4 research outputs found
Wp艂yw zewn臋trznej stymulacji akustycznej na cz臋sto艣膰 pracy serca i parametry zmienno艣ci rytmu serca u zdrowych os贸b
Wst臋p: D藕wi臋k mo偶e wp艂ywa膰 na uk艂ad sercowo-naczyniowy poprzez
o艣rodki s艂uchowe oraz ich po艂膮czenia z o艣rodkowym i autonomicznym uk艂adem nerwowym.
Celem pracy by艂o okre艣lenie wp艂ywu stymulacji akustycznej na parametry zmienno艣ci
rytmu serca i na cz臋sto艣膰 pracy serca.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to grup臋 33 m艂odych zdrowych
ochotnik贸w (wiek 20–26 lat, 18 m臋偶czyzn). Badanie wykonywano w pozycji le偶膮cej.
Po 30 min spoczynku w ciszy badanych 3-krotnie poddawano 10-minutowej stymulacji
akustycznej, ka偶dorazowo zmieniaj膮c cz臋sto艣膰 stosowanych impuls贸w d藕wi臋kowych
(15/min, 30/min, 60/min) oraz ich kolejno艣膰. Ka偶dy okres stymulacji oddziela艂y
5-minutowe etapy ciszy. Oceniano 艣redni czas trwania odst臋p贸w RR rytmu serca podczas
stymulacji. Wykorzystuj膮c analiz臋 spektraln膮 zmienno艣ci rytmu serca (HRV), oceniano
ca艂kowit膮 moc widma (TP) oraz jej sk艂adowych: w zakresie bardzo niskich cz臋stotliwo艣ci
(VLF), niskich cz臋stotliwo艣ci (LF), wysokich cz臋stotliwo艣ci (HF), a tak偶e stosunek
mocy LF/HF.
Wyniki: Stymulacja akustyczna zwi臋ksza艂a istotnie TP, moc sk艂adowych
widma w zakresie VLF oraz LF. Podczas stymulacji akustycznej stwierdzono wyd艂u偶enie
czasu trwania odst臋p贸w RR. Nie zaobserwowano natomiast istotnych r贸偶nic w mocy
widma wysokiej cz臋stotliwo艣ci HF oraz stosunku LF/HF.
Wnioski: Uzyskane wyniki sugeruj膮, 偶e stymulacja akustyczna wp艂ywa
znacz膮co na cz臋sto艣膰 pracy serca i parametry HRV, przy czym najsilniejszy wp艂yw
obserwuje si臋 przy cz臋sto艣ci 15/min. (Folia Cardiol. 2003; 10: 77–82
Wp艂yw zewn臋trznej stymulacji akustycznej na cz臋sto艣膰 pracy serca i parametry zmienno艣ci rytmu serca u zdrowych os贸b
Wst臋p: D藕wi臋k mo偶e wp艂ywa膰 na uk艂ad sercowo-naczyniowy poprzez
o艣rodki s艂uchowe oraz ich po艂膮czenia z o艣rodkowym i autonomicznym uk艂adem nerwowym.
Celem pracy by艂o okre艣lenie wp艂ywu stymulacji akustycznej na parametry zmienno艣ci
rytmu serca i na cz臋sto艣膰 pracy serca.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to grup臋 33 m艂odych zdrowych
ochotnik贸w (wiek 20–26 lat, 18 m臋偶czyzn). Badanie wykonywano w pozycji le偶膮cej.
Po 30 min spoczynku w ciszy badanych 3-krotnie poddawano 10-minutowej stymulacji
akustycznej, ka偶dorazowo zmieniaj膮c cz臋sto艣膰 stosowanych impuls贸w d藕wi臋kowych
(15/min, 30/min, 60/min) oraz ich kolejno艣膰. Ka偶dy okres stymulacji oddziela艂y
5-minutowe etapy ciszy. Oceniano 艣redni czas trwania odst臋p贸w RR rytmu serca podczas
stymulacji. Wykorzystuj膮c analiz臋 spektraln膮 zmienno艣ci rytmu serca (HRV), oceniano
ca艂kowit膮 moc widma (TP) oraz jej sk艂adowych: w zakresie bardzo niskich cz臋stotliwo艣ci
(VLF), niskich cz臋stotliwo艣ci (LF), wysokich cz臋stotliwo艣ci (HF), a tak偶e stosunek
mocy LF/HF.
Wyniki: Stymulacja akustyczna zwi臋ksza艂a istotnie TP, moc sk艂adowych
widma w zakresie VLF oraz LF. Podczas stymulacji akustycznej stwierdzono wyd艂u偶enie
czasu trwania odst臋p贸w RR. Nie zaobserwowano natomiast istotnych r贸偶nic w mocy
widma wysokiej cz臋stotliwo艣ci HF oraz stosunku LF/HF.
Wnioski: Uzyskane wyniki sugeruj膮, 偶e stymulacja akustyczna wp艂ywa
znacz膮co na cz臋sto艣膰 pracy serca i parametry HRV, przy czym najsilniejszy wp艂yw
obserwuje si臋 przy cz臋sto艣ci 15/min. (Folia Cardiol. 2003; 10: 77–82
Wp艂yw stopniowanej pionizacji na podokresy skurczu lewej komory u zdrowych os贸b
Wst臋p: Zachowanie uk艂adu kr膮偶enia w r贸偶nych warunkach mo偶na analizowa膰, oceniaj膮c zmiany hemodynamiczne i wykorzystuj膮c elektryczn膮 bioimpedancj臋 klatki piersiowej. Do parametr贸w oznaczanych t膮 technik膮 zalicza si臋 m.in. podokresy skurczu lewej komory, np.: czas przedwyrzutowy (PEP) i wyrzutowy lewej komory (LVET). Celem pracy jest okre艣lenie zachowania si臋 podokres贸w skurczu i wyprowadzonych z nich wska藕nik贸w pochodnych w czasie stopniowanej pionizacji u m艂odych zdrowych os贸b.
Materia艂 i metody: Badano w grup臋 32 zdrowych ochotnik贸w w wieku 21–30 lat, w tym 17 kobiet. Po 30-minutowym wypoczynku w pozycji le偶膮cej rozpocz臋to pionizacj臋, kt贸r膮 przeprowadzano u偶ywaj膮c sto艂u do pionizacji z nap臋dem elektrycznym i podparciem pod stopy. Po osi膮gni臋ciu k膮ta 15掳 i kolejnych jego wielokrotno艣ci (30, 45, 60, 75 i 90掳) st贸艂 zatrzymywano na czas 1 minuty w celu dokonania pomiaru podokres贸w skurczu lewej komory za pomoc膮 monitora do oceny bioimpedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZcom, CardioDynamics, USA). Zwi膮zek mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a podokresami skurczu oceniano metod膮 korelacji Pearsona.
Wyniki: W czasie stopniowanej pionizacji w por贸wnaniu z warto艣ciami w pozycji le偶膮cej dochodzi do wyd艂u偶ania si臋 PEP (pre-ejection period) o 14% i skr贸cenia LVET o 18,45%. Zaobserwowano istotn膮 korelacj臋 mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a PEP (r = 0,4044; p < 0,0001) oraz LVET (–0,5737; p < 0,0001).
Wnioski: U m艂odych zdrowych os贸b w czasie zwi臋kszania stopniowanej pionizacji dochodzi do wyd艂u偶eniu okresu przedwyrzutowego i do skr贸cenia czasu skurczu lewej komory. (Folia Cardiol. 2003; 10: 511–521
Wp艂yw stopniowanej pionizacji na podokresy skurczu lewej komory u zdrowych os贸b
Wst臋p: Zachowanie uk艂adu kr膮偶enia w r贸偶nych warunkach mo偶na analizowa膰, oceniaj膮c zmiany hemodynamiczne i wykorzystuj膮c elektryczn膮 bioimpedancj臋 klatki piersiowej. Do parametr贸w oznaczanych t膮 technik膮 zalicza si臋 m.in. podokresy skurczu lewej komory, np.: czas przedwyrzutowy (PEP) i wyrzutowy lewej komory (LVET). Celem pracy jest okre艣lenie zachowania si臋 podokres贸w skurczu i wyprowadzonych z nich wska藕nik贸w pochodnych w czasie stopniowanej pionizacji u m艂odych zdrowych os贸b.
Materia艂 i metody: Badano w grup臋 32 zdrowych ochotnik贸w w wieku 21–30 lat, w tym 17 kobiet. Po 30-minutowym wypoczynku w pozycji le偶膮cej rozpocz臋to pionizacj臋, kt贸r膮 przeprowadzano u偶ywaj膮c sto艂u do pionizacji z nap臋dem elektrycznym i podparciem pod stopy. Po osi膮gni臋ciu k膮ta 15掳 i kolejnych jego wielokrotno艣ci (30, 45, 60, 75 i 90掳) st贸艂 zatrzymywano na czas 1 minuty w celu dokonania pomiaru podokres贸w skurczu lewej komory za pomoc膮 monitora do oceny bioimpedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZcom, CardioDynamics, USA). Zwi膮zek mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a podokresami skurczu oceniano metod膮 korelacji Pearsona.
Wyniki: W czasie stopniowanej pionizacji w por贸wnaniu z warto艣ciami w pozycji le偶膮cej dochodzi do wyd艂u偶ania si臋 PEP (pre-ejection period) o 14% i skr贸cenia LVET o 18,45%. Zaobserwowano istotn膮 korelacj臋 mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a PEP (r = 0,4044; p < 0,0001) oraz LVET (–0,5737; p < 0,0001).
Wnioski: U m艂odych zdrowych os贸b w czasie zwi臋kszania stopniowanej pionizacji dochodzi do wyd艂u偶eniu okresu przedwyrzutowego i do skr贸cenia czasu skurczu lewej komory. (Folia Cardiol. 2003; 10: 511–521