Artykuł analizuje koncepcję polityki symbolicznej oraz jej potencjał wyjaśniający mechanizmy funkcjonowania ruchów protestu społecznego i stosowane przez nie środki walki. Szczegółowa analiza wydarzeń protestacyjnych, które miały miejsce na Litwie w latach 2021–2022, ukazuje, w jaki sposób kapitał symboliczny najważniejszych świąt narodowych i upamiętnień był wykorzystywany przez przeciwstawne siły polityczne. W artykule stwierdza się, że obie strony konfliktu nie są skłonne do dialogu, ponieważ ich symboliczna pozycja w polu politycznym jako „prawdziwych spadkobierców” Sąjūdisu zależy od zajmowanej przez nie pozycji symbolicznej oraz od prawa do kształtowania dominującego dyskursu politycznego
Is data on this page outdated, violates copyrights or anything else? Report the problem now and we will take corresponding actions after reviewing your request.