135 research outputs found

    An anomalous Wtb coupling at a linear collider

    Get PDF
    Differential cross sections of secondary particles in a process of top quark pair production and decay into six fermions at a linear collider with an unpolarized and a longitudinally polarized electron beam are computed to the lowest order in the standard model and in the presence of an anomalous Wtb coupling. It is illustrated that the latter has a little impact on the differential cross sections. In particular, it is shown that the angular distribution of a secondary lepton receives practically no contribution from the anomalous Wtb coupling, even if the top quark is produced off shell and the non-double resonance background contributions are taken into account. This finding is in accordance with the decoupling theorem that has been proven in literature in the narrow top quark width approximation.Comment: 11 pages, 9 figures, axodraw.st

    Tumor-like calcinosis — a case report

    Get PDF
    Przedstawiono diagnostykę rozległego guza okolicy łopatki u 35-letniego mężczyzny obciążonego wieloletnią schyłkową niewydolnością nerek. Na podstawie badań obrazowych i charakterystycznego obrazu mikroskopowego rozpoznano: wapnienie guzowate tkanek miękkich w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek z wtórną nadczynnością przytarczyc. Omówiono najważniejsze cechy kliniczne, diagnostykę radiologiczną i histopatologiczną oraz główne cele leczenia.The diagnostics of massive tumor located in scapula region of a 35-year old male with an end-stage renal failure was presented. Both the radiological findings and histological examination of biopsy material established a diagnosis of tumor-like calcinosis in soft tissue accompanying chronic renal failure with secondary hyperparathyroidism. Clinical characteristics, radiological and histological image as well as main therapeutical options were discussed

    New pathomorphological classification of melanomas

    Get PDF
    Melanoma is a neoplasm whose biology we are getting to know better and better. The consequence of this is the latest edition of “WHO Classification of Skin Tumours 4th edition, 2018”. The division presented in this paper takes into account the character of growth and location of melanoma, but also results from the analysis of the most frequent mutations oc­curring in this neoplasm. The assessment of the stage of melanoma progression, based on two most important prognostic microscopic features, i.e. the depth of infiltration and the presence or absence of ulceration, remains valid

    Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) — 2018

    Get PDF
    Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) są najczęstszymi nowotworami pochodzenia mezenchymalnego w obrębie przewodu pokarmowego. Nowotwory te, dzięki postępom w diagnostyce patologiczno-molekularnej, stanowią model leczenia ukierunkowanego molekularnie w onkologii. W pracy przedstawiono postępy dotyczące diagnostyki i terapii tych nowotworów opracowane na podstawie najnowszych danych naukowych. Radykalne leczenie operacyjne jest nadal najskuteczniejszą metodą leczenia pierwotnych GIST, jednakże nowotwór ten cechuje duży potencjał nawrotowości, stąd w każdym przypadku GIST należy ocenić ewentualne zastosowanie leczenia uzupełniającego imatynibem. W przypadkach zmian nieoperacyjnych/rozsianych leczeniem z wyboru jest zastosowanie inhibitora kinaz tyrozynowych — imatynibu. W przypadku progresji zaleca się zwiększenie dawki imatynibu do 800 mg na dobę, a w przypadku braku skuteczności zastosowanie sunitynibu w dawce początkowej 50 mg dziennie, a następnie sorafenibu/regorafenibu lub kwalifikacja do badań klinicznych nad nowymi lekami (np. BLU-285 lub DCC2618)

    Gray platelet syndrome

    Get PDF
    Zespół szarych płytek (GPS) jest rzadko występującym, wrodzonym, dziedziczonym w sposób autosomalny recesywny lub dominujący zaburzeniem czynności płytek krwi, które jest przyczyną skazy krwotocznej. Jego nazwa pochodzi od charakterystycznego szarego koloru płytek w barwieniu Wrighta-Giemsy w rozmazach krwi, co jest związane ze zmniejszonym gromadzeniem ziarnistościa. W ostatnich 4 latach dokonano przełomowych odkryć dotyczących identyfikacji genów odpowiedzialnych za ten zespół, obejmujących mutacje genów NBEAL2 (neurobeaching-like 2) i GFI1B (growth factor independent 1B). U większości pacjentów z GPS występują małopłytkowość i krwawienia o umiarkowanym lub łagodnym nasileniu, a chorzy mają predyspozycję do rozwoju mielofibrozy i wtórnej splenomegalii. Diagnostyka laboratoryjna i genetyczna GPS jest trudna i obejmuje nabyte trombocytopatie oraz inne, częstsze, wrodzone zaburzenia czynności płytek krwi. W artykule przedstawiono patogenezę, podłoże genetyczne i kryteria rozpoznania GPS.Gray platelet syndrome (GPS) is a rare congenital condition mostly inherited as an autosomal recessive disorder of platelet function, resulting in bleeding diathesis. Its name originates from the characteristic gray color of platelets in Wright-Giemsa stained blood smears. Decreased accumulation of a granules is identified by electron microscopy. A significant breakthrough on identifying mutations of two genes, NBEAL2 (neurobeaching-like 2) and GFI1B (growth factor independent1B), in GPS pathogenesis was recently reported. Patients with GPS present thrombocytopenia, a mild to severe propensity for bleeding, and they are prone to myelofibrosis and splenomegaly. Diagnosis of GPS is difficult and includes other, more frequent congenital platelet dysfunctions and acquired thrombocytopathies. This article presents the pathogenesis, with a molecular background,and the diagnostic criteria of gray platelet syndrome

    Diagnostyka hematopatologiczna chłoniaków „szarej strefy”

    Get PDF
    The World Health Organization (WHO) classification of hematopoietic neoplasms distinguishindividual histoclinical entities on the basis of integrated morphological, immunohistochemical, geneticaland clinical evaluation. Nevertheless, some of them can’t be precisely categorized althoughsignificant progress in the experimental and clinical studies was made. Selected aggressive B-celllymphomas with clinical and biological overlapping between two different types of lymphomas areincorporated into grey zone lymphomas. The diagnostic challenge has not only theoretical aspectsbut crucially affects treatment options. In this article authors present criteria and diagnostic pitfallsof two grey zone lymphomas in WHO classification: B-cell lymphoma, unclassifiable, with featuresintermediate between diffuse large B-cell lymphoma and classical Hodgkin lymphoma and B-celllymphoma, unclassifiable, with features intermediate between diffuse large B-cell lymphoma Burkittlymphoma. Moreover, diagnostic spectrum of lymphomas is discussed.W klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) nowotworów układu chłonnego wyróżnionoposzczególne jednostki histokliniczne na podstawie zintegrowanej oceny cech morfologicznych, immunohistochemicznychi genetycznych oraz obrazu klinicznego. Jednak, mimo znacznego postępuprowadzonych badań klinicznych i eksperymentalnych, nadal nie można precyzyjnie zakwalifikowaćczęści jednostek chorobowych. Dotyczy to szczególnie niektórych agresywnych chłoniakówz komórek B o nakładających się klinicznych i biologicznych cechach dwóch różnych typów chłoniaków.Ta diagnostyczna „szara strefa” nie tylko stanowi problem teoretyczny, ale ma również aspektpraktyczny, ze względu na różnice w postępowaniu terapeutycznym. W artykule przedstawionokryteria i problemy diagnostyczne dwóch nieklasyfikowalnych chłoniaków z komórek B, które wyodrębnionojako jednostki tymczasowe w zaktualizowanej klasyfikacji WHO z 2008 roku. Omówionochłoniaka z komórek B z cechami pośrednimi między chłoniakiem rozlanym z dużych komórek Ba klasycznym chłoniakiem Hodgkina oraz chłoniaka z komórek B z cechami pośrednimi międzychłoniakiem rozlanym z dużych komórek B a chłoniakiem Burkitta. Przedstawiono także jednostkistanowiące spectrum diagnostyczne dla tych chłoniaków

    Gastrointestinal stromal tumours (GIST) — 2018

    Get PDF
    Gastrointestinal stromal tumours (GIST) are the most common mesenchymal tumours of gastrointestinal tract. Advances in the understanding of the pathologic-molecular mechanisms of GIST pathogenesis have emerged GIST as a model of targeted therapy in oncology. The paper describes advances in diagnostics and therapy of these tumours based on new scientific basis. Radical surgery is still the mainstay treatment for primary, localized, resectable GISTs, although high percentages of the patients after potentially curative operations develop recurrent or metastatic disease; thus all GIST should be evaluated for potential adjuvant therapy with imatinib. In inoperable/metastatic lesions the treatment of choice is tyrosine kinase inhibitor — imatinib mesylate In case of disease progression the increase of imatinib dose to 800 mg daily is recommended and if further progression exists — sunitinib in the initial dose 50 mg daily should be introduced, thereafter sorafenib/regorafenib or clinical trial with new drugs (e.g. BLU-285 or DCC2618)

    Diagnosis and treatment of malignant PEComa tumours

    Get PDF
    PEComa (PEC tumours; perivascular epithelioid cell tumours) is a family of rare tumours of mesenchymal origin, consisting of epithelial perivascular cells expressing melanocytic and myioid markers. This group includes benign tumours — such as angiomyolipoma (AML) of the kidney, and poorly differentiated malignant PEComa tumours with potential for an aggressive clinical course, which is the main focus of this review. PEComas are most often diagnosed in middle-aged women as extensive tumours located in the abdominal cavity or pelvis, manifesting as pain and complaints related to pressure on nearby organs. PEComa tumours should be differentiated from gastrointestinal stromal tumours (GIST), leiomyosarcoma, melanoma metastasis, chromophobic renal cell carcinoma, clear cel sarcoma, and other clear cell component tumours. Somatic inactivating mutations within the TSC1/TSC2 genes, resulting in excessive activation of the mTORC1 complex, are characteristic for this group of tumour. Recently, a separate PEComa subgroup has been distinguished, characterised by the presence of the TFE3 gene fusion, which also causes increased activity of the mTOR signalling pathway. Negative prognostic factors that indicate an increased risk of PEComa malignant biology are most often: tumour size > 5 cm, increased cytological and nuclear atypia, infiltration of surrounding tissues and blood vessels, presence of necrosis, and high mitotic activity. Radical resection remains the primary treatment method for PEComas because these tumours are characterised by high resistance to radiation and chemotherapy. In the case of locally advanced or metastatic disease, only single reports of short-term responses to palliative chemotherapy containing doxorubicin, gemcitabine, or ifosfamide are available in the literature. There are an increasing number of reports, in the form of several case reports and a few retrospective analyses, about the potential effectiveness of using mTOR inhibitors in unresectable cases. These drugs result in a reduction in primary tumour size and metastasis, as well as symptom relief, with controllable side effects. Unfortunately, case reports of complete resistance to mTOR inhibitor therapy are also available.PEComa (PEC tumours; perivascular epithelioid cell tumours) is a family of rare tumours of mesenchymal origin, consisting of epithelial perivascular cells expressing melanocytic and myioid markers. This group includes benign tumours — such as angiomyolipoma (AML) of the kidney, and poorly differentiated malignant PEComa tumours with potential for an aggressive clinical course, which is the main focus of this review. PEComas are most often diagnosed in middle-aged women as extensive tumours located in the abdominal cavity or pelvis, manifesting as pain and complaints related to pressure on nearby organs. PEComa tumours should be differentiated from gastrointestinal stromal tumours (GIST), leiomyosarcoma, melanoma metastasis, chromophobic renal cell carcinoma, clear cell sarcoma, and other clear cell component tumours. Somatic inactivating mutations within the TSC1/TSC2 genes, resulting in excessive activation of the mTORC1 complex, are characteristic for this group of tumour. Recently, a separate PEComa subgroup has been distinguished, characterised by the presence of the TFE3 gene fusion, which also causes increased activity of the mTOR signalling pathway. Negative prognostic factors that indicate an increased risk of PEComa malignant biology are most often: tumour size > 5 cm, increased cytological and nuclear atypia, infiltration of surrounding tissues and blood vessels, presence of necrosis, and high mitotic activity. Radical resection remains the primary treatment method for PEComas because these tumours are characterised by high resistance to radiation and chemotherapy. In the case of locally advanced or metastatic disease, only single reports of short-term responses to palliative chemotherapy containing doxorubicin, gemcitabine, or ifosfamide are available in the literature. There are an increasing number of reports, in the form of several case reports and a few retrospective analyses, about the potential effectiveness of using mTOR inhibitors in unresectable cases. These drugs result in a reduction in primary tumour size and metastasis, as well as symptom relief, with controllable side effects. Unfortunately, case reports of complete resistance to mTOR inhibitor therapy are also available

    Current state of knowledge about digital pathology

    Get PDF
    W ostatnich latach widoczny jest dynamiczny postęp technologiczny obejmujący wprowadzanie w dziedzinie patomorfologii innowacyjnych rozwiązań opartych na obrazowaniu cyfrowym. Mi­kroskopia wirtualna polega na tworzeniu, przeglądaniu, zarządzaniu, dzieleniu się, analizie i interpretacji obrazów cyfrowych całych preparatów mikroskopowych (WSI, whole slide imaging). Systemy WSI wraz z cyfrowymi platformami konsultacyjnymi mają zastosowanie w edukacji, ba­daniach naukowych, telepatologii, telekonsultacjach i rutynowej diagnostyce. Systemy te zapewniają przyjazne dla użytkownika, szybkie i interaktywne dzielenie się obrazami cyfrowymi preparatów mikroskopowych. Niejednokrotnie rozbudowa systemu pozwala na integrację z pozostałymi medycz­nymi systemami informatycznymi. Aplikacje obejmujące analizę obrazu i komputerowe wspomaganie diagnozy ułatwiają standaryzację wyników badań naukowych i wspomagają dokładność diagnostycz­ną. Mikroskopia wirtualna ma wiele zalet, jednak trzeba pamiętać o jej ograniczeniach, które obej­mują przede wszystkich duże inwestycje w sprzęt i infrastrukturę, standaryzację jakości uzyskiwanych obrazów cyfrowych i liczne obawy patomorfologów przed jej zastosowaniem w rutynowej diagnostyce.In recent years, dynamic technological progress has been made, including the introduction of innovative solutions based on digital imaging in the field of pathomorphology. “Virtual microscopy” includes creating, viewing, managing, sharing, analyzing, and interpreting digital images of conventional microscope glass slides (WSI whole slide imaging). WSI systems, along with digital consulting platforms, are used in education, research, telepathology, teleconsultation, and routine diagnostics. Moreover, these systems provide user-friendly, fast and interactive sharing of digital images of microscopic specimens. Often, the development of the system allows integration with other medical IT systems. Applications that include image analysis and computer-assisted diagnosis facilitate the standardization of research results and support diagnostic accuracy. Virtual microscopy has many advantages, but it must be kept in mind that its limitations include high investment in equipment and infrastructure, the standardization of the quality of the digital images obtained, and the numerous concerns of pathomorphologists prior to its use in routine diagnostics
    corecore