11 research outputs found
A rare case of follicular carcinoma of the thyroid gland — simultaneous surgery of primary tumour and metastatic tumour of frontal bone
Autorzy przedstawiają rzadki przypadek raka pęcherzykowego tarczycy z obecnością przerzutu do kości czołowej czaszki. Zwracają uwagę na obraz kliniczny oraz wartość badań obrazowych - scyntygrafii i tomografii
komputerowej - dla rozpoznania przerzutów odległych raka pęcherzykowego tarczycy. Podkreślają
znaczenie radykalnego leczenia chirurgicznego, polegającego na całkowitym wycięciu gruczołu tarczowego,
połączonego z jednoczesnym wycięciem przerzutu do kości czołowej i uzupełnionego o terapię jodem radioaktywnym, dla osiągnięcia dobrych wyników odległych leczenia raka pęcherzykowego tarczycy.The authors present a rare case of follicular carcinoma of the thyroid gland with metastasis to the frontal
bone. Attention is drawn in particular to the clinical picture as well as to the value of imaging examinations
- scintigraphy and computer tomography - for diagnosing the remote metastases of follicular carcinoma of the thyroid gland. The authors emphasise the importance of radical surgery treatment, based on total resection of the thyroid gland combined with simultaneous excision of the metastasis from the frontal bone, supplemented by radioactive iodine therapy to achieve good distant results of the thyroid’s
follicular carcinoma treatment
Guzy endometrialne w bliznach po cięciu cesarskim
Summary Objectives: The study presents a retrospective review of patients diagnosed with abdominal wall endometrioma in the cesarean section scar between the years 2001-2006. Material and methods: The study presented age, symptoms, size of tumor, time between cesarean section and symptoms, results of treatment. Results: Between 2001-2006, 34 patients, all of which suffered from abdominal pain and palpable mass, were diagnosed and treated in our hospital. In 8 cases the disease returned and reoperation was necessary. In one case we observed adenocarcinoma papillare. Conclusions: Endometriosis in postoperative abdominal wall scar after cesarean section is rarely observed. Because to the fact that the number of cesarean sections is constantly increasing, this complication becomes more frequent. The treatment of choice is surgical resection.Streszczenie Cel pracy: Celem pracy była analiza przypadków guzów endometrialnych występujących w bliznach po cięciu cesarskim u pacjentek operowanych w Katedrze i Oddziale Klinicznym Ginekologii, Położnictwa i Ginekologii Onkologicznej w Bytomiu w latach 2001-2006. Materiał i metody: W pracy omówiono 34 przypadki guzów endometrialnych występujących w bliznach po cięciach cesarskich u pacjentek, które zostały poddane leczeniu operacyjnemu w Katedrze i Oddziale Klinicznym Ginekologii, Położnictwa i Ginekologii Onkologicznej w Bytomiu w latach 2001-2006. Analizie poddano wiek pacjentek, wielkość guza, czas pojawienia się objawów od cięcia cesarskiego, rodzaj oraz wyniki zastosowanego leczenia. Wyniki: W latach 2001-2006 leczeniu operacyjnemu poddano 34 kobiety, u których stwierdzono występowanie guza w bliźnie po cięciu cesarskim będącego źródłem dolegliwości bólowych. U 33 kobiet w materiale pooperacyjnym rozpoznano guzy endometrialne, a u jednej chorej stwierdzono adenocarcinoma papillare. Mimo usunięcia zmiany z marginesem tkanek zdrowych u 8 chorych stwierdzono średnio po 19 miesiącach nawrot choroby. Wnioski: Endometrioza w bliźnie po cięciu cesarskim jest rzadko obserwowana, jednak wraz ze wzrastającą liczbą cięć cesarskich, częstość występowania tego powikłania zwiększa się. Leczeniem z wyboru pozostaje radykalne chirurgiczne usunięcie guza
Development of palliative care with special emphasis on Polish achievements in this field
Since the dawn of time, care for terminally ill people was considered a challenge, a duty or an obligation. The Latin word hospes meant initially a hospitable person providing shelter and food for those in need. Places where most severely ill people were cared for were called hospitale, hospitium or infirmarium. In ancient Greece and Rome, chronically ill people were placed in special rooms, usually adjacent to temples. Throughout the entire Western Empire, the poor and the ill were cared for by religious congregations. Monasteries ran “hospitable rooms” providing shelter not only for pilgrims, but also for ill people, who could also benefit from simple medical procedures. Numerous pilgrimages, epidemics, wars and crusades, resulted in rapid increase of number of hospitals and shelters in Medieval Europe. Homes of care designed exclusively for the terminally ill appeared in the XIX century. The essence of their mission was compassion for suffering and pain experienced by other people, expressed by will to help, resulting also from religious motives. In the XX century, Cecily Saunders M.D. organized the first St. Christopher Stationary Hospice in London, thereby giving rise to modern hospice organizations. Later, the Hospice expanded its activity on home-based patient care and support of families after loss of the loved ones. In the ‘70s of the XX century, the term “palliative care” has been introduced in the USA and Canada. The Latin word pallium, meaning a large woollen coat, has been adopted to denote protection of patients and their relatives from physical and mental suffering. Nevertheless, definition of palliative care has been developed as late as 1990 and has been published in a WHO document. It specifies the basic mission of this medical specialty: comprehensive and active care for terminally ill people, whose disease does not respond to cause-oriented treatment. Palliative treatment encompasses relief of pain and other ailments, as well as overall support in mental, spiritual and social areas. The essence of palliative care is team work of persons representing various specialties - doctors, nurses, priests, psychologists, physiotherapists, non-medical volunteers, aiming at improving the patients’ quality of life.Od zarania dziejów opieka nad chorymi i umierającymi stanowiła wyzwanie, powinność lub obowiązek. Łacińskie słowo hospes początkowo oznaczało osobę udzielającą gościny. Miejsca opieki nad najciężej chorymi określano mianem hospitale, hospitium lub infirmarium. W starożytnej Grecji i Rzymie budowano pokoje dla przewlekle chorych, umiejscowione zazwyczaj w pobliżu świątyń. Na terenach dawnego Cesarstwa Zachodniego opiekę nad ubogimi i chorymi sprawowały zgromadzenia zakonne. W przyklasztornych „izbach gościnnych” przyjmowano nie tylko pielgrzymów, ale i chorych, u których wykonywano proste zabiegi lecznicze. Liczne pielgrzymki, a także epidemie, wojny i krucjaty spowodowały szybki wzrost liczby szpitali i przytułków w średniowiecznej Europie. Domy opieki przeznaczone wyłącznie dla umierających zaczęły powstawać w XIX wieku. Celem ich działalności było zrozumienie cierpienia i bólu drugiego człowieka wyrażone poprzez chęć niesienia pomocy, wynikającą także z pobudek religijnych. W XX wieku z inicjatywy doktor Cecily Saunders powstało w Londynie Stacjonarne Hospicjum św. Krzysztofa, co dało początek nowożytnemu ruchowi hospicyjnemu. Wkrótce działalność Hospicjum została poszerzona o pomoc domową oraz wsparcie dla rodzin, które utraciły najbliższych. W latach 70. XX wieku w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie upowszechnił się termin „opieka paliatywna”. Określenie palium (łac. pallium - rodzaj szerokiego, greckiego płaszcza) oznaczało ochronę chorego i jego bliskich przed cierpieniem zarówno cielesnym, jak i duchowym. Definicja opieki paliatywnej powstała dopiero w 1990 roku, opublikowano ją w dokumencie wydanym przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), według którego zasadniczym zadaniem tej dziedziny jest całościowa, czynna opieka nad cierpiącymi, których choroba nie poddaje się skutecznemu leczeniu przyczynowemu. Obejmuje zwalczanie bólu i innych dolegliwości oraz pomoc w problemach psychicznych, duchowych i socjalnych. Istotą opieki paliatywnej jest wspólna praca ludzi różnych specjalności: lekarzy, pielęgniarek, kapłanów, psychologów, fizykoterapeutów, wolontariuszy nieme-dycznych oraz ich dążenie do poprawy jakości życia chorych
Giant breast tumours. Experience of a regional Palliative Care Unit
Breast cancer is the most common malignant tumour developing in Polish women. Each year, over 11,000 new cases are registered in our country. Breast cancer is the leading cause of mortality due to malignant neoplasms in the females. The aim of paper, apart of presenting extremely advanced clinical cases of breast cancer and management strategies implemented, is to highlight the complexity of this problem, due overlapping of several medical and social factors. Inoperable, locally advanced breast cancer usually presents clinically as a giant primary tumour, frequently with extensive metastases in the axillary fossa. Giant breast tumour, with a diameter exceeding 5 cm, frequently extensively invading skin and deeper tissues, is usually accompanied by lymphatic oedema. Occurrence of such clinically advanced and morphologically gigantic forms of breast cancer in the material of Palliative Care Unit is most often due to one of the following: dynamic progression or recurrence of the disease, refusal of cause-oriented treatment or its interruption and extreme neglect. The main treatment option in this group of patients is aggressive induction chemotherapy. If surgery is contraindicated, patients undergo radical radiotherapy. Principal goal of therapy at a palliative care unit is relief of symptoms and improvement of quality of life, realized by medical and non-medical means. Psychological and spiritual support aims at creating a positive attitude of the patient towards his or her condition. The key factor is partner-like relations with patients, preservation of their autonomy and respect for their decisions concerning continuation of further treatment.Rak piersi jest najczęstszym nowotworem złośliwym występującym u kobiet w Polsce. Każdego roku w naszym kraju rejestruje się ponad 11 000 nowych zachorowań. Rak piersi jest także przyczyną największej liczby zgonów spowodowanych przez nowotwory złośliwe u kobiet. Celem pracy - oprócz przedstawienia krytycznie zaawansowanych obrazów klinicznych raka piersi i metod postępowania leczniczego - jest zwrócenie uwagi na złożoność problemu i nakładanie się różnorodnych czynników zdrowotnych i społecznych. Nieoperacyjny, miejscowo zaawansowany rak piersi obejmuje przypadki, dla których typowe są duży pierwotny guz oraz najczęściej rozlegle przerzuty w dole pachowym. Olbrzymi guz piersi - o średnicy przekraczającej 5 cm - często nacieka rozlegle skórę, tkanki położone głębiej, zazwyczaj towarzyszy mu obrzęk limfatyczny. Występowanie zaawansowanych klinicznie - często olbrzymich morfologicznie - postaci raka piersi w analizowanym materiale Oddziału Opieki Paliatywnej ma najczęściej trzy źródła: krytyczny rozwój lub nawrót choroby, odmowę leczenia przyczynowego lub jego zaniechanie oraz krytyczne zaniedbania. Podstawowym leczeniem systemowym w tej grupie chorych jest agresywna chemioterapia indukcyjna. W przypadku przeciwwskazań do zabiegu operacyjnego leczeniem z wyboru jest radykalna radioterapia. Zasadniczy cel leczenia na oddziale opieki paliatywnej to przede wszystkim łagodzenie objawów choroby oraz poprawa jakości życia, co uzyskuje się na drodze postępowania medycznego i niemedycznego. Poprzez wsparcie psychologiczne i duchowe dąży się do tego, aby pacjent osiągnął pozytywną ocenę swojego stanu. Istotne jest podmiotowe traktowanie chorego, dbałość o zachowanie jego autonomii i szanowanie jego decyzji co do dalszego postępowania terapeutycznego
Usefulness of spinal magnetic resonance imaging in patients with myelodysplastic syndromes
Background: Myelodysplastic syndrome is a rare, chronic hematological disease characterized by heterogeneous clinical presentations. Subtypes of myelodysplastic syndrome are characterized by different survival times and ability to transform into acute myeloid leukemia. Objectives: The objective of the study included the assessment of the relationship between the images obtained by magnetic resonance scans of lumbar spine and the clinical symptoms of the disease in patients diagnosed with myelodysplastic syndrome, as well as the assessment of the correlation of the images with the phase of transformation into acute myeloid leukemia. Material/Methods: The study-related tests were carried out in Specialist Hospital No. 1 in Bytom between 2006 and 2011 and involved 53 patients aged 55÷77, divided into groups according to the diagnosed subtype of myelodysplastic syndrome. The study also included the prognosis of overall survival and time to transformation into AML on the basis of valid classifications. The spinal magnetic resonance scans were obtained from medical documentation. The analysis included images obtained using T1- and T2-weighted sequences in sagittal, transverse and frontal planes in all patients, images obtained using the STIR sequence from 21 patients as well as 40 images obtained after contrast administration. The statistical analysis of the results was carried out using STATISTICA software. Conclusions: The obtained results demonstrated that the magnetic resonance scans revealed statistically significant changes in the images of bone marrow in vertebral body scans; with a decrease in the intensity of MRI signals correlated with the RAEB subtype, particularly with transformation into acute myeloid leukemia as well as with the high IPSS risk score with regard to the time of survival and transformation into acute myeloid leukemia. The research-related test results indicate the importance of magnetic resonance imaging in diagnostics and the assessment of the disease dynamics
Opieka paliatywna w zaawansowanym raku piersi
Breast cancer is currently one of the most frequent malignant neoplasms in Polish women. Since the ‘80s of past century, breast cancer is the leading cause of mortality in women aged 40-59. Patients are usually admitted to the stationary palliative care facilities in a far advanced stage of neoplastic disease originating primarily in the breast and are mostly in a poor general condition. Their overall condition is a resultant of development and severity of the tumour itself with possible distant metastases, coexisting diseases, as well as late complications of cause-oriented or palliative treatment implemented. In the setting of palliative treatment, the primary goal is relief of pain, according to the recommendations of the so-called “analgetic ladder”, conforming with general principles of analgetic management. This consists in determination of cause of pain, evaluation of its type and severity, regular pace of administration of analgetic drugs, careful titration of dose of strong analgetics, oral administration of drugs, as this is the most physiologic and recommended route of administration, if only the patient can tolerate it. An important issue is also to relieve other bothersome ailments, both somatic, mental, spiritual and social. According to the WHO definition, palliative care ensures the patients a comprehensive and active care, improves their quality of life and, when justified, includes all oncologic therapeutic modalities. In the setting of palliative care, oncologic treatment aims at arresting or slowing-down of development of primary tumour and metastatic foci, thus improving the patient’s comfort and quality of life, obviously taking into account current state of the patient and toxicity of drugs.Rak piersi należy obecnie do najczęstszych nowotworów złośliwych u kobiet w Polsce. Począwszy od lat 80. ubiegłego wieku rak piersi stanowi pierwszą co do częstości przyczynę zgonów kobiet w wieku między 40. a 59. rokiem życia. Chore przyjmowane na stacjonarny oddział opieki paliatywnej w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej wywodzącej się pierwotnie z obszaru piersi są zazwyczaj w złym stanie ogólnym. Jest to spowodowane rozwojem i nasileniem objawów choroby, z możliwością występowania przerzutów do odległych narządów, a także chorobami współistniejącymi, jak również powikłaniami późnymi po stosowanym leczeniu przyczynowym lub paliatywnym. W oddziale opieki paliatywnej stosuje się w pierwszej kolejności leczenie przeciwbólowe, zgodnie z zaleceniami drabiny analgetycznej oraz uwzględnieniem głównych zasad postępowania przeciwbólowego. Leczenie to polega na ustaleniu przyczyny bólu, ocenie rodzaju i jego natężenia, regularności podawanego leku, miareczkowaniu dawki silnego analgetyku, podawaniu leków doustnie, gdyż jest to droga fizjologiczna i zalecana, o ile chory może w ten sposób przyjmować preparaty. Istotne jest także łagodzenie innych uciążliwych dolegliwości - zarówno somatycznych, psychicznych, duchowych, jak i socjalnych. Zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w ramach opieki paliatywnej zapewnia się chorym całościową, czynną opiekę, poprawiającą ich jakość życia, a także stosuje w uzasadnionych przypadkach wszystkie onkologiczne metody leczenia. Terapia onkologiczna w ramach opieki paliatywnej ma na celu zahamowanie lub spowolnienie rozwoju guzów nowotworowych lub przerzutowych, a co za tym idzie poprawę komfortu i jakości życia chorego, oczywiście z uwzględnieniem jego aktualnego stanu i toksyczności ewentualnego leczenia
Historic perspective of breast cancer treatment
The authors took interest in historical aspects of treatment of breast cancer over past centuries. The first mentions of breast tumours or lumps appeared in Egyptian writings 3 thousand years ago. Etymology of the word “cancer” was explained by Paul of Egina by the resemblance of blood-engorged veins adjacent to breast tumour to crab legs. Ancient doctors not only diagnosed this disease, but also made attempts at treating it. Roman doctors considered breast cancer as a local disease and treated it by radical excision, including pectoral muscle. Greek doctor, Galen, was the first to consider breast cancer as a systemic disease and tried to treat it conservatively using herbal extracts of mandrake and cabbage. Cessation of progress of medicine characteristic for the Middle Ages resulted in a dramatic reduction in the scope of surgical techniques available. A renewed interest in science, including a return to Galen’s theory and ancient surgical techniques, took place in the Renaissance. At this time, European surgeons – Ambroise Paré, Wilhelm Fabry, Jacques Guillemen and others – made ever bolder attempts at surgical treatment of breast tumour. The XVIII century witnessed further progress of medical science, while the work by William and John Hunter enabled a better understanding of structure and principles of function of the lymphatic system. The XIX century is marked by tremendous progress in surgery, including surgical treatment of malignant tumours. Introduction of ether anaesthesia in 1846 by William T. Morton, paved the way for implementation of general anaesthesia in clinical practice. Subsequent achievements of this epoch were: understanding of aseptic and antiseptic principles and examination of tissues using a microscope. The XIX century was also marked by a search of non-surgical modalities of treatment of malignant breast tumours. In 1895 Emile Grubbe was the first to use radiotherapy after mastectomy. The XX century witnessed a tremendous progress of all hitherto available diagnostic and therapeutic techniques used in the management of patients with breast cancer, particularly those based on molecular biology and gene therapy.Autorów pracy zainteresowała historia leczenia raka piersi. Pierwsze wzmianki o występowaniu guzów piersi pojawiły się w piśmiennictwie egipskim przed trzema tysiącami lat. Etymologię określenia „rak” opisywał Paweł z Eginy, wyjaśniając, że żyły wokół guza są wypełnione i napięte niczym odnóża kraba. Lekarze epoki starożytnej nie tylko rozpoznawali tę chorobę, ale też podejmowali próby jej leczenia. Medycy rzymscy uważali, że rak piersi jest chorobą miejscową, a w leczeniu jej stosowano radykalne wycięcie guza wraz z mięśniem piersiowym. Galen, lekarz grecki, traktował raka piersi jako chorobę uogólnioną i podejmował próby leczenia zachowawczego za pomocą wyciągów ziołowych z mandragory i kapusty. Średniowiecze charakteryzowało się zahamowaniem rozwoju medycyny, co skutkowało drastycznym ograniczeniem metod leczenia chirurgicznego. Ponowny rozkwit nauk przyrodniczych, w tym także powrót do teorii Galena i technik chirurgicznych, nastąpił dopiero w epoce renesansu. W tym czasie europejscy chirurdzy - Ambroise Pare, Wilhelm Fabry, Jacques Guillemen i inni - coraz odważniej podejmowali próby operacyjnego leczenia guzów piersi. Wiek XVIII przyniósł dalszy rozwój wiedzy medycznej, a dzięki pracom Williama i Johna Hunterów poznano budowę i zasady funkcjonowania układu limfatycznego. Wiek XIX charakteryzował się szczególnymi dokonaniami w zakresie rozwoju chirurgii, w tym także guzów nowotworowych. Dzięki zastosowaniu po raz pierwszy w 1846 roku przez Williama T. Mortona anestezji eterowej wdrożono do praktyki klinicznej metody znieczulania ogólnego. Kolejnymi osiągnięciami tej epoki było poznanie zasad aseptyki i antyseptyki oraz nabycie umiejętności oceny tkanek z użyciem mikroskopu. W XIX wieku poszukiwano również innych, poza chirurgicznymi, metod leczenia złośliwych guzów piersi. W 1895 roku Emile Grubbe zastosował pierwszą radioterapię po mastektomii. Wiek XX przyniósł doskonalenie wszystkich dotychczas stosowanych metod diagnostyki i leczenia raka piersi, ze szczególnym uwzględnieniem biologii molekularnej i terapii genowej
Tumour of palatine tonsil as a medical and social problem — a case report
Hyperplastic lesions of oral cavity and throat, despite being relatively accessible in the objective examination,
are often discovered accidentally, at the level of considerable clinical advances. The majority of hyperplastic
lesions in this area has its source in palatal tonsils, and mostly applies to smokers or people abusing alcohol.
The authors present a clinical case of a patient who admitted extreme sanitary neglects and draw attention
to the problems of prophylaxis, diagnosis, and treatment, as well as to widely understood social aspects.
Worth emphasizing are: the role of a family physician, organization and efficiency of a general medical care,
social care and the availability of palliative care.
Adv. Pall. Med. 2010; 9, 2: 61–64Hyperplastic lesions of oral cavity and throat, despite being relatively accessible in the objective examination,
are often discovered accidentally, at the level of considerable clinical advances. The majority of hyperplastic
lesions in this area has its source in palatal tonsils, and mostly applies to smokers or people abusing alcohol.
The authors present a clinical case of a patient who admitted extreme sanitary neglects and draw attention
to the problems of prophylaxis, diagnosis, and treatment, as well as to widely understood social aspects.
Worth emphasizing are: the role of a family physician, organization and efficiency of a general medical care,
social care and the availability of palliative care.
Adv. Pall. Med. 2010; 9, 2: 61–6
Stressed-out Youth – Participants of Music Festivals and Stress (Evaluation of the Phenomenon among Teenagers and Young Adults)
Purpose: Stress is inseparable part of life. It is an occurrence which influes on individual life, both on health and family and social aspects. Stress is apply to everyone, independently on age, so important is recognition main stressors and ways of copy with stress, especially on young people, and that was the purpose of questionnaire research during music festivals. Method: Author’s questionnaire. We researched 1131 visitors music festivals: Festival name R.Riedla bad Przystanek Woodstock. 45% of them were women and 55% men; medium age +/ – 20 years. Results: Researched people declared their level of stress on 3-4 points in 6-points scale. 2/3 of them claimed that surroundings is a couse of stress. 2/3 young people said that their knowledge about stress is not enough, and only 2% of them use specialized help. In difficult life situations, if they want to cut down their level of stress, they the most often use alcohol. Conclusion: Knowledge about stress is not enough. Women and men have different ways of copy with stress. The most often young people exert passive methods of liquidate everyday difficulties