Postawy rodzicielskie rodziców z niepełnosprawnością ruchową a poziom samooceny ich dzieci

Abstract

The aim of the study was to determine the relationship between parental attitudes displayed by parents with physical disabilities and the self-esteem level of their children. The research problem was formulated around three key questions: 1) What parental attitudes are demonstrated by women with physical disabilities compared to men with physical disabilities? 2) What is the self-esteem level of children raised by mothers with physical disabilities compared to those raised by fathers with physical disabilities? 3) Is there a relationship between parental attitudes and the self-esteemof children raised by parents with physical disabilities, and if so, what is its nature? The study involved 59 parents (26 mothers and 33 fathers) and their children aged 14–18. The research instruments used were the Parental Attitudes Scale by M. Plopa and the Rosenberg Self-Esteem Scale (SES). The results showed that the parental attitudes presented by parents with physical disabilities were most often inappropriate or moderately appropriate, while the children’s self-esteem levelswere predominantly low or very low. Correlational analysis revealed weak and mostly statistically insignificant relationships between the variables. These findings indicate a need for systemic psychoeducational support for parents with physical disabilities, particularly in the area of enhancing parenting competenciesCelem badania było określenie związku między postawami rodzicielskimi przejawianymi przez rodziców z niepełnosprawnością ruchową a poziomem samooceny ich dzieci. Problematyka badawcza została sprowadzona do trzech kluczowych pytań: 1) Jakie postawy rodzicielskie prezentują kobiety z niepełnosprawnością ruchową w porównaniu z mężczyznami z niepełnosprawnością ruchową?  2) Jaka jest samoocena dzieci wychowywanych przez matki z niepełnosprawnością ruchową w porównaniu z dziećmi ojców z niepełnosprawnością ruchową? 3) Czy istnieje zależność między postawami rodzicielskimi a poziomem samooceny dzieci wychowywanych przez rodziców z niepełnosprawnością ruchową, a jeśli tak – jaki ma ona charakter?Badanie przeprowadzono wśród 59 rodziców (26 matek i 33 ojców) oraz ich dzieci w wieku 14–18 lat. Zastosowano Skalę Postaw Rodzicielskich autorstwa M. Plopy oraz Skalę Samooceny SES M. Rosenberga. Wyniki wykazały, że postawy rodzicielskie prezentowane przez rodziców z niepełnosprawnością ruchową były najczęściej niewłaściwe lub jedynie umiarkowanie właściwe, natomiast poziom samooceny ich dzieci – w przeważającej mierze niski lub bardzo niski. Analiza korelacyjna ujawniła słabe i w większości statystycznie nieistotne zależności pomiędzy zmiennymi. Uzyskane wyniki wskazują na potrzebę systemowego wsparcia psychopedagogicznego dla rodziców z niepełnosprawnością ruchową, szczególnie w zakresie rozwijania kompetencji wychowawczych