Nowa definicja budynku w podatku od nieruchomości a wymóg określoności przedmiotu opodatkowania

Abstract

The article analyses a new legislative solution introduced by the legislator as part of the real estate tax, which concerns the legal definition of a building. This definition specifies the object of taxation in real estate tax. As such, it is necessary to analyse it from the point of view of meeting the statutory requirement of specificity of the object of taxation, which is the purpose of this article. Achieving this goal requires, first and foremost, demonstrating a certain degree of autonomy on the part of the tax legislator within the new framework of this definition. Next, it was necessary to analyse the elements of the definition of a building from the point of view of fulfilling the statutory requirement of specificity of the object of taxation. The analysis confirms that, in the new definition of a building, the legislator has largely fulfilled the requirement to define the object of taxation in statutory terms. This is confirmed not only by the legislative technique used in the form of a legal definition, but above all by its normative form. In the new definition, the legislator refers to the Construction Law to a much lesser extent and, in addition, indicates two scopes of this definition, which significantly clarifies the object of taxation.W artykule poddano analizie nowe rozwiązanie legislacyjne, jakie wprowadził ustawodawca w ramach podatku od nieruchomości, które dotyczy definicji legalnej budynku. Definicja ta precyzuje przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości. Dlatego też konieczne jest dokonanie jej analizy z punktu widzenia spełnienia ustawowego wymogu określoności przedmiotu opodatkowania, co jest celem niniejszego opracowania. Realizacja tego celu wymaga w pierwszej kolejności wykazania pewnej autonomii ustawodawcy podatkowego w ramach nowego kształtu tej definicji. W dalszej kolejności należało dokonać analizy elementów definicji budynku z punktu widzenia realizacji ustawowego wymogu określoności przedmiotu opodatkowania. Przeprowadzona analiza stanowi potwierdzenie tego, że prawodawca w nowej definicji budynku w znacznym stopniu zrealizował wymóg ustawowego określenia przedmiotu opodatkowania. Potwierdzeniem tego jest nie tylko zastosowany środek techniki prawodawczej w postaci definicji legalnej, ale przede wszystkim jej kształt normatywny. W nowej definicji w znacznie mniejszym stopniu ustawodawca odwołuje się do ustawy Prawo budowlane, a ponadto wskazuje dwa zakresy tej definicji, co w istotny sposób stanowi doprecyzowanie przedmiotu opodatkowania