29 research outputs found
Stimulatory assistance of haemodynamics during general anaesthesia
W warunkach zabiegu operacyjnego, na skutek rutynowych dzia艂a艅 chirurga i anestezjologa dochodzi do nadmiernego zwolnienia akcji serca, co doprowadza do zaburze艅 przep艂ywu tkankowego i spadku ci艣nienia t臋tniczego. To upo艣ledzenie hemodynamiki ma negatywny wp艂yw na przebieg zabiegu operacyjnego i odleg艂e losy pacjenta po zabiegu. Nadmierne zwolnienie akcji serca w czasie zabiegu operacyjnego, prowadzonego w znieczuleniu og贸lnym, maj膮ce negatywne skutki hemodynamiczne, wyst臋puje bardzo cz臋sto, bo a偶 u 30–70% operowanych. Brak reakcji na podejmowane w takiej sytuacji leczenie farmakologiczne lub jej op贸藕nienie wp艂ywa negatywnie szczeg贸lnie na los tych pacjent贸w, u kt贸rych ju偶 przed
operacj膮 istnia艂y uszkodzenia narz膮d贸w niezb臋dnych do 偶ycia. Wdra偶anie stymulacji metod膮 inwazyjn膮 jest w warunkach ja艂owo艣ci sali operacyjnej bardzo utrudnione i praktycznie niemo偶liwe ze wzgl臋du na brak na sali operacyjnej przeszkolonych kardiolog贸w.
Korzystnym rozwi膮zaniem w powy偶szej sytuacji jest wyposa偶enie anestezjologa w nieinwazyjny stymulator i elektrod臋 prze艂ykow膮, kt贸r膮 mo偶e rozpocz膮膰 stymulacj臋 serca w ka偶dym przypadku nadmiernego zwolnienia akcji serca. Ten anestezjologiczny nieinwazyjny stymulator serca umo偶liwia szybkie wdro偶enie stymulacji przedsionk贸w lub kom贸r, koryguj膮c obni偶on膮 cz臋sto艣膰 akcji serca i zapobiegaj膮c utrzymywaniu
si臋 zaburze艅 przep艂ywu tkankowego. Skuteczno艣膰 takiego post臋powania u艂atwia specjalnie anatomicznie
ukszta艂towana anestezjologiczna elektroda prze艂ykowa. Elektroda ta pozwala zar贸wno na szybkie i bezpieczne wprowadzenie jej do prze艂yku w pobli偶e serca, jak i na 100-procentow膮 skuteczno艣膰 stymulacji przedsionk贸w i 98-procentow膮 skuteczno艣膰 stymulacji kom贸r serca. Zastosowane w anestezjologicznym stymulatorze i anestezjologicznej elektrodzie rozwi膮zania zapewniaj膮 r贸wnie偶 stabilno艣膰 pola operacyjnego w czasie stymulacji serca.In conditions of operative procedure, resulting from the competent actions of surgeon and anaesthesiologist,
there appears an excessive slowing down of the heart rate, which causes tissue flow disturbances and a drop of arterial blood pressure. This impairment of haemodynamics has a negative influence on course of operative procedure and, later, the patient’s life after the operation. Excessive reduction of heart rate during the operative procedure, performed in general anaesthesia, having negative haemodynamic
effects, appears very often - in up to 30–70% of operated patients.
No or delayed reaction to the pharmacological treatment applied in this situation negatively influences
life of those patients especially, in whom damage to the key organs had already appeared before operation. The introduction of stimulation using an invasive method is, in the conditions of an operating room, very difficult and practically impossible because of no trained cardiologists present there.
A positive solution in the situation mentioned above is to equip the anaesthesiologist with a non-invasive
stimulator and transoesophageal electrode, which he can insert into the oesophagus, beginning heart
stimulation in each case of too excessive slowing down of the heart rate. This anaesthesiological, non-invasive heart stimulator makes possible the quick introduction of atria or heart ventricles stimulation,
correcting decreased heart rate and preventing prolonged disturbances of the tissue flow. The efficacy of
this procedure is easier because of the specially anatomically formed anaesthesiological oesophageal
electrode. The electrode allows us to perform both quick and safe insertion of the electrode into the oesophagus near the heart as well as to obtain 100% efficacy in atria stimulation and 98% efficacy of heart ventricles stimulation. The applied solutions of anaesthesiological stimulator and anaesthesiological electrode also provide a stable operating field during heart stimulation
Czy powtarzane niedokrwienie mi臋艣nia sercowego uzyskiwane za pomoc膮 interwa艂owej stymulacji przedsionk贸w pozwala uruchomi膰 i bada膰 zjawisko adaptacyjnej ochrony serca przed niedokrwieniem?
Wst臋p: W niniejszym badaniu podj臋to pr贸b臋 sprawdzenia, w jakim stopniu
powtarzany interwa艂 przezprze艂ykowej stymulacji serca za pomoc膮 cz臋sto艣ci 130
impuls贸w/min mo偶e by膰 bezpiecznym i skutecznym nieinwazyjnym narz臋dziem badania
adaptacyjnej ochrony serca przed niedokrwieniem.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 18 pacjent贸w ze stabiln膮 chorob膮 wie艅cow膮
(2–3 klasa wg CCS), u kt贸rych 30-sekundowa stymulacja przedsionk贸w z cz臋sto艣ci膮
130/min (interwa艂 stymulacyjny) powodowa艂a obni偶enie odcinka T o co najmniej 2
mm, w 2 lub wi臋cej odprowadzeniach. Protok贸艂 badania obejmowa艂 powtarzane interwa艂y
z 60-sekundowymi okresami rytmu zatokowego, kt贸re umo偶liwia艂y ust膮pienie elektrokardiograficznych
cech niedokrwienia. Interwa艂y stymulacyjne powtarzano a偶 do uzyskania 50-procentowego
zmniejszenia maksymalnego obni偶enia odcinka stwierdzanego w pierwszym interwale
stymulacyjnym, co przyj臋to jako dow贸d uruchomienia adaptacyjnej protekcji przed
niedokrwieniem. Si艂臋 i dynamik臋 adaptacyjnej ochrony przed niedokrwieniem testowano,
powtarzaj膮c interwa艂 stymulacyjny w 3., 8. i 36. min od jej uruchomienia. Na podstawie
ci膮g艂ego zapisu 12-odprowadzeniowego EKG obliczano m.in. czas do wyst膮pienia istotnego
i maksymalnego niedokrwienia, za艣 po wy艂膮czeniu stymulacji - czas do ust膮pienia
zmian niedokrwiennych w zapisie EKG.
Wyniki: U 15 spo艣r贸d 18 badanych zwykle od 8 interwa艂u 30-sekundowej stymulacji
wyst膮pi艂o zmniejszenie elektrokardiograficznych cech niedokrwienia, odpowiadaj膮ce
przyj臋tym kryteriom uruchomienia adaptacyjnej protekcji przed niedokrwieniem.
Testuj膮ce interwa艂y stymulacyjne wykaza艂y utrzymywanie si臋 ochrony przez ca艂y
okres obserwacji, to jest do 36 min od jej uruchomienia.
Wniosek: U wi臋kszo艣ci badanych interwa艂owa stymulacja przedsionk贸w okaza艂a
si臋 dostatecznie silnym i bezpiecznym bod藕cem do uruchomienia i badania dynamiki
wczesnej, adaptacyjnej ochrony serca przed niedokrwieniem. (Folia Cardiol. 2004;
11: 571–580
Czy powtarzane niedokrwienie mi臋艣nia sercowego uzyskiwane za pomoc膮 interwa艂owej stymulacji przedsionk贸w pozwala uruchomi膰 i bada膰 zjawisko adaptacyjnej ochrony serca przed niedokrwieniem?
Wst臋p: W niniejszym badaniu podj臋to pr贸b臋 sprawdzenia, w jakim stopniu
powtarzany interwa艂 przezprze艂ykowej stymulacji serca za pomoc膮 cz臋sto艣ci 130
impuls贸w/min mo偶e by膰 bezpiecznym i skutecznym nieinwazyjnym narz臋dziem badania
adaptacyjnej ochrony serca przed niedokrwieniem.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 18 pacjent贸w ze stabiln膮 chorob膮 wie艅cow膮
(2–3 klasa wg CCS), u kt贸rych 30-sekundowa stymulacja przedsionk贸w z cz臋sto艣ci膮
130/min (interwa艂 stymulacyjny) powodowa艂a obni偶enie odcinka T o co najmniej 2
mm, w 2 lub wi臋cej odprowadzeniach. Protok贸艂 badania obejmowa艂 powtarzane interwa艂y
z 60-sekundowymi okresami rytmu zatokowego, kt贸re umo偶liwia艂y ust膮pienie elektrokardiograficznych
cech niedokrwienia. Interwa艂y stymulacyjne powtarzano a偶 do uzyskania 50-procentowego
zmniejszenia maksymalnego obni偶enia odcinka stwierdzanego w pierwszym interwale
stymulacyjnym, co przyj臋to jako dow贸d uruchomienia adaptacyjnej protekcji przed
niedokrwieniem. Si艂臋 i dynamik臋 adaptacyjnej ochrony przed niedokrwieniem testowano,
powtarzaj膮c interwa艂 stymulacyjny w 3., 8. i 36. min od jej uruchomienia. Na podstawie
ci膮g艂ego zapisu 12-odprowadzeniowego EKG obliczano m.in. czas do wyst膮pienia istotnego
i maksymalnego niedokrwienia, za艣 po wy艂膮czeniu stymulacji - czas do ust膮pienia
zmian niedokrwiennych w zapisie EKG.
Wyniki: U 15 spo艣r贸d 18 badanych zwykle od 8 interwa艂u 30-sekundowej stymulacji
wyst膮pi艂o zmniejszenie elektrokardiograficznych cech niedokrwienia, odpowiadaj膮ce
przyj臋tym kryteriom uruchomienia adaptacyjnej protekcji przed niedokrwieniem.
Testuj膮ce interwa艂y stymulacyjne wykaza艂y utrzymywanie si臋 ochrony przez ca艂y
okres obserwacji, to jest do 36 min od jej uruchomienia.
Wniosek: U wi臋kszo艣ci badanych interwa艂owa stymulacja przedsionk贸w okaza艂a
si臋 dostatecznie silnym i bezpiecznym bod藕cem do uruchomienia i badania dynamiki
wczesnej, adaptacyjnej ochrony serca przed niedokrwieniem. (Folia Cardiol. 2004;
11: 571–580
Influence of the shape of the pacing pulse on ventricular excitation threshold and the function of skeletal muscles in the operating field during non-invasive transcutaneous cardiac pacing under general anaesthesia
Background: Transcutaneous cardiac pacing (TCP) in patients under general anesthesia
does not pose a problem of pain threshold for high amplitudes of pacing pulses, but their
application causes contractions of skeletal muscles, which is a problem during surgery. Evaluation
of the influence of various shapes of the pacing pulse on the ventricular excitation
threshold, the electric energy transmitted to the system of electrodes and the movement of the
operating field during TCP performed under general anesthesia.
Methods: The study included 58 patients operated under general anesthesia with TCP performed
subsequently by means of rectangular pulses, square of the sinus and root of the sinus
shaped pulses with identical pulse base width of 40 ms.
Results: With incomplete muscle relaxation, for the amplitudes of up to 120 mA, the pacing
was the most efficient (94%), ventricular excitation thresholds (VET) were the lowest, i.e. 70.5 ± 18.3 mA on average, and the operating field was the most stable when rectangular pulse was
applied. The lowest electrical energy, i.e. 44.0 ± 13.8 mJ on average, was provided to the
system of electrodes by the pulse shaped like the square of the sinus. The rectangular pulse
caused the earliest excitation of skeletal muscles at 40.5 ± 15.6 mA on the average. However,
in the conditions of complete muscle relaxation, the skeletal muscle excitation thresholds doubled,
which greatly reduced the movement of the operating field.
Conclusions: The rectangular pacing pulse ensured the lowest VET, the least movement
of the operating field and the most efficient pacing during TCP under general anesthesia.
The square of the sinus shaped pulse allowed for the lowest electrical energy applied to the heart. Owing to full skeletal muscle relaxation, the surgeon operated in a stable operating field.
(Cardiol J 2007; 14: 137-142
Wp艂yw kszta艂tu impulsu stymuluj膮cego na pr贸g pobudzenia kom贸r oraz zachowanie si臋 mi臋艣ni szkieletowych w polu operacyjnym podczas przezsk贸rnej nieinwazyjnej stymulacji serca w warunkach znieczulenia og贸lnego
Wst臋p: Przezsk贸rna stymulacja serca (TCP) u pacjent贸w w znieczuleniu og贸lnym nie ma
ograniczenia b贸lowego dla du偶ych amplitud impuls贸w stymuluj膮cych, ale ich stosowanie staje
si臋 藕r贸d艂em ruchu mi臋艣ni szkieletowych, utrudniaj膮cych chirurgowi przeprowadzenie zabiegu
operacyjnego. Celem niniejszej pracy by艂a ocena wp艂ywu r贸偶nych kszta艂t贸w impulsu stymuluj膮cego na pr贸g pobudzenia kom贸r, energi臋 elektryczn膮 przekazywan膮 do uk艂adu elektrodowego
oraz wielko艣膰 ruchu pola operacyjnego w czasie TCP prowadzonej w warunkach znieczulenia
og贸lnego.
Metody: Badaniem obj臋to 58 pacjent贸w operowanych w znieczuleniu og贸lnym, u kt贸rych
wykonano TCP kolejno impulsami o 3 kszta艂tach (prostok膮t, kwadrat sinusa i pierwiastek
sinusa), o jednakowej szerokoœci podstawy (40 ms).
Wyniki: W niepe艂nym zwiotczeniu dla amplitud do 120 mA najwi臋ksz膮 skuteczno艣膰 stymulacji
(94%), najni偶sze progi pobudzenia kom贸r - 艣rednio 70,5 ± 18,3 mA, a tak偶e najmniejszy
ruch pola operacyjnego uzyskano dla impulsu prostok膮tnego. Najmniejsz膮 energi臋 elektryczn膮
(艣r. 44,0 ± 13,8 mJ) dostarcza艂 do uk艂adu elektrodowego impuls o kszta艂cie kwadrat sinusa.
Najwcze艣niej pobudza艂 mi臋œnie szkieletowe impuls prostok膮tny (艣r. 40,5 ± 15,6 mA), jednak
w warunkach pe艂nego zwiotczenia progi pobudzenia mi臋艣ni szkieletowych wzrasta艂y 2-krotnie,
co prowadzi艂o do istotnego zmniejszenia ruchu pola operacyjnego. Wnioski: Podczas TCP w warunkach znieczulenia og贸lnego impuls stymuluj膮cy o kszta艂cie
prostok膮tnym zapewnia艂 najni偶sze progi pobudzenia kom贸r, najmniejszy ruch pola operacyjnego
oraz najwi臋ksz膮 skuteczno艣膰 stymulacji. Impuls o kszta艂cie kwadrat sinusa umo偶liwia艂
przekazywanie w kierunku serca najmniejszej energii elektrycznej. Pe艂ne zwiotczenie mi臋艣ni
szkieletowych zapewnia艂o lekarzowi wykonuj膮cemu zabieg stabilne pole operacyjne. (Folia
Cardiologica Excerpta 2007; 2: 106-112
Niskoenergetyczna przezprze艂ykowa kardiowersja migotania przedsionk贸w Cz臋艣膰 I: Za艂o偶enia teoretyczne
Niskoenergetyczna przezprze艂ykowa kardiowersja migotania przedsionk贸w Cz臋艣膰 I: Za艂o偶enia teoretyczne
In the paper, the mechanisms have been discussed which lead to suppression of microreentry waves during fibrillation of atria. In this respect, the largest effectiveness of electric heart cardioversion was underlined. Arguments have been collected for more frequent than till-now application of cardioversion. Side effects of conventional cardioversion performed by means of chest electrodes have been stressed. Basing on data from literature, it was indicated that the heart damage grows larger along with increase of cardioverting energy. Assumptions have been presented on heart sparing low-energy intracardiac and transesophageal cardioversion of atrial fibrillation. There have been discussed the precautions that are to be observed for the safety of patient's esophagus and heart during transesophageal electric cardioversion of his atria
Przydatno艣膰 nowego analogowego systemu eliminacji zak艂贸ce艅 od impuls贸w z zapisu EKG w czasie nieinwazyjnej stymulacji serca
Cel pracy: Ocena jako艣ci zapis贸w EKG nieinwazyjnej stymulacji serca, przy u偶yciu nowego analogowego systemu eliminacji zak艂贸ce艅, zewn臋trznego w stosunku do rejestratora.
Materia艂 i metody: Przezprze艂ykow膮 (w uk艂adzie dwubiegunowym) stymulacj臋 przedsionk贸w i przezsk贸rn膮 (w uk艂adzie tr贸jelektrodowym) stymulacj臋 kom贸r serca prowadzono stymulatorem nieinwazyjnym NAP601 (ITAM Zabrze), sprz臋偶onym z przezprze艂ykowym stymulatorem SP-5plus, wyposa偶onym w torze rejestracji EKG w analogowy systemu eliminacji zak艂贸ce艅 od impuls贸w. Sprawno艣膰 systemu oceniono u 15 pacjent贸w przy 60 i 120 ms czasie trwania eliminacji zak艂贸ce艅.
Wyniki: Pr贸g pobudzenia przedsionk贸w i kom贸r serca znajdowa艂 si臋 w przedziale od 4 do 110 mA. Dobra jako艣膰 zapis贸w EKG zar贸wno z powierzchni jak i z prze艂yku uzyskana dzi臋ki nowemu systemowi pozwoli艂a na uwidocznienie wystymulowanych za艂amk贸w P i R oraz na identyfikacj臋 miejsca pobudzenia w lewej lub prawej komorze serca. Czas trwania eliminacji zak艂贸ce艅 r贸wny 60 ms okaza艂 si臋 bardziej przydatny przy stymulacji przezprze艂ykowej przedsionk贸w, za艣 120 ms przy stymulacji przezsk贸rnej kom贸r serca.
Wnioski: Analogowy system eliminacji zak艂贸ce艅 zapewnia dobr膮 dla interpretacji jako艣膰 zapisu EKG w czasie przezprze艂ykowej i przezsk贸rnej stymulacji serca, niezale偶nie od typu u偶ytego rejestratora. Ograniczeniem dla efektywnego dzia艂ania systemu mog膮 by膰 jedynie zak艂贸cenia w zapisie EKG powodowane przez znaczny ruch klatki piersiowej, powstaj膮cy w czasie przezsk贸rnej stymulacji serca przy pr膮dach wi臋kszych od 80 mA
Przydatno艣膰 nowego analogowego systemu eliminacji zak艂贸ce艅 od impuls贸w z zapisu EKG w czasie nieinwazyjnej stymulacji serca
Cel pracy: Ocena jako艣ci zapis贸w EKG nieinwazyjnej stymulacji serca, przy u偶yciu nowego analogowego systemu eliminacji zak艂贸ce艅, zewn臋trznego w stosunku do rejestratora.
Materia艂 i metody: Przezprze艂ykow膮 (w uk艂adzie dwubiegunowym) stymulacj臋 przedsionk贸w i przezsk贸rn膮 (w uk艂adzie tr贸jelektrodowym) stymulacj臋 kom贸r serca prowadzono stymulatorem nieinwazyjnym NAP601 (ITAM Zabrze), sprz臋偶onym z przezprze艂ykowym stymulatorem SP-5plus, wyposa偶onym w torze rejestracji EKG w analogowy systemu eliminacji zak艂贸ce艅 od impuls贸w. Sprawno艣膰 systemu oceniono u 15 pacjent贸w przy 60 i 120 ms czasie trwania eliminacji zak艂贸ce艅.
Wyniki: Pr贸g pobudzenia przedsionk贸w i kom贸r serca znajdowa艂 si臋 w przedziale od 4 do 110 mA. Dobra jako艣膰 zapis贸w EKG zar贸wno z powierzchni jak i z prze艂yku uzyskana dzi臋ki nowemu systemowi pozwoli艂a na uwidocznienie wystymulowanych za艂amk贸w P i R oraz na identyfikacj臋 miejsca pobudzenia w lewej lub prawej komorze serca. Czas trwania eliminacji zak艂贸ce艅 r贸wny 60 ms okaza艂 si臋 bardziej przydatny przy stymulacji przezprze艂ykowej przedsionk贸w, za艣 120 ms przy stymulacji przezsk贸rnej kom贸r serca.
Wnioski: Analogowy system eliminacji zak艂贸ce艅 zapewnia dobr膮 dla interpretacji jako艣膰 zapisu EKG w czasie przezprze艂ykowej i przezsk贸rnej stymulacji serca, niezale偶nie od typu u偶ytego rejestratora. Ograniczeniem dla efektywnego dzia艂ania systemu mog膮 by膰 jedynie zak艂贸cenia w zapisie EKG powodowane przez znaczny ruch klatki piersiowej, powstaj膮cy w czasie przezsk贸rnej stymulacji serca przy pr膮dach wi臋kszych od 80 mA