3 research outputs found
การศึกษาแหล่งที่มาทางพฤกษศาสตร์ของเร่วใหญ่โดยใช้ข้อมูลลำดับนิวคลีโอไทด์ของนิวเคลียร์ดีเอ็นเอบริเวณ Internal Transcribed Spacer 1 Botanical Origin of Reoyai Based on the Internal Transcribed Spacer 1 Nucleotide Sequence Data of Nuclear DNA
บทคัดย่อวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาแหล่งที่มาทางพฤกษศาสตร์ของสมุนไพรเร่วใหญ่โดยเปรียบเทียบลำดับนิวคลีโอไทด์นิวเคลียร์ดีเอ็นเอบริเวณ ITS1 ของตัวอย่างที่ใช้ศึกษากับพืชอ้างอิง วิธีการศึกษา: สกัดและเพิ่มจำนวนนิวเคลียร์ดีเอ็นเอบริเวณITS1 ของตัวอย่างเร่วใหญ่จำนวน 10 ตัวอย่างด้วยเทคนิคพีซีอาร์ วิเคราะห์เปรียบเทียบลำดับนิวคลีโอไทด์ที่เพิ่มจำนวนได้กับข้อมูลลำดับนิวคลีโอไทด์ในดีเอ็นเอบริเวณเดียวกันของพืชอ้างอิง 4 ชนิด ได้แก่ Amomum xanthioides,Amomum villosum, Alpinia mutica และ Alpinia nigra (Zingiberaceae) ที่ได้จากฐานข้อมูล GenBank บันทึกผลลำดับนิวคลีโอไทด์ที่แตกต่างกัน ผลการศึกษา:นิวเคลียร์ดีเอ็นเอบริเวณ ITS1 ของตัวอย่างเร่วใหญ่ที่เพิ่มจำนวนได้ทั้ง 10ตัวอย่างมีความยาว 184 คู่เบส และมีข้อมูลลำดับนิวคลีโอไทด์ใกล้เคียงกับ A.mutica มากกว่าพืชชนิดอื่นที่ศึกษา โดยเร่วใหญ่ 4 ตัวอย่างมีลำดับนิวคลีโอไทด์ตรงกับพืชชนิด A. mutica ในทุกตำแหน่ง ส่วนเร่วใหญ่อีก 6 ตัวอย่างแสดงลักษณะลำดับนิวคลีโอไทด์ตรงกับ A. mutica ที่เกิดการผสมข้ามพันธุ์ สรุป: ข้อมูลลำดับนิวคลีโอไทด์นิวเคลียร์ดีเอ็นเอบริเวณ ITS1 บ่งชี้ว่าเร่วใหญ่ที่ใช้เป็นยาในปจั จุบันมีแหล่งที่มาทางพฤกษศาสตร์จากพืชชนิด A. muticaคำสำคัญ: เร่วใหญ่, แหล่งที่มาทางพฤกษศาสตร์, internal transcribed spacer1,ลำดับนิวคลีโอไทด์, การผสมข้ามพันธุ์AbstractObjective: To determine the botanical origin of Reoyai by using internaltranscribed spacer1 (ITS1) nucleotide sequence of nuclear DNA of plantmaterials and authenticated plants. Method: Ten plant samples werecollected. Total DNA and the ITS1 region of nuclear DNA was amplified byPCR. The obtained nucleotide sequences were aligned and were thencompared with 4 authenticated plants as Amomum xanthioides, Amomumvillosum Lour. var. xanthioides, Alpinia mutica and Alpinia nigra(Zingiberaceae), retrieving from GenBank. Polymorphic sites wereobserved. Results: The ITS1 region of all samples was 184 base pairs inlength. Their ITS1 nucleotide sequences were more similar to A. muticathan the other species. Nucleotide sequences of 4 samples were identicalwith A. mutica and sequences of the other 6 samples showed hybrids of A.mutica. Conclusion: The ITS1 nucleotide sequence of Reoyai samplesindicated that their botanical origins were A. mutica.Keywords: Reoyai, botanical origin, internal transcribed spacer1,nucleotide sequence, hybridizatio
Pharmacological effects of Chatuphalatika in hyperuricemia of gout
Context: Chatuphalatika (CTPT), is a Thai herbal formulation mixture of Phyllanthus emblica Linn. (Euphorbiaceae), Terminalia belerica Linn. (Combretaceae), T. chebula and the fruit of T. arjuna (Roxb.) Wight & Arn. CTPT is considered to exert anti-inflammatory and antihyperuricemic effects, but there have been no reports to demonstrate these pharmacological effects in a quantitative manner. Objectives: To investigate the antioxidative, anti-inflammatory and antihyperuricemic effects of CTPT. Materials and methods: Antioxidant activities of CTPT extracts were measured in vitro by DPPH, ABTS and FRAP assays, and anti-inflammatory effect by measuring inflammatory mediator production induced by lipopolysaccharide (LPS) in RAW264.7 macrophages. The mechanism of the hypouricemic effect was investigated using oxonate-induced hyperuricemic ddY mice treated with oral administrations of CTPT at 250, 500 and 1000 mg/kg. Results: Antioxidant activities of CTPT measured by ABTS and FRAP assays were 1.35 g TEAC/g extract and 10.3 mmol/100 g extract, respectively. IC50 for the inhibition of DPPH radical was 13.8 µg/mL. CTPT (10 µg/mL) significantly downregulated the mRNA expression of TNF-α and iNOS in RAW 264.7 cells. Lineweaver–Burk analysis of the enzyme kinetics showed that CTPT inhibited xanthine oxidase (XOD) activity in a noncompetitive manner with the Ki of 576.9 µg/mL. Oral administration of CTPT (1000 mg/kg) significantly suppressed uric acid production by inhibiting hepatic XOD activity, and decreased plasma uric acid levels in hyperuricemic mice by approximately 40% (p < 0.05). Conclusions: This study demonstrated for the first time the antioxidative, anti-inflammatory and antihyperuricemic effects of CTPT in vivo and in vitro, suggesting a possibility of using CTPT for the treatment of hyperuricemia in gout