63 research outputs found
Greek settlement on the northern Black Sea coast : Polish-Ukrainian excavations in Koshary (Odessa province) : third preliminary report : seasons 2000-2003
The Late Vistulian and Holocene evolution of Jezioro Lake: a record of environmental change in southern Poland found in deposits and landforms
Composition-Dependent Effect of the Calcination of Cobalt-, Nickel-, and Gallium-Based Layered Double Hydroxides to Mixed Metal Oxides in the Oxygen Evolution Reaction
Projekt Koszary (Ukraina, obw. Odessa), sezony 2004-2006
Projekt Koszary został zapoczątkowany w roku 1998. W latach 2004–2006 polsko-ukraińska ekspedycja Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i Muzeum Archeologicznego Narodowej
Ukraińskiej Akademii Nauk w Odessie pracująca wspólnie w ramach tego projektu odbyła siódmą,
ósma i dziewiątą kampanię wykopaliskową. polskiej części ekspedycji kierowanej przez E. Papuci-Władykę brali udział pracownicy Instytutu Archeologii UJ, J. Bodzek i W. Machowski odpowiedzialni za powierzone im odcinki badań, a
ponadto doktoranci A. Kowal, M. Kania, G. Łaczek, M. Woźniak oraz studenci (każdorazowo ok.
20 osób) odbywający na tym stanowisku obowiązkowe ćwiczenia terenowe lub jako wolontariusze.
W latach 2004 oraz 2006 w ekspedycji uczestniczyli również antropolodzy z Zakładu Antropologii
UJ. W ukraińskiej części ekspedycji kierowanej przez E.F. Redinę z Muzeum Archeologicznego w
Odessie brali udział N. Mateevici z Muzeum Historycznego w Kiszyniowie (Mołdawia), studenci
Państwowego Uniwersytetu w Odessie odbywający praktykę oraz kilkoro studentów z Uniwersytetu
w Kiszyniowie.
Podobnie jak w poprzednich latach badania prowadzone były na wszystkich częściach składowych
stanowiska, tzn. na osadzie, zol’niku oraz nekropoli.
Na osadzie badania prowadzono w ramach wykopów III, VI, VII i VIII. Rezultaty pozwalają
wysunąć hipotezę, że główna część miasteczka odkrywana w wykopach III, IV (badanym w latach
1998–2002) oraz VII usytuowana była w północno-wschodniej części cypla na terenie lekko wzniesionym. Najprawdopodobniej była ona chroniona od zachodu i północy rodzajem „muru obronnego” oraz „wału” biegnącego od północy na linii północny wschód – południowy zachód. Ta część
stanowiła „miasteczko” zabudowane gęsto domami wzniesionymi z kamienia i cegły suszonej (jak
Dom nr 5 w wykopie III). Poza nią istniał też rodzaj „przedmieścia” bardziej luźno zabudowanego
farmami (jak Zagroda 1 badana w wykopie VI). Do przedmieścia należały też przypuszczalnie obiekty odkryte w wykopie VIII. Tu jednak należy prowadzić dalsze badania mające na celu odsłonięcie
terenu między wykopami VII i VIII, co powinno dać odpowiedź na pytanie o przebieg „muru obronnego” w tym rejonie i charakter zabudowy w wykopie VIII.
Badania zol’nika pozwoliły na określenie go jako otwartego miejsca ofiarnego (zbliżonego do
greckiej eschary) i dostarczyły wielu informacji na temat wierzeń religijnych i ceremonii ofiarnych
mieszkańców miasteczka. Szczególnie cennym odkryciem był wielostopniowy ołtarz gliniany usytuowany w południowej części zol’nika na miejscu wcześniejszej ziemianki.
Na nekropoli przebadano obszar ok. 2500 m², który jednak dostarczył stosunkowo mało obiektów
– 37 (nr 241– 278), w tym 34 groby i trzy miejsca ofiarne. Badania cmentarzyska pozwoliły lepiej
zrozumieć jego charakter, zasięg – który jak się wydaje został określony na południu, wschodzie
i częściowo po stronie zachodniej – oraz jego rozplanowanie, charakter pochówków i rytuału
pogrzebowego.
Mimo tak znakomitych i niezwykle obfitych informacji jakie uzyskaliśmy w trakcie prac w
latach 2004 –2006, do rozstrzygnięcia pozostaje nadal wiele kwestii tak ogólnych, jak i bardziej
szczegółowych, zatem badania w Koszarach powinny być kontynuowane w kolejnych sezonach
Ein Optimierungsansatz für ein fortlaufendes Datenqualitätsmanagement und seine praktische Anwendung bei Kundenkampagnen
Die Verbesserung der Datenqualität (DQ) wird in Wissenschaft und Praxis intensiv diskutiert. Ob die ergriffenen DQ-Maßnahmen jedoch ökonomisch überhaupt gerechtfertigt sind und wann und in welchem optimalen Umfang investiert werden soll, wird oftmals nicht analysiert. Zur Untersuchung dieser Fragestellungen entwickeln die Autoren ein Optimierungsmodell, mit dem die Umfänge und Zeitpunkte für Investitionen in ein fortlaufendes DQ-Management ermittelt werden können. Hierdurch lassen sich vier Investitionsszenarien mit allgemeinen Handlungsempfehlungen identifizieren. So ist bspw. bei ehemalig intensiven Kundenbeziehungen, die sich inzwischen verschlechtert haben (nur wenige Geschäftstransaktionen), zwar über mehrere Perioden zu investieren, jedoch bei einem sich nicht verändernden, geringen Transaktionsanteil, in abnehmender Höhe. Daneben lässt sich u. a. zeigen, dass der Umfang der existierenden Kundendatenmenge und nicht, wie oftmals angeführt, ein schlechtes existierendes DQ-Niveau maßgeblich für die Entscheidung ist, ob überhaupt in DQ investiert werden soll. Anhand einer Fallstudie wird abschließend nicht nur die praktische Anwendbarkeit des Optimierungsmodells verdeutlicht, sondern es soll zudem aufgezeigt werden, wie sich für einen konkreten Sachverhalt detaillierte Empfehlungen hinsichtlich des DQM-Einsatzes ermitteln lassen
- …