3 research outputs found
Polish reporters to the stereotypical image of the Czechs. For example, works M.Szczygie艂 and M. Surosz
Praca dotyczy stereotypowego wizerunku Czech贸w widzianych z perspektywy spo艂ecze艅stwa polskiego. Stereotyp jest tworem wyobra偶eniowym powsta艂ym w efekcie poznawania rzeczywisto艣ci przez cz艂owieka. Jego charakterystycznymi cechami s膮 trwa艂o艣膰, nieadekwatno艣膰 do rzeczywisto艣ci, umowno艣膰 i uproszczenie. Badacze wyr贸偶niaj膮 dwa rodzaje stereotyp贸w, autostereotyp i heterostereotyp. 殴r贸d艂em stereotyp贸w o Czechach s膮, postrzegana przez pryzmat polskich do艣wiadcze艅, historia Czech oraz wizerunki wykreowane na bazie bohater贸w literackich. Reporta偶e Mariusza Szczyg艂a i Mariusza Surosza ukazuj膮 skomplikowanie tych uproszczonych obraz贸w i prezentuj膮 Czech贸w w formie najbli偶szej ich realnemu wizerunkowi, a narz臋dziem do tego jest bezpo艣redni kontakt z kultur膮 czesk膮.The work concerns the stereotypical image of Czechs as seen from the perspective of Polish society. A stereotype is a creation of imaginary, created as a result of getting to know the reality by man. Its characteristic features are durability, inadequacy to reality, conventionality and simplification. Researchers distinguish two types of stereotypes, authostereotype and heterostereotyp. The source of stereotypes about the Czech Republic are: history of Czech, seen through the prism of Polish experience, and images based on literary heroes. Reportages of Mariusz Mariusz Szczygie艂 Surosz shows complexity of these simplified images of Czechs and present them in the form of nearest to the real image, and the tool for this, is direct contact with Czech culture
Mountains of life or sarcophagi made of concrete? Experience of living in blocks of flats districts in works of Bialoszewski, Baranczak and Strachota
Shared Space practices self-interviewing
Przestrze艅 Wsp贸lna jest non-profitow膮 inicjatyw膮 o charakterze seminaryjno-warsztatowym. Zapocz膮tkowana w maju 2020 roku rozwija si臋 w niehierarchicznie wsp贸艂dzielonej przestrzeni online podczas spotka艅 raz na dwa tygodnie. Metoda naszej pracy opiera si臋 na lekturze i moderowanej dyskusji wok贸艂 tekst贸w praktyczek i praktyk贸w i badaczek i badaczy ruchu. Towarzysz膮 jej zaproponowane przez uczestniczki i uczestnik贸w autorskie praktyki choreograficzne, praca z wyobra藕ni膮, rysunkiem, uwa偶no艣ci膮 i s艂owem. Aktywno艣膰 grupy jest dokumentowana w formie zbiorowych notatek.
Kluczowe cele PW:
budowanie pozainstytucjonalnej wsp贸lnoty tw贸rczy艅 i tw贸rc贸w opartej na trosce i zaufaniu;
mo偶liwo艣膰 eksploracji indywidualnych i kolektywnych praktyk artystycznych;
wytwarzanie j臋zyka teorii na styku z praktyk膮.
Do powstania Przestrzeni Wsp贸lnej przyczyni艂a si臋 potrzeba 艣rodowiskowej solidarno艣ci i przej艣cia od jednostkowego do zespo艂owego poszukiwania narz臋dzi wsp贸艂pracy tw贸rczej, wytwarzania wiedzy i dyskursu wok贸艂 ta艅ca, sztuki performance i oddolnego organizowania si臋, co jest jedn膮 z dobrych praktyk choreografii. Tw贸rcza wymiana do艣wiadcze艅 nienastawiona na uzyskanie materialnego dzie艂a sytuuje nas w opozycji do zjawiska nadprodukcji w kulturze i ma potencja艂 artystyczno-badawczy funkcjonuj膮cy r贸wnie偶 poza kontekstem pandemii. Inicjatywa skupia si臋 na rozmowie, krytyce, inspiracji i konfrontacji r贸偶nych opinii.
Towarzyszy nam przekonanie, 偶e tw贸rczo艣膰 to r贸wnie偶 budowanie i podtrzymywanie wi臋zi, kt贸re wymagaj膮 czasu, uwagi i energii. Sytuacja zamkni臋cia (lockdown) i narzuconego spo艂ecznego dystansu oraz przeniesienie aktywno艣ci do przestrzeni wirtualnej pozwoli艂a na spotkanie si臋 poza dotychczasowymi strukturami. Konceptualna, kolektywna praca nad badaniem ruchu (movement research) w sytuacji pandemii umo偶liwia nam rozw贸j praktyk w okresie utrudnionego kontaktu i prekarnego funkcjonowania artystek i artyst贸w. R贸偶norodno艣膰 naszych wra偶liwo艣ci, do艣wiadcze艅 zdobywanych w wielu 艣rodowiskach tw贸rczych i miejscach na 艣wiecie uwa偶amy za atut wzbogacaj膮cy dynamik臋 spotka艅 i samoorganizacj臋 grupy.
Pi臋膰 s艂贸w kluczowych: budowanie relacji; choreografia; kolektyw; wsp贸lnota; Zoom