99 research outputs found
Joseph Ratzinger–Benedict XVI: “Co-Worker of the Truth” and Dissenter of Contemporary Relativism
The current crisis of truth relates us to the attitude of relativism, which is becoming increasingly popular not only in the academic world, but also among ordinary people. The response to this attitude is the unambiguous stance taken by Joseph Ratzinger–Benedict XVI, who has explicitly condemned the idea. In his statements, he has repeatedly addressed relativism and emphasized its absurd claims to stand above truth. In this article, the authors cite numerous statements made by Ratzinger as the Prefect of the Congregation for the Doctrine of the Faith and later as the Successor of St. Peter; they also suggest solutions to restore the position of truth in the international arena and in private life
The Image Codified: Dionysius of Fourna’s Hermeneia as a Source of Interpretation of the Canon Law Dogmatics of the Icon
The issues discussed in this article focus on a codification of the art of painting that builds upon the fundamental relationship between dogmatic interpretation and canon law rules and on the appropriate restoration of these principles in the field of iconography. A prime example of a painting code that determines the interpretation of the canon law dogmatics of the icon is the Hermeneia by Dionysius of Fourna, which structures the creation, perception and understanding of the image both as a form of visual representation and as a carrier of “spiritual content”—theological revelation and manifestation, a continuum of incarnation. Dionysius’s codification relates to a liturgical synthesis of the arts, revealing the structure of and rationale behind the iconic reality. Furthermore, it validates the meaning of the concepts of light and image and original and copy in the Byzantine theological interpretation.Obraz skodyfikowany. Malarska Hermeneia Dionizjusza z Furny jako wykładnia kanoniczno-prawnej dogmatyki ikony
Zakres problematyki podejmowanej w niniejszym artykule koncentruje się na zagadnieniu kodyfikacji malarskiej opartej na fundamentalnej relacji między wykładnią dogmatyczną, sferą reguł kanonicznych oraz właściwej im restytucji na polu ikonografii. Znamienitym przykładem kodeksu malarskiego, stanowiącego wykładnię kanoniczno-prawnej dogmatyki ikony, jest Hermeneia Dionizjusza z Furny. Porządkująca tworzenie, widzenie i rozumienie obrazu zarówno jako formy przedstawienia wizualnego, jak i jego „duchowej zawartości” – teologicznego objawienia i uobecnieniem, kontinuum wcielenia. Kodyfikacja Dionizjusza odnosi się przeto do liturgicznej syntezy sztuk; ukazując jak skonstruowana, ale też uzasadniona jest ikonowa rzeczywistość. Waloryzuje sens pojęć światła i obrazu oraz oryginału i kopii w bizantyńskiej wykładni teologicznej
Niechrześcijańskie źródła liturgii pogrzebu i kultu zmarłych wczesnego chrześcijaństwa
The article presents, in an orderly way, the living people’s attitude to the dead body, to the cult which it was surrounded by. Along with appearing of the new religion and in the reaction on the fact of death, Christianity initiated the process of creating its own funeral liturgy. The process of searching and adjusting local rites and non-Christian elements of the funeral ceremony began. Christianity, taking those elements which could have been a part of the doctrinal context, adapted them and purified of the traces which were against the then Church teaching. The paper can be divided into three parts: explaining the basic terms, connected with taking the extraneous elements out of the religions before Christianity; particular activities that were taking place on the body of deceased and activities progressed over the graves of the dead. Due to those deliberations, it can be presumed that Christian funeral rites are not an absolute novelty, as the arisen religion but it is a series of activities, elaborated by the previous generations and adjust up to the teaching of Jesus Christ and the spirit of the Gospel.Artykuł w sposób systematyczny ukazuje stosunek żyjących do ciała zmarłego, do „kultu”, którym go odtaczano. Wraz z zaistnieniem nowej religii i w odpowiedzi na fakt śmierci wiara chrześcijańska rozpoczęła proces kształtowania własnej liturgii pogrzebu. Rozpoczęło się poszukiwanie lokalnych obrzędów oraz elementów niechrześcijańskich ceremoniałów pogrzebowych. Chrześcijaństwo, przejmując te elementy, które wpisywały się w kontekst doktrynalny, dokonywało ich adaptacji i oczyszczenia z naleciałości, które były niezgodne z nauczaniem Kościoła ówczesnej doby. Pracę można podzielić na trzy części: wyjaśnienie podstawowych terminów związanych z przejmowaniem obcych elementów z religii przedchrześcijańskich; poszczególnych czynności, które odbywały się nad ciałem zmarłego, oraz czynności, które odbywały się nad grobami zmarłych. Z rozważań tych można zauważyć, że obrzędy pogrzebu chrześcijańskiego to nie jest zupełna nowość, tak jak religia, która się narodziła, ale to pewien ciąg czynności wypracowanych przez poprzednie pokolenia i dostosowanych do nauczania Jezusa, do ducha Ewangelii
Kremacja w rozwoju historycznym i nauce Kościoła
The main theme of the article is the question of cremation. In the first part of the article the author presents the practice of cremation in pagan communities from the territories of the present-day India and in the cultures of ancient Greece and Rome. The second part focuses on the burial rituals in Israel and in the early Christian times. The third part is devoted to the “campaign” postulating the return to the pagan tradition of cremation initiated by Masonry and the French Revolution. Finally, the statements of the Magisterium of the Catholic Church and documents issued by the Holy See concerning the topic are discussed.Tematem przewodnim niniejszego artykułu jest zagadnienie kremacji. W pierwszej części artykułu autor ukazuje praktykę kremacji pośród społeczności pogańskich: tereny dzisiejszych Indii, a także kultury starożytnej Grecji i Rzymu. W drugim punkcie zostaje omówiony zwyczaj grzebalny w Izraelu oraz w początkach chrześcijaństwa. Trzecia część poświęcona jest „kampanii” na rzecz powrotu do pogańskiego zwyczaju kremacji za przyczyną masonerii i Rewolucji Francuskiej. Ostatni punkt koncentruje się na wypowiedziach Magisterium Kościoła i dokumentach wydanych przez Stolicę Apostolską odnośnie poruszanego zagadnienia
Trzy wielkie symbole chrzcielne Wigilii Paschalnej w nauczaniu Josepha Ratzingera – Benedykta XVI
The article discusses three great symbols which dominate in the liturgy of Easter Vigil, based on the teaching of Joseph Ratzinger – Benedict XVI: light, fire, water and a “new hymn” – Alleluia. These three great symbols are inscribed in and explained to the faithful the mystery of Easter, the mystery of our life. Light and fire dispel darkness of the world, enlighten man and also illuminate human way indicating the direction of our earthly pilgrimage. Water is a symbol of cleansing sins, a symbol of submerging in death and being born as a new creation. A “new hymn” – Alleluia is a sign of joy where the words do not have a big significance. It is a sign of what Jesus Christ did for the mankind and the world. These three symbols of the Paschal Vigil are inscribed in the entire context of Christian life: from the beginning until the end when all that has been hidden from human eyes in the course of our earthly pilgrimage is revealed in its fullness. When man enters the glory of God everything which has been shown in a symbolic form on earth will be fully revealed.Artykuł omawia trzy wielkie symbole, które dominują w liturgii Wielkiej Soboty: światło, ogień, wodę i „nową pieśń” – Alleluja w oparciu na nauczaniu Josepha Ratzingera – Benedykta XVI. Te trzy wielkie symbole wpisują się i wyjaśniają nam, czym jest tajemnica Wielkanocy, tajemnica naszego życia. Światło, ogień rozprasza ciemności świata oraz oświeca człowieka, oświeca jego drogę, wskazując kierunek jego ziemskiej wędrówki. Woda jest symbolem obmycia z brudu grzechu, symbolem zanurzenia w śmierci i narodzeniem się do nowego stworzenia. „Nowa pieśń” – Alleluja jest przejawem radości, gdzie słowa nie mają większego znaczenia. Jest przejawem tego, czego dokonał Jezus Chrystus dla rodzaju ludzkiego, dla świata. Te trzy symbole Wigilii Paschalnej wpisują się w cały kontekst życia chrześcijanina: od początku aż do końca, kiedy to, co przed ludzkimi oczami, w czasie ziemskiej drogi jest zakryte, a objawi się w pełni, kiedy wejdzie do chwały Boga, kiedy to, co na ziemi ukazywane jest pod postacią symboli, tam odsłoni się w pełni
Sprawozdanie z konferencji naukowej „Ars elegantiae – Toruńska Akademia Dyplomacji bł. P. G. Frassatiego”, Toruń, 1–2 marca 2016 r.
Site-selected incorporation of 5-carboxymethylaminomethyl(- 2-thio)uridine into RNA sequences by phosphoramidite chemistry
5-Carboxymethylaminomethyluridine (cmnm5U) and 5-carboxymethylaminomethyl-2-thiouridine (cmnm5s2U) are located at the wobble position in several cytosolic and mitochondrial tRNA sequences. In this paper, we report the first site-selected incorporation of cmnm5U and cmnm5s2U into RNA sequences by phosphoramidite chemistry on a CPG solid support. Trifluoroacetyl and 2-(trimethylsilyl)ethyl were selected for the protection of the amine and carboxyl functions, respectively
Vacuum – assisted closure in neurosurgery as treatment option for purulent wounds after spinal implants procedures – short preliminary report
We present a short preliminary report about the use of vacuum - assisted closure in infected and purulent wounds treatment after neurosurgical spinal procedures. Our report is based on the currently treated patients and points out to other neurosurgeons this therapeutic possibility. We are currently treating two severely injured patients in bad functional state. These patients had severe spine injuries and were therefore treated surgically by decompression and fusion. Patient No. 1 had C5 burst fracture treated by anterior and posterior stabilization, while patient No. 2 had Th4 burst fracture treated with posterior transpedicular stabilization. The patients developed purulent surgical site infection. Revision and wounds irrigation were ineffective. Desire to leave titanium implants in patient’s spines (which is important for future rehabilitation), it was decided to use V.A.C® in wounds healing. We find that vacuum - assisted closure appears to be of significant benefit in such treatment. It is a good therapeutic option in the management of such patients; however, this issue requires more extensive research in the future
- …