8 research outputs found
Konstytucyjne umocowanie sądownictwa polubownego (arbitrażowego) a prawo do sądu w kontekście pojęcia „wymiar sprawiedliwości” w Konstytucji RP z 1997 r. Wybrane aspekty definicyjno-doktrynalne
The study discusses amicable dispute resolution in the light of the constitutional principle of the right to a trial and the constitutional concept of the “administration of justice”. In the paper, the author outlines the definitions and doctrinal approaches present in the ongoing debate in the Polish literature on the status of forms of amicable dispute resolution in the Constitution of the Republic of Poland of 1997. De lege ferenda, the author considers it practical and socially justified to amend the Constitution of the Republic of Poland by explicitly specifying the place of arbitration dispute resolution in the hierarchical system of the Basic Law, hence, as the principle of the right to a trial in its broad meaning, i.e., as the right to an effective means of dispute resolution, as well as by defining relevant relations with the conceptual scope of the “administration of justice”.Przedmiotowe opracowanie stanowi próbę odniesienia się do zjawiska polubownego rozwiązywania sporów w świetle konstytucyjnej zasady prawa do sądu oraz konstytucyjnego ujmowania pojęcia „wymiaru sprawiedliwości”. W pracy autor przedstawia aspekty definicyjne oraz ujęcia doktrynalne w toczącej się w literaturze polskiej debacie nad umocowaniem form polubownego rozwiązywania sporów w Konstytucji RP z 1997 r. De lege ferenda autor uznaje za praktyczne i społecznie zasadną zmianę Konstytucji RP precyzującą wprost miejsce polubownego rozwiązywania sporów w systematyce ustawy zasadniczej jako urzeczywistnienie szeroko rozumianej zasady prawa do sądu - tj. jako prawa do efektywnego środka zakończenia sporu jak również określającą w tym względzie relacje z zakresem pojęciowym „wymiaru sprawiedliwości”
The new European whistleblowing law. Model solutions and the Polish draft act on the protection of whistleblowers
Przedstawiając temat „Nowe europejskie prawo sygnalizowania nieprawidłowości. Rozwiązania modelowe a polski projekt ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenia prawa” autor artykułu stawia sobie trzy cele. Po pierwsze, w sposób skrótowy dokonuje opisu najważniejszych i najbardziej charakterystycznych nowych przepisów dyrektywy o sygnalistach, aby dać czytelnikowi chociaż ogólne wyobrażenie o rozwiązaniu modelowym przygotowanym przez unijnego prawodawcę. Po drugie, w pracy została dokonana skrótowa prezentacja projektu ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenia prawa stanowiącej wdrożenie dyrektywy do polskiego porządku prawnego. Jednocześnie uwzględniono odrębności i rozbieżności – w stosunku do rozwiązania modelowego – zauważone przez literaturę, piśmiennictwo oraz samego autora, aby przekazać odbiorcy wiedzę na temat najważniejszych problemów związanych z implementacją. Po trzecie, autor stawia sobie za cel przedstawienie indywidualnych wniosków i postulatów de lege ferenda w obrębie prezentowanego tematu. W tym ostatnim elemencie autor zwraca szczególną uwagę na szanse i zagrożenia, jakie wiążą się z nowym prawodawstwem.Due presentation the topic “The new European whistleblowing law. Model Solutions and the Polish Draft Act on the Protection of Whistleblowers” the author set himself three goals. First, he briefly describes the most important and most characteristic provisions of the new Directive on whistleblowers to give the reader at least a general idea of the model solution prepared by the EU legislator. Second, the paper gives a brief presentation of the draft law on the protection of whistleblowers that implements the Directive in the Polish legal system, taking into account the differences and divergences from the model solution noticed by the literature, the legal literature, and the author himself, so as to provide the reader with knowledge about the most important problems of implementation. Finally, the author aims to present individual conclusions and postulates de lege ferenda within the presented topic. In this last element, the author pays special attention to opportunities and threats connected with the new legislation
Digitalisation of ADR proceedings in consumer cases, with particular emphasis on the institutions of the Financial Ombudsman and Coordinator for Negotiations
The purpose of this paper is to present changes in legislation during 2013-2017 in the area of consensual dispute resolution with the participation of consumers—in particular with regard to the emergence of electronic procedures. Various features of the analysis of law in force as well as the analysis of law as has it evolved in history are used in the implementation of this objective. The author addresses model European solutions provided under Regulation (EU) No 524/2013 of the European Parliament and of the Council of 21 May 2013 on online dispute resolution for consumer disputes and amending Regulation (EC) No 2006/2004 and Directive 2009/22/EC (Regulation on consumer ODR) and presents two important institutions of consensual dispute resolution with the participation of consumers within the framework of the European ODR platform. The author concludes that the introduction of digital procedures cuts down expenses, the duration of disputes and provides a realistic option of achieving its final result; it is also stressed that this is of particular significance in the resolution of cross-border disputes within 90 days – where we encounter obstacles in the form of different national legal orders or language barriers. The author furthermore indicates that an important advantage of the ODR platform consists in the possibility of going through intuitive steps with the assistance of complaint creators, recording drafts, and checking consumer rights, which is very convenient for consumers, who are not particularly proficient in the operation of mobile devices. However, the author also notes that the various institutions involved in the out-of-court dispute resolution may differ in their legal status or possibilities of resolving a particular dispute (for example, the Financial Ombudsman and the Coordinator for negotiations cannot deliver binding arbitration decisions). By the same token, in selecting an ODR entity, it must be borne in mind that not all of them can resolve a dispute between parties in a binding manner