Investıgatıon Of The Relatıonshıp Between The Basıc Personal Features Of Sports Hıgh School Students And The Psychologıcal Stabılıty Level

Bu araştırmada spor lisesi öğrencilerinin temel kişilik özellikleri ile psikolojik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bu araştırmanın örneklemi kolayda örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmaya 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Mardin, Kars, Kırıkkale, İzmir, Bolu, Antalya ve Amasya illerinde spor liselerinde öğrenim gören 204’ü kız öğrenci ve 465’i ise erkek öğrenci olmak üzere toplam 669 öğrenciden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Psikolojik Sağlamlık Düzeyleri Ölçeği” ve “Temel Kişilik Özelliği Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın amacına uygun olarak toplanan verilerin analizinde, SPSS-22 paket programı aracılığıyla frekans, yüzde dağılım, aritmetik ortalama, mod, medyan gibi betimsel istatistikler; iki ölçek arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Pearson Korelasyon testi; T-test, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularında cinsiyet değişkeni ile temel kişilik özellikleri ile arasında anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiş, yaş, aile aylık gelir durumu, aile durumu değişkenleri ile psikolojik sağlamlık düzeyleri ve temel kişilik özellikleri arasında anlamlı düzeyde faklılık tespit edilmiştir. Ayrıca psikolojik sağlamlık düzeyleri ile temel kişilik özellikleri arasında pozitif yönlü ilişki tespit edilmiş ve temel kişilik özelliklerinin bağımsız, psikolojik sağlamlık düzeylerinin bağımlı değişken olarak alındığı regresyon modeli kurulmuştur. Model testi sonuçlarına göre kurulan regresyon vi modeli anlamlı bulunmuştur. Temel kişilik özellikleri ölçeğinin duygusal dengesizlik ve negatif değer alt boyutlarının psikolojik sağlamlık düzeyini negatif yönlü etkilediği görülürken, sorumluluk, nezaket ve deneyime açıklık alt boyutlarının psikolojik sağlamlık düzeyini pozitif olarak etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.In this study, it was aimed to examine the relationship between the basic personality traits of sports high school students and their psychological resilience. Relational scanning model was used in the research. The sample of this study was determined by the convenience sampling method. The study consists of a total of 669 students, 204 of whom are female students and 465 of whom are male students, studying in sports high schools in the provinces of Mardin, Kars, Kırıkkale, İzmir, Bolu, Antalya and Amasya in the 2019-2020 academic year. "Personal Information Form", "Psychological Resilience Levels Scale" and "Basic Personality Trait Scale" were used as data collection tools. Descriptive statistics such as frequency, percentage distribution, arithmetic mean, mode, median are used in the analysis of data collected in accordance with the purpose of the study; Pearson Correlation test to examine the relationship between the two scales; T-test, one-way analysis of variance (ANOVA) and Multiple Regression Analysis were used. In the findings of the study, a significant difference was found between the gender variable and the basic personality traits, and a significant difference was found between the variables of age, family monthly income, family status, psychological resilience and basic personality traits. In addition, a positive relationship was found between psychological resilience levels and basic personality traits, and a regression model was established in which basic personality traits were taken as independent variables and psychological resilience levels viii as dependent variables. The regression model established according to the model test results was found to be significant. While the emotional imbalance and negative value sub-dimensions of the basic personality traits scale negatively affected the psychological resilience level, it was concluded that the responsibility, kindness and openness to experience sub-dimensions positively affected the psychological resilience level

The Relationship Between İnvasive Malignant Melanoma And İts Clinicopathological Features And The Reassessment Of Melanoma According To The 2018 World Health Organization

Melanom, pigment oluşturan hücreler ve baskın olarak deride bulunan melanositlerin malignitesidir. Deri dışında, göz (iris), kulak (koklea), gastrointestinal sistem, leptomeninksler, oral ve genital mukozal membranlarda da görülür. Malign melanom, kadınlarda ve erkeklerde 5. en sık görülen malignitedir. Amerika’da, tüm deri kanserlerinin %4’ünü oluşturmasına rağmen, deri kanserlerine bağlı mortalitenin %75’inden sorumludur. DSÖ 2018 Melanom sınıflaması, farklı histopatolojik, klinik ve genomik veriler doğrultusunda melanom gelişiminin farklı yolaklar üzerinden gerçekleştiğini ortaya koymuştur. Çalışmamızda Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı’nda tanı almış, primer deri melanomu, mukozal melanomu, konjonktival melanomu ve uveal melanomu olan toplam 304 hasta (166 erkek ve 138 kadın) Dünya Sağlık Örgütü sınıflamasına tabi tutulmuştur. Ortalama tanı yaşı 58,09 ± 16,97 y (aralık 1- 95, ortanca 60,5) olarak saptanmıştır. On dokuz (%6,25) hasta herhangi bir sınıfta yer almazken, 96 (%31,58) hasta düşük kümülatif güneş hasarı ilişkili melanom, 45 (%14,80) hasta yüksek kümülatif güneş hasarı ilişkili melanom, 6 (%1,97) hasta dezmoplastik melanom, 7 (%2,30) hasta Spitz melanom, 48 (%15,79) hasta akral melanom, 40 (%13,16) hasta mukozal melanom, 17 (%5,59) hasta konjenital nevüsten gelişen melanom, 7 (%2,30) hasta mavi nevüsten gelişen melanom ve 19 (%6,25) hasta uveal melanom olarak sınıflandırılmıştır. Mukozal melanom vakalarında sağkalım süresi diğer tüm sınıflardan daha kısa olarak saptanmıştır (p<0,001). Düşük kümülatif güneş hasarı ilişkili melanomların sağkalım süresi ise, mavi nevüsten gelişen melanom 256 (p=0,021) ve uveal melanom (p=0,16) olgularına göre daha uzun olarak hesaplanmıştır. Çalışma sonlandırıldığında 192 (%63,37) hasta halen hayatta iken, 111 (%36,63) hastanın takibi ölüm ile sonuçlanmıştır. Ayrıca, çalışmaya Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı’nda tanı almış ve/veya moleküler çalışma için başvurmuş, metastatik melanomu olan 122 olgu (77 erkek ve 45 kadın) dahil edilmiştir. Hastaların, çalışmadaki metastatik melanom örneği ile tanı aldıkları yaş ortalaması 55,95 ± 1,35 y (aralık 19- 89) olarak saptanmıştır. Çalışma sonlandırıldığında 29 (%23,77) hasta halen hayatta iken, 93 (%76,23) hastanın takibi ölüm ile sonuçlanmıştır. Çalışmamızda primer deri melanomlarında; erkek cinsiyet, cerrahi sınır pozitifliği, 1 mm’den kalın ve pT1’den ileri evrede tanı alınması, VBF saptanması, mikrosatellit varlığı, lenf nodu metastazı, patolojik uzak metastaz varlığı, lenfovasküler invazyon görülmesi, ülserasyon varlığı, Clark seviyesinin II’den fazla olması, mitoz sayısının 1 mm²’de 6’dan fazla olması, perinöral invazyon saptanması genel sağkalımı istatistiksel olarak anlamlı şekilde olumsuz etkileyen özellikler olarak saptanmıştır. TİL, öncül lezyon, solar hasar ve regresyon varlığı ise primer deri melanomlarında genel sağkalım üzerinde istatistiksel olarak olumlu faktörler olarak izlenmiştir. Mukozal melanom hastalarında, cerrahi sınır pozitifliği sağkalım üzerinde olumsuz etkili bulunmuştur. Ayrıca gastrointestinal sistemde izlenen mukozal melanomların genel sağkalımı, baş-boyun bölgesinde görülen mukozal melanomlara göre daha kısa saptanmıştır. Konjonktival melanomu olan olgularda TİL varlığı genel sağkalım üzerinde olumlu etkiliyken; lenfovasküler invazyon varlığı, tümör kalınlığının 2 mm’den fazla olması ve milimetrekarede 257 mitoz sayısının 1’den fazla olması, patolojik tümör evresinin 3 olması genel sağkalım üzerinde olumsuz etkili bulunmuştur. Uveal melanom olgularında, konjonktiva ve lens tutulumu genel sağkalımı olumsuz etkilerken, en büyük tümör çapı 9,1-15 mm arasında olan olguların genel sağkalımı, en büyük tümör çapı 15 mm’den fazla olan olgulardan daha kısa saptanmıştır. Metastatik melanom olgularında; tanı yaşının 60’tan fazla olması 31-60 yaş arasında tanı almaya göre; yerleşimin akciğer ve merkezi sinir sistemi olması lenf nodu, deri ve subkütan yumuşak doku metastazlarına göre; karaciğer, kemik iliği, paranazal sinüs yerleşimi lenf nodu metastazına göre; soluk eozinofilik ve eozinofilik-şeffaf sitoplazmalı örneklerin, soluk eozinofilik-şeffaf sitoplazmalı örneklere göre; nöroendokrin benzeri nükleer özellikler gösteren vakaların veziküler nükleuslu örneklere göre genel sağkalımı daha kısa saptanmıştır. Perivasküler psödorozet oluşturan metastatik melanom olgularında sağkalımın anlamlı şekilde kısa olduğu saptanmıştır. Aynı görünüm daha önce olgu sunumu şeklinde primer melanom vakasında bildirilmiştir. Anjiotropizmin metastatik melanomda, metastatik olmayan melanoma göre daha sık görüldüğü ise farklı bir çalışmada incelenmiş ve melanomda lenfovasküler invazyon dışı metastaz yolakları olabileceği ve perivasküler psödorozet görünümü ile aynı olmamakla birlikte bu görünümü kapsayan anjiotropizm ile karakterli, melanomda ekstravasküler migratuar metastaz olasılığı yaklaşık 20 yıl önce ilk kez ortaya konmuş ve farklı çalışmalarla desteklenmiştir. Sonuç olarak, çalışmamızda histopatolojik ve klinik veriler doğrultusunda yapılan DSÖ sınıflamasının genel sağkalım ile ilişkili olduğu saptanmıştır. DSÖ 258 sınıflamasında solar hasar ayrımda kullanılan başlıca kriterlerden biridir. Güneş görmeyen ya da güneş hasarı ilişkisi belirlenememiş melanomların sağkalımının daha kısa olduğu saptanmıştır. Primer deri melanomlarında öncül lezyon tespit edilebilen olguların sağkalımının daha uzun olması melanom gelişim basamaklarının aydınlatılması ve prognostik önemi açısından ileri incelemeye değer bir bulgu olarak saptanmıştır. Regresyonun primer deri melanomlarında sağkalım üzerine olumlu etkisi, literatürdeki görüş ayrılıklarının azaltılması adına destekleyici bir bulgu olarak görülmüştür. TİL varlığı hem primer deri melanomlarında hem de konjonktival melanomlarda sağkalım üzerine olumlu etkili bir faktör olarak saptanmıştır. Melanom erken tanısının, genel sağkalım ve prognoz üzerine etkisinin önemi, metastaz anında başvuran hastaların mortalitesinin yüksekliği ile perçinlenmiştir. Metastatik melanom hastalarında, perivasküler psödorozet oluşumunun genel sağkalıma anlamlı olumsuz etkisi, literatürde perivasküler yerleşip anjiotropizm gösteren melanom hücrelerinin ekstravasküler yayılım gösterdiği görüşünü destekler niteliktedir.Melanoma is a malignancy of pigment-producing cells and melanocytes which are prominently located in the skin. In addition to the primary skin melanoma, melanoma is also seen in the uvea, cochlea, gastrointestinal tract, leptomeninges, ocular, oral and genital mucosal membranes. Melanoma is the fifth most common malignancy in females and males. Even though melanoma constitutes 4% of all skin malignancies, it is responsible for 75% of skin cancer-related mortality. In the 2018 WHO Classification of Skin Tumours book, a new multidimensional pathway classification for melanocytic lesions has been proposed. This new classification is based on the role of ultraviolet radiation, the cell (or tissue) of origin, and characteristic recurrent genomic alterations. In our study, 304 melanoma patients (138 females and 166 males), who were diagnosed in the Gazi University Hospital, Pathology Department, has been included. These cases were classified according to the new multidimensional pathway system depending on the clinicopathological features. The mean patient age at diagnosis was 58,09 ± 16,97 yrs (range, 1- 95, median 60,5). According to the new classification, the cases were classified as low cumulative sun damage (CSD) melanoma/superficial spreading melanoma (SSM) in 96 (31,58%), high-CSD melanoma /LMM in 45 (14,80%) of cases, desmoplastic melanoma in 6 (1,97%), Spitz melanoma in 7 (2,3%), acral melanoma in 48 (15,79%), mucosal melanoma in 40 (13,16%), melanoma in congenital nevus in 17 (5,59%), melanoma in blue nevus in 7 (2,3%), uveal melanoma in 19 (6,25%). Finally, nineteen (6,25%) of the 260 cases could not be included in any pathway. Overall survival of mucosal melanoma cases was statistically significantly lower than the other melanoma classes (p<0,001). The overall survival of low-CSD melanoma/SSM was significantly longer than melanoma in blue nevus (p=0,021) and uveal melanoma (p=0,16). At the end of the study, 192 (63,37%) of the patients were alive, whereas 111 (36,63%) of the patients were deceased. Additionally, 122 (45 female and 77 male) metastatic melanoma cases, that were metastatic at the time of diagnosis and/or consulted for molecular pathological analysis, were also included in this study. The mean age of diagnosis at the time of metastasis and/or consultation was 55,95 ± 1,35 yrs (range 19- 89). When this study was concluded, 29 (23,77%) of the patients were alive, whereas 93 (76,23%) of them were deceased. In primary skin melanoma; male gender, surgical margin positivity, tumor thickness of more than 1 mm, pathological tumor stage (pT) of more than 1, presence of vertical growth phase, identification of microscopic satellites, lymph node metastasis, pathologically proven distant metastasis, lymphovascular invasion, ulceration, Clark level of more than II, mitotic rate of ≥6/1 mm² and perineural invasion were statistically significantly associated with shorter overall survival, whereas identification of precursor lesion, tumorinfiltrating lymphocytes (TILs), solar elastosis, and regression was statistically significantly associated with longer overall survival. In mucosal melanoma patients, localization of the gastrointestinal tract compared with the head and neck mucosa and surgical margin positivity were significantly associated with shorter overall survival. In conjunctival melanoma patients, the presence of TILs was significantly associated with longer overall survival, whereas lymphovascular 261 invasion, ≥2 mm tumor thickness, mitotic rate of >1/1 mm², diagnosis at the pT3 were significantly associated with shorter overall survival. In uveal melanoma cases, conjunctiva and lens involvement was an unfavorable effect on overall survival, whereas the cases with the largest tumor diameter of 9,1-15 mm had shorter overall survival than the cases with the largest tumor diameter of >15 mm. In metastatic melanoma cases, the diagnosis age of >60 yrs had a shorter overall survival when compared with the patients with the diagnosis age of 31-60 yrs. Lung and central nervous system localization for metastatic melanoma had a worse overall survival than lymph node, skin, and subcutaneous soft tissue whereas liver, bone marrow, paranasal sinus metastasis had shorter overall survival than lymph node metastasis. Cytoplasmic features of metastatic melanoma cases have been found also important for overall survival. Pale eosinophilic cytoplasm and eosinophilic-clear cytoplasm had shorter overall survival than pale eosinophilicclear cytoplasm. Neuroendocrine like nuclear features were also associated with worse overall survival than vesicular nuclei. Perivascular pseudorosette formation reduced the overall survival of metastatic melanoma patients. The same appearance has been described for primary melanoma as a case report in the literature. It has been reported that angiotropism is seen more frequently in metastatic melanoma cases than melanoma cases without metastasis. This difference leads to an argument that melanoma metastasis pathways could be diverse and include other options besides lymphovascular invasion. Perivascular pseudorosette has not the same appearance as angiotropism. However, the definition of angiotropism also covers the perivascular pseudorosette formation. Extravascular migratory metastasis in 262 melanoma was firstly described approximately 20 years ago as an alternative metastatic pathway characterized by angiotropism. This idea has been endorsed by different studies related to melanoma metastasis pathways. Conclusively, in our study, the overall survival was found to be associated with the new WHO melanoma classification that depends on clinicopathologic features. In WHO classification, solar damage is one of the primary criteria used for the classification of melanoma according to multidimensional pathways. Melanomas with no solar elastosis or without related to solar damage were found out with shorter overall survival than melanomas with histologic evidence of solar elastosis. In primary skin melanoma with clinicopathologic evidence for precursor lesion had longer overall survival than without precursor lesion. Identification of precursor lesion as a prognostic parameter was thought to be valuable and could deserve further study to describe developmental pathways in melanoma. In this study, regression was found to be positively effective on overall survival as opposed to the conflicting ideas in the literature. TILs in both primary skin and conjunctival melanoma were associated with longer overall survival. The importance of early recognition and diagnosis of melanoma for improving patient outcomes was supported by the higher mortality rates of metastatic melanoma than primary ones. Finally, in metastatic melanoma patients, the significant negative impact of perivascular pseudorosette formation on overall survival might be supportive for the idea of melanoma extravascular metastasis pathway in which melanocytes have a perivascular arrangement and show angiotropism

Experimental İnvestigation Of The Fatigue Effect Of Curing Kinematics On Rubber Materials

Havacılık ve otomotiv endüstrisinde sıklıkla kullanılan elastomerik malzemelerden birisi olan doğal kauçuk türevi malzemeler 140 oC ve 180 oC sıcaklık değerleri arasında farklı kullanım ve amaçlara yönelik tercihler doğrultusunda kürlenme ile üretim aşamasından geçmektedir. Üretim aşamasında kürlenme sıcaklık değeri ve termal sıcaklık dağılımı, elde edilecek nihai ürünün kürlenme statüsünü doğrudan etkilemektedir. Kürlenme aşamasında sıcaklık dağılımının nihai ürünün tüm bölgelerinde aynı değere ulaşamaması durumu üretim aşamasında sıklıkla karşılaşılan problemlerdendir. Parça boyutu değiştikçe, iç ve dış bölgeler arasındaki kürlenme sıcaklığı ve kürlenme statüsü farkı nihai ürünün mekanik özelliklerinin homojen dağılım gösterememesine neden olmaktadır. Bu tez çalışmasında, farklı sıcaklık değerleri ve kürlenme sürelerinde üretilen doğal kauçuk tabanlı test parçalarının ömür süreleri çekme yorulma deneysel testleri ile incelenmiştir. Bu amaçla, MSC Patran ve MSC Nastran bilgisayar destekli yapısal ve termal analiz programı yardımıyla üretim ve test aşamasına ait ön parametreler belirlenmiştir. Sıcaklık ve stress dağılımı analizleri ile uygun malzeme boyutu, şekli ve değişken pişirme sürelerine karar verilmesinin ardından, bu parametreler ile doğal kauçuktan ürettirilen numuneler tek eksende çekme ömür testlerine tabi tutulmuştur. Böylece, üretim aşamasındaki önemli parametrelerden olan kürlenme sıcaklık değeri ve kürlenme süresi parametrelerinin malzemenin ömür süresi üzerindeki etkisi deneysel olarak incelenmiştir. Üç farklı sıcaklık ve üretim sürelerinde üretilen nihai ürünler tek eksende yorulma deneylerine tabi tutulmuş ve kürlenme statüsü iyileştirme çalışmasının yorulma ömrü üzerindeki etkisinin incelenmesi ve elde edilen sonuçların karşılaştırılması sağlanmıştırNatural rubber derivative materials, which are one of the elastomeric materials frequently used in the aviation and automotive industry, pass through the production phase with curing in line with preferences for different uses and purposes between 140 oC and 180 oC temperature values. During the production phase, the curing temperature and thermal temperature distribution directly affect the curing status of the final product to be obtained. Failure of the temperature distribution to reach the same value in all parts of the final product during the curing phase is one of the problems frequently encountered during the production phase. As the part size changes, the difference in curing temperature and curing status between the inner and outer zones causes the mechanical properties of the final product not to be homogeneously distributed. In this thesis, the lifetime of natural rubber-based test pieces produced at different temperature values and curing times were examined by full relaxing tensile fatigue experimental tests. For this purpose, the preliminary parameters of the production and testing phase were determined with the help of MSC Patran and MSC Nastran computer aided structural and thermal analysis software. After determining the appropriate material size, shape and variable cooking times with temperature and stress distribution analysis, samples produced from natural rubber with these parameters were subjected to uniaxial tensile life tests. Thus, the effect of curing temperature value and curing time parameters, which are important parameters in the production phase, on the life span of the material was experimentally investigated. The final products produced at three different temperatures and production times were subjected to uniaxial fatigue tests and the effect of curing status improvement study on fatigue life was examined and the results obtained were compared

Envıronmental Impacts Of Inner-Cıty Raıl Systems: Example Of Ankara Çayyolu Subway

İklim değişikliği açısından en önemli etken olan karbondioksit gazının atmosfere salımında ulaşım sektörünün payı dünya genelinde %24, tüketilen enerjideki payı ise %36 olup bu payda sürekli bir artış söz konusudur. Türkiye’de kent içi ulaşımın yaklaşık %90’ı karayolundan sağlanmakta olup lastik tekerlekli araçların kullanımındaki bu hızlı artış birçok sorunu da beraberinde getirmiştir. Yolculuk talebinde artış yaşanan alanlara yeni yollar yapılması taşıt trafiğini arttırmakta, yolculuk süreleri uzamakta, dur-kalk nedeniyle CO2 salımı ve enerji tüketimi daha da artmaktadır. Bu problemi çözmek için yeni yollar, katlı kavşaklar yapılmakta olup tekrar aynı sorunlar yaşanmakta aynı çözümler uygulanarak bu durum bir kısır döngü halini almaktadır. Bu çalışmada kent içi raylı sistemin çevresel etkisini analiz etmek amacıyla yolculuk türel dağılımı, CO2 emisyonu ve enerji tüketimi unsurları üzerinden bir metodoloji geliştirilmiştir. Metodoloji; Çayyolu Bölgesi’ne hizmet veren otomobil, EGO otobüsü ve Ankara Metrosu (M2)’na uygulanmıştır. Bulguların sonucuna göre metro kullanımının önce ve sonrasında kent içi raylı sistemin çevre kalitesi ve enerji tüketimine etkileri belirlenmiştir. Çalışmada, 2014 yılında Ankara Metrosu (M2)’nun; hizmete açılması ve bölgeye hizmet veren EGO otobüsleri ile entegrasyonunun sağlanmasının lastik tekerlekli ulaşım türleri kaynaklı çevresel zararların önüne geçtiği elde edilen bulgularla saptanmıştır. Çalışma kapsamında 3 ayrı senaryo geliştirilerek raylı sistemin yolculuk türel dağılımı payındaki artışının; ulaşım kaynaklı çevre kirliliği, enerji tüketimi, trafik sıkışıklığı ve artan yolculuk sürelerinin azalmasındaki etkisi ortaya konulmuştur. Ulaşım kaynaklı çevresel zararların önüne geçilebilmesi için raylı sistem kullanımını arttırıcı çözüm önerileri sunulmuştur.The share of transportation sector, which is the leading factor in terms of climate change, in the CO2 emission is 24% across the world, and in consumed energy, it is 36% and on the steady increase. About 90% of urban transportation in Turkey is provided by land. The heavy increase in the usage of rubber-wheeled vehicles brings along many problems. Building new roads in fields where demand for travelling is on the rise cause increase in vehicle traffic. Thus, journey time extends and depending on stop-and-go carbon dioxide emission and energy consumption increase further. In order to solve this problem, new roads and stack interchanges are built, yet same problems arise repeatedly. Methodology is developed through typical journey distribution, CO2 emission and energy consumption factors. Methodology is applied on Çayyolu and EGO bus routes along with Çayyolu subway. According to results, the impact of inner-city rail system on environmental quality and energy consumption is determined before and after subway usage. Our findings show that opening of Çayyolu subway in 2014 and the integration of subway with EGO bus lines in the zone decrease the environmental damage arising from rubber-wheeled vehicles. Within the study, three scenarios have been developed in order to present the impact of increase of rail system in the share of typical travelling distribution on environmental pollution due to transportation as well as decrease in traffic jam and journey time. In order to avert environmental damages due to transportation, solution recommendations for enhancing railway system usage are offere

Effectıveness Analysıs Of Energy Effıcıency In Buıldıngs

Başlangıçta çevresel sorunlar ve endişeler neticesinde bir çözüm olarak ortaya çıkan sürdürülebilir kalkınma, sonrasında çevre ile birlikte sosyal ve ekonomik gelişimi odak noktasına koyarak ülke politikalarına yön vermiştir. Toplumsal, finansal ve ekolojik sürdürülebilirlik arasında bir denge kuran sürdürülebilir kalkınma ile çevre kıt olan doğal kaynakların yüksek verimlilikle değerlendirilmesi, dünyayı daha az kirleten ve dünyaya daha az sera gazı yayan enerji kaynaklarının ve teknolojilerinin kullanılması suretiyle korunurken; sosyo-ekonomik gelişme ise enerjinin güvenilir ve sürdürülebilir olarak temin edilmesiyle sağlanmaktadır. Bu minvalde enerji, stratejik bir unsur ve gösterge olarak sürdürülebilir kalkınmanın merkezinde yer almaktadır. Çevre ekseninde de anahtar bir role sahip olan enerjiye duyulan ihtiyaç, ekonomik büyüme ile refah düzeyi, nüfus, sanayileşme ve kentleşmedeki artışa paralel olarak artmış ve bu durum da özellikle Türkiye gibi enerjide dışa bağımlı ve gelişmekte olan ülkelerde, sürdürülebilirliğin sağlanması noktasında, enerji tasarrufu ile enerji verimliliğini sanayi, bina, ulaştırma, elektrik gibi sektörlerde zaruri hale getirmiştir. Türkiye’deki toplam sera gazının yaklaşık dokuzda birinin bina kaynaklı olduğu, enerji tüketiminin yaklaşık dörtte birinin binalarda gerçekleştiği ve yaklaşık 2,25 milyar TL değerinde de bina enerji tasarruf potansiyelinin bulunduğu göz önüne alındığında binalar, üzerinde durulması gereken hususların başında gelmektedir. Bu çalışmada, bina enerji verimliliği kapsamında Türkiye’deki Enerji Kimlik Belgesi (EKB) uygulamasının konut enerji verimliliğine olan etkisi sürdürülebilirlik ekseninde illerin enerji ve çevre performanslarının belirlenmesi suretiyle araştırılmıştır. Bu maksatla, 81 ilin ilgili enerji ve çevre göstergeleri üzerinden 2015-2017 dönemi için dört model oluşturulmuştur. Söz konusu modeller, EKB sınıflandırma etkinliği, EKB kullanım etkinliği, sera gazı etkinliği 1 ve sera gazı etkinliği 2’dir. Çalışmada statik ve dinamik analiz için Veri Zarflama Analizi, Malmquist Toplam Faktör Verimlilik Endeksi ile Süper Etkinlik modelinden yararlanılmış ve EMS ile DEAP programları kullanılmıştır. Analizde model bazında etkin ve etkin olmayan iller ile bölgeler belirlenmiş, iller etkinliklerine göre sıralanmış, etkin olmayan illerin etkin olabilmesi için referans alması gereken iller ve hedef değerleri ortaya konmuştur. Bununla birlikte 81 il ve Türkiye’nin Malmquist verimlilik endeksi skorları hesaplanmıştır. Çalışma neticesinde elde edilen sonuçlar mikro ve makro ölçekte değerlendirilmiş ve Enerji Kimlik Belgesi uygulamasının enerji verimliliği alanındaki etkinliğinin artırılması için önerilerde bulunulmuşturSustainable development that emerged as a solution in consequence of environmental problems and concerns in the beginning has steered country’s policies by bringing social and economic development with the environment into its focus later. With sustainable development that strikes a balance between social, financial and ecological sustainability, while the environment is protected by consuming scarce natural resources more efficiently and using energy resources and technologies that pollute the world less and emit greenhouse gases less, the socio-economic development is also achieved by supplying reliable and sustainable energy. Meanwhile, the energy is at the center of sustainable development as a strategic element and indicator. The demand for the energy, which also has a key role in axis of the environment axis, has grown in parallel with economic growth, increase in welfare level, population, industrialization and urbanization and this case has made energy saving and energy efficiency in sectors such as industry, building, transportation and electricity necessary at the point of ensuring sustainability in the World, especially in developing countries that are dependent on energy such as Turkey. Considering that approximately one in nine of the total greenhouse gas in Turkey arise from buildings, about a quarter of the energy is consumed in buildings and energy saving potential of approximately 2.25 billion TL in buildings exists, the buildings are the leading issues to be addressed. In this study, within the scope of building energy efficiency, the effect of Energy Identification Certificate (EIC) in Turkey on residential energy efficiency was investigated in axis of sustainability by determining energy and environmental performances of provinces. For this purpose, four models were created for the period of 2015-2017 based on the relevant energy and environmental indicators of 81 provinces. These models are EIC classification efficiency, EIC use efficiency, greenhouse gas efficiency 1 and greenhouse gas efficiency 2. In the study, Data Envelopment Analysis, Malmquist Total Factor Productivity Index and Super Efficiency model were benefited for static and dynamic analysis and EMS 1.3 and DEAP 2.1 programmes were used. In the analysis, efficient and province inefficient provinces and regions were identified on the basis of the model, the provinces were ranked according to their efficiency scores, the provinces that should be taken as reference for inefficient provinces to be effective and the provinces’ target values were revealed. In addition, Malmquist productivity index scores of 81 provinces and Turkey were calculated. In conclusion, the results obtained from the study were evaluated at micro and macro scale and the suggestions were made to increase the effectiveness of the Energy Identity Certificate application in energy efficienc

Investıgatıon Of The Asymptotıc Behavıor Of Generalızed Baskakov-Durrmeyer-Stancu Type Operators

Kumar,A.S.,Finta,Z. ve Agrawal,P.N.,Baskakov tip operatörlerinin bir çeşidi olan Baskakov-Durrmeyer tip operatörlerini ve ardından da bu operatörlerin bir genelleştirmesi olan Baskakov-Durrmeyer-Stancu operatörlerini tanımlamışlardır. Bu tezde, Baskakov- Durrmeyer-Stancu operatörlerin Voronovskaja tip yaklaşım teoremi verilerek asipmtotik davranışı incelenmiştirKumar,A.S.,Finta,Z. and Agrawal,P.N., have introduced a type of Baskakov operators and then Baskakov-Durrmeyer operators a generalization of these operators as Baskakov- Durrmeyer-Stancu operartors are defined. In this thesis, the asymptotic behaviors of Baskakov-Durrmeyer-Stancu operators have been studied by giving Voronovskaja type approach theore

Comparıson Of Test Equatıng Methods Based On Classıcal Test Theory And Item Response Theory: Internatıonal Student Assessment Program (Pısa) 2012 Mathematıcs Test Case

Bu araştırmada Klasik Test Kuramı’ndaki ve Madde Tepki Kuramı’ndaki eşitleme yöntemleri kullanılarak en az eşitleme hata ile en uygun eşitleme yönteminin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın verileri için PISA 2012 Matematik testi, kitapçık 1 ve kitapçık3 puanları eşitlenmede kullanılmıştır. Araştırmaya Türkiye, Endonezya, Şangay/Çin ve Finlandiya verileri seçilmiştir. Araştırmada Klasik Test Kuramı doğrusal eşitleme için Tucker (w1=1, w1=0,5), Levine gözlenen puan (w1=1, w1=0,5), Levine gerçek puan, klasik konjenerik ve Braun-Holland kullanılmıştır. Belirtilen bu yöntemlerden Tucker eşitlemenin en az hata ile eşitleme yaptığı, Levine gerçek puan eşitleme yönteminin ise en fazla hata ile viii eşitleme yaptığı bulunmuştur. Klasik Test Kuramında yer alan eşit yüzdelikli eşitleme yöntemlerinden önce düzgünleştirme yapılmıştır. Ön düzgünleştirmede C 6 polinom derecesi ve beta4 binomial fonksiyonu, son düzgünleştirme için ise kübik spline S 0,05 derecesi analitik ve grafiksel süreç sonunda en uygun düzgünleştirme olarak seçilmiştir. Hata bant değeri içerisindeki dağılımları ve hata miktarlarına göre kendi aralarında kıyaslandığında beta4 binomial fonksiyonun en iyi, C 6 polinom derecesinin ise en fazla hataya sahip olarak düzgünleştirme yöntemi olduğu bulunmuştur. Eşit yüzdelikli eşitleme sürecinde frekans kestirim (w1=1, w1=0,5) eşit yüzdelikli eşitleme yöntemi kullanılmıştır. Eşit yüzdelikli eşitleme için en az hata w1=0,5 frekans kestirim yönteminden, en fazla hata w1=1 frekans kestirim eşitleme yönteminden elde edilmiştir. Klasik Test Kuramına ilişkin doğrusal ve eşit yüzdelikli eşitleme yöntemleri kıyaslandığında eşit yüzdelikli eşitlemede daha az hata ile eşitlenmiş puanların elde edildiği görülmüştür. Madde Tepki Kuramına dayalı eşitleme sürecine kalibrasyon yaparak başlanmıştır. Madde karakteristik eğri kalibrasyon yöntemlerinden Stocking-Lord yönteminin daha iyi sonuç sağladığı görülmüştür. Madde Tepki Kuramı gözlenen ve gerçek puan eşitleme yöntemlerinden elde edilen eşitlenmiş puanlar karşılaştırıldığında Madde Tepki Kuramı gerçek puan eşitleme, daha az hata barındırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Kuramlardaki eşitleme yöntemleri kıyaslandığında Madde Tepki Kuramı yöntemlerinin daha az hata ile eşitleme yaptığı bulunmuştur. Yapılacak eşitleme çalışmalarında Madde Tepki Kuramı gerçek puana dayalı eşitleme yapılması önerilmiştirIn this study, it was aimed to determine the most appropriate equating method with the least equating error by using the equating methods in Classical Test Theory and Item Response Theory. The scores of the booklet 1 and the booklet 3 in the PISA 2012 Mathematics test were used to be equated for the data of the research. The data of Turkey, Indonesia, Shanghai / China and Finland were selected for the research. In the study, Tucker (w1 = 1, w1 = 0.5), Levine observed score (w1 = 1, w1 = 0.5), Levine true score, classical congeneric and Braun-Holland methods were used. Among these methods, Tucker equalization was found to equate with the fewer error, and Levine true score equating method equated with the highest error. The smoothing procedure was completed before the equipercentile equating methods in the Classical Test Theory. The C 6 polynomial degree and beta4 binomial function in the pre- x smoothing, and the cubic spline S 0,05 degree for the final smoothing were selected as the most appropriate smoothing at the end of the analytical and graphical process. When compared to each other according to their distribution within the error band value and the amount of error, it was found that the beta4 binomial function was the best smoothing method, while the C 6 polynomial degree had the highest error. Frequency estimation (w1 = 1, w1 = 0.5) equating method were used in the equipercentile equating process. For equipercentile equating, the least error was obtained from the w1=0,5 frequency estimation method, and the highest error was obtained from the w1=1 frequency estimation equipercentile equating method. When the linear and equipercentile equating. Methods related to Classical Test Theory were compared, it was seen that scores equated with less errors were obtained in equipercentile equating. The equating process based on Item Response Theory started with making calibration. It was seen that the Stocking-Lord method provided better results among item characteristic curve calibration methods. When the equated scores obtained from the Item Response Theory observed and real point equating methods were compared, it was concluded that the Item Response Theory actual score equating contained less errors. When the equating methods in the theories were compared, it was found that the Item Response Theory methods made equalization with less error. It is recommended to make equating based on Item Response Theory true score in equating studi

Experımental And Numerıcal Investıgatıon Of Thermal Behavıor Of Electronıc Boards Insıde An Enclosure

Sunulan tez kapsamında, kapalı hacim içerisinde bulunan bir elektronik kart komplesinin zamana bağımlı doğal taşınım altındaki termal davranışı deneysel ve nümerik olarak incelenmiştir. Kart üzerinde iki adet elektronik komponent bulunmaktadır. Kart komplesi dört adet ayak üzerine sabitlenmiş ve bu ayaklar da ısıtıcı bir plaka üzerine yerleştirilmiştir. Nümerik analizler iletim tabanlı SEY (Sonlu Elemanlar Yöntemi) ve HAD (Hesaplamalı Akışkanlar Dinamiği) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. HAD analizlerinin çözümü, zamana bağımlı doğal taşınım ile ısı transferi olan problemlerde oldukça uzun sürmektedir. Öte yandan, iletim tabanlı SEY analizlerinde, sistemde bulunan hava analiz modeline dahil edilmemektedir. Bu da çözüm doğruluğunu olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada, iletim tabanlı SEY analiz modelinde, taşınım sınır şartı tanımlanması için kullanılan taşınım katsayıları deneysel veriler referans alınarak doğrulanmıştır. Ayrıca analiz modelinde belirsizlik içeren, komponentler ile kart arasındaki termal temas direnci ve komponentlerde meydana gelen güç düşüm oranı değerleri de yine deneysel veriler kullanılarak belirlenmiştir. Deneysel veriler kullanılarak doğrulanan analiz modeli ile sistemin termal davranışı 64 farklı sınır şartı için parametrik olarak incelenmiştir. İncelemeler sonucunda, komponent sıcaklığının komponent gücünden, kartın alt yüzeyinin ise, komponent ile aynı hizada olsa bile, kartın alt yüzeyine bakan ısıtıcı plaka sıcaklığından önemli miktarda etkilendiği çıkarımına varılmıştır. Sistem başlangıç sıcaklığının yüksek olduğu durumlarda, ısıtıcı plaka sıcaklığı ve komponent sıcaklığının farklı değerleri için kart ve komponent sıcaklıklarında artış, azalış, önce azalış sonra artış veya önce artış sonra azalış görülebilmektedir. Bu etkiler, ilgili bölgeler ve ısı kaynakları arasındaki termal direnç ile alakalıdır. Ek olarak, beş farklı sınır şartı için HAD ve iletim tabanlı SEY analizleri ve bu sınır şartlarından ikisi için deneyler gerçekleştirilip analiz ve deney sonuçları karşılaştırılmıştır. Sonuçlara göre iletim tabanlı SEY analiz modeli doğru kurulduğu takdirde, HAD analizleri ile ve deneyler ile benzer sonuçlar elde edildiği görülmüştür.In this study, experimental and numerical investigations of thermal behavior of an electronic board assembly under unsteady natural convection in an enclosure was performed. There are two electronic components placed on the electronics board. The assembly is placed on four legs, which stand over a heater plate. Numerical analyses were perfomed using conduction based FEM (Finite Element Method) and CFD (Computational Fluid Dynamics). Solutions using CFD analyses take long times, especially for time dependent problems with natural convection. On the other hand, in conduction based FEM, the fluid within the system, in general air, is not modeled directly, and hence, solution accuracy may be affected negatively. In this study, the heat transfer coefficients that were used to define the convective heat transfer boundary conditions were corrected by taking the experimental results as a reference. Additionally, unknown analysis input parameters, thermal contact resistance between the components and the board and component power deration rate were determined again using experiment results. Using the corrected analysis model, thermal behavior of the electronic board was examined for 64 different scenarios. The results of the examination indicate that the temperature of the upper surface of the components were highly affected from the component power, whereas, the temperature of the bottom side of the board was highly affected from the heater plate temperature, although the point of interest is right across the component. For the cases when the initial temperature of the system is relatively high, the temperature values of the board and the components may increase, decrease, firstly decrease then increase and vice versa. These behaviors are related to the thermal resistance between the heat sources and points of interest. Moreover, CFD and FEM analyses were performed for five more different boundary conditions and experiments were performed for two of them. Then, the results were compared. According to the results, setting up the FEM analysis model properly, results close to the CFD analysis and experiment results can be obtained

Desıgn And Implementatıon Of A Pıezoelectrıc Wınd Energy Harvester

Bu çalışmada, titreşimlerden elektrik enerjisi üreten piezeoelektrik levhalar kullanılarak bir sistem tasarımı yapılmış ve prototip üretilmiştir. Çalışma kapsamında, çeşitli piezoelektrik levhaların titreşim özellikleri incelenmiştir. 3 farklı uzunluğa ve doğal titreşim frekansına sahip piezoelektrik levhalarda 0.5 Hz’den 25 Hz’e kadar yapılan titreşim deneyleri ile bu levhaların doğal titreşim frekansları tespit edilmiştir. İlgili titreşim frekanslarında ne kadar elektriksel gerilim ve güç oluşturabildikleri ölçülmüştür. Deneyler sırasında farklı yüklerin, üretilen elektriksel güce etkileri de çalışılmıştır. Ayrıca çalışma kapsamında, prototip rüzgar enerjisi hasatçısının elektromanyetik analizleri de gerçekleştirilmiştir. Böylece; piezoelektrik levhalardan deneysel olarak elde edilen veriler ile, doğrudan enerji üreten bir sistemin tasarım ve imalatı sağlanmıştır. Doğada, rüzgâr hızı ve çeşitli etmenlerden kaynaklanan her türlü titreştirici kuvvet, doğal frekansta olmayıp gerçekte belli bir frekans aralığında sürekli değiştiğinden, bu durumda elde edilebilecek gücün artırılması ancak multifrekanslı bir yeni hasatçıyla mümkün olacaktır. Sonuç olarak daha geniş rüzgar hızı bandında, düşük rüzgar hızlarında enerji üretebilen yeni bir sistem üretilmiştirIn this study, a system design and prototype have been realized by using piezeoelectric layers producing electrical energy from vibrations. In the study, the vibration properties of various piezoelectric layers have been explored. Natural vibration frequencies have been determined with the vibration experiments performed from 0.5 Hz to 25 Hz in piezoelectric layers with 3 different lengths and natural frequencies. How much electrical voltage and power they can generate at the respective vibration frequencies are measured. During the experiments, the effects of different loads on the generated electrical power have been studied, too. Within the scope of study, electromagnetic analysis of the prototype wind energy harvester has been also performed. Thereby; with the experimental data obtained from piezoelectric layers, the design and implementation of a direct energy generating system have been provided. In the nature, wind speed and all vibrational forces stem from various factors are not at natural frequency, indeed they vary continuously within a certain frequency interval, the increase of power can only be possible by a new multi-frequency harvester. To conclude, a new system which can generate energy at low wind speed and in wider wind speed band is implemente

Occupatıonal Accıdent Analysıs And Modellıng In Oıl And Gas Drıllıng Sector Turkey

Bu çalışmada Türkiye’de petrol ve gaz sondaj sahası hizmetlerinde yaşanan iş kazalarının neler olduğunun tanımlanmakta, Türkiye’nin diğer ülkelerde meydana gelen iş kazaları açısından durumunun ortaya konmakta, iş kazalarının bilimsel bir şekilde sınıflandırılması için özgün bir yöntem geliştirilmiş ve bu yöntemin literatüre katkısı ortaya konmuştur. Bu çalışma kapsamında Türkiye’de faaliyet gösteren bir petrol sondaj şirketine ait 32.948 adet saha personel çalışma raporu tasnif edilerek istatistiksel olarak incelenmiştir. Ayrıca 2011- 2018 yılları arasında meydana gelen 646 adet iş kazası raporu aynı şekilde incelenmiş, söz konusu raporlar üzerindeki veriler elektronik ortama aktarılarak veri tabanı oluşturulmuştur. Kaza analizinde kullanılmak amacıyla oluşturulan veri tabanı üzerinde sırasıyla tanımlayıcı istatistikler, kümeleme analizi ve diskriminant analizi yapılmıştır. Kümeleme ve diskriminant analizleri literatürde yer alan kaza sınıflandırmalarının sadece kaybedilen gün üzerinden yapılmasının doğru olmadığını ve mevcut sınıflandırma sayısının yeterli olmadığını göstermiştir. Literatürde kaza sınıflandırması için oluşturulmuş mevcut gruplandırmalar, sadece kaza sonrası oluşan kayıp gün baz alınarak yapılmakta, iki veya beş sınıfta değerlendirilmektedir. Ancak yapılan bu çalışmada, kaza sınıflandırması için sınıf sayısının 8 olması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Yine bu çalışmada, alanında yapılmış diğer çalışmalardan çok daha kapsamlı ve yenilikçi bir yaklaşım geliştirilerek, kullanılan yöntemin başarıyla uygulanması ve tanımlanan veri çeşitliliği sayesinde, daha gerçekçi sonuçların ve değerlendirmelerin elde edilmesi sağlanmıştırIn this thesis, the occupational accidents experienced in the oil and gas drilling field services in Turkey is defined. The situation of Turkey in terms of occupational accidents taking place in other countries is put forward and original method for the scientific classification of occupational accidents is developed. The contribution of this method to the literature is shown. 32.948 field personnel work reports of one of oil drilling contractors in Turkey were classified and statistically examined within the context of this study. Besides, 646 occupational accident reports between 2011 and 2018 were examined with the same approach after which the data derived from the reports were digitized and a database was formed using this electronic data. Descriptive statistics, cluster analyses, and discriminant analyses were conducted on this database that was built up for utilization in accident analyses. Cluster and discriminant analyses reveal that the existing classification of accidents based on lost time incidents are not correct and the number of existing classifications are not sufficient. The current groups formed for the classification of accidents in the literature are primarily based on post-accident lost-time injuries and are evaluated in either two or five classes. However, it was concluded that the number of classes required for the classification of accidents should be “eight”. Yet, a more comprehensive and innovative approach in comparison to other studies in the literature was developed in this study and the derivation of more realistic results with the successful application of the method used and diversity of the data defined was provide