Między wyzyskiem a odpornością: praca jako element tożsamości kreolskiej w Grand Café Martinique i L’Hôtel du Bon Plaisir Raphaëla Confianta / Entre exploitation et résistance : Le travail comme prisme de l’identité créole dans Grand café Martinique et L’Hôtel du Bon Plaisir de Raphaël Confiant

Abstract

This article examines the representation of labour in Raphaël Confiant’s novels Grand Café Martinique (2020) and L’Hôtel du Bon Plaisir (2009) to explore its role in shaping postcolonial Creole identity. Drawing on creolization theory, postcolonial thought, and Domenico Losurdo’s Marxist‐decolonial critiques, it employs a comparative textual analysis. The study contrasts colonial agricultural entrepreneurship with contemporary informal social labour, unveiling structures of exploitation, acts of resistance, and identity transformation. Conclusions highlight that, for Confiant, labour serves as a lens to critique colonial legacies while affirming Creole resilience.This article examines the representation of labor in Raphaël Confiant’s novels Grand café Martinique (2020) and L’Hôtel du Bon Plaisir (2009) to explore its role in shaping postcolonial Creole identity. Drawing on creolization theory, postcolonial thought, and Domenico Losurdo’s Marxist‐decolonial critiques, it employs a comparative textual analysis. The study contrasts colonial agricultural entrepreneurship with contemporary informal social labor, unveiling structures of exploitation, acts of resistance, and identity transformation. Conclusions highlight that, for Confiant, labor serves as a lens to critique colonial legacies while affirming Creole resilience.Abstrakt. Artykuł analizuje przedstawienie pracy w dwóch powieściach Raphaëla Confianta – Grand café Martinique (2020) i L’Hôtel du Bon Plaisir (2009) – aby zbadać jej rolę w kształtowaniu postkolonialnej tożsamości kreolskiej. W oparciu o teorię kreolizacji, myśl postkolonialną oraz marksistowsko-dekolonialne perspektywy Domenico Losurdo, zastosowano komparatystyczną analizę tekstów. Badanie ukazuje z jednej strony rolniczo-przedsiębiorczą pracę kolonialną, z drugiej – współczesną pracę społeczną nieformalną, odsłaniając mechanizmy wyzysku, akty oporu i transformację tożsamości. Wnioski wskazują, że praca w twórczości Confianta staje się soczewką krytyki dziedzictwa kolonialnego i narzędziem kreolskiej odporności. Résumé. Cet article analyse la représentation du travail dans deux romans de Raphaël Confiant – Grand café Martinique (2020) et L’Hôtel du Bon Plaisir (2009) – afin de questionner son rôle dans la constitution de l’identité créole postcoloniale. S’appuyant sur les théories de la créolité et de la pensée postcoloniale, ainsi que sur les perspectives marxistes et décoloniales de Domenico Losurdo, la méthode est une lecture comparée des textes. L’étude met en lumière, d’une part, le travail agricole et entrepreneurial colonial et, d’autre part, le travail social informel contemporain, révélant l’exploitation, la résistance et la transformation identitaire. Les conclusions soulignent que, chez Confiant, le travail devient prisme de critique des héritages coloniaux et instrument de résilience créole