18 research outputs found
Najwa偶niejszy post臋p w technikach ablacyjnych w 艣wietle Kongresu CARDIOSTIM 2000, Nicea, czerwiec 2000 r.
Najwa偶niejszy post臋p w technikach ablacyjnych w 艣wietle Kongresu CARDIOSTIM 2000, Nicea, czerwiec 2000 r.
Komentarz redakcyjnyIdiopatyczna ekstrasystolia komorowa – czy zawsze jest to 艂agodna arytmia?
Cz臋stoskurcz komorowy: podzia艂y, mechanizmy, sposoby rozpoznawania i prognozowania- cz臋艣膰 I
Cz臋stoskurcz komorowy: podzia艂y, mechanizmy, sposoby rozpoznawania i prognozowania- cz臋艣膰 I
Original articleCorrelation between electrical and mechanical properties of the left ventricle in patients with postinfarction ventricular tachycardia
Background: Electroanatomical mapping allows differentiation between viable and scarred myocardium. Echocardiography is widely used to assess myocardial contractility. The relationship between electrophysiological and echocardiographic assessment of left ventricular function has not yet been well established. Aim: To correlate mechanical and electrical function of the left ventricle in patients with postinfarction ventricular tachycardia and to assess clinical, echocardiographic and angiographic parameters affecting regional electrical function. Methods: In 32 patients (25 males, 64±9 years old) mean unipolar (UP) and bipolar (BP) voltages were obtained with electroanatomical mapping (CARTO system) for a 12-segment model and compared with segmental wall motion function scored as normal, hypokinetic and a- or dyskinetic. UP voltage in individual groups of segments was: 7.8±4.2 mV, 6.5±4.2 mV, 4.7±2.5 mV, pWst臋p: Analiza elektroanatomicznej mapy serca pozwala na odr贸偶nienie 偶ywotnego miokardium od blizny. Echokardiografia jest szeroko stosowana w celu oceny kurczliwo艣ci serca. Zwi膮zki pomi臋dzy elektrofizjologiczn膮 a echokardiograficzn膮 ocen膮 funkcji lewej komory (LV) nie zosta艂y dot膮d nale偶ycie zbadane. Cel: Pr贸ba korelacji oceny mechanicznej i elektrycznej funkcji LV u chorych z pozawa艂owym cz臋stoskurczem komorowym oraz ustalenie klinicznych, echokardiograficznych i angiograficznych parametr贸w wp艂ywaj膮cych na lokaln膮 czynno艣膰 elektryczn膮. Metodyka: Grup臋 badan膮 stanowi艂o 32 chorych (25 m臋偶czyzn, 艣redni wiek 64±9 lat), u kt贸rych wykonano elektroanatomiczn膮 map臋 serca (system CARTO), oceniaj膮c 艣redni膮 amplitud臋 sygna艂贸w unipolarnych i bipolarnych dla 12 segment贸w LV, scharakteryzowanych w zale偶no艣ci od stopnia zaburze艅 kurczliwo艣ci jako segmenty prawid艂owe, hipokinetyczne, akinetyczne lub dyskinetyczne. 艢rednia amplituda sygna艂贸w unipolarnych dla tych grup segment贸w wynosi艂a odpowiednio 7,8±4,2 mV, 6,5±4,2 mV i 4,7±2,5 mV,
Original articlePredictors of long-term outcome in patients with left ventricular dysfunction following coronary artery bypass grafting
Wst臋p: Pomimo wielu bada艅 po艣wi臋conych poszukiwaniu marker贸w zagro偶enia u chorych po zawale serca z dysfunkcj膮 lewej komory, istnieje sporo kontrowersji na ten temat. Szczeg贸ln膮, odr臋bn膮 grup臋 tworz膮 chorzy po chirurgicznej rewaskularyzacji mi臋艣nia sercowego. Cel: Jednoo艣rodkowa, prospektywna analiza prze偶ywalno艣ci oraz znaczenia prognostycznego danych klinicznych i nieinwazyjnych wska藕nik贸w w przewidywaniu 艣miertelno艣ci og贸lnej (ang. all-cause mortality, ACM) i zgon贸w z przyczyn sercowo-naczyniowych (ang. cardiovascular mortality, CVM) u chorych z pozawa艂ow膮 dysfunkcj膮 lewej komory po chirurgicznej rewaskularyzacji mi臋艣nia sercowego (CABG). Metody: Badana populacja obejmowa艂a 61 os贸b po zawale serca [wiek 59±9 lat, 49 m臋偶czyzn, frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) 33±6%] w艂膮czanych do badania w okresie 6–12 miesi臋cy po CABG, a nast臋pnie obserwowanych prospektywnie przez okres 4–61 miesi臋cy (mediana 46). Analizowano dane demograficzne, kliniczne, w tym stosowane leki, LVEF, dyspersj臋 repolaryzacji (QTd 艂80 ms), szeroko艣膰 zespo艂贸w QRS >120 ms lub obecno艣膰 p贸藕nych potencja艂贸w komorowych (LP), przedwczesne pobudzenia komorowe (PVC) 艂10/godz., epizody nieutrwalonego cz臋stoskurczu komorowego (nsVT) i parametr czasowy zmienno艣ci rytmu zatokowego SDRR 艁70 ms. Oceniano cz臋sto艣膰 wyst膮pienia ACM i CVM, a nast臋pnie okre艣lono znaczenie prognostyczne wymienionych wska藕nik贸w. Wyniki: Zmar艂o 14 chorych, w tym 10 z przyczyn sercowo-naczyniowych. Jednoczynnikowa analiza Coksa wykaza艂a, 偶e czynnikami zwi臋kszaj膮cymi ryzyko wyst膮pienia zgonu (zar贸wno ACM, jak i CVM) s膮: niepe艂na rewaskularyzacja, stopie艅 nasilenia d艂awicy, obecno艣膰 niewydolno艣ci serca, ni偶sza LVEF, stosowanie azotan贸w, naparstnicy lub diuretyk贸w oraz obecno艣膰 LP lub poszerzenie zespo艂u QRS. Wsp贸艂istnienie obni偶enia LVEF 艁30% z obecno艣ci膮 LP lub poszerzeniem QRS powodowa艂o istotne zwi臋kszenie ryzyka CVM (HR=10,73, p=0,0238). W wieloczynnikowej analizie Coksa po艂膮czenie stopnia nasilenia d艂awicy i obni偶enia LVEF cechowa艂o si臋 najwi臋ksz膮 warto艣ci膮 predykcyjn膮 dla ACM i CVM, a pozytywna i negatywna warto艣膰 przewidywania wynosi艂y odpowiednio: 42,9% i 95,7% oraz 50,0% i 97,9%. Wnioski: Obecno艣膰 du偶ego stopnia dysfunkcji lewej komory w po艂膮czeniu z gorsz膮 klas膮 wydolno艣ci wie艅cowej u chorych z pozawa艂owym uszkodzeniem lewej komory leczonych CABG cechuje si臋 najwi臋ksz膮 si艂膮 predykcyjn膮 艣miertelno艣ci ca艂kowitej i sercowo-naczyniowej. Wydaje si臋 r贸wnie偶, 偶e obecno艣膰 LP lub poszerzonych zespo艂贸w QRS u chorych z LVEF 艁30% powinna sk艂ania膰 do rozwa偶enia potrzeby implantacji kardiowertera-defirbylatora serca. Pomimo wprowadzania nowych parametr贸w oceny zagro偶enia zgonem, podstawowe dane kliniczne i echokardiograficzne maj膮 nadal najwi臋ksze znaczenie w ocenie ryzyka u chorych z pozawa艂owym uszkodzeniem mi臋艣nia sercowego po przebytym CABG. Wydaje si臋 r贸wnie偶, 偶e powszechnie stosowane nieinwazyjne wska藕niki ryzyka cechuj膮 si臋 mniejsz膮 si艂膮 predykcyjn膮 u chorych po CABG leczonych beta-blokerami.Background: Prognostic significance of clinical and non-invasive risk markers in patients after surgical revascularisation remains unclear, especially in post-infarction patients with left ventricular (LV) dysfunction. Aim: The single-centre, prospective study was designed to assess survival and the predictive power of several clinical and non- -invasive risk markers of all-cause (ACM) and cardiovascular mortality (CVM) in post-CABG patients with LV dysfunction. Methods: A cohort of 61 patients (age 59±9 years, 49 males, LVEF 33±6%) 6-12 months after CABG was prospectively followed for a median of 46 months. Demographics, clinical data, medication, LVEF, QRS>120 ms or late potentials (LP) presence, QT dispersion 艂80 ms, premature ventricular contractions (PVC) 艂10/h, non-sustained ventricular tachycardia (nsVT), and SDNN 艁70 ms in ambulatory ECG were analysed. The ACM and CVM were evaluated. The prognostic value of analysing parameters was determined. Results: Fourteen patients died, 10 of them due to cardiovascular causes. Univariate Cox analysis showed that incomplete revascularisation, history of angina, heart failure, low LVEF, use of nitrates, digitalis or diuretics, and presence of LP or prolongation of QRS complex were predictors of poor outcome. Combination of angina and low LVEF was the best model in a multivariable Cox analysies for the prediction of both types of death. Conclusions: The present study showed that in post-CABG patients with LV dysfunction, angina class and low LVEF are the main predictors of ACM and CVM. Combination of LVEF 120 ms or LP may also be helpful in the identification of high-risk subjects. Other common non-invasive risk markers, particularly arrhythmic and autonomic, seem to lose some of their predictive power in patients after CABG and receiving beta-blocking agents