Αποτελέι το Β' Μέρος από το άρθρο "H Συμβολή του Κυνισμού στη Μετάβαση από τον Σωκράτη στη Νεώτερη Στοά ", το Α' Μέρος δημοσιεύθηκε στα Πρεβεζάνικα Χρονικά τευχ. 55-56 (2019), 265-287 σελ. Το παρόν κείμενο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Α΄ Κεφάλαιο της μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας μου (Σωκράτης και Στοά – Η Περίπτωση του Επίκτητου, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιωάννινα 2003).
Σύμφωνα με την V.Tsouna–Mc Kirahan, το επίθετο «σωκρατικός» καλύπτει μια σειρά φιλοσοφικών προσωπικοτήτων με ποικίλα ενδιαφέροντα, κοινό γνώρισμα των οποίων είναι το ότι ανέπτυξαν τη φιλοσοφική διδασκαλία του Σωκράτη με διάφορους τρόπους. Στην ονομασία αυτή είναι εμφανής ο υπαινιγμός ότι αυτοί οι Σωκρατικοί εξαιρουμένων των Πλάτωνα, Ξενοφώντα είναι μικρότερου διανοητικού διαμετρήματος και ακόμη ότι υστερούν σε αυθεντικότητα. Η δυσκολία της εξακρίβωσης του βαθμού στο νοποίο οι απόψεις τους σχετίζονται με τον Σωκράτη έγκειται τόσο στο γεγονός ότι ο Σωκράτης δεν μας άφησε γραπτά όσο και στο γεγονός ότι τα υπάρχοντα στοιχεία για τη σκέψη αυτών των φιλοσόφων είναι κείμενα ιδιάζουσας φύσης. Λίγα αποσπάσματα από το έργο τους έχουν διασωθεί και οι περισσότερες πληροφορίες για αυτούς προέρχονται από τους ιστοριογράφους και τη δοξογραφική παράδοση
Is data on this page outdated, violates copyrights or anything else? Report the problem now and we will take corresponding actions after reviewing your request.