Disciplinary Offenses of Inmates Serving Long-term Sentences

Abstract

Uvod: Zatvori predstavljaju visokostrukturirane ustanove u pogledu održavanja reda i bezbednosti. Glavni cilj izvršenja zatvorske kazne je uticanje na osuđene da se uključe u životne tokove nakon izvršenja zatvorske kazne, te da u budućnosti ne vrše krivična dela. Kako se određen broj osuđenih u zatvorima ne pridržava pravila ponašanja i krši disciplinu, u pogledu održavanja reda i bezbednosti i tretmanskog delovanja, pored mnogobrojnih aktivnosti koristi se i disciplinsko kažnjavanje. Cilj: Istraživanje ima za cilj ispitivanje povezanosti sociodemografskih, kriminoloških i penoloških karakteristika osuđenih na dugovremene kazne zatvora sa vršenjem disciplinskih prestupa. Metode: Uzorkom je obuhvaćeno 131 osuđeno lice iz Kazneno-popravnog zavoda u Beogradu. Dužina izrečene kazne je od pet do 40 godina (M = 24.18; SD = 10.40) i jedan osuđeni se nalazio na izvršenju kazne doživotnog zatvora. Godine starosti osuđenih su od 23 do 71 (M = 42.70; SD = 9.30). U ispitivanom uzorku je bilo 64.9% ispitanika koji su ranije osuđivani, a broj ranijih osuda je od nula do 11 (M = 2.18; SD = 2.61). Podaci su prikupljeni analizom službene dokumentacije. Rezultati: Dobijeni nalazi pokazuju da postoje razlike između osuđenih koji vrše i koji ne vrše disciplinske prestupe u pogledu godina starosti, nivoa obrazovanja, vrste izvršenog krivičnog dela, dužine izrečene kazne, utvrđenog rizika od recidivizma i učestvovanja u tretmanu. Zaključak: Dobijeni rezultati mogu biti od značaja u pogledu koncipiranja penalnog tretmana koji odgovara individualnim karakteristikama osuđenih, a sve to u cilju uticanja na smanjenje nedoličnog ponašanja tokom izvršenja kazne. Dodatno, dobijeni nalazi ukazuju na značaj razvijanja i održavanja motivacije osuđenih da učestvuju u tretmanskim aktivnostima tokom izvršenja kazne.Introduction: Prisons represent highly structured institutions in terms of maintaining order and security. The primary goal of serving a prison sentence is to help convicted individuals reintegrate into society after their release and to prevent future criminal behavior. Since a certain number of inmates do not adhere to behavioral rules and violate discipline, disciplinary sanctions are employed alongside various activities to maintain order, security, and treatment efforts. Aim: The aim of the research is to examine the relationship between the sociodemographic, criminological, and penological characteristics of inmates serving long-term sentences and the commission of disciplinary offenses. Methods: The sample included 131 convicted individuals from the Correctional Facility in Belgrade. The length of the imposed sentences ranged from five to 40 years (M = 24.18; SD = 10.40), with one inmate serving a life sentence. The ages of the inmates ranged from 23 to 71 years (M = 42.70, SD = 9.30). In the sample, 64.9% of participants had prior convictions, with the number of prior convictions ranging from 0 to 11 (M = 2.18, SD = 2.61). Data were collected through the analysis of official documentation. Results: The findings indicate that there are differences between inmates who commit disciplinary offenses and those who do not, concerning age, education level, type of committed crime, length of sentence, assessed risk of recidivism, and participation in treatment programs. Conclusion: The results obtained may be significant in designing penal treatment that aligns with the individual characteristics of inmates, with the aim of reducing inappropriate behavior during the sentence. Additionally, the findings underscore the importance of developing and maintaining inmates' motivation to participate in treatment activities while they are serving their sentences