10 research outputs found
Verkir og verkjameðferð á Sóltúni
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn Skoða/Opna(view/open)Markmið þessarar greinar er að skýra frá árangri af notkun verkjaplástra á hjúkrunarheimilinu Sóltúni og hvernig það skilaði sér í betri líðan íbúa samkvæmt RAI-matstækinu. Bornar voru saman mælingar á verkjakvarða á árunum 2006-2010
Comparison of MDS-AC registration and conventional medical records in Iceland and other Nordic countries. A part of a Nordic study
Neðst á síðuni er hægt er að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/OpenOBJECTIVE: Complex functional decline and comorbid state is an important indicator of outcome for hospital care of older adults. In today acute care it is important to quickly be able to target those who might benefit from geriatric assessment. The MDS-AC is an evaluation system for geriatric acute care patients that records functional impairment and co-morbid states. The object of this study was to compare the MDS-AC registration with the traditional nurses and doctors records for chosen variables important to older patient care in Iceland and other Nordic countries. METHODS: This was a randomised prospective Nordic study. The study took place in Reykjavík, Copenhagen, Umeå, Oslo and Helsinki. Participants in each country were chosen from 75 year old and older patients admitted to acute care medical wards, 160 patients from each country. The results presented here show data from selected variables collected with the MDS-AC instrument version 1,1 in the first 24 hours of admission, compared with hospital notes for the first 48 hours. RESULTS: For ADL and IADL impairments the medical record missed between 20 to 96% of items registered with the MDS-AC and between 33 to 100% when there is no impairment detected. This was true for all the participating Nordic countries but the Icelandic medical records were in comparison more often incomplete for the variables chosen. CONCLUSION: The MDS-AC documents better than traditional medical records several important variables relating to function among the elderly. It may be possible to improve documentation with a standardized instrument such as the MDS-AC.Tilgangur: Fjölþættur vandi og færniskerðing eru mikilvægir spáþættir fyrir horfur eldri sjúklinga eftir bráð veikindi. Til að sjúkrahúsþjónusta verði skilvirk og fullnægjandi er mikilvægt að greina þá fljótt sem hefðu ávinning af heildrænu öldrunarmati við bráð veikindi. Minimal Data set for Acute Care (MDS AC) er tæki til heildræns öldrunarmats á bráðasjúkrahúsum. Í þessari rannsókn er hefðbundin skráning lækna og hjúkrunarfræðinga á bráðadeild borin saman við skráningu með MDS-AC tækinu á Íslandi og öðrum Norðurlöndum. Efniviður og aðferð: Rannsóknin var framkvæmd á bráðalyflæknisdeildum sjúkrahúsa í Reykjavík, Umeå, Kaupmannahöfn, Oslo og Helsinki. Í hverju landi voru valdir 160 bráðasjúklingar 75 ára og eldri með slembiúrtaki. MDS-AC gerð 1,1, var notuð við gagnasöfnun. MDS-AC skráning fyrstu 24 klukkustundir í legunni var borin saman við hefðbundna skráningu lækna og hjúkrunarfræðinga fyrstu 48 klukkustundirnar. Niðurstöður: Skráningu á færnitengdum atriðum hjá öldruðum vantar í hefðbundna sjúkraskrá í 20 til 96% tilfella þegar skerðing er til staðar og 33 til 100% tilfella þegar skerðing er ekki til staðar borið saman við MDS-AC. Svipað mynstur sést á öllum Norðurlöndunum en skráning er í mörgum atriðum lakari á Íslandi. Ályktun: MDS-AC skráir betur en hefðbundin sjúkraskrá mörg mikilvæg atriði tengd færni hjá öldruðum. Til álita kemur að bæta skráningu færniatriða og meðvirkra sjúkdóma með stöðluðu matstæki eins og MDS-AC
Byltur og varnir á Sóltúni
Efst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkin
Þrýstingssár: Greining og meðferð með aðstoð Bradenkvarða og RAI-mats
To access publisher's full text version of this article, please click on the hyperlink in Additional Links field or click on the hyperlink at the top of the page marked DownloadMeðalaldur íbúa hjúkrunarheimila á Íslandi er 87 ár. Margir
eru fjölveikir, veikburða, á mörgum lyfjum og eiga á hættu
að fá þrýstingssár. Þeir sem eru vannærðir og með skerta
hreyfifærni eru í sérstakri hættu.
Þrýstingssár eru of algeng meðal mikið veikra sjúklinga á
heilbrigðisstofnunum. Þau skerða lífsgæði, hægja á bata,
valda þjáningu og eru kostnaðarsöm.
Mælt er með notkun kerfisbundinna aðferða til að greina þá
sem eiga á hættu að fá þrýstingssár. Auk þess sem klínískt
innsæi er notað við áhættumat sjúklings (Landspítali, 2008).
Gæðateymi til varnar sárum á Sóltúni var stofnað árið
2007. Þá voru ábendingar um að hægt væri að gera
betur. Stuðst er við viðurkenndar, gagnreyndar aðferðir
í gæðaumbótastarfi. Gæðateymið setti fram gæðastaðal
um forvarnir gegn sárum. Gæðastaðallinn er rýndur og
endurbættur reglulega af gæðateymi.
Ársfjórðungslega er farið yfir niðurstöður RAI-mælinga og
skoðuð nánar þau óheppilegu atvik sem upp hafa komið.
Gæðateymið fer yfir samspil heilsufars, lyfjagjafar, notkunar
hjálpartækja, virkni og umhverfis, auk þess að veita ráðgjöf
og stuðning eftir þörfum.
Almenna orsökin fyrir myndun þrýstingssára er langvarandi
þrýstingur á húð sem veldur staðbundinni blóðþurrð. Aðrir
þættir geta aukið hættuna á slíkri blóðþurrð. Þar má nefna
æðasjúkdóma, skert blóðflæði, sykursýki, vannæringu,
þurrk og skerta skyntilfinningu o.fl. (Allen, 1997; Blom,
1985).
Sár á húð geta myndast fljótt og er góð hjúkrun, sem felst
í forvörnum, mikilvæg til að koma í veg fyrir myndun
þeirra. Florence Nightingale (1969) skrifaði árið 1860 að
þrýstingssár stöfuðu ekki af sjúkdómum manna heldur
hjúkruninni sem veitt væri eða skorti á veittri þjónustu. Það
er mikið til í því.
Í samtíma okkar er því þannig háttað að veikustu
sjúklingarnir á öllum aldri liggja inni á stofnunum. Það
er því langvarandi verkefni hjúkrunar að koma í veg fyrir
þrýstingssár. Talið er að um 4% útgjalda stofnana í Bretlandi
megi rekja til kostnaðar við að græða þrýstingssár (Bennett
o.fl., 2004). Í rannsókn, sem gerð var á Landspítala árið 2008,
reyndust 21,5% sjúklinga vera með þrýstingssár (Guðrún
Sigurjónsdóttir o.fl., 2011). Í annarri rannsókn, sem gerð var
í Noregi árið 2012, voru 18,2% sjúklinga með þrýstingssár
(Bredesen o.fl., 2015).
Samanburður rannsókna á algengi legusára er erfiður
vegna þess að skilgreining og flokkun er mismunandi og
samsetning úrtaks einnig
Health care needs and quality of life of elderly in home care in Reykjavik, 1997
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/OpenObjective: It is increasingly emphasized that the elderly should be supported to live at home as long as possible. The purpose of this study was to describe the health and conditions of people in home care. Material and methods: Individuals who received home care in the Reykjavik area in autumn of 1997 were assessed with the Minimum Data Set-Resident Assessment Instrument for Home Care, MDS-RAI HC. Results: The study evaluated 257 individuals at four primary care health centers. The mean age was 82.7 years, women were 78.6%, living alone were 62.5%, and they had received home care on average of 2.4 years. Almost all were independent in primary activities of daily living, ADL, but about half needed help with instrumental activities of daily living (IADL). Impaired cognition was observed in 40% of individuals, depressive symptoms in 18%, daily pain was noted in 47% and 47% assessed their health as poor. Loneliness was expressed by 21%, 18% had not gone out doors in over 30 days and 27% were always alone during the day. The mean number of hours during two weeks was 3.5 hours in nursing care and 9.5 hours in home help. Thirty-four percent took 9 or more medications. Conclusion: Individuals in home care were independent in ADL but needed assistance with IADL. There are important quality of life issues that are of concern. Further research is needed in home care with particular emphasis on improvement of well being.Tilgangur: Vaxandi áhersla er lögð á að aldraðir geti búið heima sem lengst, en rannsóknir á högum aldraðra Íslendinga sem njóta þjónustu í heimahúsum eru takmarkaðar. Markmið rannsóknarinnar var að lýsa heilsufari, líðan og aðstæðum fólks í heimaþjónustu. Aðferð: Einstaklingarnir sem nutu heimaþjónustu heilsugæslunnar á Reykjavíkursvæðinu haustið 1997 voru metnir með MDS-RAI HC (Minimum Data Set-Resident Assessment Instrument for Home Care) mælitækinu. Niðurstöður: Metnir voru 257 einstaklingar á fjórum heilsugæslustöðvum. Meðalaldur var 82,7 ár, 62,5% bjuggu einir, og höfðu þeir notið heimaþjónustu að meðaltali í 2,4 ár. Konur voru 78,6%. Nær allir voru sjálfbjarga með persónulegar athafnir daglegs lífs (ADL), en 53% þurftu aðstoð við böðun. Um helmingur þurftu mikla aðstoð við almennar athafnir daglegs lífs (IADL). Skert minni var hjá tæplega 40% einstaklinganna en dapurt yfirbragð hjá 18%. Átján prósent höfðu aldrei farið út úr húsi á 30 daga tímabili, 27% voru alltaf einir yfir daginn, en 21% tjáði sig um einmanaleika. Daglegir verkir greindust hjá 47% einstaklinganna og 47% töldu heilsufar sitt vera lélegt. Á 14 dögum var meðalfjöldi klukkustunda á skjólstæðing í heimahjúkrun 3,5 klukkustundir og heimilishjálp 9,5 klukkustundir. Lyfjanotkun var mikil og voru 34% á níu lyfjum eða fleiri. Ályktun: Einstaklingar í heimahjúkrun eru sjálfbjarga með ADL en þeir þurfa aðstoð við almenn dagleg verk og böðun. Ýmis atriði sem snerta lífsgæði þyrfti að skoða nánar með hliðsjón af því hvort bæta megi líðan þeirra sem njóta þjónustunna
Prevalence and progress of urinary incontinence in elderly patients in longterm wards
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn Skoða/Opna(view/open)A prevalence study of urinary incontinence was performed on patients and residents in the City Hospital geriatric wards and associated nursing homes. Information on urinary incontinence was obtained from nursing staff. Included in the study were 220 patients, 173 women and 47 men. Of all patients^ 53% were found to be incontinent of urine, the rate being equal for both men and women. Cognitive function, mobility and self sufficiency was graded into three functional categories. Urinary incontinence was strongly related with other disability and found in 82% of those with most severe dementia, in 92% of the least mobile people and in 87% of the least self sufficient ones. After six months, only two people had regained continence and seven people had .become incontinent of urine. In one year, 55 people had died and 37 (67%) had belonged to the group of urinary incontinence. By this time the mortality rate for the incontinent group had become significantly higher (p<0.05).Rannsókn á algengi þvagleka var gerð á sjúklingum og vistmönnum öldrunardeilda Borgarspítalans og vistheimilum tengdum þeim. Jafnframt var hreyfigeta, sjálfsbjargargeta og skilvitund metin. Alls voru 220 manns í rannsókninni, 173 konur og 47 karlar. Algengi þvagleka reyndist 53% meðal kvenna og 51% meðal karla. Þvagleki var áberandi tengdur skertri færni; 92% hreyfihamlaðasta fólksins var með þvagleka og 82% þeirra sem höfðu langt gengna heilabilun. Eftir sex mánuði var hópurinn endurmetinn og höfðu þá 25 manns látist. Lítil breyting hafði orðið á stjórnun þvagláta meðal eftirlifenda. Eftir ár höfðu 55 látist, þar af 37 úr hópnum með þvagleka og reyndist sá munur tölfræðilega marktækur. Þvagleki batnaði ekki hjá rannsóknarhópnum og lífshorfur sjúklinga með þvagleka voru marktækt skertar
Prevalence and progress of urinary incontinence in elderly patients in longterm wards
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn Skoða/Opna(view/open)A prevalence study of urinary incontinence was performed on patients and residents in the City Hospital geriatric wards and associated nursing homes. Information on urinary incontinence was obtained from nursing staff. Included in the study were 220 patients, 173 women and 47 men. Of all patients^ 53% were found to be incontinent of urine, the rate being equal for both men and women. Cognitive function, mobility and self sufficiency was graded into three functional categories. Urinary incontinence was strongly related with other disability and found in 82% of those with most severe dementia, in 92% of the least mobile people and in 87% of the least self sufficient ones. After six months, only two people had regained continence and seven people had .become incontinent of urine. In one year, 55 people had died and 37 (67%) had belonged to the group of urinary incontinence. By this time the mortality rate for the incontinent group had become significantly higher (p<0.05).Rannsókn á algengi þvagleka var gerð á sjúklingum og vistmönnum öldrunardeilda Borgarspítalans og vistheimilum tengdum þeim. Jafnframt var hreyfigeta, sjálfsbjargargeta og skilvitund metin. Alls voru 220 manns í rannsókninni, 173 konur og 47 karlar. Algengi þvagleka reyndist 53% meðal kvenna og 51% meðal karla. Þvagleki var áberandi tengdur skertri færni; 92% hreyfihamlaðasta fólksins var með þvagleka og 82% þeirra sem höfðu langt gengna heilabilun. Eftir sex mánuði var hópurinn endurmetinn og höfðu þá 25 manns látist. Lítil breyting hafði orðið á stjórnun þvagláta meðal eftirlifenda. Eftir ár höfðu 55 látist, þar af 37 úr hópnum með þvagleka og reyndist sá munur tölfræðilega marktækur. Þvagleki batnaði ekki hjá rannsóknarhópnum og lífshorfur sjúklinga með þvagleka voru marktækt skertar
Byltur og varnir á Sóltúni
Efst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkin
Assessment of health and caring needs in nursing homes. The Resident Assessment Instrument, its development and some pilot study results
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/OpenThose elderly living in institutions have multiple social, health and mental problems, in addition to loss of function. The Resident Assessment Instrument assesses the individual in detail and his caring needs. Resident Assessment Protocols come with the instrument and a handbook that describes how to evaluate specific problems further. Quality indicators allow comparisons between institutions and thus the quality of care can be assessed in comparable groups of residents. The elderly can be put into defined resource utilisation groups and an average cost calculated per unit or nursing home. A pilot study was conducted in Iceland in 1994 to examine the utility of the instrument. It was shown that most of the residents were viewed as competent according to documents, even if about half of them had considerable cognitive dysfunction. Dementia was the most common diagnosis. One fourth of the residents took antidepressant medications and 54-62% took sedatives or hypnotic drugs. Eight out of 10 had dentures and one third had difficulty chewing. Many more interesting findings showed up that are described in a special report.Aldraðir sem dvelja á stofnunum búa við margvíslegan félagslegan, heilsufarslegan og andlegan vanda, auk færnitaps. Lýst er RAI mælitækinu (Resident Assessment Instrument) sem metur ítarlega heilsufar og aðbúnað aldraðra á stofnunum. Mælitækinu fylgja matslyklar og leiðbeiningarhandbók sem lýsa viðbrögðum við greindum vandamálum. Gæðavísar gera kleift að meta gæði þeirrar umönnunar sem veitt er á einstökum stofnunum. Jafnframt er hægt að reikna út svokallaða þyngdarstuðla sem gefa til kynna kostnað við að annast mismunandi hópa aldraðra innan elli- og hjúkrunarheimilanna. Forkönnun var gerð á notagildi RAI mælitækisins á Íslandi árið 1994. í þeirri könnun kom meðal annars fram að nær allir vistmenn voru skráðir sjálfráða, enda þótt um það bil helmingur hafi haft einhvers konar vitræna skerðingu. Heilabilun var ein algengasta sjúkdómsgreiningin. Fjórðungur allra tók geðdeyfðarlyf og 54-62% íbúanna tóku róandi lyf og svefnlyf. Átta af hverjum 10 voru með gervitennur og um þriðjungur átti erfitt með að tyggja. Margar fleiri athyglisverðar niðurstöður komu fram og er þeim lýst í sérstakri skýrslu
Health care needs and quality of life of elderly in home care in Reykjavik, 1997
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/OpenObjective: It is increasingly emphasized that the elderly should be supported to live at home as long as possible. The purpose of this study was to describe the health and conditions of people in home care. Material and methods: Individuals who received home care in the Reykjavik area in autumn of 1997 were assessed with the Minimum Data Set-Resident Assessment Instrument for Home Care, MDS-RAI HC. Results: The study evaluated 257 individuals at four primary care health centers. The mean age was 82.7 years, women were 78.6%, living alone were 62.5%, and they had received home care on average of 2.4 years. Almost all were independent in primary activities of daily living, ADL, but about half needed help with instrumental activities of daily living (IADL). Impaired cognition was observed in 40% of individuals, depressive symptoms in 18%, daily pain was noted in 47% and 47% assessed their health as poor. Loneliness was expressed by 21%, 18% had not gone out doors in over 30 days and 27% were always alone during the day. The mean number of hours during two weeks was 3.5 hours in nursing care and 9.5 hours in home help. Thirty-four percent took 9 or more medications. Conclusion: Individuals in home care were independent in ADL but needed assistance with IADL. There are important quality of life issues that are of concern. Further research is needed in home care with particular emphasis on improvement of well being.Tilgangur: Vaxandi áhersla er lögð á að aldraðir geti búið heima sem lengst, en rannsóknir á högum aldraðra Íslendinga sem njóta þjónustu í heimahúsum eru takmarkaðar. Markmið rannsóknarinnar var að lýsa heilsufari, líðan og aðstæðum fólks í heimaþjónustu. Aðferð: Einstaklingarnir sem nutu heimaþjónustu heilsugæslunnar á Reykjavíkursvæðinu haustið 1997 voru metnir með MDS-RAI HC (Minimum Data Set-Resident Assessment Instrument for Home Care) mælitækinu. Niðurstöður: Metnir voru 257 einstaklingar á fjórum heilsugæslustöðvum. Meðalaldur var 82,7 ár, 62,5% bjuggu einir, og höfðu þeir notið heimaþjónustu að meðaltali í 2,4 ár. Konur voru 78,6%. Nær allir voru sjálfbjarga með persónulegar athafnir daglegs lífs (ADL), en 53% þurftu aðstoð við böðun. Um helmingur þurftu mikla aðstoð við almennar athafnir daglegs lífs (IADL). Skert minni var hjá tæplega 40% einstaklinganna en dapurt yfirbragð hjá 18%. Átján prósent höfðu aldrei farið út úr húsi á 30 daga tímabili, 27% voru alltaf einir yfir daginn, en 21% tjáði sig um einmanaleika. Daglegir verkir greindust hjá 47% einstaklinganna og 47% töldu heilsufar sitt vera lélegt. Á 14 dögum var meðalfjöldi klukkustunda á skjólstæðing í heimahjúkrun 3,5 klukkustundir og heimilishjálp 9,5 klukkustundir. Lyfjanotkun var mikil og voru 34% á níu lyfjum eða fleiri. Ályktun: Einstaklingar í heimahjúkrun eru sjálfbjarga með ADL en þeir þurfa aðstoð við almenn dagleg verk og böðun. Ýmis atriði sem snerta lífsgæði þyrfti að skoða nánar með hliðsjón af því hvort bæta megi líðan þeirra sem njóta þjónustunna