„Klasa, laboratorium stereotypów?” Kiedy literatura dziecięca kwestionuje motywy bullyingu

Abstract

School bullying often begins with demeaning nicknames. Students use socio-cultural stereotypes about their physique or behaviour to rename their target. Contemporary children’s literature offers novels telling stories of school bullying. These novels emphasize the role of stereotypes in the implementation of discrimination and violence associated with harassment. This article demonstrates how these novels explain the operation of school bullying to the young reader, demonstrating the authors’ interest in preventative pedagogy.Le harcèlement scolaire commence souvent par des surnoms dévalorisants. Les élèves reprennent des stéréotypes socio-culturels sur le physique ou le comportement pour renommer leur cible. La littérature de jeunesse contemporaine propose des romans racontant des histoires de harcèlement scolaire. Ces récits insistent sur le rôle des stéréotypes dans la mise en place des discriminations et des violences associées au harcèlement. Cet article montre comment ces romans explicitent les rouages du harcèlement scolaire au jeune lecteur afin de prouver l’intérêt de ces ouvrages pour une pédagogie de la prévention.Bullying w szkole często zaczyna się od poniżających przezwisk. Uczniowie wykorzystują społeczno-kulturowe stereotypy dotyczące budowy ich ciała lub zachowania, aby zmienić nazwę swojego celu. Współczesna literatura dziecięca oferuje powieści opowiadające historie szkolnego bullyingu. Podkreślają one rolę stereotypów w realizacji dyskryminacji i przemocy związanej z molestowaniem. W artykule pokazano, w jaki sposób powieści te wyjaśniają młodemu czytelnikowi działanie bullyingu w szkole, aby wskazać na zainteresowanie autorów tych dzieł pedagogiką prewencji