16 research outputs found
Mia偶d偶yca - co obecnie o niej wiadomo?
This review will attempt to provide a database of knowledge regarding the atherosclerosis pathology and its
mechanisms in order to better understand the complexity of this process. Atherosclerosis remains a real
problem not only for patients suffering from eg. peripheral arteries disease (PAD) but also for physicians and
researchers as well. Based on the multidisciplinary research that has been carried out, we can see this
process has become more complicated than we saw in the past few decades. The role of angiogenesis, vasa
vasorum, growth factors, dendritic cells, inflammation and/or infection has been noticed.Autorzy w niniejszej pracy przedstawiaj膮 wybrane aspekty patologii mia偶d偶ycy oraz ich mechanizmy, ukazuj膮c
z艂o偶ono艣膰 procesu oraz nowe aspekty tego zagadnienia. Mia偶d偶yca jawi si臋 jako problem przede wszystkim
pacjent贸w (np. z mia偶d偶yc膮 ko艅czyn dolnych), ale r贸wnie偶 lekarzy, jak i badaczy zajmuj膮cych si臋 t膮
tematyk膮. Obserwuj膮c doniesienia z ostatnich lat mo偶na zauwa偶y膰 znaczny post臋p w badaniach dotycz膮cych
mia偶d偶ycy. Dane te wyra藕nie r贸偶ni膮 si臋 od tych otrzymywanych w poprzednich dziesi臋cioleciach. Obecnie
zwraca si臋 uwag臋 na aspekty, takie jak angiogeneza, czynniki wzrostu, kom贸rki dendrytyczne, zapalenie i/lub
zaka偶enie
Leczenie endowaskularne zespo艂u 偶y艂y g艂贸wnej g贸rnej przed wytworzeniem przetoki t臋tniczo鈭捙紋lnej u chorego z wrodzon膮 trombofili膮 poddawanego powtarzanym hemodializom
Variations in the anatomy of the branches of an aortic arch - two cases
Zmienno艣膰 anatomiczna pni odchodz膮cych od 艂uku aorty jest znaczna. W codziennej praktyce w wi臋kszo艣ci
przypadk贸w anatomiczne odmiany naczy艅 odchodz膮cych od 艂uku aorty pozostaj膮 niewykryte. Ponadto najcz臋艣ciej
nie powoduj膮 one objaw贸w klinicznych i dopiero patologie dotycz膮ce pnia ramienno-g艂owowego
i/lub jego odga艂臋zienia oraz t臋tnicy szyjnej wsp贸lnej lewej i podobojczykowej pozwalaj膮 na ich rozpoznanie.
W niniejszej pracy przedstawiono dwa przypadki chorych, u kt贸rych rozpoznano odej艣cie lewej t臋tnicy szyjnej
wsp贸lnej od pnia ramienno-g艂owowego.Variations in the anatomy of the branches of the aortic arch (AA) are well known. But in ordinary surgical
practice, being asymptomatic, most of these anatomical variations remain unrecognized. As vascular pathologies
proceed affecting the innominate artery (IA) and/or its branches, including the left common carotid
artery (CCA) and subclavian artery (SA) - they are noticed and detected.
In our paper, two cases of the origin of left CCA from IA are presented
Therapeutic angiogenesis for critical limb ischemia
Zastosowanie czynnik贸w proangiogennych w celu wywo艂ania efektu leczniczego u chorych z krytycznym
niedokrwieniem ko艅czyn dolnych (CLI) mo偶e sta膰 si臋 obiecuj膮cym sposobem leczenia, zw艂aszcza os贸b niekwalifikuj膮cych
si臋 do leczenia chirurgicznego czy wewn膮trznaczyniowego. W bezpo艣rednim zastosowaniu
substancji stymuluj膮cych angiogenez臋 lub gen贸w koduj膮cych te substancje na modelach zwierz臋cych wykazano
skuteczno艣膰 takiego post臋powania. W licznych doniesieniach z pierwszych pr贸b klinicznego zastosowania
substancji stymuluj膮cych angiogenez臋 wskazuje si臋 na zmniejszenie dolegliwo艣ci wi膮偶膮cych si臋 z CLI,
w tym wyd艂u偶enie dystansu chromania. Wyniki te zobiektywizowano poprzez badania przep艂ywowe i obrazowe.
Wst臋pna ocena wynik贸w bada艅 klinicznych I i II fazy daje podstawy do pozytywnej oceny proponowanego
leczenia u os贸b wy艂膮czonych z innych sposob贸w terpaii CLI. W niniejszej pracy przedstawiono najcz臋艣ciej
stosowane w badaniach do艣wiadczalnych i klinicznych czynniki wzrostu stymuluj膮ce angiogenez臋 pod k膮tem
ich praktycznego wykorzystania klinicznego.The use of angiogenic factors to effect therapeutic angiogenesis may be an attractive treatment modality for
a substantial number of patients who have diffuse peripheral artery disease and who are not candidates for
traditional revascularization procedures. Delivery of angiogenic factors as a protein or gene encoding for the
respective protein product has been shown to induce angiogenesis in numerous animal models, and the
expression of a functioning product has been demonstrated. Various early clinical trials of therapeutic angiogenesis
have shown reduction in critical limb ischaemia (CLI) symptoms and increases in exercise time,
as well as objective evidence of improved perfusion, and angiographic appearance following such angiogenic
treatments. Initial phase I and II clinical trial results are encouraging and reflect the potential success of
therapeutic angiogenesis as a clinical modality for the treatment of CLI. This review discusses the role of the
most well-known growth factors under examination in therapeutic angiogenesis, along with the problems and
considerations of this approach as a treatment strategy
Endovascular treatment of descending aorta gunshot injury
Obra偶enia du偶ych naczy艅 klatki piersiowej stanowi膮 powa偶ny problem nie tylko pod wzgl臋dem czysto terapeutycznym,
ale r贸wnie偶 ze wzgl臋du na ich lokalizacj臋: pod wzgl臋dem dost臋pu chirurgicznego do leczenia
operacyjnego. Wi臋kszo艣膰 chorych z ranami postrza艂owymi aorty piersiowej i naczy艅 ramienno-g艂owowych nie
dociera do sali operacyjnej, natomiast leczenie tych, kt贸rzy dotr膮, jest du偶ym wyzwaniem dla torakochirurg贸w
i chirurg贸w naczyniowych. W takich wypadkach leczenie operacyjne musi by膰 zindywidualizowane. Wiele
zale偶y od do艣wiadczenia osoby przeprowadzaj膮cej zabieg, w tym cz臋sto jej znajomo艣ci wybranych technik
kardiochirurgicznych. W doniesieniu przedstawiono przypadek pacjentki postrzelonej z broni 艣rutowej w g贸rn膮
cz臋艣膰 klatki piersiowej, z uszkodzeniami sk贸ry, mi臋艣ni oraz tkanek i narz膮d贸w po艂o偶onych g艂臋biej, w tym serca
i aorty zst臋puj膮cej. Omawiaj膮c powy偶szy przypadek, poruszono niekt贸re najistotniejsze problemy zwi膮zane
z leczeniem tych chorych.Vascular injuries of the thoracic inlet and mediastinum present formidable difficulties in terms of exposure and
management. The majority of patients with gunshot wounds to the thoracic aorta and brachiocephalic vessels
do not reach the operating room alive, but those who do present unique problems for thoracic and vascular
surgeons. In such cases, operative repair must be individualized and often must depend on experience with
other elective cardiovascular procedures. This report details the management of a patient suffering wound to
the superior thoracic region from a low-velocity hunting shotgun, involving superficial (skin and muscles) and
deep tissues (heart and descending aorta). Some of the difficulties inherent in managing such an injury are
discussed
Niewydolno艣膰 serca jako niezale偶ny czynnik prognostyczny w leczeniu t臋tniaka aorty brzusznej sposobem wewn膮trznaczyniowym
Endovascular aneurysm repair (EVAR) has been accepted as an alternative to traditional open surgery in selected patients. Now it is a widely accepted standard. In case of contraindications for open repair, after accomplishing including criteria for EVAR, the patient can be treated by this method. Despite the minimally invasiveness of this treatment, several complications may occur during or after EVAR. Complications arise from the limitations of the method and improper patient selection. We report a case of patient with heart failure and complications after EVAR
Large vessel injuries - own experience
Wst臋p. Przedstawiono charakterystyk臋 obra偶e艅 du偶ych naczy艅 u chorych leczonych w latach 1966–2004
w Klinice Chirurgii Og贸lnej, Onkologicznej i Naczyniowej WIM oraz Klinice Chirurgii Og贸lnej, Onkologicznej
Klatki Piersiowej WIM w Warszawie.
Materia艂 i metody. Przeprowadzono retrospektywn膮 analiz臋 249 przypadk贸w chorych operowanych
z powodu obra偶e艅 du偶ych naczy艅, czyli naczy艅 szyi, klatki piersiowej, brzucha oraz ko艅czyn. Post臋powanie uzale偶niono od rodzaju uszkodzenia naczy艅 oraz ich lokalizacji. Przeprowadzaj膮c zabiegi rekonstrukcyjne,
wykorzystano wiele r贸偶nych metod.
Wyniki. U 59% (115/193) pacjent贸w stwierdzono obra偶enia t臋tnicy udowej, u 24% (47/193) - t臋tnicy
podkolanowej, u 10% (20/193) - t臋tnicy ramiennej, u 1% (2/193) - t臋tnicy szyjnej wsp贸lnej, u 1%
(2/193) - aorty, u 1% (2/193) - t臋tnicy p艂ucnej i w 0,5% (1/193) t臋tnicy krezkowej g贸rnej. Nast臋pnie
w 32% (25/76) przypadk贸w rozpoznano uszkodzenie 偶y艂y g艂贸wnej dolnej, w 21% (16/76) - 偶y艂y podkolanowej,
w 11% (9/76) - 偶y艂y udowej, w 5% (4/76) - 偶y艂y ramiennej, w 5% (4/76) - 偶y艂y podobojczykowej,
w 5% (4/76) - 偶y艂y pachowej, w 5% (4/76) - 偶y艂y nerkowej, w 5% (4/76) - 偶y艂y biodrowej, w 2,5%
(2/76) - 偶y艂y szyjnej, w 2,5% (2/76) - 偶y艂y p艂ucnej i w tym samym procencie 偶y艂y poprzecznej szyi. Czas
od urazu do przyj臋cia do szpitala wynosi艂 od 40 minut do 87 godzin. U 4 chorych ze wzgl臋du na zaawansowane
zmiany martwicze a priori wykonano amputacje.
Wnioski. Obra偶enia du偶ych naczy艅 s膮 stanami bezpo艣rednio zagra偶aj膮cymi 偶yciu i wymagaj膮 w艂a艣ciwego
ukierunkowanego post臋powania.Background. The aim of the authors was to present the characteristics of large vessel injuries in patients
wounded during 1966-2004 and their management in the Department of General, Oncological and Vascular
Surgery and Department of General, Oncological and Thoracic Surgery of the Military Institute of Health
Service in Warsaw.
Material and methods. Retrospective analysis was performed on the medical records of 249 patients treated
for large vessel injuries e.g. vessels of the neck, chest, abdomen and extremities. According to the type of
injury and vessel localization, different types of reconstruction were performed. All possible methods of vessel
reconstruction were done.
Results. A total of 249 patients presenting large vessel injuries were recorded. 59% (115/193) presented
femoral artery injuries, 24% (47/193) - popliteal artery injuries, 10% (20/193) - brachial artery injuries,
1% (2/193) - common carotid artery injuries, 1% (2/193) - aorta injuries, 1% (2/193) pulmonary artery
injuries and 0.5% (1/193) mesenteric artery injuries. Then 32% (25/76) of inferior vein cava injuries, 21%
(16/76) - popliteal vein, 11% (9/76) - femoral vein injuries, 5% (4/76) - brachial vein injuries, 5% (4/76)
- subclavian vein injuries, 5% (4/76) - axillary vein injuries, 5% (4/76) - renal vein injuries, 5% (4/76)
- iliac vein injuries, 2.5% (2/76) - jugular vein injuries, 2.5% (2/76) - pulmonary vein injuries and 2.5%
(2/76) - transverse vein of neck were treated. The time from injury and hospital admittance ranged from 40
minutes up to 87 hours. In 4 cases, facing evident peripheral necrotic lesions of the leg, amputation was
performed.
Conclusions. These injuries require prompt treatment to save life. The wounds have to be treated individually.
Early and adequate primary treatment, combined with early reparation and reconstruction of vessel wall,
establishment of circulation and closure of soft tissue defects gives the best functional and aesthetic results,
decreased mortality, morbidity and cost of treatment
Przypadek ostrego rozwarstwienia aorty u chorego z zespo艂em Marfana
Acute thoracic aorta dissection is one the most dangerous pathology of aorta. If left untreated, is associated with high mortality.Early diagnosis and proper treatment improves outcomes. Miniinvasive procedures give the opportunity to plan thehybrid approach. In this way, all the advantages and opportunities of chosen methods can be used, minimising their complications.Multidisciplinary cooperation during the whole process of treatment, including out-patient care is crutial. Doing socreates the optimal conditions for the treatment by reducing operative trauma and improving the quality of life
Utility assessment of 99mTc labelled human polyclonal immunoglobulin G scintigraphy for the diagnosis of limb lymphoedema
Wst臋p. Metod膮 referencyjn膮 w diagnostyce obrz臋k贸w limfatycznych
jest limfoscyntygrafia. Oceny czynno艣ciowej uk艂adu ch艂onnego dokonuje si臋 na podstawie
sprawno艣ci odp艂ywu znacznika z miejsca podania, czasu pojawienia si臋 radiofarmaceutyku
w w臋z艂ach ch艂onnych, stopnia jego wychwytu w regionalnych w臋z艂ach ch艂onnych oraz
obecno艣ci patologicznych dr贸g odp艂ywu (wsteczny odp艂yw sk贸rny). W pi艣miennictwie
podaje si臋, 偶e istnieje mo偶liwo艣膰 wykorzystania w limfoscyntygrafii poliklonalnej
immunoglobuliny G (IgG) znakowanej izotopem technetu (99mTc).
Materia艂 i metody. Badaniem obj臋to 17 pacjent贸w z podejrzeniem
obrz臋ku pochodzenia limfatycznego (11 ko艅czyn g贸rnych i 6 ko艅czyn dolnych). Ka偶demu
pacjentowi podawano podsk贸rnie 0,1 ml kompleksu 99mTc-IgG (o aktywno艣ci ok. 50
MBq) w drug膮 przestrze艅 mi臋dzypalcow膮 obu r膮k lub st贸p. Akwizycj臋 dynamiczn膮 z
u偶yciem gamma kamery Nucline AP rozpoczynano w momencie podania znacznika do obu
ko艅czyn. Aby przyspieszy膰 odp艂yw znacznika z miejsca podania, pacjenci w trakcie
badania wykonywali delikatne ruchy palcami. Obrazowanie statyczne ca艂ego cia艂a
wykonywano po 1, 3 i 4 godzinie od podania radiofarmaceutyku.
Wyniki. U wszystkich badanych zaobserwowano odp艂yw znacznika
z miejsca podania w fazie dynamicznej. Tempo przep艂ywu radiofarmaceutyku by艂o
zr贸偶nicowane i nie wykazywa艂o zwi膮zku z pod艂o偶em obrz臋ku limfatycznego. W 4 przypadkach
(23,5%) stwierdzono wsteczny odp艂yw sk贸rny i retencj臋 znacznika w tkankach mi臋kkich
w p贸藕nym obrazowaniu. Zaobserwowano d艂ugotrwa艂膮 retencj臋 znacznika w naczyniach
limfatycznych. U 偶adnego z pacjent贸w nie odnotowano miejscowych lub og贸lnoustrojowych
objaw贸w niepo偶膮danych.
Wnioski. Scyntygrafia z u偶yciem kompleksu 99mTc-IgG jest przydatn膮
metod膮 w diagnostyce obrz臋k贸w limfatycznych ko艅czyn.Background. Lymphoscintigraphy is the "gold standard"
examination in lymphoedema diagnosis. The assessment of lymphatic system function
is done on the base of outflow efficiency of the radiotracer, time of its appearance
in lymph nodes, degree of its uptake in regional lymph nodes and presence of pathological
backflow ways (dermal backflow). Some authors suggest the possibility of application
of 99mTc labelled immmunoglobulin G (IgG) in lymphoscintigraphy.
Material and methods. 17 patients suspected of lymphoedema have
been examined (11 upper limbs, 6 lower limbs). Each patient received subcutaneous
99mTc-IgG complex in a volume 0.1 mL with activity 50 MBq. The site
of injection was the second web space of the affected extremity and the contralateral
normal limb. Dynamic data acquisition with the use of Nucline AP gamma camera
has been started immediately post injection (p.i.) to both extremities. The patients
made small movement of fingers during examination in order to speed up the tracer
outflow. The static visualization of whole body has been performed after 1, 3
and 4 hours p.i.
Results. The radiotracer outflow from the site of injection has
been noticed in all cases of dynamic phase of examination. Flow rate of the radiopharmaceutics
was differentiated and did not to show any correlation with the reason of lymphoedema.
Dermal backflow has been observed in four cases (23.5%) connected with the tracer
retention in soft tissues during delayed visualization. Additionally, long-time
retention of the tracer in lymphatic vessels has been observed. There was no case
of any local or general undesirable symptoms.
Conclusions. Scintigraphy 99mTc-IgG is a useful method in limb
lymphoedema diagnosis