Wstęp: Dźwięk może wpływać na układ sercowo-naczyniowy poprzez
ośrodki słuchowe oraz ich połączenia z ośrodkowym i autonomicznym układem nerwowym.
Celem pracy było określenie wpływu stymulacji akustycznej na parametry zmienności
rytmu serca i na częstość pracy serca.
Materiał i metody: Badaniem objęto grupę 33 młodych zdrowych
ochotników (wiek 20–26 lat, 18 mężczyzn). Badanie wykonywano w pozycji leżącej.
Po 30 min spoczynku w ciszy badanych 3-krotnie poddawano 10-minutowej stymulacji
akustycznej, każdorazowo zmieniając częstość stosowanych impulsów dźwiękowych
(15/min, 30/min, 60/min) oraz ich kolejność. Każdy okres stymulacji oddzielały
5-minutowe etapy ciszy. Oceniano średni czas trwania odstępów RR rytmu serca podczas
stymulacji. Wykorzystując analizę spektralną zmienności rytmu serca (HRV), oceniano
całkowitą moc widma (TP) oraz jej składowych: w zakresie bardzo niskich częstotliwości
(VLF), niskich częstotliwości (LF), wysokich częstotliwości (HF), a także stosunek
mocy LF/HF.
Wyniki: Stymulacja akustyczna zwiększała istotnie TP, moc składowych
widma w zakresie VLF oraz LF. Podczas stymulacji akustycznej stwierdzono wydłużenie
czasu trwania odstępów RR. Nie zaobserwowano natomiast istotnych różnic w mocy
widma wysokiej częstotliwości HF oraz stosunku LF/HF.
Wnioski: Uzyskane wyniki sugerują, że stymulacja akustyczna wpływa
znacząco na częstość pracy serca i parametry HRV, przy czym najsilniejszy wpływ
obserwuje się przy częstości 15/min. (Folia Cardiol. 2003; 10: 77–82