15 research outputs found
Infective endocarditis in patient with implantable cardiac pacemaker successful antibiotic treatment: two-year follow-up
Skuteczne leczenie chirurgiczne pacjentki z chorob膮 Takayasu, ze zw臋偶eniem prawej t臋tnicy wie艅cowej, pnia ramienno-g艂owowego i lewej t臋tnicy podobojczykowej oraz z ci臋偶k膮 niedomykalno艣ci膮 zastawki aortalnej - opis przypadku
In a 37 year-old woman with Takayasu’s arteriopathy angiography revealed occlusion of right coronary artery (RCA), brachiocephalic
trunk and left carotid artery (LCA), as well as aortic regurgitation. She underwent a complex cardiovascular surgery consisting
of aortic valve implantation, RCA grafting and implantation of vascular bifurcated graft anastomosed between ascending aorta
and brachiocephalic trunk and LCA. The multi-slice computed tomography performed two weeks after the operation revealed
preserved grafts patency.
Kardiol Pol 2010; 68, 10: 1189-119
Dro偶no艣膰 pomost贸w wie艅cowych a zaburzenia gospodarki w臋glowodanowej u pacjent贸w poddawanych planowym zabiegom pomostowania aortalno−wie艅cowego
Wp艂yw stopniowanej pionizacji na podokresy skurczu lewej komory u zdrowych os贸b
Wst臋p: Zachowanie uk艂adu kr膮偶enia w r贸偶nych warunkach mo偶na analizowa膰, oceniaj膮c zmiany hemodynamiczne i wykorzystuj膮c elektryczn膮 bioimpedancj臋 klatki piersiowej. Do parametr贸w oznaczanych t膮 technik膮 zalicza si臋 m.in. podokresy skurczu lewej komory, np.: czas przedwyrzutowy (PEP) i wyrzutowy lewej komory (LVET). Celem pracy jest okre艣lenie zachowania si臋 podokres贸w skurczu i wyprowadzonych z nich wska藕nik贸w pochodnych w czasie stopniowanej pionizacji u m艂odych zdrowych os贸b.
Materia艂 i metody: Badano w grup臋 32 zdrowych ochotnik贸w w wieku 21–30 lat, w tym 17 kobiet. Po 30-minutowym wypoczynku w pozycji le偶膮cej rozpocz臋to pionizacj臋, kt贸r膮 przeprowadzano u偶ywaj膮c sto艂u do pionizacji z nap臋dem elektrycznym i podparciem pod stopy. Po osi膮gni臋ciu k膮ta 15掳 i kolejnych jego wielokrotno艣ci (30, 45, 60, 75 i 90掳) st贸艂 zatrzymywano na czas 1 minuty w celu dokonania pomiaru podokres贸w skurczu lewej komory za pomoc膮 monitora do oceny bioimpedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZcom, CardioDynamics, USA). Zwi膮zek mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a podokresami skurczu oceniano metod膮 korelacji Pearsona.
Wyniki: W czasie stopniowanej pionizacji w por贸wnaniu z warto艣ciami w pozycji le偶膮cej dochodzi do wyd艂u偶ania si臋 PEP (pre-ejection period) o 14% i skr贸cenia LVET o 18,45%. Zaobserwowano istotn膮 korelacj臋 mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a PEP (r = 0,4044; p < 0,0001) oraz LVET (–0,5737; p < 0,0001).
Wnioski: U m艂odych zdrowych os贸b w czasie zwi臋kszania stopniowanej pionizacji dochodzi do wyd艂u偶eniu okresu przedwyrzutowego i do skr贸cenia czasu skurczu lewej komory. (Folia Cardiol. 2003; 10: 511–521
Wp艂yw norepinefryny na zmiany hemodynamiczne rejestrowane w warunkach stresu ortostatycznego
Wst臋p: Ilo艣膰 krwi dop艂ywaj膮ca do serca jest r贸wna ilo艣ci krwi opuszczaj膮cej serce (rzut serca
— CO) i stanowi jeden z czynnik贸w najsilniej determinuj膮cych wielko艣膰 obj臋to艣ci wyrzutowej
(SV). Zmiany wielko艣ci powrotu 偶ylnego odpowiadaj膮 za odruchow膮 zmian臋 napi臋cia autonomicznego
uk艂adu nerwowego, kt贸ry zwrotnie moduluje zachowanie uk艂adu kr膮偶enia. W pracy
okre艣lano zale偶no艣膰 mi臋dzy CO i SV (jako po艣rednich miar powrotu 偶ylnego) a st臋偶eniem norepinefryny
oraz zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a cz臋sto艣ci膮 pracy serca (HR), oporem
naczyniowym (TPR) oraz ci艣nieniem t臋tniczym w czasie pionizacji u zdrowych, m艂odych os贸b.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 21 zdrowych ochotnik贸w (w wieku 22–30 lat, w tym
12 kobiet), kt贸rych poddano kontrolowanej pionizacji z ci膮g艂膮 rejestracj膮 parametr贸w hemodynamicznych
za pomoc膮 impedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZ.com, Cardiodynamics,
USA). W celu oznaczenia st臋偶enia norepinefryny (HPLC z elektrochemiczn膮 detekcj膮) pobierano
krew 偶yln膮 po 20 min wypoczynku w pozycji le偶膮cej oraz 1 min po osi膮gni臋ciu k膮ta 90o.
W ocenie zwi膮zk贸w mi臋dzy parametrami hemodynamicznymi a logarytmem naturalnym st臋偶enia
norepinefryny (ln NE) wykorzystano parametryczn膮 korelacj臋 Pearsona.
Wyniki: Pionizacja spowodowa艂a istotny wzrost st臋偶enia norepinefryny (p = 0,0001), spadek
CO (p < 0,0001) i SV (p < 0,0001), zwi臋kszenie skurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001),
rozkurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001), TPR (p < 0,0001) oraz przyspieszenie HR
(p < 0,0001). Zaobserwowano istotn膮 ujemn膮 korelacj臋 mi臋dzy CO a ln NE (r = –0,3529;
p = 0,0219) oraz SV a ln NE (r = –0,4726; p = 0,0016). Nie stwierdzono istotnej zale偶no艣ci
mi臋dzy ln NE a skurczowym i rozkurczowym ci艣nieniem t臋tniczym. Zanotowano dodatni膮
korelacj臋 mi臋dzy ln NE i TPR (r = 0,3546; p = 0,0212) i HR (r = 0,3980; p = 0,0090).
Wniosek: Istotne zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a parametrami hemodynamicznymi
potwierdzaj膮 obecno艣膰 艣cis艂ych interakcji mi臋dzy uk艂adem kr膮偶enia i autonomicznym uk艂adem
nerwowym. (Folia Cardiol. 2005; 12: 117–123
Wp艂yw stopniowanej pionizacji na podokresy skurczu lewej komory u zdrowych os贸b
Wst臋p: Zachowanie uk艂adu kr膮偶enia w r贸偶nych warunkach mo偶na analizowa膰, oceniaj膮c zmiany hemodynamiczne i wykorzystuj膮c elektryczn膮 bioimpedancj臋 klatki piersiowej. Do parametr贸w oznaczanych t膮 technik膮 zalicza si臋 m.in. podokresy skurczu lewej komory, np.: czas przedwyrzutowy (PEP) i wyrzutowy lewej komory (LVET). Celem pracy jest okre艣lenie zachowania si臋 podokres贸w skurczu i wyprowadzonych z nich wska藕nik贸w pochodnych w czasie stopniowanej pionizacji u m艂odych zdrowych os贸b.
Materia艂 i metody: Badano w grup臋 32 zdrowych ochotnik贸w w wieku 21–30 lat, w tym 17 kobiet. Po 30-minutowym wypoczynku w pozycji le偶膮cej rozpocz臋to pionizacj臋, kt贸r膮 przeprowadzano u偶ywaj膮c sto艂u do pionizacji z nap臋dem elektrycznym i podparciem pod stopy. Po osi膮gni臋ciu k膮ta 15掳 i kolejnych jego wielokrotno艣ci (30, 45, 60, 75 i 90掳) st贸艂 zatrzymywano na czas 1 minuty w celu dokonania pomiaru podokres贸w skurczu lewej komory za pomoc膮 monitora do oceny bioimpedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZcom, CardioDynamics, USA). Zwi膮zek mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a podokresami skurczu oceniano metod膮 korelacji Pearsona.
Wyniki: W czasie stopniowanej pionizacji w por贸wnaniu z warto艣ciami w pozycji le偶膮cej dochodzi do wyd艂u偶ania si臋 PEP (pre-ejection period) o 14% i skr贸cenia LVET o 18,45%. Zaobserwowano istotn膮 korelacj臋 mi臋dzy sinusem k膮ta pochylenia a PEP (r = 0,4044; p < 0,0001) oraz LVET (–0,5737; p < 0,0001).
Wnioski: U m艂odych zdrowych os贸b w czasie zwi臋kszania stopniowanej pionizacji dochodzi do wyd艂u偶eniu okresu przedwyrzutowego i do skr贸cenia czasu skurczu lewej komory. (Folia Cardiol. 2003; 10: 511–521
Debranching 艂uku aorty jako element z艂o偶onego zabiegu kardiochirurgicznego
We present 54 year-old man diagnosed with an aneurysm of the ascending aorta and arch with aortic regurgitation andcoronary artery disease. Surgery consisted of removing an aneurysm of the ascending aorta and arch of subtraction (debranching)cephalic brachiocephalic trunk and the common carotid artery and anastomosis of the descending aorta with vascularprosthesis and coronary artery bypass grafting. Postoperative course was uneventful. In 14 days after surgery the patient wasdischarged from the unit. Debranching method allowed avoiding hypothermia during surgery and shortening the time ofcardio pulmonary bypass
Wp艂yw norepinefryny na zmiany hemodynamiczne rejestrowane w warunkach stresu ortostatycznego
Wst臋p: Ilo艣膰 krwi dop艂ywaj膮ca do serca jest r贸wna ilo艣ci krwi opuszczaj膮cej serce (rzut serca
— CO) i stanowi jeden z czynnik贸w najsilniej determinuj膮cych wielko艣膰 obj臋to艣ci wyrzutowej
(SV). Zmiany wielko艣ci powrotu 偶ylnego odpowiadaj膮 za odruchow膮 zmian臋 napi臋cia autonomicznego
uk艂adu nerwowego, kt贸ry zwrotnie moduluje zachowanie uk艂adu kr膮偶enia. W pracy
okre艣lano zale偶no艣膰 mi臋dzy CO i SV (jako po艣rednich miar powrotu 偶ylnego) a st臋偶eniem norepinefryny
oraz zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a cz臋sto艣ci膮 pracy serca (HR), oporem
naczyniowym (TPR) oraz ci艣nieniem t臋tniczym w czasie pionizacji u zdrowych, m艂odych os贸b.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 21 zdrowych ochotnik贸w (w wieku 22–30 lat, w tym
12 kobiet), kt贸rych poddano kontrolowanej pionizacji z ci膮g艂膮 rejestracj膮 parametr贸w hemodynamicznych
za pomoc膮 impedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZ.com, Cardiodynamics,
USA). W celu oznaczenia st臋偶enia norepinefryny (HPLC z elektrochemiczn膮 detekcj膮) pobierano
krew 偶yln膮 po 20 min wypoczynku w pozycji le偶膮cej oraz 1 min po osi膮gni臋ciu k膮ta 90o.
W ocenie zwi膮zk贸w mi臋dzy parametrami hemodynamicznymi a logarytmem naturalnym st臋偶enia
norepinefryny (ln NE) wykorzystano parametryczn膮 korelacj臋 Pearsona.
Wyniki: Pionizacja spowodowa艂a istotny wzrost st臋偶enia norepinefryny (p = 0,0001), spadek
CO (p < 0,0001) i SV (p < 0,0001), zwi臋kszenie skurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001),
rozkurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001), TPR (p < 0,0001) oraz przyspieszenie HR
(p < 0,0001). Zaobserwowano istotn膮 ujemn膮 korelacj臋 mi臋dzy CO a ln NE (r = –0,3529;
p = 0,0219) oraz SV a ln NE (r = –0,4726; p = 0,0016). Nie stwierdzono istotnej zale偶no艣ci
mi臋dzy ln NE a skurczowym i rozkurczowym ci艣nieniem t臋tniczym. Zanotowano dodatni膮
korelacj臋 mi臋dzy ln NE i TPR (r = 0,3546; p = 0,0212) i HR (r = 0,3980; p = 0,0090).
Wniosek: Istotne zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a parametrami hemodynamicznymi
potwierdzaj膮 obecno艣膰 艣cis艂ych interakcji mi臋dzy uk艂adem kr膮偶enia i autonomicznym uk艂adem
nerwowym. (Folia Cardiol. 2005; 12: 117–123
Original articleProspective evaluation of glucose metabolism in patients undergoing coronary artery bypass grafting
Introduction: Disturbances of glucose metabolism are associated with increased risk of ischaemic heart disease (IHD). It is not uncommon that IHD and its complications precede diagnosis of glucose metabolism disturbances. Since publication of the American Diabetes Association’s 2004 Guidelines for the assessment of glucose metabolism, no prospective evaluation of prevalence of carbohydrate metabolism disorders in patients referred for coronary artery bypass grafting (CABG) has been performed. Aim: Evaluation of prevalence of glucose balance disturbances in consecutive patients with stable IHD who underwent elective CABG procedures. Methods: Prospective analysis of glucose metabolism was carried out on a group of 117 consecutive IHD patients (including 31 women) aged below 80 years, selected for elective CABG surgery. In all patients, history assessment and physical examination as well as basic biochemical studies and resting echocardiography were performed. Additionally, in all individuals without previous diagnosis of diabetes mellitus, oral glucose tolerance test (OGTT) was carried out. Results: History analysis revealed glucose balance disturbances in 35 (29.9%) patients, including diabetes mellitus in 33 (28.2%) subjects and impaired glucose tolerance in 2 (1.7%) individuals. Based on OGTT results, among the remaining 82 (70.1%) subjects without previously known glucose metabolism disturbances 4 (3.4%) patients had abnormal fasting glycaemia, 32 (27.4%) subjects had impaired glucose tolerance, and diabetes mellitus was diagnosed in 12 (10.3%) individuals. No impaired glucose balance was found in only 34 (29.1%) examined subjects. Conclusions: Over 70% of all patients undergoing elective CABG procedure presented various forms of carbohydrate metabolism disturbances that were not diagnosed previously. Thus, it seems that the assessment of glucose regulation should be mandatory in all patients undergoing elective CABG surgery.Wst臋p: Zaburzenia metabolizmu glukozy s膮 zwi膮zane ze wzrostem ryzyka rozwoju choroby niedokrwiennej serca (IHD). Nierzadko IHD i jej powik艂ania wyprzedzaj膮 rozpoznanie zaburze艅 metabolizmu glukozy. Po opublikowaniu w 2004 r. wytycznych American Diabetes Association dotycz膮cych m.in. oceny metabolizmu glukozy nie okre艣lono prospektywnie cz臋sto艣ci zaburze艅 gospodarki w臋glowodanowej u kierowanych do pomostowania aortalno-wie艅cowego (CABG). Cel: Okre艣lenie cz臋sto艣ci wyst臋powania zaburze艅 metabolizmu glukozy u kolejnych pacjent贸w ze stabiln膮 IHD poddawanych planowanemu zabiegowi CABG. Metodyka: Prospektywn膮 ocen臋 metabolizmu glukozy przeprowadzono w grupie 117 kolejnych chorych (31 kobiet) z IHD w wieku do 80. roku 偶ycia zakwalifikowanych do planowanego CABG. U wszystkich pacjent贸w wykonano badanie podmiotowe i przedmiotowe, podstawowe badania biochemiczne oraz spoczynkowe badanie echokardiograficzne. U os贸b bez rozpoznanej wcze艣niej cukrzycy wykonano dodatkowo test doustnego obci膮偶enia glukoz膮 (OGTT). Wyniki: Na podstawie wywiadu stwierdzono obecno艣膰 zaburze艅 metabolizmu glukozy u 35 (29,9%) chorych, w tym cukrzyc臋 u 33 (28,2%) i upo艣ledzon膮 tolerancj臋 glukozy u 2 (1,7%) pacjent贸w. Analizuj膮c wyniki OGTT u pozosta艂ych 82 (70,1%) os贸b bez znanych wcze艣niej zaburze艅 metabolizmu glukozy, rozpoznano wyst臋powanie: nieprawid艂owej glikemii na czczo u 4 (3,4%), upo艣ledzonej tolerancji glukozy u 32 (27,4%) oraz cukrzycy u kolejnych 12 (10,3%) os贸b. Bez zaburze艅 metabolizmu glukozy pozosta艂o jedynie 34 (29,1%) badanych. Wnioski: U ponad 70% chorych poddawanych planowanemu zabiegowi CABG s膮 obecne r贸偶ne formy zaburze艅 gospodarki w臋glowodanowej, kt贸rych zwykle wcze艣niej nie rozpoznano. Wydaje si臋, 偶e ocena metabolizmu glukozy powinna by膰 obligatoryjnym post臋powaniem u wszystkich chorych poddawanych planowanemu CABG