90 research outputs found
Laboratoryjne wskaźniki ostrego uszkodzenia nerek oznaczane w moczu i w surowicy
Ostre uszkodzenie nerek (AKI) jest chorobą o wysokim
stopniu zachorowalności i śmiertelności, dotyczącą
ciężko chorych pacjentów. W dotychczasowej
diagnostyce laboratoryjnej brakuje czułych i łatwych
dla praktyki klinicznej markerów laboratoryjnych dla
wykrywania wczesnego uszkodzenia nerek o znaczeniu
prognozującym stopniowy rozwój AKI.
W pracy przedstawiono nowych kandydatów na
biochemiczne markery laboratoryjne, przyczynowo
powiązane z patomechanizmem powstawania
i rozwoju AKI, oraz przeanalizowano możliwość
ich oznaczania w surowicy i w moczu. Część z nich
jest dobrze znana, chociaż niewykorzystywana
w praktyce laboratoryjnej, inne natomiast są wynikiem
współczesnych doświadczeń eksperymentalnych,
wymagających walidacji i badań klinicznych.
Aktualna identyfikacja i klasyfikacja AKI
opiera się głównie na obserwacji stopniowego
wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy, mimo
że parametr ten dostarcza opóźnionych i nierzetelnych
informacji w stosunku do rzeczywiście toczących
się zmian patologicznych w nerce. Najbardziej
obiecującymi parametrami AKI oznaczanymi w surowicy są cystatyna C, NGAL i kwas
moczowy. Wśród markerów AKI oznaczanych
w moczu wyróżnia się enzymy uwalniane z uszkodzonych
komórek kanalika (fosfataza alkaliczna,
gamma glutamylotranspeptydaza, aminopeptydaza
alaninowa, izoenzymy transferazy glutationowej,
N-acetylo-β-D-glukozaminidaza), niskocząsteczkowe
białka osocza (alfa-1-mikroglobulina,
beta-2-mikroglobulina, białko wiążące retinol, cystatyna
C) oraz białka produkowane w nerce specyficznie
powiązane z rozwojem AKI: CYR-61,
NGAL, KIM-1, cytokiny i chemokiny (Gro-α, IL-18)
oraz strukturalne i funkcjonalne białka kanalików
nerkowych (F-aktyna, izoforma-3 wymiennika sodowo-
wodorowego). Opierając się na różnicach ekspresji wymienionych
markerów, uzyskanie ich panelu oznaczanego w surowicy
i w moczu może być pomocne dla różnicowania
przyczyn rozwoju AKI, ustalenia czasu trwania,
ostrości uszkodzenia nerek, prognozowania rozwoju
choroby oraz monitorowania odpowiedzi na
wprowadzone leczenie.
Forum Nefrologiczne 2010, tom 3, nr 2, 71-8
Meconium proteins as a source of biomarkers for the assessment of the intrauterine environment of the fetus
Intrauterine environmental factors can be associated with perinatal complications and long-term health outcomes although the underlying mechanisms remain poorly defined. Meconium formed exclusively in utero and passed naturally by a neonate may contain proteins which characterise the intrauterine environment. The aim of the study was proteomic analysis of the composition of meconium proteins and their classification by biological function. Proteomic techniques combining isoelectrofocussing fractionation and LC-MS/MS analysis were used to study the protein composition of a meconium sample obtained by pooling 50 serial meconium portions from 10 healthy full-term neonates. The proteins were classified by function based on the literature search for each protein in the PubMed database. A total of 946 proteins were identified in the meconium, including 430 proteins represented by two or more peptides. When the proteins were classified by their biological function the following were identified: immunoglobulin fragments and enzymatic, neutrophil-derived, structural and fetal intestine-specific proteins. Meconium is a rich source of proteins deposited in the fetal intestine during its development in utero. A better understanding of their specific biological functions in the intrauterine environment may help to identify these proteins which may serve as biomarkers associated with specific clinical conditions/diseases with the possible impact on the fetal development and further health consequences in infants, older children and adults
Wydalanie białka z moczem dla oceny progresji uszkodzenia nerek w nadciśnieniu tętniczym
Renal impairment due to arterial hypertension is a wellknown
clinical phenomenon. Initiation and course of some
progressive renal diseases in hypertension may depend
both on mechanical factors, and on cellular and inflammatory
mechanisms. Increase in urinary excretion of protein
is an independent marker of glomerular damage and at the
same time a pathogenic factor - a mediator of progressive
damage to renal tubules and parenchyma. Measurement
of total urinary protein seems to be of lesser diagnostic and
prognostic significance than the evaluation of individual
proteins. Characteristic features of these proteins (size and
charge of a particle), their origin (plasma or nephrons),
and functions (involvement in inflammatory reaction) may
be specific for an anatomical localization, stage and activity
of renal impairment in course of arterial hypertension.Uszkodzenie nerek spowodowane nadciśnieniem
tętniczym jest dobrze znanym powikłaniem klinicznym.
W zapoczątkowaniu i przebiegu postępującej
choroby nerek w nadciśnieniu mogą brać udział zarówno
czynniki mechaniczne, jak i procesy komórkowe
oraz zapalne. Wzrost wydalania białka z moczem
jest praktycznym wskaźnikiem uszkodzenia
czynności, a zarazem przyczyną postępującej niewydolności
nerek. Oznaczenie stężenia białka całkowitego
w moczu ma mniejsze znaczenie diagnostyczne
i prognozujące rozwój uszkodzenia nerek niż ocena
pojedynczych białek. Właściwości (wielkość
i ładunek cząsteczki), pochodzenie (z osocza lub produkowane
przez komórki nerek) i funkcje (udział
w procesie zapalenia) tych białek mogą być specyficzne
dla anatomicznej lokalizacji, etapu oraz aktywności
zmian destrukcyjnych w nerkach w przebiegu
nadciśnienia tętniczego
Klotho and Aminopeptidases as Early Biomarkers of Renal Injury in Zucker Obese Rats
The aim of this study was to investigate if urinary glutamyl aminopeptidase (GluAp),
alanyl aminopeptidase (AlaAp), Klotho and hydroxyproline can be considered as
potential biomarkers of renal injury and fibrosis in an experimental model of obesity.
Male Zucker lean (ZL) and obese (ZO) rats were studied from 2 to 8 months old.
Kidneys from ZO rats at the end of the study (8 months old) developed mild focal
and segmental glomerulosclerosis as well as moderate tubulointerstitial injury. Urinary
excretion of Klotho was higher in ZO rats at 2, 5, and 8 months of study, plasma
Klotho levels were reduced and protein abundance of Klotho in renal tissue was similar
in ZL and ZO rats. GluAp and AlaAp urinary activities were also increased in ZO rats
throughout the time-course study. ZO rats showed an augmentation of hydroxyproline
content in renal tissue and a significant increase of tubulointerstitial fibrosis. Correlation
studies demonstrated that GluAp, AlaAp, and Klotho are early diagnostic markers of
renal lesions in Zucker obese rats. Proteinuria and hydroxyproline can be considered
delayed diagnostic markers because their contribution to diagnosis starts later. Another
relevant result is that GluAp, AlaAp, and Klotho are related not only with diagnosis but
also with prognosis of renal lesions in Zucker obese rats.This study was supported by the grants PI13/02743 and
PI13/02384 from the Carlos III Health Institute of Spain, and
the Red de Investigación Renal REDinREN RD16/0009/0033
“FEDER una manera de hacer Europa
Urinary Aminopeptidase Activities as Early and Predictive Biomarkers of Renal Dysfunction in Cisplatin-Treated Rats
This study analyzes the fluorimetric determination of alanyl- (Ala), glutamyl- (Glu), leucyl-cystinyl- (Cys) and aspartyl-aminopeptidase (AspAp) urinary enzymatic activities as early and predictive biomarkers of renal dysfunction in cisplatin-treated rats. Male Wistar rats (n = 8 each group) received a single subcutaneous injection of either saline or cisplatin 3.5 or 7 mg/kg, and urine samples were taken at 0, 1, 2, 3 and 14 days after treatment. In urine samples we determined Ala, Glu, Cys and AspAp activities, proteinuria, N-acetyl-β-D-glucosaminidase (NAG), albumin, and neutrophil gelatinase-associated lipocalin (NGAL). Plasma creatinine, creatinine clearance and renal morphological variables were measured at the end of the experiment. CysAp, NAG and albumin were increased 48 hours after treatment in the cisplatin 3.5 mg/kg treated group. At 24 hours, all urinary aminopeptidase activities and albuminuria were significantly increased in the cisplatin 7 mg/kg treated group. Aminopeptidase urinary activities correlated (p0.259) with plasma creatinine, creatinine clearance and/or kidney weight/body weight ratio at the end of the experiment and they could be considered as predictive biomarkers of renal injury severity. ROC-AUC analysis was made to study their sensitivity and specificity to distinguish between treated and untreated rats at day 1. All aminopeptidase activities showed an AUC>0.633. We conclude that Ala, Cys, Glu and AspAp enzymatic activities are early and predictive urinary biomarkers of the renal dysfunction induced by cisplatin. These determinations can be very useful in the prognostic and diagnostic of renal dysfunction in preclinical research and clinical practice.This study was supported by a grant (R1/12/2010/66) from the University of Jaén with the participation of Caja Rural of Jaén, and from the Carlos III Health Institute of the Spanish Ministry of Health and Consumer Affairs (Red de Investigación Renal, REDinREN RD06/0016/0017 and RD07/0016/2008), “FEDER una manera de hacer Europa.
Comparison of serum cystatin C and creatinine changes after cardiopulmonary bypass in patients with normal preoperative kidney function
Meconium proteins as a source of biomarkers for the assessment of the intrauterine environment of the fetus
Alpha-1-antitripsin intestinal clearence as an endogenous indicator of intestinal fugue of protein
Meconium microbiome as a new source of information about long-term health and disease: questions and answers
- …