Social (pragmatic) communication disorder (SCD): key challenges in defferential diagnosis and speech therapy interventions

Abstract

Η Κοινωνική (Πραγματολογική) Επικοινωνιακή Διαταραχή (SCD) αναγνωρίζεται στο DSM-5 ως ξεχωριστή-διακριτή διαταραχή η οποία χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στη χρήση της γλώσσας για κοινωνικούς σκοπούς και στην κατανόηση έμμεσων μηνυμάτων, όπως μεταφορές, χιούμορ ή σαρκασμό. Η διάγνωση της SCD παρουσιάζει προκλήσεις, καθώς τα συμπτώματά της επικαλύπτονται συχνά με αυτά της Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) και των γλωσσικών διαταραχών (SLI/DLD) [Ειδικής Γλωσσικής Διαταραχής (SLI) / Αναπτυξιακής Γλωσσικής Διαταραχής (DLD)]. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των δυσκολιών που υπάρχουν στη διαφορική διάγνωση της SCD καθώς και της αποτελεσματικότητας λογοθεραπευτικών παρεμβάσεων. Η ανάλυση βασίστηκε σε 20 μελέτες, περιλαμβάνοντας τυχαιοποιημένες δοκιμές, μελέτες περίπτωσης και ανασκοπήσεις. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η διάκριση της SCD από τη ΔΑΦ και τις SLI/DLD παραμένει δύσκολη λόγω επικαλύψεων και έλλειψης αξιόπιστων εργαλείων αξιολόγησης. Επιπλέον, οι πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις συνδυάζουν τη διδασκαλία κοινωνικοπραγματολογικών δεξιοτήτων, την ενεργό συμμετοχή γονέων και συνομηλίκων και τη χρήση μεταγνωστικών στρατηγικών, με το πρόγραμμα SCIP (Social Communication Intervention Programme) να παρουσιάζει τα πιο σταθερά θετικά αποτελέσματα. Συμπερασματικά, απαιτούνται μελλοντικές μακροπρόθεσμες και πολυδιάστατες μελέτες για τη βελτίωση της διάγνωσης, της κατανόησης της πορείας της διαταραχής και της αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεων.Social (Pragmatic) Communication Disorder (SCD) is recognized in DSM-5 as a separate-discrete disorder which is characterized by difficulties in using language for social purposes and in understanding indirect messages, such as metaphors, humor, or sarcasm. The diagnosis of SCD presents challenges, as its symptoms often overlap with those of Autism Spectrum Disorder (ASD) and language disorders (SLI/DLD) [Specific Language Impairment (SLI) / Developmental Language Disorder (DLD)]. The aim of this study was to investigate the difficulties that exist in the differential diagnosis of SCD and as well as the effectiveness of speech therapy interventions. The analysis was based on 20 studies, including randomized trials, case studies, and reviews. The results show that distinguishing SCD from ASD and SLI/DLD remains difficult due to overlaps and a lack of reliable assessment tools. Additional, the most effective interventions combine teaching social-cognitive skills, active participation of parents and peers, and the use of metacognitive strategies, with the SCIP programme (Social Communication Intervention Programme) showing the most consistent positive results. In conclusion, future long-term and multidimensional studies are needed to improve diagnosis, understanding of the course of the disorder, and the effectiveness of interventions.124 σ