Standardy ochrony małoletnich – nowa skuteczna forma ochrony dzieci przed przemocą, czy przykry obowiązek?

Abstract

The article analyses the institution of the Standards for the Protection of Minors, introduced by the amendment of the Act of 13 May 2016 on counteracting threats of crime of a sexual nature and on the protection of minors, which aims to create a coherent system of prevention and response to violence against children. The normative foundations, the scope of obligations imposed on the addressees of the regulation, and the mechanisms for implementing the standards in entities operating for the benefit of children are discussed. The analysis indicates the dual nature of the regulation: on the one hand, it constitutes an innovative and comprehensive tool for the protection of children’s rights; on the other, it burdens obligated entities with numerous organizational and training duties, the implementation of which takes place under conditions of insufficient informational and educational support. Consequently, the Standards for the Protection of Minors appear as an instrument with the potential for effective protection against violence, which, however, in practice is often perceived and implemented in a formalistic manner, reducing its genuine preventive function.Artykuł poddaje analizie instytucję Standardów Ochrony małoletnich, wprowadzonych nowelizacją ustawy z dnia 13 maja 2016  r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, której celem jest zbudowanie spójnego systemu prewencji i reagowania na przemoc wobec dzieci. Omówiono podstawy normatywne, zakres obowiązków adresatów regulacji oraz mechanizmy wdrażania standardów w podmiotach prowadzących działalność na rzecz dzieci. Analiza wskazuje na dwoisty charakter regulacji: z jednej strony stanowi ona innowacyjne i kompleksowe narzędzie ochrony praw dziecka, z drugiej zaś obciąża zobowiązane podmioty licznymi obowiązkami organizacyjnymi i szkoleniowymi, których realizacja odbywa się w warunkach niedostatecznego wsparcia informacyjnego i edukacyjnego. W konsekwencji standardy ochrony małoletnich jawią się jako instrument o potencjale skutecznej ochrony przed przemocą, który jednak w praktyce bywa postrzegany i implementowany w sposób formalistyczny, redukujący jego rzeczywistą funkcję prewencyjną