3 research outputs found
De invloed van Thuisarts.nl op het zorggebruik.
Achtergrond: Patiënten zoeken vaak online naar informatie over hun ziekte. In theorie kan betrouwbare gezondheidsinformatie het zorggebruik verminderen, maar bewezen is dat niet. Wij onderzochten of de website Thuisarts.nl in de eerste jaren na de lancering geleid heeft tot een afname van het zorggebruik in de Nederlandse huisartsenpraktijk.
Methode: We voerden een onderbroken-tijdreeksanalyse uit op gegevens van de NIVEL Zorgregistratie eerste lijn, die gemiddeld 230 huisartsen betroffen. Het onderzoek was opgezet als ‘natuurlijk experiment’ over de periode 2009-2014, van drie jaar vóór tot drie jaar ná de lancering van Thuisarts.nl. Onze primaire uitkomstmaat was een mogelijke trendverandering in het aantal consulten per 1000 patiënten per maand. Daarbij vormden we een controlegroep met onderwerpen waarover Thuisarts.nl geen informatie gaf of weinig geraadpleegd werd. We voerden subgroepanalyses uit voor geslacht, leeftijd sociaal-economische status en type consult (enkel, dubbel, telefonisch).
Resultaten: Het aantal consulten daalde na de lancering van Thuisarts.nl met –1,620 per 1000 patiënten per maand, wat twee jaar na de lancering neerkomt op een afname van 12% ten opzichte van de ongewijzigde trend. In de controlegroep zagen we geen trendbreuk. Uit de subgroepanalyse bleek dat vooral het aantal telefonische consulten daalde en dat die daling zich voordeed in alle welstandsklassen en op alle leeftijden, behalve bij kinderen onder de 16 jaar.
Conclusie: Na de lancering van Thuisarts.nl is het zorggebruik in de huisartsenpraktijk afgenomen, vooral het aantal telefonische consulten. (aut. ref.
Effect of an evidence-based website on healthcare usage: an interrupted time-series study
Prevention, Population and Disease management (PrePoD
Non-acute chest pain in primary care; referral rates, communication and guideline adherence: a cohort study using routinely collected health data
Background: The prevalence of coronary artery disease is increasing due to the aging population and increasing prevalence of cardiovascular risk factors. Non-acute chest pain often is the first symptom of stable coronary artery disease. To optimise care for patients with non-acute chest pain and make efficient use of available resources, we need to know more about the current incidence, referral rate and management of these patients. Methods: We used routinely collected health data from the STIZON data warehouse in the Netherlands between 2010 and 2016. Patients > 18 years, with no history of cardiovascular disease, seen by the general practitioner (GP) for non-acute chest pain with a suspected cardiac origin were included. Outcomes were (i) incidence of new non-acute chest pain in primary care, (ii) referral rates to the cardiologist, (iii) correspondence from the cardiologist to the GP, (iv) registration by GPs of received correspondence and; (v) pharmacological guideline adherence after newly diagnosed stable angina pectoris. Results: In total 9029 patients were included during the study period, resulting in an incidence of new non-acute chest pain of 1.01/1000 patient-years. 2166 (24%) patients were referred to the cardiologist. In 857/2114 (41%) referred patients, correspondence from the cardiologist was not available in the GP's electronic medical record. In 753/1257 (60%) patients with available correspondence, the GP did not code the conclusion in the electronic medical record. Despite guideline recommendations, 37/255 (15%) patients with angina pectoris were not prescribed antiplatelet therapy nor anticoagulation, 69/255 (27%) no statin and 67/255 (26%) no beta-blocker. Conclusion: After referral, both communication from cardiologists and registration of the final diagnosis by GPs were suboptimal. Both cardiologists and GPs should make adequate communication and registration a priority, as it improves health outcomes. Secondary pharmacological prevention in patients with angina pectoris was below guideline standards. So, proactive attention needs to be given to optimise secondary prevention in this high-risk group in primary care