AKSİYEL TUTULUMLU PSÖRİYATİK ARTRİT HASTALARINDA ATLANTOAKSİYEL İNSTABİLİTE SIKLIĞI VE İLİŞKİLİ FAKTÖRLER

Abstract

Amaç: Psöriyatik artrit (PsA), aksiyel iskeletietkileyebilen kronik inflamatuvar hastalıktır. Atlantoaksiyel instabilite(AAİ), tüm inflamatuvar artritlerde önemli komplikasyondur ancak PsAolgularında AAİ monitörizasyonu konusunda konsensus yoktur. Çalışmamızda,aksiyel PsA olgularında AAİ sıklığını ve ilişkili faktörleri saptayarak bukonuda yol gösterici bilgiler sunmayı amaçladık.Materyal-metod: ‘CASPAR’ kriteriyle PsA olaraksınıflandırılmış ve ‘Calin’ kriterine göre aksiyel tutulumlu olarak değerlendirilmişerişkin PsA olguları tek merkezden çalışmaya alındı. Omurgayı etkileyebileninflamatuvar veya non-inflamatuvar hastalığı olanlar çalışmadan dışlandı.Elektronik hasta dosyaları retrospektif olarak incelendi. Lateral nötral/tamekstansiyon/tam fleksiyon ve ağız açık anteroposterior filmler AAİ lezyonlarınıdeğerlendirmek amacıyla hastalara kör üç romatolog tarafından okundu. Bulgular: Çalışmaya ortalama yaşı 48,8 yıl ve ortalamaPsA süresi 7,4 yıl olan ve %57’si kadın toplam 100 hasta alındı. Hastaların%18’inde toplam 20 adet AAİ lezyonu saptandı; subaksiyel subluksasyon(SAS) sekiz,anterior atlantoaksiyel subluksasyon (AAS) yedi, posterior AAS üç, lateral AASbir ve vertikal subluksasyon(VS) bir olguda saptandı. Atlantoaksiyelinstabiliteye sahip grupta psöriyasis(Ps) varlığı (p = 0, 037), skalp psöriyasisi(p &lt; 0,001), Ps&nbsp; ve PsA için hedefe yönelik tedavi kullanımı(p &lt; 0,001, p &lt; 0,001) AAİ-negatif gruba göreanlamlı olarak daha yüksekti.&nbsp; Sonuç: Hedefe yönelik tedavi kullanan Ps ve PsA olgularıindirekt olarak konvansiyonel tedavilere dirençli ve yüksek hastalık aktiviteliolguları yansıtmalarından dolayı bu PsA olgularının AAİ açısından monitörizeedilmesi akılcı bir yaklaşım olabilir. Konuyu daha iyi aydınlatabilmek içinsensitif görüntüleme metodlarıyla yapılacak prospektif çalışmalara ihtiyaçvardır.</p