Speed & motion in architecture: Design of a central building (Pit-Stop) and Formula 1 Track in the Megara Region

Περίληψη: Η Formula 1 είναι το κορυφαίο πρωτάθλημα μηχανοκίνητου αθλητισμού, συνδυάζοντας την πιο προηγμένη τεχνολογία, την αγωνιστική στρατηγική και την αδρεναλίνη της υψηλής ταχύτητας, προσφέροντας μοναδικό θέαμα που μαγνητίζει εκατομμύρια θεατές παγκοσμίως. Το αντικείμενο της διπλωματικής εργασίας είναι ο σχεδιασμός μιας πίστας F1 και του κεντρικού κτιρίου pit-stop στα Μέγαρα, Αττικής. Η πίστα μήκους 5,8 km αποτελείται από διάφορες ευθείες και στροφές με σκοπό να δοκιμάσουν τις δεξιότητες των οδηγών σε διαφορετικές ταχύτητες και συνθήκες. Η πίστα περιβάλλεται από θεατές με εξέδρες και ειδικά διαμορφωμένους λόφους προσφέροντας άριστη ορατότητα σε όλη τη διαδρομή. Το κεντρικό κτίριο είναι εμπνευσμένο από την δυναμική και την αισθητική των F1 μονοθέσιων. Οι καμπύλες και παράλληλες μεταξύ τους γραμμές και οι ανοιχτοί χώροι αντανακλούν την ροή και την κομψότητα ενός αγωνιστικού μονοθέσιου και ενσωματώνουν την αίσθηση της ταχύτητας και της κίνησης, στοιχεία που είναι κεντρικά στην εμπειρία της F1.Summarization: Formula 1 is the premier motorsport championship, combining the most advanced technology, racing strategy, and the adrenaline of high speed, offering a unique spectacle that captivates millions of viewers worldwide. The subject of this thesis is the design of an F1 track and the central pit-stop building in Megara, Attica. The 5.8 km track consists of various straights and turns designed to challenge drivers' skills at different speeds and conditions. The track is surrounded by spectator stands and specially designed hills, providing excellent visibility throughout the circuit. The central building is inspired by the dynamism and aesthetics of F1 single-seaters. The curves, parallel lines, and open spaces reflect the flow and elegance of a racing car, incorporating the sense of speed and motion—elements that are central to the F1 experience

Microliving: Exploring unlimited space in the city

Περίληψη: Η μικροκατοικία αποτελεί μια σύγχρονη αρχιτεκτονική προσέγγιση που φαίνεται ανταποκρίνεται στις προκλήσεις του περιορισμένου χώρου και της βιωσιμότητας στις αστικές περιοχές. Η εργασία αυτή διερευνά την ιστορική εξέλιξη της μικροκατοικίας, από τις πρώτες μορφές της έως τη σύγχρονη εφαρμογή της, αναλύοντας τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτισμικές συνθήκες που καθόρισαν την ανάπτυξή της. Έπειτα εξετάζονται παραδείγματα μικροκατοικιών σε ευρωπαϊκές πόλεις, τα οποία καταδεικνύουν τη διαφορετική αντιμετώπιση του περιορισμένου χώρου μέσω καινοτόμων στρατηγικών, όπως ο αρθρωτός σχεδιασμός, η ευελιξία των υλικών και η προσαρμογή στις ανάγκες των χρηστών. Η παρούσα διατριβή επιδιώκει να αναδείξει τη μικροκατοικία ως μέσο που υπερβαίνει την πρακτική στέγασης, προσφέροντας νέες προοπτικές για τη διαχείριση του αστικού χώρου. Παράλληλα, μέσα από τη συγκριτική ανάλυση παραδειγμάτων, προσδιορίζονται κοινά χαρακτηριστικά και προσεγγίσεις που μπορούν να εμπνεύσουν τη μελλοντική αρχιτεκτονική πρακτική. Εν κατακλείδι, η μικροκατοικία, με βασικά χαρακτηριστικά την αποδοτικότητα, την οικονομία και τον ανθρωποκεντρικό σχεδιασμό, αποτελεί μια επίκαιρη λύση για την αξιοποίηση του ανεξάντλητου αστικού χώρου και έναν πιθανό δρόμο προς τη βιώσιμη στέγαση του μέλλοντος.Presented on

CO2 Methanation over Ru catalysts supported on Amino-C Lays

Διπλωματική Εργασία, Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης, Χανιά, Ελλάς, 2024Περίληψη: Το ενδιαφέρον για την αξιοποίηση του CO₂, με στόχο την μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και κατ΄ επέκτασιν τον περιορισμό των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου, έχει αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες σε συνδυασμό με την έντονη εξάρτηση της ενεργειακής παραγωγής από τα ορυκτά καύσιμα δημιουργούν ένα πεδίο διατάραξης της ισορροπίας μεταξύ εκπομπών και μηχανισμών απορρόφησης στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα την πρόκληση κλιματικών αλλαγών. Στην προσπάθεια αναζήτησης τεχνολογιών αξιοποίησης και διαχείρισης του CO₂, κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί μέθοδοι όπως η μείωση εκπομπών μέσω ΑΠΕ, η δέσμευση και αποθήκευση του CO₂ σε γεωλογικούς σχηματισμούς καθώς και η μετατροπή του σε χρήσιμα χημικά προϊόντα. Μεταξύ αυτών, η καταλυτική υδρογόνωση του CO2 για την παραγωγή CH4, γνωστή και ως μεθανιοποίηση του CO2 ή αντίδραση Sabatier (CO2 + 4H2 ↔ CH4 + 2H2O, ΔHo= -164,7 kJ/mol) θεωρείται ένας εξαιρετικός τρόπος ανακύκλωσης του CO2. Η αντίδραση είναι εξώθερμη, θερμοδυναμικά ευνοημένη σε χαμηλές θερμοκρασίες (περίπου 200-400 °C), ωστόσο, κινητικά ελεγχόμενη (περιορισμένη) σε αυτή την θερμοκρασιακή περιοχή. Μεταξύ των διαφόρων μετάλλων, το Ni και το Ru είναι από τους πιο ενεργούς καταλύτες στην αντίδραση Sabatier και έχουν μελετηθεί εκτενώς σε μια προσπάθεια περαιτέρω ενίσχυσης της δραστικότητάς τους μέσω αλληλεπιδράσεων μετάλλου-φορέα ή άλλων στρατηγικών. Στην παρούσα διπλωματική, μελετήθηκε η αντίδραση Sabatier, χρησιμοποιώντας καταλύτες Ru υποστηριγμένους σε φορείς συνθετικών ανάλογων αμινοαργίλων (ή SACA).Τα SACA είναι συνθετικά υλικά, τα οποία λόγω των ιδιοτήτων τους (διόγκωση, παρεμβολή και ανταλλαγή ιόντων) έχουν βρει εφαρμογή σε πολλούς τομείς, όπως είναι η κατάλυση, η προσρόφηση αερίων, στα νανοσύνθετα, στη βιοϊατρική και πολλά άλλα. O μοριακός τύπος των SACA που χρησιμοποιήθηκαν ήταν R8Si8M6O16(OH)4 (όπου R = -CH2CH2CH2NHCH2CH2NH2 και M τα Ce και La/Ce με μοριακή αναλογία 1:1) και παρασκευάστηκαν με την τεχνική sol-gel. Εν συνεχεία, πραγματοποιήθηκε η εναπόθεση του Ru στα SACA με τη μέθοδο του υγρού εμποτισμού και φόρτιση 3% w/w. Η καταλυτική ενεργότητα των καταλυτών Ru σε φορείς SACA διερευνήθηκε στην αντίδραση Sabatier σε θερμοκρασιακό εύρος 100-600ο C ενώ η καταλυτική τούς σταθερότητα στους 380οC σε 12ώρης διάρκειας πειράματα σταθερότητας.Από την αξιολόγηση των πειραματικών αποτελεσμάτων, διαπιστώθηκε η καλή απόδοση των υπό μελέτη υλικών, τόσο ως προς την παραγωγικότητα όσο και την εκλεκτικότητα τους σε CH4 , με σημαντική προοπτική εφαρμογής τους στην αντίδραση Sabatier.  Summarization: Interest in utilizing CO₂ to reduce air pollution and limit greenhouse gas emissions has significantly increased in recent decades. Human activities, combined with the heavy reliance on fossil fuels for energy production, disturb the balance between emissions and absorption mechanisms in the atmosphere, resulting in climate change. In the quest for CO₂ utilization and management technologies, various methods have been employed, including reducing emissions through renewable energy sources, capturing and storing CO₂ in geological formations, and converting it into useful chemical products. One promising approach is the catalytic hydrogenation of CO₂ to produce CH₄, commonly known as CO₂ methanation or the Sabatier reaction (CO₂ + 4H₂ ↔ CH₄ + 2H₂O, ΔHo= -164.7 kJ/mol). This reaction is exothermic and thermodynamically favored at low temperatures (approximately 200–400 °C); however, it is kinetically limited within this temperature range. Among various metals, nickel (Ni) and ruthenium (Ru) are some of the most active catalysts in the Sabatier reaction and have been extensively studied to enhance their activity through metal-support interactions or other strategies. This thesis investigates the Sabatier reaction using Ru catalysts supported on synthetic amino clay analogues (SACA). These synthetic materials exhibit properties such as swelling, intercalation, and ion exchange, making them suitable for various applications, including catalysis, gas adsorption, nanocomposites, and biomedicine. The molecular formula of the SACAs used in this study is R₈Si₈M₆O₁₆(OH)₄, where R = -CH₂CH₂CH₂NHCH₂CH₂NH₂, and M is a combination of cerium (Ce) and lanthanum-cerium (La/Ce) in a 1:1 molar ratio. The SACAs were prepared using sol-gel technique. Ruthenium was deposited on the SACA supports through the wet impregnation method, achieving a loading of 3% w/w. The catalytic activity of the Ru catalysts on the SACA supports was investigated in the Sabatier reaction over a temperature range of 100–600 °C, and their catalytic stability was assessed at 380 °C during 12-hour stability tests. The evaluation of the experimental results indicated that the materials performed well in terms of both yield and selectivity for CH₄, highlighting their promising application potential in the Sabatier reaction

SCHOOL OF FINE ARTS – FILM DEPARTMENT IN KASTELLA

Περίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο την επανάχρηση και αξιοποίηση του πολιτιστικού κέντρου Ζαχαρίου του οποίου η κατοικία αρχικά  βρισκόταν στο ίδιο σημείο στην Καστέλλα .Το όραμα αυτής της δωρεάς ήταν η φιλοξενία καλλιτεχνικών δράσεων. Αργότερα η οικία κατεδαφίστηκε και ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Ιωάννη Λιάπη σχεδιασμός πολιτιστικού κέντρου, το οποίο ανεγέρθηκε το 1974 με σκοπό να συνεχιστεί το όραμα του δωρητή. Το έργο του Ιωάννη Λιάπη δεν αποπερατώθηκε λόγω προυπολογισμού.Με την παρούσα εργασία δημιουργείται ένα σύμπλεγμα κτηριακών μονάδων ,ως συμπλήρωμα του υφιστάμενου κτίσματος, ικανών να στεγάσουν σχολή καλών τεχνών κινηματογράφου και ταυτόχρονα επιχειρείται η ένταξη και σύνδεση της εν λόγω σχολής στο παραλιακό μέτωπο του μικρολίμανου ως κατά το δυνατόν συνέχεια του δημόσιου χώρου. Επίσης μέσω της σχεδίασης συγκεκριμένων συστημάτων επιχειρείται η σύνδεση δημόσιων ασυνεχιών που υπάρχουν λόγω του ανάγλυφου της περιοχής

Investigation of pilot aerated constructed wetlands for municipal wastewater treatment

Περίληψη: Ο σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι να διερευνηθεί η ικανότητα των αεριζόμενων τεχνητών υγροβιότοπων κατακόρυφης ροής στην επεξεργασία αστικών υγρών αποβλήτων αλλά και η επιρροή που έχει η βλάστηση και το είδος του υλικού του υποστρώματος στην αποτελεσματικότητά τους. Για τις ανάγκες του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν τρεις πιλοτικές μονάδες στις οποίες εφαρμοζόταν τεχνητός αερισμός και ήταν τοποθετημένες στον εξωτερικό χώρο του θερμοκηπίου της Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης. Η πρώτη μονάδα είχε ως βλάστηση το κοινό καλάμι με την επιστημονική ονομασία Phragmites Australis και ονομάστηκε G(Gravel) επειδή είχε ως υλικό υποστρώματος χαλίκι. Η δεύτερη μονάδα είχε επίσης βλάστηση το Phragmites Australis και ονομάστηκε P (Plastic) επειδή είχε ως υλικό υποστρώματος ανακυκλωμένο πλαστικό υψηλής πυκνότητας (HDPE). Στην τρίτη μονάδα δεν υπήρχε βλάστηση, το υλικό του υποστρώματος ήταν ανακυκλωμένο πλαστικό υψηλής πυκνότητας (HDPE) και ονομάστηκε C(Control). Οι πιλοτικές μονάδες είχαν εγκατασταθεί και ήταν ήδη σε λειτουργία 1 χρόνο πριν την έναρξη του πειράματος της παρούσας πτυχιακής εργασίας, με αποτέλεσμα την πλήρη ανάπτυξη των φυτών και τον κορεσμό ως ένα βαθμό του υποστρώματος από την χρόνια επαφή με τα λύματα. Για εισροή στις μονάδες χρησιμοποιήθηκε υγρό απόβλητο από την ΕΕΛ Χανίων, το οποίο συλλεγόταν αμέσως μετά από την δεξαμενή πρωτοβάθμιας καθίζησης. Γινόταν εμπλουτισμός των μονάδων με το λύμα ανά δύο μέρες με 12 λίτρα σε κάθε πιλοτική μονάδα. Κάθε βδομάδα περίπου γινόταν δειγματοληψία από το λύμα στην εισροή In (Initial) που εφαρμόζονταν στους υγροβιότοπους και από την εκροή του κάθε υγροβιότοπου G, P, C. Στα δείγματα, γινόντουσαν αναλύσεις BOD5, COD, TN, NΗ4+-N, NO3--N, TP, PO43--P, TSS, EC, pH στο Εργαστήριο Τεχνολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος, της σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης Παρακάτω αναφέρονται τα αποτελέσματα της μέσης τιμής και της τυπικής απόκλισης των απομακρύνσεων επί τοις εκατό από την εισροή In για τους υγροβιότοπους G, P, C. Έτσι λοιπόν για BOD5 η μέση τιμή και η τυπική απόκλιση της απομάκρυνσης, είναι για τον υγροβιότοπο G 86,7±7,9%, για τον υγροβιότοπο P 94,2±6,0%, για τον υγροβιότοπο C 69,2±9,9%. Για COD είναι για τον υγροβιότοπο G 83,5±8,9%, για τον υγροβιότοπο P 91,2±6,0%, για τον υγροβιότοπο C 64,7±11,0%. Για ΤΝ είναι για τον υγροβιότοπο G 73,3±9,7%, για τον υγροβιότοπο P 85,4±11,5%, για τον υγροβιότοπο C 56,8±14,1%. Για NΗ4+-N είναι για τον υγροβιότοπο G 91,1±11,1%, για τον υγροβιότοπο P 96,1±7,8%, για τον υγροβιότοπο C 66,7±16,4%. Για NO3--N δεν υπάρχει απομάκρυνση γιατί δημιουργείται ως προϊόν της διεργασίας της νιτροποίησης που συμβαίνει στους υγροβιότοπους. Για ΤP είναι για τον υγροβιότοπο G 55,7±13,9%, για τον υγροβιότοπο P 63,3±18,0%, για τον υγροβιότοπο C 34,6±18,5%. Για PO43- -P είναι για τον υγροβιότοπο G 56,2±14,3%, για τον υγροβιότοπο P 60,0±20,0%, για τον υγροβιότοπο C 26,4±9,6%. Για TSS είναι για τον υγροβιότοπο G 70,7±43,7%, για τον υγροβιότοπο P 69,3±20,5%, για τον υγροβιότοπο C 61,5±22,4%. Η μέση τιμή και η τυπική απόκλιση της ηλεκτρικής αγωγιμότητας (EC) στην εισροή In είναι 1125±109(μS/cm), στον G είναι 1920±668(μS/cm), στον P είναι 2375±993(μS/cm), στον C είναι 1132±219(μS/cm). Η μέση τιμή και η τυπική απόκλιση του pH στην εισροή In είναι 7,04±0,10, στον G είναι 7,45±0,48, στον P είναι 7,65±0,39, στον C είναι 7,56±0,26. Παρατηρώντας τα αποτελέσματα του πειράματος, βγαίνει το συμπέρασμα πως οι αεριζόμενοι τεχνητοί υγροβιότοποι κατακόρυφης ροής απομακρύνουν σε μεγάλο βαθμό οργανικό φορτίο και θρεπτικά συστατικά από τα λύματα. Επίσης όσον αφορά τα υλικά πλήρωσης εκτιμάται πως αυτό με το μεγαλύτερο πορώδες είναι αποτελεσματικότερο και τέλος ο πιο σημαντικός παράγοντας στην απόδοση του συστήματος, βάση των παραμέτρων που εξετάστηκαν στην παρούσα πτυχιακή εργασία αναδείχθηκε η βλάστηση.Περίληψη: The goal of this thesis is to investigate the ability of ventilated vertical flow constructed wetlands to treat municipal wastewater and the influence of vegetation and substrate materials. The location of the experiment was an outdoor space at Technical University of Crete, where three pilot units were used in which artificial ventilation was applied. The first unit had Phragmites Australis as vegetation which is commonly known as reed and was named G from the contained substrate material which was gravel. The second unit had also Phragmites Australis as vegetation and was named P from the contained substrate material which was plastic and more specific high density polyethylene (HDPE). At the third unit vegetation wasn’t exist, the contained substrate material was also HDPE and was named C or Control. The operation of the units started one year before the start of the experiment of this thesis, resulting in full plant growth and perhaps partial saturation of substrate materials, due to continuous contact with wastewaters. Liquid municipal waste from the effluent treatment installation of Chania, which was collected after the primary processing, was used as input to the units. Every two days 12 liters of wastewater was used in every pilot unit. Samples from input and output of constructed wetlands were analyzed at the Laboratory of Environmental Engineering and Management of Technical University of Crete one time per week, to identify the efficiency of G, P, and C pilot units to remove BOD5, COD, TN, NΗ4+-N, NO3--N, TP, PO43--P, TSS and also pH and electrical conductivity measurements at the samples. Average removal value of BOD5 is 86,7±7,9% for G, 94,2±6,0% for P, 69,2±9,9% for C. COD average removal value is 83,5±8,9% for G, 91,2±6,0% for P, 64,7±11,0% for C. ΤΝ is 73,3±9,7% for G, 85,4±11,5% for P, 56,8±14,1% for C. NΗ4+-N is 91,1±11,1% for G, 96,1±7,8% for P, 66,7±16,4% for C. NO3-- N concentrations was lower in the Input sample than the output because NO3-- N was a product of nitrification which takes place during the wastewater treatment by constructed wetlands. ΤP average removal value is 55,7±13,9% for G, 63,3±18,0% for P, 34,6±18,5% for C. PO43—P is 56,2±14,3% for G, 60,0±20,0% for P, 26,4±9,6% for C. TSS is 70,7±43,7% for G, 69,3±20,5% for P, 61,5±22,4% for C. The average value of Electrical Conductivity (EC) for input(In) is 1125±109(μS/cm), 1920±668(μS/cm) for G, 2375±993(μS/cm) for P, 1132±219(μS/cm) for C. The average pH value for input (In) is 7,04±0,10, for G is 7,45±0,48, for P is 7,65±0,39, for C is 7,56±0,26. Observing the results of the experiment, it is concluded that Ventilated Vertical Flow Constructed Wetlands are very capable to remove organic matter and nutrients from wastewaters. Also, in terms of substrate materials it is estimated that the one with largest porosity has better impact in the system performance and finally vegetation was highlighted as the most important factor in the performance of the system, based on the examined parameters in this thesis

Δημιουργία πλατφόρμας επεξεργασίας εικόνων μαγνητικής τομογραφίας από ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση

Summarization: Multiple sclerosis is an autoimmune disease that disrupts communication between the central nervous system and the body, leading to symptoms like seizures, paresthesias, loss of balance, vision problems, and motor issues. Magnetic resonance imaging (MRI) is used to monitor patients' brains and identify plaques, which can increase their disability. This thesis presents a modular software system for handling MRI data on multiple sclerosis, which can be administered, visualized, annotated, and preprocessed using PyQt5-based tools. The platform supports deep learning-based segmentation, allowing for pixel-wise segmentation of lesions through automatic analysis leveraging a U-Net convolutional neural network. Moreover, manual segmentation is supported in this platform. Modern loss functions and class weighting divide the dataset into training, validation, and testing subsets to maximize model performance and guarantee objective evaluation. The dual-pathway architecture makes lesion detection effective, enabling the gathering and evaluation of high-quality neuroimaging datasets for MS research and treatment.Περίληψη: Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια αυτοάνοση νόσος που διαταράσσει την επικοινωνία μεταξύ του κεντρικού νευρικού συστήματος και του σώματος, οδηγώντας σε συμπτώματα όπως σπασμούς, παραισθήσεις, απώλεια ισορροπίας, προβλήματα όρασης και κινητικά προβλήματα. Η μαγνητική τομογραφία (MRI) χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των εγκεφάλων των ασθενών και την ανίχνευση πλακών, οι οποίες μπορούν να αυξήσουν την αναπηρία τους. Αυτή η διπλωματική παρουσιάζει ένα λογισμικό σύστημα για την επεξεργασία δεδομένων MRI σχετικά με τη πολλαπλή σκλήρυνση, το οποίο μπορεί να διαχειριστεί, να οπτικοποιήσει, και να προεπεξεργαστεί χρησιμοποιώντας εργαλεία βασισμένα στο PyQt5. Η πλατφόρμα υποστηρίζει κατάτμηση βασισμένη σε βαθιά μάθηση, επιτρέποντας κατάτμηση των βλαβών σε επίπεδο pixel μέσω αυτόματης ανάλυσης που αξιοποιεί ένα συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο U-Net. Ακόμη, η πλατφόρμα υποστηρίζει χειροκίνητη κατάτμηση. Οι σύγχρονες συναρτήσεις απώλειας και η ζύγιση των κατηγοριών διαιρούν το σύνολο δεδομένων σε υποσύνολα εκπαίδευσης, επικύρωσης και δοκιμής για να μεγιστοποιήσουν την απόδοση του μοντέλου και να εγγυηθούν αντικειμενική αξιολόγηση. Η αρχιτεκτονική διπλής διαδρομής καθιστά την ανίχνευση βλαβών αποτελεσματική, επιτρέποντας τη συλλογή και αξιολόγηση υψηλής ποιότητας νευροαπεικονιστικών συνόλων δεδομένων για την έρευνα και θεραπεία της ΠΣ

Verilog-A Based Implementation of a MOSFET Model for Analog Integrated Circuit

A technical report of the procedure to build a MOSFET modelSummarization: Recent advances in the field of analogue electronics have led to an increased demand for the creation of programmable models of analogue circuits. The present thesis sets out the development and implementation of a compact model of a MOSFET, based on the theoretical EKV model, and implemented using the Verilog-A language. The utilization of simulation and compilation environments, such as the open server OpenVAF and Ngspice, is instrumental in facilitating the effective execution of the work. The construction of a model that can perform the function of an nMOS or a pMOS nanometric operating in a saturated state is facilitated by these. In this model, physical dependencies such as temperature, channel length, and second-order effects are incorporated, ensuring the attainment of continuous expressions for all inversion regions. The model's behaviour is validated against experimental data by means of simulation, thus enabling the evaluation of parameters such as drain current, inversion coefficient, capacitances, transconductances, and response to thermal and flicker noise. This results in an accurate, compact and versatile model, which is suitable for supporting integrated analog circuits designs with a wide range of values for the inversion coefficient

Από κοινού βελτιστοποίηση τοπικής αποθήκευσης δεδομένων και συστάσεων, φιλικών προς το δίκτυο, με τη χρήση ενισχυτικής μάθησης

Summarization: The rapid expansion of content streaming platforms has driven a significant surge in global internet traffic. Video-on-demand services, music streaming platforms, and online news providers serve billions of users, each expecting seamless, personalized experiences with minimal delays. To meet these demands, Content Delivery Networks (CDNs) and distributed caching infrastructures store frequently accessed content closer to end users, reducing latency and alleviating network congestion. Simultaneously, sophisticated recommendation systems enhance user engagement by tailoring content suggestions to individual preferences. However, despite their widespread adoption, caching and recommendation systems are typically treated as independent problems, leading to inefficiencies and increased operational costs. A core challenge lies in the exponential growth of digital content and the rising number of mobile users who expect uninterrupted access across diverse devices and network conditions. Caching systems prioritize network efficiency by storing popular content in strategic locations, while recommendation systems focus purely on engagement, often suggesting content that is not locally cached. This misalignment results in frequent cache misses, increased bandwidth consumption, and higher latency, limiting the scalability of current content delivery solutions. Recent research has explored cache-aware recommendation strategies that adjust content suggestions based on cache availability to reduce delivery costs. However, these approaches predominantly rely on heuristics or static optimization techniques that struggle to adapt to dynamic user behavior and evolving network conditions. Such methods fail to fully leverage machine learning-driven decision-making, which can dynamically optimize both recommendations and caching policies in real-time. To address this gap, this thesis introduces a Reinforcement Learning (RL)-based framework that jointly optimizes recommendation and caching decisions. We formulate the problem as a Markov Decision Process (MDP), capturing the interplay between user preferences, cache dynamics, and network constraints. Our approach employs Double Deep Q-Networks (DDQN) to learn adaptive policies that balance content relevance and caching efficiency, enhancing both user experience and network resource utilization. Unlike traditional methods that rely on predefined content popularity distributions, our framework continuously learns optimal strategies through interaction with the environment. To evaluate the effectiveness of our approach, we conduct extensive simulations using both synthetic and real-world datasets, comparing our RL-based system against baseline heuristics that optimize caching and recommendations separately. Experimental results demonstrate that our method achieves superior cache hit rates, reduces bandwidth consumption, and improves user satisfaction across varying session lengths and cache sizes. Additionally, we perform sensitivity analyses to assess the impact of user behavior and, cache capacity on system performance. This research advances the field by demonstrating that network-aware, RL-driven recommendations can significantly enhance CDN efficiency while preserving high levels of personalization. Our findings pave the way for self-optimizing content delivery networks that dynamically adapt to user demand and network conditions without manual intervention, offering a scalable and intelligent solution for future content distribution challenges.Περίληψη: Η γρήγορη ανάπτυξη των πλατφορμών streaming έχει προκαλέσει μεγάλη αύξηση στην παγκόσμια διαδικτυακή κίνηση. Υπηρεσίες βίντεο on-demand, πλατφόρμες μουσικής streaming και online ειδησεογραφικοί ιστότοποι εξυπηρετούν δισεκατομμύρια χρήστες. Κάθε χρήστης περιμένει ομαλές, προσωπικές εμπειρίες με ελάχιστη καθυστέρηση. Για να καλύψουν αυτές τις ανάγκες, τα Δίκτυα Διανομής Περιεχομένου (CDNs) και οι κατανεμημένες υποδομές caching αποθηκεύουν το συχνά προσβάσιμο περιεχόμενο κοντά στους τελικούς χρήστες μειώνοντας την καθυστέρηση και ανακουφίζοντας τη συμφόρηση του δικτύου. Παράλληλα, προηγμένα συστήματα προτάσεων βελτιώνουν τη συμμετοχή των χρηστών προσαρμόζοντας τις προτάσεις περιεχομένου στις προσωπικές τους προτιμήσεις. Όμως, παρά την ευρεία χρήση τους, τα συστήματα caching και προτάσεων συνήθως αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστά ζητήματα. Αυτό οδηγεί σε αναποτελεσματικότητες και αυξημένα λειτουργικά έξοδα. Μια βασική πρόκληση βρίσκεται στην τεράστια αύξηση του ψηφιακού περιεχομένου και στον αυξανόμενο αριθμό χρηστών κινητών που περιμένουν συνεχή πρόσβαση μέσω διαφόρων συσκευών και συνθηκών δικτύου. Τα συστήματα caching δίνουν προτεραιότητα στην απόδοση του δικτύου αποθηκεύοντας δημοφιλές περιεχόμενο σε στρατηγικά σημεία. Αντίθετα, τα συστήματα προτάσεων επικεντρώνονται στη εμπειρία των χρηστών προτείνοντας συχνά περιεχόμενο που δεν είναι αποθηκευμένο τοπικά. Αυτή η ασυμφωνία οδηγεί σε συχνές αποτυχίες πρόσβασης στην προσωρινή μνήμη, αυξημένη χρήση εύρους ζώνης και μεγαλύτερη καθυστέρηση περιορίζοντας τη δυνατότητα επέκτασης των τωρινών λύσεων παράδοσης περιεχομένου. Πρόσφατες έρευνες έχουν εξετάσει στρατηγικές συστάσεων που λαμβάνουν υπόψη την cache, προσαρμόζοντας τις προτάσεις περιεχομένου με βάση τη διαθεσιμότητα της cache, με στόχο τη μείωση των εξόδων παράδοσης. Ωστόσο, αυτές οι προσεγγίσεις βασίζονται κυρίως σε ευρετικές ή στατικές τεχνικές βελτιστοποίησης, οι οποίες δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στη δυναμική συμπεριφορά των χρηστών και στις μεταβαλλόμενες συνθήκες του δικτύου. Τέτοιες μέθοδοι δεν εκμεταλλεύονται πλήρως τις δυναμικές δυνατότητες που προσφέρει η λήψη αποφάσεων μέσω μηχανικής μάθησης, η οποία μπορεί να βελτιστοποιήσει τόσο τις συστάσεις όσο και τις πολιτικές caching σε πραγματικό χρόνο. Για να καλυφθεί αυτό το κενό, η παρούσα διπλωματική εργασία εισάγει ένα πλαίσιο που βασίζεται στην Ενισχυτική Μάθηση (RL) και βελτιστοποιεί ταυτόχρονα τις αποφάσεις συστάσεων και προσωρινής αποθήκευσης. Διαμορφώνουμε το πρόβλημα ως Διαδικασία Απόφασης Markov (MDP), καταγράφοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ των προτιμήσεων των χρηστών, της δυναμικής της cache και των περιορισμών του δικτύου. Η προσέγγισή μας αξιοποιεί Double Deep Q-Networks (DDQN) για να μάθει προσαρμοστικές πολιτικές που ισορροπούν τη σχετικότητα του περιεχομένου με την αποδοτικότητα της cache, βελτιώνοντας έτσι την εμπειρία των χρηστών και την αξιοποίηση των δικτυακών πόρων. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές μεθόδους που βασίζονται σε προκαθορισμένες κατανομές δημοτικότητας περιεχομένου, το πλαίσιο μας μαθαίνει συνεχώς τις καλύτερες στρατηγικές μέσω της αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Για να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα της προσέγγισής μας, διεξάγουμε εκτενείς προσομοιώσεις με τη χρήση τόσο συνθετικών, όσο και πραγματικών δεδομένων. Συγκρίνουμε το σύστημα που βασίζεται στην ενισχυτική μάθηση (RL) με βασικές ευρετικές προσεγγίσεις που βελτιστοποιούν ξεχωριστά τη cache από τις συστάσεις. Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η μέθοδός μας επιτυγχάνει ανώτερα ποσοστά επιτυχίας στη cache, μειώνει την κατανάλωση εύρους ζώνης και βελτιώνει την ικανοποίηση των χρηστών σε διάφορα μήκη συνεδριών και μεγέθη cache. Επιπλέον, πραγματοποιούμε αναλύσεις ευαισθησίας για να αξιολογήσουμε τον αντίκτυπο της συμπεριφοράς των χρηστών και της χωρητικότητας της cache στην απόδοση του συστήματος. Αυτή η διπλωματική εργασία προάγει τον τομέα, αποδεικνύοντας ότι οι συστάσεις που βασίζονται στην Ενισχυτική Μάθηση και λαμβάνουν υπόψη τις συνθήκες του δικτύου μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την αποδοτικότητα των CDN, διατηρώντας παράλληλα υψηλά επίπεδα εξατομίκευσης. Τα ευρήματά μας ανοίγουν το δρόμο για αυτόματα βελτιστοποιούμενα δίκτυα παράδοσης περιεχομένου, τα οποία προσαρμόζονται δυναμικά στη ζήτηση των χρηστών και στις συνθήκες του δικτύου, χωρίς την ανάγκη χειροκίνητης παρέμβασης, προσφέροντας μια επεκτάσιμη και ευφυή λύση για τις μελλοντικές προκλήσεις στη διανομή περιεχομένου

Why not wood? Sustainable prefabrication with CLT and its application prospects in Greece

Περίληψη: Η παρούσα εργασία εξετάζει την προκατασκευή με σύγχρονα προϊόντα βιομηχανικής ξυλείας ως μια εναλλακτική μέθοδο δόμησης, παρουσιάζει τις δυνατότητες της σε τυπικές και ειδικές κατασκευές και αναζητά πιθανές τις ευκαιρίες εφαρμογής της στην Ελλάδα. Αρχικά, το ζήτημα της προκατασκευής κατοικιών ερευνάται μέσα από την πορεία βελτιστοποίησης διαδικασιών δόμησης έως την πλήρη εργοστασιακή παραγωγή τους, εντοπίζοντας τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που την χαρακτηρίζουν και πως αυτά σκιαγραφούν τις σύγχρονες τάσεις. Το ξύλο, ως βασικό υλικό για την προκατασκευή και τη δόμηση γενικότερα, αναλύεται μέσα από τα τεχνικά, οικολογικά και αισθητικά χαρακτηριστικά του, τα προϊόντα που παράγει και τις σύγχρονες αρχιτεκτονικές εφαρμογές του. Συγκεκριμένα, μια από τις πιο πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις στην βιομηχανική ξυλεία, τα πάνελ CLT, εξετάζονται ως προς τα δομικά χαρακτηριστικά και τις ιδιαίτερες αρχιτεκτονικές χρήσεις τους μέσα από καινοτόμες εφαρμογές. Χωρίς αμφιβολία όμως, η απουσία του ξύλου από την οικοδομική πρακτική της Ελλάδας προκαλεί ερωτήματα και οδηγεί στην αναζήτηση των παραγόντων εκείνων που έχουν περιορίσει την χρήση του. Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση των γενικών σημείων ενδιαφέροντος (προκατασκευή, ξύλο, ελληνική πραγματικότητα, πάνελ CLT), συνοψίζονται τρείς ευκαιρίες εφαρμογής των παραπάνω μεθόδων στην Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψιν τις υφιστάμενες κατασκευαστικές πρακτικές και πως αυτές μπορούν να ωφεληθούν από την μέθοδο προκατασκευής με σύστημα CLT.Περίληψη: This paper examines prefabrication using contemporary engineered wood products as an alternative construction method Ιt shows the potential applications of this approach in both typical and specialized structures, and investigates possible opportunities for its implementation in Greece. Initially, the issue of prefabricated housing is presented through the course of optimizing construction processes up to complete factory production. It identifies the advantages and disadvantages of prefabrication, and highlights the way in which it shapes current architectural trends. Wood, as a primary material for both prefabrication and general construction, is analyzed in terms of its technical, ecological and aesthetic qualities, its derived products and their contemporary architectural applications. As CLT panels are one of the most recent technological advancements in engineered timber, their structural properties are examined through innovative architectural case studies. Nevertheless, the absence of timber in Greek construction practice, raises questions and leads to further investigation into the factors that have limited its use. Concluding the discussion of key points (prefabrication, timber, Greek context, CLT panels), three potential opportunities for implementation in Greece are summarized, while taking into account the existing construction practices and how they might benefit from CLT based prefabrication methods.Presented on

Revival and transformation: A composition of historic and contemporary architectural forms for a New City Hall in the center of Chania

Περίληψη: Αντικείμενο της διπλωματικής εργασίας είναι η χρήση και η αποκατάσταση των υφιστάμενων κελυφών των κτιρίων του Ιταλικού στρατώνα και του πρώην ΙΚΑ Χανίων αλλά και η σύνθεση τους με σύγχρονες μορφές για την στέγαση ενός νέου Δημαρχείου για την πόλη. Πρόκειται για την προσπάθεια της λειτουργικής επανένταξης δυο κτιρίων τα οποία έχουν υποστεί εκτεταμένη παραμέληση. Στα πλαίσια της μελέτης προτείνεται η κατεδάφιση των ισόγειων καταστημάτων που βρίσκονται στο ενδιάμεσο οικοδομικό τετράγωνο επί της συμβολής των οδών Σολωμού και Στρατηγού Τζανακάκη και η συμπερίληψή τους στον σχεδιασμό με σκοπό την σύνδεση των δυο παλαιών κτιρίων και την συγκρότησή τους σε ένα ενιαίο κτιριακό σύνολο. Ο σχεδιασμός δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην επιλογή των μορφών οι οποίες μέσα από την κατάλληλη αρχιτεκτονική γλώσσα θα πλαισιώσουν τα δυο κτίρια, συνδέοντας αρμονικά τον μοντέρνο χαρακτήρα του παλιού ΙΚΑ Χανίων με τον Οθωμανικό εκλεκτικισμό του Ιταλικού στρατώνα. Σκοπός είναι η πρόταση μιας ολοκληρωμένης σύνθεσης κτιριακών συγκροτημάτων μεταξύ τριών διαφορετικών οικοδομικών τετραγώνων, τα οποία θα μπορούν να ικανοποιούν την ανάγκη για τη λειτουργική εξυπηρέτηση των απαιτήσεων ενός σύγχρονου δημαρχείου αλλά και παράλληλα την ενίσχυση της συνοχής και του διαλόγου με την νεότερη ιστορία του τόπου