffer congestion. These issues result in increased costs and delays, that traditional scheduling methods struggle to handle. As manufacturing systems become more complex, there is a growing need for adaptive control strategies that can optimize production in real-time. In this diploma thesis, we present a deep reinforcement learning approach to optimizing production line control, leveraging SimEvents in Simulink and the Matlab Reinforcement Learning Toolbox. The production system consists of sequential machine stages, buffers, and an assembly mechanism, where inefficiencies, such as buffer congestion and machine downtime, lead to increased operational costs. A Proximal Policy Optimization (PPO)-based reinforcement learning agent was designed to handle machine operations by monitoring key system variables, including buffer levels and machine states. The agent is designed to minimize delays and prevent buffer accumulation, enabling it to learn adaptive scheduling policies that improve overall efficiency and minimize cost. Through a series of simulations, our approach proves to be more effective than traditional optimization methods and yields solutions very close to optimal solutions, which can be obtained for small problem instances by dynamic programming methods. The results of extensive experimental testing show that reinforcement learning successfully improves manufacturing efficiency through better decision-making, pointing to new ways of running production systems.Περίληψη: Οι σύγχρονες γραμμές παραγωγής αντιμετωπίζουν προκλήσεις, όσον αφορά στη διατήρηση της αποδοτικότητας. Αυτές οι προκλήσεις οφείλονται σε διάφορους λόγους, όπως οι απρόβλεπτες βλάβες μηχανών, οι διακυμάνσεις της ζήτησης και η συμφόρηση των ενδιάμεσων αποθεμάτων. Αυτά τα ζητήματα οδηγούν σε αυξημένο κόστος και καθυστερήσεις, τα οποία οι παραδοσιακές μέθοδοι χρονοπρογραμματισμού δυσκολεύονται να διαχειριστούν. Καθώς τα συστήματα παραγωγής γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκα, υπάρχει αυξανόμενη ανάγκη για προσαρμοστικές στρατηγικές ελέγχου που μπορούν να βελτιστοποιούν την παραγωγή σε πραγματικό χρόνο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, παρουσιάζουμε μια προσέγγιση βαθιάς ενισχυτικής μάθησης για τη βελτιστοποίηση του ελέγχου γραμμών παραγωγής, αξιοποιώντας το SimEvents στο Simulink και το Matlab Reinforcement Learning Toolbox. Το σύστημα παραγωγής αποτελείται από διαδοχικές μηχανές, ενδιάμεσους χώρους αποθεμάτων και έναν μηχανισμό συναρμολόγησης, όπου οι αναποτελεσματικότητες, όπως η συμφόρηση των αποθεμάτων και ο χρόνος αδράνειας των μηχανών, οδηγούν σε αυξημένο λειτουργικό κόστος. Σχεδιάστηκε ένας πράκτορας ενισχυτικής μάθησης, βασισμένος στον αλγόριθμο Proximal Policy Optimization (PPO), ο οποίος διαχειρίζεται τη λειτουργία των μηχανών, παρακολουθώντας βασικές μεταβλητές του συστήματος, όπως τα επίπεδα των ενδιάμεσων αποθεμάτων και τις καταστάσεις των μηχανών. Ο πράκτορας έχει σχεδιαστεί για να ελαχιστοποιεί τις καθυστερήσεις και να αποτρέπει τη συσσώρευση αποθεμάτων, επιτρέποντάς του να μαθαίνει προσαρμοστικές πολιτικές χρονοπρογραμματισμού που βελτιώνουν τη συνολική απόδοση και μειώνουν το κόστος. Μέσα από μια σειρά προσομοιώσεων, η προτεινόμενη προσέγγιση αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική από τις παραδοσιακές μεθόδους βελτιστοποίησης και αποδίδει λύσεις πολύ κοντά σε βέλτιστες λύσεις, οι οποίες μπορούν να επιτευχθούν για μικρά στιγμιότυπα του προβλήματος μέσω μεθόδων δυναμικού προγραμματισμού. Τα αποτελέσματα εκτεταμένων πειραματικών δοκιμών δείχνουν ότι η ενισχυτική μάθηση βελτιώνει επιτυχώς την αποδοτικότητα της παραγωγής μέσω καλύτερης λήψης αποφάσεων, υποδεικνύοντας νέους τρόπους διαχείρισης των συστημάτων παραγωγής