10 research outputs found
Nucleolus organizer regions of Myotismyotis (Borkhausen, 1797) andMiniopterusschreibersii (Kuhl, 1817) (Mammalia: Chiroptera) from Turkey
In this study, Ag-nucleolar organizing region (NOR) banding patterns of Myotis myotis and Miniopterus schreibersii were presented. The karyotype of Myotis myotis has a diploid number (2n) of 44, a fundamental number (NF) of 54, and an autosomal fundamental number (NFa) of 50. The 2n, NF, and NFa numbers of Miniopterus schreibersii were 46, 54, and 56, respectively. In Myotis myotis, a homomorphic NOR was localized in 1 of the medium-sized acrocentric pairs; however, NORs were located in 2 pairs on the secondary constriction of Miniopterus schreibersii
Molar Patterns in Microtus guentheri (Danford and Alston, 1880) (Mammalia: Rodentia) from Kırıkkale Province
Microtus guentheri is one of the most widespread rodent in Turkey. Morphotypes of upper and lower molar of 89 young and adult Guenther's voles, collected from central Anatolia have been examined and compared with the previous data given from Turkey. M2 of the young and adult specimens were non-agrestis morphotype. Young specimens possessed normal, duplicate and complex M3, whereas adult specimens possessed simplex form in addition to those forms. The complex form of M3 was determined from Central Anatolia with this study for the first time. Duplicate form of M3, was encountered more than the normal form in adult specimens. M1 of the young and adult specimens were found to be of arhombomorph type
Orta Anadolu’daki kirpiden (Erinaceus concolorMartin 1838) teşhis edilen kaplumbağa paraziti Hyalomma aegyptium Linne 1758 (Acari: Ixodidae)
Keneler birçok hayvanı ve insanı enfekte eden zorunlu kan emici eklembacaklılardır. Kaplumbağa kenesi olarak bilinen Hyalomma aegyptium, Temmuz 2008’de orta Anadolu’da bir genç bir de ergin kirpiden, Erinaceus concolor, alınmıştır. Genç olanda daha çok keneye rastlanmıştır. Bu kaplumbağa kenesinin bir kirpiye parazit olduğuna dair ikinci bir kayıttır.Ticks are obligate blood sucker arthropods that infect animals and humans. A common tortoise tick, Hyalomma aegyptium, was collected from a young and an adult male hedgehog, Erinaceus concolor, from Central Anatolia in July 2008. More ticks were determined on the young one. This is the second record of tortoise tick that parasitizes a hedgehog
Türkiye’deki mısır meyve yarasasının doğal yaşamı (Mammalia: Chiroptera)
Türkiye'nin Akdeniz Bölgesinden 1977 ve 2003 yılları arasında elde edilen 41 örneğe dayanarak Mısır meyve yarasası, Rousettus aegyptiacus'un ekolojik ve karyolojik yönleri ile taksonomik durumu incelendi. Bu türde yayılış, dış ve kafatasının morfometrik değerleri, kürk rengi, baculum morfolojisi, karyoloji, koloni büyüklüğü, tünekleme, beslenme ekolojisi, koruma ye yönetim hususları kaydedildi. Türkiye'deki meyve yarasası, nominatif alt tür, R. a. aegyptiacus ile temsil edilmektedir. Kürk rengi ve morfometrik verilerde eşeysel dimorfizm kaydedildi. Türün diploid kromozom sayısı (2n) 36'dır. Beslenme ekolojisi ile ilgili kayıtlar hem arazi hem de laboratuar çalışmaları ile elde edildi. Diyetteki mevsimsel değişimler yalancı tespih ağacı meyvesi (Melia azadirachta), kauçuk ağacı meyvesi (Ficus elastica), erik (Prunus sp.), yeni dünya (Eriobotryajaponica), elma (Malus sp.), incir (Ficus carica), nar (Punica granatum), üzüm (Vitis viniferia), Trabzon hurması (Diosyros kakı), hurma (Phoenix dactylifera), dut (Morus sp.), kiraz (Prunus sp.), şeftali (Prunus persica), kayısı (Prunus sp.) ve narenciye (Citrus sp.), gibi hem yabani hem de kültür meyveleri itibariyle kaydedildi. Türkiye'deki meyve yarasalarının Ağustos sonuna doğru üredikleri saptandı.Abstract: Aspects of the ecology, karyology, and taxonomic status of the Egyptian fruit bat, Rousettus aegyptiacus, in the Mediterranean region of Turkey were investigated based on 41 specimens obtained between 1977 and 2003. Distribution, external and cranial morphometrics, pelage coloration, baculum morphology, karyology, colony size, roosting and feeding ecology, and conservation and management issues were recorded. The fruit bat in Turkey is represented by the nominate subspecies, R. a. aegyptiacus. Sexual dimorphism was recorded in pelage coloration and morphometric data. The diploid number of chromosomes (2n) is 36. Records of feeding behavior were obtained from both field and laboratory studies. Seasonal changes in diet were recorded in both wild and cultivated fruits, including Persian lilac (Melia azadirachta), rubber tree {Ficus elastica), plum (Prunus sp.), loquat (Eriobotrya japonica), apple (Malus sp.), fig (Ficus carica), pomegranate (Punica granatum), grape (Vitis viniferia), persimmon {Diosyroskaki), date {Phoenix dactylifera), mulberry {Mows sp.), cherry {Prunus sp.), peach (Prunuspersica), apricot (Prunus sp.), and citrus (Citrus sp.). It was determined that the fruit bats in Turkey reproduce in late August
Türkiye’de bulunan üç yarasa türü arasındaki filogenetik ilişkiler
Türkiye’nin farklı iki ilinden örneklenen üç yarasa türünün (Miniopterus schreibersii, Myotis blythii and Myotis myotis) tarif ve tanımlanmasında mitokondrial Cytochrome b geninin kullanılabilirliği test edildi. Morfolojik olarak tanımlanmış olan türler genetik olarak da tanımlandı. Bu çalışma, Türkiye’de biyolojik çeşitliliğin izlenmesi programlarında DNA işaretleyicilerin, değerlendirilebilir moleküler metotlar olduğunu gösterdi. Dizin analizi tabanlı karşılaştırmaların, Türk yarasa türleri ile yapılacak geniş ölçekli çalışmalarda daha fazla esneklik sağlayabileceği sonucuna varıldı.The applicability of DNA sequencing of the Cytochrome b (encoded by mitochondrial DNA) gene was tested for species delineation and species identification in three bat species (Miniopterus schreibersii, Myotis blythii and Myotis myotis) sampled from Turkey as a geographic region. Morphologically identified species have also identified genetically. This study showed that DNA markers are valuable molecular methods for biodiversity monitoring programs in Turkey. Sequencing-based comparisons could provide more flexibility in large-scale studies for Turkish bat species