Poziomy analizy polityki zagranicznej państwa

Abstract

Analiza polityki zagranicznej jest wyodrębnionym, o specyficznych cechach obszarem badawczym stosunków międzynarodowych, ich epistemologii „na przecięciu” wnętrza państwa i systemu międzynarodowego. Dotyczy polityki zagranicznej jako elementu ontologii stosunków międzynarodowych. Mając na uwadze złożoność i w celu uporządkowania obszaru badawczego zaproponowano wyodrębnienie trzech poziomów jest analizy: 1) analiza poniżej poziomu państwa, 2) analiza „na przecięciu” wnętrza państwa i systemu międzynarodowego, 3) analiza powyżej poziomu państwa. Dla każdego z tych poziomów zidentyfikowano specyficzne dla niego narzędzia badawcze czy sposoby myślenia. W odniesieniu do analizy poniżej poziomu państwa uwzględniono: 1) psychologiczne uwarunkowania; 2) decydowanie w sytuacjach kryzysowych; 3) struktury biurokratyczne w decydowaniu o polityce zagranicznej; 4) społeczny kontekst polityki zagranicznej. Za specyficzne dla analizy na „przecięciu” wnętrza państwa i systemu międzynarodowego uznano: 1) determinanty, uwarunkowania polityki zagranicznej, 2) koncepcję poziomów negocjacji międzynarodowych, 3) teorię adaptacji politycznej, 4) koncepcję wspólnot epistemicznych. Do analizy powyżej poziomu państwa zaliczono teorię ról międzynarodowych i teorię reżimów międzynarodowych.  Celem artykułu jest więc wyodrębnienie trzech poziomów analizy polityki zagranicznej oraz identyfikacja i analiza specyficznych dla każdego z tych poziomów konstrukcji badawczych