Afganistan od czasu przejęcia władzy przez talibów w 2021 roku

The decision to withdraw U.S. troops from Afghanistan in 2021 resulted in immediate coverage of the Afghan Taliban, who immediately began working to seize power. Currently, more than two years have passed since Afghanistan has been under the rule of the Taliban. During this time, political and economic changes took place and the international perception of Afghanistan changed. Based on the systemic method, the article carried out an analysis that helped to give answer the research questions regarding the political and economic situation of Afghanistan; the threat of terrorism and the place and role of Afghanistan in international politics, especially Pakistan and Iran. The research hypothesis put forward in the text is that the takeover of power by the Taliban in 2021 has led to the marginalization of the state in the international arena and prevented the constructive development of Afghan political and economic potential. Afghanistan remains one of the poorest and ruined countries in the world. After verifying the hypothesis and answering the research questions, the conclusions were drawn that Afghanistan is still politically marginalized in the international arena, although many countries maintain unofficial political and economic relations with it. The economic situation, despite the corrective actions taken by the Taliban government, is still very difficult and millions of citizens of this country live in poverty.Decyzja o wycofaniu wojsk USA z Afganistanu w 2021 roku spowodowała natychmiastową reakcję afgańskich talibów, którzy od razu rozpoczęli działania na rzecz przejęcia władzy. Obecnie minęło już ponad dwa lata od kiedy Afganistan znajduje się pod ich rządami. W tym czasie doszło do zmian polityczno-gospodarczych i przewartościowaniu uległa międzynarodowa percepcja Afganistanu. Na bazie metody systemowej dokonano w artykule analizy, która pomogła odpowiedzieć na postawione pytania badawcze dotyczące sytuacji polityczno-gospodarczej Afganistanu; stanu zagrożenia terroryzmem oraz miejsca i roli Afganistanu w polityce międzynarodowej z uwzględnieniem przede wszystkim Pakistanu i Iranu. Hipotezą badawczą postawioną w tekście jest twierdzenie, że przejęcie władzy przez talibów w 2021 roku doprowadziło do marginalizacji państwa na arenie międzynarodowej i uniemożliwiło konstruktywne rozwijanie afgańskiego potencjału polityczno-gospodarczego. Afganistan w dalszym ciągu pozostaje jednym z najbiedniejszych i zrujnowanych państw na świecie. Po weryfikacji hipotezy i odpowiedzi na pytania badawcze wyciągnięte zostały wnioski, że Afganistan w dalszym ciągu jest marginalizowany politycznie na arenie międzynarodowej, chociaż wiele państw utrzymuje z nim nieoficjalne relacje polityczno-gospodarcze. Sytuacja gospodarcza, pomimo podjętych działań naprawczych przez rząd talibów w dalszym ciągu jest bardzo trudna, a miliony obywateli tego państwa żyją w ubóstwie

Asymetryczny interwencjonizm Iranu: analiza dynamiki wojny proxy od 2011 roku

The aim of this article is to examine and evaluate Iran’s indirect military intervention through the utilization of local non-state actors in the conflict zones of the Middle East. Particular attention was paid to the gray zone confrontation between Iran and the U.S.-led alliance after the outbreak of the Arab Spring in 2011. What are the characteristics of Iran’s proxy warfare (PW) dynamics, and to what extent has this strategy been effective in attaining its objectives? In this regard, PW theory has been chosen as the main theoretical framework, with its most recent advances in the literature. The paper argues that Iran’s adoption of PW strategy ultimately aims a) to reduce perceived threats originating from the U.S.-led alliance, b) deter potential military interventions on its soil, and c) render the U.S. presence in the Middle East burdensome with the ultimate aim of its withdrawal from the region over the long term. Moreover, it contends that although it comes at a cost and poses significant risks for Tehran, this strategy demonstrated effectiveness within the context of Iran’s prioritized principles. A primary contributing factor to Iran’s effective implementation of this strategy lies in its partnership style with its clients. Indeed, besides their strategic objectives, the main factor ensuring the resilience of the proxy alliance is the ideological affinity between the Iranian regime and the client forces.Celem artykułu jest zbadanie i ocena pośredniej interwencji wojskowej Iranu poprzez wykorzystanie lokalnych aktorów niepaństwowych w strefach konfliktu na Bliskim Wschodzie. Szczególną uwagę zwrócono na konfrontację w szarej strefie między Iranem a sojuszem pod przywództwem USA po wybuchu Arabskiej Wiosny w 2011 r. Jakie są cechy dynamiki irańskiej wojny zastępczej (WZ) i w jakim stopniu strategia ta była skuteczna w osiągnięciu swoich celów? W związku z tym jako główne ramy teoretyczne wybrano teorię WZ, wraz z jej najnowszymi osiągnięciami w literaturze. W artykule argumentuje się, że przyjęcie przez Iran strategii WZ ostatecznie ma na celu: a) ograniczenie dostrzeganych zagrożeń pochodzących ze strony sojuszu pod przywództwem USA; b) powstrzymanie potencjalnych interwencji wojskowych na jego terytorium oraz c) uczynienie obecności USA na Bliskim Wschodzie uciążliwą; c) uczynić obecność USA na Bliskim Wschodzie uciążliwą, mając na celu ostateczne wycofanie się z regionu w perspektywie długoterminowej.. Ponadto utrzymuje, że chociaż wiąże się to z kosztami i stwarza znaczne ryzyko dla Teheranu, strategia ta wykazała skuteczność w kontekście priorytetowych zasad Iranu. Głównym czynnikiem przyczyniającym się do skutecznej realizacji tej strategii przez Iran jest partnerski styl Iranu wobec klientów. W rzeczywistości oprócz celów strategicznych głównym czynnikiem zapewniającym odporność sojuszu zastępczego jest pokrewieństwo ideologiczne między reżimem irańskim a siłami klienta

Reforma sądownictwa w Izraelu: iskra, która doprowadziła do wojny 7 października

In the center of the Middle East, surrounded by millions of hostile Arabs, the best way to guarantee its existence Israel must project an image of an invincible power to deter its enemies from attacking. This is the main component of Israel’s security concept. However, On October 7, 2023, it seemed that Israel lost its deterrence when Hamas, joined by other Islamic terror groups, launched a surprise attack, including firing rockets, brutal raids of fighters, and kidnapping hostages. Although Israel has a strong and sophisticated army with technological superiority, the Islamic organizations felt confident launching the attack. This paper aims to explore the factors that encouraged Hamas and the Islamic resistance front to go on the attack. The October 7th attack came after ten turbulent months characterized by civil protests, strikes, and demonstrations of thousands of Israelis who struggled against the intentions of Netanyahu’s government to change the Judicial system. A study of public statements given by Islamic leaders can shed light on the mindset of radical Islamic organizations. The central claim is that Hamas and the Islamic groups perceived the civil struggle in Israel as the fulfillment of the religious vision written in the Quran. The conclusion is that Israel’s military power is not enough to maintain deterrence and project power toward Islamic organizations, but social cohesion is needed, too.W centrum Bliskiego Wschodu, otoczony milionami wrogich Arabów, Izrael musi projektować wizerunek niezwyciężonej potęgi, aby odstraszyć swoich przeciwników od ataków i zagwarantować swoje istnienie. To główny składnik koncepcji bezpieczeństwa Izraela. Jednak 7 października 2023 roku wydawało się, że Izrael stracił swoją zdolność odstraszania, gdy Hamas, wsparty przez inne islamskie grupy terrorystyczne, przeprowadził niespodziewany atak, w tym odpalenie rakiet, brutalne napady bojowników i porwanie zakładników. Pomimo że Izrael dysponuje silną i zaawansowaną armią z przewagą technologiczną, organizacje islamskie czuły się pewne rozpoczęcia ataku. Niniejsza praca ma na celu zbadanie czynników, które zachęciły Hamas i front islamskiego oporu do przeprowadzenia ataku. Atak z 7 października nastąpił po dziesięciu burzliwych miesiącach, charakteryzujących się protestami społecznymi, strajkami i demonstracjami tysięcy Izraelczyków, którzy sprzeciwiali się planom rządu Netanjahu zmian w systemie sądowym. Badanie publicznych oświadczeń liderów islamskich może rzucić światło na mentalność radykalnych organizacji islamskich. Główny wniosek jest taki, że Hamas i grupy islamskie postrzegały wewnętrzne konflikty w Izraelu jako spełnienie wizji religijnej zawartej w Koranie. Okazało się, że siła militarna Izraela nie wystarcza do utrzymania odstraszania i projekcji siły wobec organizacji islamskich, potrzebna jest również spójność społeczna

System konstytucyjny Afganistanu w latach 2004–2021 (zarys)

The subject of this article is the question of the outline of Afghanistan’s constitutional system during the operation of the 2004 constitution. The author attempts to assess the extent to which the solutions adopted by the constitution-maker resulted from the tradition of Afghan constitutionalism, and to what extent they were the result of the influence of Western constitutionalism.Przedmiotem artykułu jest kwestia zarysu systemu konstytucyjnego Afganistanu w okresie funkcjonowania konstytucji z 2004 roku. Autor podejmuje się próby oceny, na ile rozwiązania przyjęte przez ustrojodawcę wypływały z tradycji konstytucjonalizmu afgańskiego, a na ile stanowiły rezultat wpływu konstytucjonalizmu zachodniego

Stany Zjednoczone Ameryki w obliczu pandemii koronawirusa SARS-CoV-2

The United States experienced an abundance of significant events in the year 2020 – the crisis of Donald Trump’s administration and the presidential election, mass racial protests, economic problems, and above all, the emergence and spread of the SARS-CoV-2 coronavirus pandemic. The USA was one of the first countries where cases of COVID-19 were confirmed. Moreover, the number of patients quickly reached alarming levels. The coronavirus pandemic has left its mark on American society, the economy, and international relations.The aim of this article is to present the problem of the development of the coronavirus pandemic in the United States of America and its impact on politics and policy. In addition, we will analyze the problem of the US maintaining its superpower status in the context of the image crisis caused by the COVID-19 pandemic. The article adopts research methods based on tracking events, their evaluation, qualitative and critical analysis of texts, and conducting comparative evaluations. The following research questions will make it possible to achieve this goal: what was the course of the coronavirus pandemic in the United States? What problems did it cause, and what problems have been exacerbated? What actions did the Trump and Biden administrations take to combat the spread of the virus? What were the effects of the government’s actions? How has the pandemic affected the international position of the U.S.?Rok 2020 w Stanach Zjednoczonych obfitował w ważne wydarzenia – kryzys administracji Donalda Trumpa i wybory prezydenckie, masowe protesty rasowe, problemy gospodarcze, a przede wszystkim rozwój pandemii koronawirusa SARS-CoV-2. USA były jednym z pierwszych krajów, w których potwierdzono przypadki zachorowań na COVID-19. Ponadto liczba chorych szybko osiągnęła poziom alarmujący. Pandemia koronawirusa odcisnęła piętno na amerykańskim społeczeństwie, gospodarce i stosunkach międzynarodowych. Celem artykułu jest przedstawienie problemu rozwoju pandemii koronawirusa w Stanach Zjednoczonych Ameryki i jej wpływu na politykę. Ponadto zostanie przeanalizowany problem utrzymania statusu supermocarstwa przez USA w kontekście kryzysu wizerunkowego wywołanego pandemią COVID-19. W artykule zastosowano metody badawcze oparte na śledzeniu zdarzeń, ich ocenie, jakościowej i krytycznej analizie tekstów oraz przeprowadzaniu ocen porównawczych. Osiągnięciu założonego celu umożliwią następujące pytania badawcze: jaki był przebieg pandemii koronawirusa w Stanach Zjednoczonych? Jakie problemy wywołała, a które pogłębiły? Jakie działania podjęła administracja Trumpa, a później Bidena, aby zwalczyć rozprzestrzeniającego się wirusa? Jakie efekty przyniosły działania władz? Jak pandemia wpłynęła na międzynarodową pozycję USA

Negocjacje Serbii z Unią Europejską: Dekada Wyzwań (2014–2024)

The article analyses Serbia’s EU accession negotiations (2014–2024), focusing on the interplay between domestic politics and foreign policy objectives. Serbia’s pragmatic foreign policy balances EU aspirations with strategic partnerships (Russia, China, US), reflecting its historical context (Non-Aligned Movement) and the Kosovo issue. Employing a qualitative methodology, including a literaturereview and 2024 interviews with Serbian political actors (politicians, experts, and public servants) this article discusses challenges in the EU negotiations and the insignificant progress, pointing out the unresolved Kosovo issue as one of the major political obstacles. Despite the Serbian government’s stated priorities, the analysis suggests a disconnect between the rhetoric and actions of both the EU and Serbian political elite. The EU’s commitment to the region is evident (e.g., Western Balkans Growth Plan), but Serbia’s internal challenges and ambivalent stance significantly diminish the likelihood of swift EU accession. This article offers insights into the complexities of Serbia’s EU integration seen from the perspective of domestic political actors.Artykuł analizuje negocjacje akcesyjne Serbii z UE (2014–2024), koncentrując się na wzajemnym oddziaływaniu polityki wewnętrznej i celów polityki zagranicznej. Pragmatyczna polityka zagraniczna Serbii równoważy aspiracje UE ze strategicznymi partnerstwami (Rosja, Chiny, USA), odzwierciedlając jej kontekst historyczny (Ruch Państw Niezaangażowanych) i kwestię Kosowa. Wykorzystując metodologię jakościową, w tym przegląd literatury i wywiady z serbskimi aktorami politycznymi (politykami, ekspertami i urzędnikami państwowymi), niniejszy artykuł omawia wyzwania w negocjacjach z UE i nieznaczne postępy, wskazując na nierozwiązaną kwestię Kosowa jako jedną z głównych przeszkód politycznych. Pomimo deklarowanych przez serbski rząd priorytetów, analiza sugeruje rozdźwięk między retoryką a działaniami zarówno UE, jak i serbskich elit politycznych. Zaangażowanie UE w regionie jest oczywiste (np. Plan Wzrostu Bałkanów Zachodnich), ale wewnętrzna polityka Serbii i jej ambiwalentne stanowisko znacznie zmniejszają prawdopodobieństwo szybkiego przystąpienia do UE. Niniejszy artykuł oferuje wgląd w złożoność integracji Serbii z UE z perspektywy krajowych aktorów politycznych

Relacje Republiki Uzbekistanu z Islamskim Emiratem Afganistanu

The subject of the following article’s research is the contacts in the political and economic sphere between Uzbekistan and Afghanistan after the Taliban took power. This article aims to answer the following research question: what are the dynamics of economic and political relations between Tashkent and Kabul after 2021? In order to answer the above question, it is necessary to analyse a series of events from 2021–2023 in the context of an attempt at peaceful coexistence. The above considerations allow for a side research question, how did the pattern of cooperation between the Taliban and the authorities in Tashkent take shape? An indispensable element in this aspect will be to take into account Uzbekistan’s lack of affiliation to any military bloc or multi-vector policy, manifested in a willingness to cooperate with all concerned regardless of previous animosities. The guiding conclusion is that the maintenance of the dynamics of economic and political relations between Tashkent and Kabul is due to the desire to protect the national interest of the Republic of Uzbekistan.Przedmiotem badań poniższego artykułu są kontakty w sferze politycznej i ekonomicznej pomiędzy Uzbekistanem i Afganistanem po przejęciu władzy przez talibów. Niniejszy artykuł ma na celu znalezienie odpowiedzi na następujące pytanie badawcze: jaka jest dynamika relacji ekonomicznych i politycznych między Taszkentem i Kabulem po 2021 roku? W celu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie należy przeanalizować szereg wydarzeń z lat 2021–2023 w kontekście próby pokojowego współistnienia. Powyższe rozważania pozwalają na postawienie pobocznego pytania badawczego, w jaki sposób doszło do ukształtowania się wzorca współpracy między Talibami a władzami w Taszkencie? Nieodzownym elementem w tym aspekcie będzie uwzględnienie braku przynależności Uzbekistanu do jakiegokolwiek bloku militarnego, czy polityki wielowektorowej, objawiającej się gotowością współpracy z wszystkimi zainteresowanymi bez względu na wcześniejsze animozje. Przewodni wniosek głosi, że utrzymanie dynamiki relacji ekonomiczno-politycznych pomiędzy Taszkentem i Kabulem spowodowane jest chęcią ochrony interesu narodowego Republiki Uzbekistanu

Partycypacja młodych Polaków w wyborach parlamentarnych w 2023 r. – determinanty aktywności wyborczej

Author presents an analysis of the electoral participation of young Poles in the context of the 2023 parliamentary elections. The sources of knowledge in the article are data from the author’s research project, which was carried out thanks to the funding obtained from a research grant of the Konrad Adenauer Foundation in Poland. The survey results analysis, supplemented by a literature search and analysis of secondary data, constitutes the article’s essence. The survey was conducted on March 13–30, 2023, using CATI computer-assisted telephone interviews. It was measured on a nationwide sample of 1,200 people aged 18–30, allowing conclusions about the general population that was surveyed. The sample was representative of such variables as gender, age, province, and size of residence. The research project provided relevant data to answer the highlighted research question on the factors that influenced the participation of young Poles in the 2023 parliamentary elections. In the course of the analysis, the hypotheses related to the theoretical approaches within the behavioral approach and new institutionalism were verified. Quantitative methods appropriate to the neopositivist paradigm were used to verify the hypotheses. The conclusions of the analysis have important implications for understanding changes in Poland’s political landscape, taking into account the role of the young electorate in this process.Autor przedstawia analizę partycypacji wyborczej młodych Polaków w kontekście wyborów parlamentarnych w 2023 roku. Źródłem wiedzy w artykule są dane z autorskiego projektu badawczego, który został zrealizowany dzięki pozyskanemu dofinansowaniu z grantu badawczego Fundacji Konrada Adenauera w Polsce. Analiza wyników badania, uzupełniona o kwerendę literatury przedmiotu i analizę danych wtórnych, stanowi istotę artykułu. Badanie zrealizowane zostało 13–30 marca 2023 r. metodą wywiadów telefonicznych wspomaganych komputerowo CATI. Pomiaru dokonano na ogólnopolskiej próbie 1200 osób w wieku 18–30 lat, umożliwiającej wnioskowanie na ogół badanej populacji. Próba była reprezentatywna ze względu na takie zmienne jak: płeć, wiek, województwo, wielkość miejsca zamieszkania. Projekt badawczy dostarczył istotnych danych, dzięki którym możliwe jest uzyskanie odpowiedzi na wyróżnione pytanie badawcze dotyczące czynników, które wpłynęły na udział młodych Polaków w wyborach parlamentarnych w 2023 r. W toku analizy zweryfikowano hipotezy, które odnoszą się do ujęć teoretycznych w ramach nurtu behawioralnego oraz nowego instytucjonalizmu. Narzędziem służącym weryfikacji hipotez są metody ilościowe właściwe dla paradygmatu neopozytywistycznego. Wnioski z analizy mają istotne implikacje dla zrozumienia zmian w krajobrazie politycznym Polski, z uwzględnieniem roli młodego elektoratu w tym procesie

Zagadka środka: kwestionowanie interpretacji mieszanego lub średniego reżimu w polityce Arystotelesa

This paper challenges the argument of the middle-class regime as the embodiment of the mixed regime and is presented as the best regime in practice, or the best regime in most cities. Instead of an account of the best practical regime, that is, of a specific regime form, Aristotle gives one an account on how regimes can achieve moderation and harmony – that is stability through ensuring therole of the meso, the middle, which is between the wealthy and the poor. Aristotle, in his account of this middle and its superiority to either the wealthy and the poor, we navigate through the meaning of what the middle element truly is. So, instead of an account of a specific regime type, we get an account of what moderates and stabilizes regimes generally.Niniejszy artykuł kwestionuje argument, że reżim klasy średniej jest ucieleśnieniem reżimu mieszanego i jest przedstawiany jako najlepszy reżim w praktyce lub najlepszy reżim w większości miast. Zamiast opisu najlepszego praktycznego reżimu, to znaczy konkretnej formy reżimu, Arystoteles przedstawia opis tego, w jaki sposób reżimy mogą osiągnąć umiarkowanie i harmonię – to znaczy stabilność poprzez zapewnienie roli mezo, środka, który znajduje się pomiędzy bogatymi i biednymi. Arystoteles w swoim opisie tego środka i jego wyższości nad bogatymi i biednymi, poruszamy się po znaczeniu tego, czym naprawdę jest element środkowy. Tak więc zamiast opisu konkretnego typu reżimu otrzymujemy opis tego, co ogólnie rzecz biorąc łagodzi i stabilizuje reżimy