Antropo- i zoomorficzne materializacje emocji w Przepowiedni pancernika Zerocalcare

Abstract

The first part of the article is devoted to a brief introduction of the figure of the Italian cartoonist, who is little known to the Polish audience (we only have two translations of his comics, and this article is the first text in Polish about his work) and the context of the publication of his first full-length graphic novel – an example of auto-fiction. The main part of the article is an analysis of the depiction of emotions in The Armadillo Prophecy which, using deductive methods, aims to identify the techniques of imagery most frequently used by Zerocalcare, and to distinguish the categories of characters appearing in the text. The author uses an interesting procedure of physical emanation, introducing anthropo- and zoomorphic materializations of emotions accompanying the main character (author’s alter ego). The article ends with a conclusion, which aims to find points of contact between Zerocalcare's literary works and the modern science of emotions. The author concludes that in his comics Zerocalcare describes his own method of dealing with difficult situations that is the observation from the position of a spectator, how his automatic reaction clashes with the analytical sphere, which is presented in the form of a physical emanation (anthropomorphic and zoomorphic materializations of emotions).Pierwsza część artykułu poświęcona została krótkiemu przedstawieniu sylwetki włoskiego twórcy komiksów, który jest mało znany polskiemu odbiorcy (dysponujemy dwoma przekładami jego prac, a niniejszy artykuł jest pierwszym tekstem po polsku o jego twórczości) oraz kontekstowi wydania jego pierwszej pełnometrażowej powieści graficznej, będącej przykładem autofikcji. Zasadnicza część artykułu to analiza przedstawienia emocji w Przepowiedni pancernika która, za pomocą metody dedukcyjnej, ma na celu wyodrębnienie najczęściej stosowanych przez Zerocalcare technik obrazowania i wyróżnienia kategorii występujących w tekście postaci. Autor posługuje się ciekawym zabiegiem fizycznej emanacji, wprowadzając antropo- i zoomorficzne materializacje towarzyszących głównemu bohaterowi (będącemu jego alter ego) emocji. Tekst zwieńczony jest konkluzjami, które mają na celu znalezienie punktów stycznych twórczości literackiej Zerocalcare i współczesnej nauki o emocjach. Autorka dochodzi do wniosku, że Zerocalcare opisuje w komiksie własną metodę radzenia sobie z trudnymi stanami – z pozycji widza obserwuje, jak jego automatyczna reakcja ściera się ze sferą analityczną, która przedstawiona jest w postaci fizycznej emanacji (antropo- i zoomorficzne materializacje emocji)