17 research outputs found
Pengelolaan Polen Untuk Produksi Benih Melon Hibrida Sunrise Meta Dan Orange Meta
Pengelolaan polen merupakan salah satu faktor penting dalam sistem produksi benih hibrida. Penelitian bertujuan mempelajari pengelolaan polen untuk produksi benih hibrida melon Sunrise Meta dan Orange Meta. Penelitian dilaksanakan di Kebun Percobaan Tajur II, Bogor dan Laboratorium Biologi dan Biofisik Benih, Departemen Agronomi dan Hortikultura, IPB. Penelitian dilaksanakan pada Bulan Mei 2012 hingga Februari 2013. Penelitian terdiri atas dua percobaan dengan dua tetua jantan M13 dan M21 yang diuji terpisah. Percobaan pertama bertujuan meningkatkan produksi dan viabilitas polen, dilakukan dengan rancangan acak lengkap satu faktor dengan empat perlakuan, yaitu kontrol (tanpa penambahan unsur mikro), boraks 10 kg/ha, aplikasi 200 ppm AgNO3+1.000 ppm Na2SO4 dan kombinasi perlakuan keduanya. Pengamatan dilakukan terhadap semua bunga jantan saat P1: 22-27 HST, P2: 28-33 HST, P3: 34-39 HST, P4: 40–45 HST, dan P5: 46-51 HST. Peubah yang diamati ialah jumlah polen per antera, viabilitas polen dan jumlah bunga jantan. Hasil pengamatan menunjukkan bahwa aplikasi boraks 10 kg/h dapat meningkatkan jumlah polen per antera M13 dan M21 namun tidak dapat meningkatkan viabilitas polen dan jumlah bunga jantannya. Jumlah polen tertinggi M13 ditemukan pada fase P4, sementara pada M21 terjadi pada fase P4 dan P5. Percobaan kedua dilakukan untuk mempelajari viabilitas polen pada bunga sehari sebelum antesis (A-1) dan saat antesis (A) serta Perubahan viabilitas polen selama penyimpanan dalam ultra freezer (-80±2OC) selama 30 hari. Hasil percobaan menunjukkan bahwa daya kecambah polen segar dari bunga antesis lebih tinggi dibandingkan dengan polen yang dipanen sehari sebelum antesis. Polen dari bunga antesis yang telah disimpan selama 30 hari memiliki daya kecambah lebih tinggi 30,34% (M13) dan 24,86% (M21) dibandingkan dengan polen yang dipanen dari bunga sehari sebelum antesis 2,4% (M13) dan 7,35% (M21). Seluruh polen yang disimpan dapat digunakan untuk produksi benih hibrida di lapangan. Polen yang disimpan tidak berkorelasi dengan seed set di lapangan
Pengaruh Umur Panen Rimpang terhadap Perubahan Fisiologi dan Viabilitas Benih Jahe Putih Besar Selama Penyimpanan
Salah satu faktor yang menentukan daya simpan benih jahe putihbesar (JPB) adalah mutu. Mutu benih sangat ditentukan oleh tingkatkemasakan rimpang. Penelitian bertujuan untuk mengetahui pengaruhumur panen terhadap Perubahan fisiologi dan viabilitas benih selamapenyimpanan. Penelitian dilaksanakan di Rumah Kaca dan LaboratoriumTeknologi Benih, Balai Penelitian Tanaman Rempah dan Obat sertaLaboratorium Pascapanen IPB Bogor, mulai bulan Juli 2012 sampaidengan Februari 2013. Rancangan yang digunakan adalah acak lengkap(RAL) dengan lima ulangan. Perlakuan yang diuji adalah tiga tingkat umurpanen benih 7, 8, dan 9 bulan setelah tanam (BST). Pengamatan dilakukanterhadap Perubahan fisiologis (penyusutan bobot, persentase rimpangbertunas, tunas, kadar air, dan laju respirasi), serta viabilitas rimpang benih(daya tumbuh, tinggi, dan bobot kering bibit). Hasil penelitianmenunjukkan rimpang benih umur 7 dan 8 BST mempunyai daya simpanterbaik karena menghasilkan masing-masing total angka penyusutan bobotlebih rendah (24,65 dan 25,25%) dan tunas lebih pendek (0,30 dan 1,08cm) dibandingkan dengan umur panen 9 BST (27,13% dan 1,62 cm),selama 4 bulan disimpan. Masa dormansi rimpang benih JPB mulai pecahsetelah mengalami periode simpan 2 bulan. Pertumbuhannya mulaiseragam setelah 3 bulan simpan. Umur panen jahe 7 dan 8 BSTmempunyai derajat dormansi yang lebih tinggi dibanding 9 BST. Rimpangbenih umur panen 7, 8, dan 9 BST mempunyai daya tumbuh tinggi (>95%)dan pertumbuhan bibit seragam setelah 3 bulan disimpan
Odpływ wody z nawierzchni gładkiej oraz pokrytej kostką brukową
Paving blocks have been widely known as an alternative technology for reducing runoff discharge due to
their infiltration performance and capability of retarding the flow. Surface configuration of the different paving
blocks types and the openings area play important role in decreasing the runoff velocity. In this study, we investigated
the surface runoff velocity on two types of paving blocks layers, and a smooth pavement as comparison.
The paving blocks type were rectangular blocks, which have 3.2% openings ratio and hexagonal blocks, which
have 6.5% openings ratio. We used a tilted plot covering area of 2 × 6 m, equipped by a rainfall simulator to accommodate
the variation of surface slope and rainfall intensity. We measured the velocity by using modification
of dye tracer and buoyancy method. The data were then tabulated and graphed based on the paving types and the
surface slopes. Generally, the velocity-slope relationship has demonstrated that the increase in surface slope
leads to the increase in velocity. In this study, the result showed that slope and rainfall intensity simultaneously
influenced the velocity (F = 19.91 > Ftable = 5.14; P < 0.05). However, the findings of this study showed a weak
relationship between the changes of surface slope and the changes of runoff velocity on the rectangular blocks
(R2 = 0.38). The greater slope did not always invariably lead to the greater runoff velocity. It was likely that there
was other predictor variable that was not identified before, and need to be further investigated.Kostka brukowa dzięki zdolności infiltracji wody i hamowania przepływu jest dobrze znanym materiałem
stosowanym do utwardzania nawierzchni w celu redukowania spływu. Struktura powierzchni pokrytej kostką
różnego typu i przestrzeni pomiędzy kostkami odgrywają istotną rolę w zmniejszaniu prędkości spływu. W pracy
badano prędkość spływu powierzchniowego po warstwach kostki brukowej dwóch typów i porównawczo –
po gładkiej powierzchni. Zastosowano kostki prostokątne z powierzchnią wolnych przestrzeni wynoszącą 3,2%
całkowitej powierzchni i kostkę sześciokątną z powierzchnią wolnych przestrzeni równą 6,5%. Do badań wykorzystano
pochyłe poletko o wymiarach 2 × 6 m wyposażone w symulator opadów, aby dostosować nachylenie
powierzchni i intensywność opadów. Prędkość spływu mierzono, używając barwnika wskaźnikowego oraz naczynia
pomiarowego. Dane przedstawiono w tabelach i na wykresach z uwzględnieniem typu i nachylenia nawierzchni. Zależność między prędkością a nachyleniem wykazała, że wzrost nachylenia powierzchni prowadzi
do zwiększenia prędkości spływu. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że nachylenie i intensywność
opadu równocześnie wpływają na prędkość spływu (F = 19,91 > Ftab. = 5,14; P < 0,05). Stwierdzono jednak
słabą zależność między zmianą nachylenia powierzchni a zmianą prędkości spływu po powierzchni utwardzonej
prostokątną kostką (R2 = 0.38). Większe nachylenie nie zawsze skutkowało większą prędkością spływu. Prawdopodobnie
istniał dodatkowy czynnik nieuwzględniony wcześniej, który powinien zostać poddany dalszym
badaniom
Ocena modeli infiltracji opracowanych dla gleb mineralnych o różnym typie użytkowania w tropikach
The aims of this study were to evaluate five infiltration models for mineral soils in the tropics with different
land use types, such as settlements, plantations, rice fields, and forests. The infiltration models evaluated were
Green–Ampt, Kostiakov, Kostiakov–Lewis, Philip, and Horton. The research was conducted at the Amprong
watershed, Malang, Indonesia. The infiltration rate of the thirteen soil samples was analysed. The infiltration was
tested using Turf-Tech infiltrometer. Moreover, each soil sample was tested in terms of the bulk density, specific
gravity, porosity, soil moisture, and soil texture. The results of the study indicate that there is no significant difference
(α = 5%) in the infiltration rate among the five models of infiltration. The infiltration rate in the study
site was considered fast. Three models exhibiting the best performance are Kostiakov, Kostiakov–Lewis, and
Horton model, respectively. The highest infiltration rate occurred in the forest land use while the lowest occurred
in the rice field land use. The results of this study suggest that the infiltration model parameters correlate closely
with the initial infiltration rate (fo) and the final infiltration rate (fc). In other words there is a correlation between
the soil's ability to absorb water (representing the capillary force or horizontal flow) at the beginning of the infiltration
(fo) and the gravity or the vertical flow upon reaching the final infiltration rate (fc).Celem badań prezentowanych w niniejszej pracy była ocena pięciu modeli infiltracji opracowanych dla gleb
mineralnych o różnym typie użytkowania w tropikach, takich jak: obszary zabudowane, plantacje, pola ryżowe
i lasy. Oceniano modele Greena–Ampta, Kostiakova, Kostiakova–Lewisa, Philipa i Hortona. Badania prowadzono
w zlewni Amprong, Malang w Indonezji. Analizowano tempo infiltracji w trzynastu próbkach glebowych
z użyciem infiltrometru Turf-Tech. Ponadto w każdej próbce gleby analizowano gęstość objętościową, ciężar
właściwy, porowatość, wilgotność gleby i skład granulometryczny. Wyniki badań dowiodły, że nie ma istotnej
różnicy w tempie infiltracji (α = 5%) obliczonej za pomocą wymienionych pięciu modeli. Uznano, że tempo infiltracji
było duże. Trzy modele, kolejno: Kostiakova, Kostiakova–Lewisa i Hortona okazały się najbardziej odpowiednie.
Największe tempo infiltracji stwierdzono w glebach leśnych, a najmniejsze w glebach pod polami
ryżowymi. Wyniki badań sugerują, że parametry modelu infiltracji są ściśle skorelowane z początkowym (fo)
i końcowym (fc) tempem infiltracji. Innymi słowy, istnieje korelacja między zdolnością gleby do absorbowania
wody (reprezentowana przez siły kapilarne i przepływ poziomy) na początku infiltracji (fo) oraz siłą ciążenia
i przepływem pionowym po osiągnięciu końcowego tempa infiltracji (fc)