research article
„Jedno źródło – jedna nazwa wody” jako ogólna zasada znakowania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych i wód źródlanych. Glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-462/23 Komisja przeciwko Republice Bułgarii
Abstract
In the commented judgment, the Court of Justice clarified, in connection with Article 8 (2) of Directive 2009/54/EC, the definition of the term “spring” as an autonomous concept of EU law. Referring to its earlier case law, in particular to the judgment in Case C-207/14 Hotel Sava Rogaška, the Court confirmed that a Member State which allows marketing natural mineral water (or spring water) originating from one and the same spring and extracted from one or several water exits (bore exits), under more than one trade description fails to fulfil its obligations under Article 8 (2) of Directive 2009/54/EC. The commented judgment is of significant importance for Poland. In the light of the judgment, it must be acknowledged that § 7 (2) of the Regulation of the Minister of Health of 31 March 2011 on natural mineral waters, spring waters, and table waters, which allows natural mineral water to be marketed under a single trade description when it originates from one or more natural or bore exits forming one water exit, incorrectly transposes Article 8 (2) of Directive 2009/54/EC into Polish law.W glosowanym wyroku Trybunał Sprawiedliwości doprecyzował, w związku z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2009/54/WE, definicję pojęcia „źródła” jako autonomicznego terminu prawa Unii Europejskiej. Odwołując się do swojego wcześniejszego orzecznictwa, w szczególności do wyroku w sprawie C-207/14 Hotel Sava Rogaška, Trybunał potwierdził, że państwo członkowskie, które zezwala na wprowadzanie do obrotu pod więcej niż jedną nazwą handlową naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła i wydobywanej z jednego lub z wielu ujęć (otworów), uchybia zobowiązaniom wynikającym z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2009/54/WE. Glosowany wyrok ma istotne znaczenie dla Polski. W jego świetle należy uznać, że § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie naturalnych wód mineralnych, wód źródlanych i wód stołowych, który pozwala wprowadzać do obrotu naturalną wodę mineralną pod jedną nazwą handlową, gdy pochodzi ona z jednego otworu lub z zespołu otworów tworzących ujęcie, wadliwie transponuje do prawa polskiego art. 8 ust. 2 dyrektywy 2009/54/WE- info:eu-repo/semantics/article
- info:eu-repo/semantics/publishedVersion
- EU law; incorrect implementation of Directive 2009/54/EC; consumer protection; natural mineral waters; spring waters; name of the spring
- prawo Unii Europejskiej; nieprawidłowa implementacja dyrektywy 2009/54/WE; ochrona konsumentów; naturalne wody mineralne; wody źródlane; nazwa źródła